Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Συμεών Μπόρος (ιδιοκτήτης εστιατορίου «Mediterran»): «Χρειάζεται πίστη και υπομονή»

19 Μαρ 2017
79 φορές

Εχοντας κλείσει 29 χρόνια στην Γερμανία και με μεγάλη εμπειρία στη γαστρονομία και τα εστιατόρια, ο Συμεών Μπόρος με καταγωγή από την Θεσσαλία, έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ισχυρή βάση στο Μαγδεμβούργο.

Ο Ελληνας εστιάτορας αποφάσισε το 2011 να κάνει μια παράτολμη κίνηση. Το ελληνικό μαγαζί αποτέλεσε παρελθόν και τη θέση του πήρε ένα σύγχρονο εστιατόριο με μεσογειακά πιάτα, ποντάροντας στις καθαρές και ποιοτικές γεύσεις της καλής πρώτης ύλης. Αυτή του η απόφαση, τέσσερα χρόνια μετά, τον έχει δικαιώσει απόλυτα και μιλώντας στον «Europolitis» μεταφέρει την εμπειρία του.

- Κ.Μπόρο, βρίσκεστε σχεδόν 30 χρόνια στην Γερμανία. Ποια είναι η έως τώρα διαδρομή σας;
«Στην Γερμανία βρίσκομαι από το 1986. Εργάστηκα στο εστιατόριο που είχε ο πατέρας μου, που ήταν το κλασικό ελληνικό εστιατόριο. Στο Μαγδεμβούργο είμαι από το 1993, οπότε άνοιξα κι εγώ μια ανάλογη επιχείρηση. Η αλλαγή έγινε το 2011 οπότε και γίναμε εστιατόριο μεσογειακής κουζίνας, δηλαδή χωρίς γύρο, χωρίς σουβλάκια. Η πρώτη ύλη είναι πολύ ποιοτική με Ελληνα σεφ, δίνοντας βάση στην ποιότητα. Θέλουμε να δείξουμε πως δεν υπάρχει μόνο το κερασμένο ούζο και η φθηνή σαλάτα, αλλά και η ποιοτική κουζίνα. Τόσο εμείς όσο και οι πρόγονοί μας έδωσαν στους Γερμανούς μια λάθος εντύπωση για την ελληνική κουζίνα».

- Πόσο δύσκολο ήταν για το Μαγδεμβούργο να δεχθεί ότι ένας Ελληνας αλλάζει το μαγαζί του κάνοντας μια τέτοια μεγάλη στροφή;
«Ηταν τρομερά δύσκολο. Αρχικά, οι πελάτες αντέδρασαν. Περίμεναν πως ως Ελληνας θα έχω γύρο, σουβλάκια, ούζο, κεράσματα και φθηνές τιμές. Το μυστικό είναι η διάρκεια, η επιμονή, η υπομονή και να κρατήσεις τη γραμμή σου. Τη διάρκεια τη θέτω στα τρία με πέντε χρόνια, γιατί το Μαγδεμβούργο έχει να αντιμετωπίσει διάφορα ζητήματα, όπως είναι η ανεργία και η προκατάληψη για το τι πρέπει να έχει ένας Ελληνας στο μαγαζί του. Πλέον, έχει αντιστραφεί η στάση, ο κόσμος το δέχεται, μένει ευχαριστημένος και είναι διατεθειμένος να πληρώσει κάτι παραπάνω, γιατί η ποιότητα των υλικών και του φαγητού ανταποκρίνεται στα λεφτά που δίνει».

- Συμφωνείτε πως υπάρχει μια υποχώρηση της τάσης που ξέραμε για το κλασικό ελληνικό εστιατόριο;
«Ναι, είναι πραγματικότητα. Για την πόλη μας, τα χαμηλού βιοτικού επιπέδου στρώματα πηγαίνουν στο ελληνικό εστιατόριο, αλλά οι υπόλοιποι πελάτες που μπορούν να δώσουν κάτι παραπάνω για το φαγητό πάνε σε άλλου είδους κουζίνες. Αποφεύγουν τις μεγάλες ποσότητες και αυτό ήταν το έναυσμα ώστε να κάνω την αλλαγή. Ακουγα παράπονα ότι έφαγαν πολύ… Το σκέφτηκα και κατέληξα πως είχαν δίκιο. Δεν τους ενδιαφέρει η ποσότητα τα ‘βουνά’ που σερβίραμε, αλλά η ποιότητα με την κατάλληλη ποσότητα».

- Περιγράψτε μας πολύ καλή στιγμή και μια πολύ δύσκολη στην πορεία σας στη γαστρονομία;
«Πρόσφατα, αναδειχθήκαμε για τρίτη φορά καλύτερο μαγαζί της περιοχής και βλέπω την αναγνώριση που έχουμε από τους πελάτες. Αυτή η επιβεβαίωση δεν είναι μόνο στα χαρτιά. Οσο για τα δυσάρεστα, είναι η νοοτροπία του πελάτη απέναντι στον Ελληνα εστιάτορα που τον βλέπει υποτιμητικά. Που θεωρεί πως με λίγα λεφτά θα φάει πολύ, δε θα συμπεριφερθεί σωστά, θα του κεράσεις ούζο. Είναι μια μόνιμη κατάσταση που ως Ελληνα και ως επιχειρηματία με στεναχωρεί αφάνταστα. Κι αυτός ήταν ένας πολύ σημαντικός λόγος που με έκανε να στραφώ σε διαφορετική κουζίνα».

- Για ένα σύγχρονο εστιατόριο, πόσο απαραίτητο είναι να έχει εκπαιδευμένο και καταρτισμένο προσωπικό;
«Το θέμα του σέρβις είναι πολύ σημαντικό και σοβαρό για μια επιχείρηση. Πρέπει να είναι εξιδεικευμένο το προσωπικό, να γνωρίζει το μενού, τα συστατικά των πιάτων, πως φτιάχνονται ώστε να βοηθήσει τον πελάτη στην επιλογή του. Παράλληλα, πρέπει να είναι ειλικρινής στα λόγια και τη συμπεριφορά του. Το ‘φίλε μου, φίλε μου…’ πρέπει να σταματήσει. Είναι υποκρισία. Σέρβις σημαίνει να δουλεύεις με κέφι και ο πελάτης το καταλαβαίνει».

- Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να έχουν σπουδάσει τις γεύσεις και για την κουζίνα;
«Το προσωπικό της κουζίνας είναι μια μεγάλη πληγή. Εμείς που είμαστε στην Γερμανία δεν έχουν τις βάσεις, αλλά έχουμε αντιγράψει ό,τι έχουμε δει από άλλους και δυστυχώς τα άτομα που μπορούν να έρθουν στην Γερμανία δεν έρχονται είτε γιατί μπλέκουν με επιτήδειους είτε γιατί μπερδεύουν την κουζίνα που ξέρουν με την γερμανική κουζίνα. Ή ακόμη εμείς οι εστιάτορες έχουμε πέσει θύματα μαγείρων που δεν είναι μάγειρες. Ατομα που έχουν γνώσεις γαστρονομίας θα ήταν πολύ χρήσιμα, ώστε να βγάλουμε ωραίες γεύσεις και να ξεχωρίζουμε από τους Ιταλούς και τους Κινέζους».

- Πιστεύετε πως αν οι Ελληνες παραγωγοί προσέξουν την προώθηση των ελληνικών προϊόντων μπορούν να βοηθήσουν τον Ελληνα εστιάτορα και την κουζίνα;
«Βέβαια. Χωρίς να είμαι ο ειδικός, το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει διάρκεια, δεν υπάρχει το σωστό μάρκετινγκ, όπως κάνουν οι Ιταλοί. Εχουμε πάρα πολύ καλά προϊόντα που αν εμείς οι εστιάτορες τα δείχναμε στους πελάτες θα ήταν υπέρ μας. Παραδείγματος χάρη το μανούρι, μπορείς να το σερβίρεις αντί της μοτσαρέλας, που πιστεύω πως έχει καλύτερη γεύση. Το ελληνικό κρασί είναι επίσης πολύ καλό. Είναι θέμα τιμής από τον παραγωγό στον εστιάτορα και μάρκετινγκ. Πρέπει να γίνουν πιο γνωστά ώστε να ‘ψήσεις’ τον πελάτη πως το δικό μας είναι καλύτερο από το αντίστοιχο προϊόν άλλης χώρας».

- Λόγω των συνθηκών και της ατμόσφαιρας που υπάρχει σε πολιτικό επίπεδο, έχουν υπάρξει πελάτες σας που να έχουν αντιδράσει σε σχέση με ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα;
«Όχι, δεν έγινε κάτι αρνητικό. Υπάρχουν πειράγματα όπως ότι οι Ελληνες είναι τεμπέληδες και ότι στέλνουμε λεφτά για να ζήσουν στην Ελλάδα. Αλλά όχι, κάτι σοβαρό όχι, ποτέ».

- Θα βοηθούσε τον κλάδο να δημιουργηθεί ένας φορέας Ελλήνων εστιατόρων που να ενημερώνουν για τις εξελίξεις αλλά και να είναι ένα είδους συνδικαλιστικό όργανο;
«Ημουν από τους πρώτους που πρότεινα να γίνει εδώ στην πόλη μας μια κοινότητα, αλλά δυστυχώς δεν έχει προχωρήσει κάτι τέτοιο. Δυστυχώς, εμείς οι Ελληνες δυσκολευόμαστε να οργανωθούμε ή να συνδικαλιστούμε. Είμαι υπέρ μιας τέτοιας κίνησης. Μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα πράγματα, όπως το να διαφημιστούμε σε τηλεοράσεις και εφημερίδες. Είμαστε 20.000 μαγαζιά, αν βάζαμε από 100 ευρώ συγκεντρώνεται ένα πολύ σοβαρό ποσό ώστε να διαφημιστείς παντού. Αλλά δε μας χαρακτηρίζει η ομαδικότητα και το καλό των γύρω μας, το συνολικό καλό. Ο ένας κοιτά να βγάλει το μάτι του διπλανού».

- Θα θέλατε, κλείνοντας, να στείλετε ένα μήνυμα στους συναδέλφους σου;
«Για να φτάσω στο σημείο που είμαι σήμερα, πέρασα μεγάλες δυσκολίες. Αλλά έχω τρομερή θέληση και πείσμα, ακολούθησα πιστά τη γραμμή και τον στόχο που έθεσα. Μακριά από το κέρασμα, ούτε ούζα ούτε τζατζίκια, ούτε σαλάτες. Πρέπει να καταλάβουμε πως δεν μπορούμε να δουλεύουμε 15 ώρες την ημέρα. Να προσπαθήσουμε να δώσουμε ποιότητα στον πελάτη, να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Γραικός δεν είναι ο δούλος, αλλά ο Ελληνας, ένας λαός περήφανος και δυστυχώς η έννοιά του έχει αλλάξει σήμερα».

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...