Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Κατάγεται από την Οιχαλία Τρικάλων και βρίσκεται στη Γερμανία από τον Δεκέμβριο του 1988. Από τότε ασχολείται με τη γαστρονομία βιώνοντας  όλα τα στάδιά της. Από βοηθός κουζίνας, βοηθός μάγειρα, μάγειρας, μπάρμαν, βοηθός σερβιτόρου, σερβιτόρος, υπεύθυνος μαγαζιού και από το 1995 ανοίγει πλέον το πρώτο δικό του εστιατόριο.

Να σταθούμε λίγο στην εμπειρία της πρώτης εξαετίας σας, στη γνωριμία με το εστιατόριο. Ποιο ήταν αυτό που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και σας “κέρδισε” στη γαστρονομία; Επίσης, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες από τις καλές και ευχάριστες, αλλά και από τις δύσκολες στιγμές που έχει αυτός ο χώρος

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στη γαστρονομία είναι ότι έχει να κάνει με τη δημιουργία και την επικοινωνία. Στην αρχή μ' άρεσε να μαγειρεύω, όμως με την πάροδο του χρόνου δεν μου άρεσε και πολύ μέσα στην κουζίνα και ήθελα να είμαι προς τα έξω. Ήθελα να έχω επικοινωνία με τον κόσμο. Το άσχημο είναι ότι δεν έχεις προσωπικό χρόνο γιατί πρέπει να είσαι συνέχεια στο μαγαζί. Ειδικά όταν ξεκινάς είναι όλο δουλειά και τίποτα άλλο. Ο ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει στη ζωή σου και η διασκέδαση είναι μηδαμινή. Στερείσαι πολλά πράγματα, αλλά αυτό που κερδίζεις είναι τα χρήματα. Αν βάλεις κάποιο σκοπό και θέλεις να πάρεις ένα αυτοκίνητο ή να φτιάξεις ένα μαγαζί, μπορείς να τον πετύχεις γιατί μαζεύεις τα χρήματα επειδή δεν έχεις το χρόνο να τα χαλάσεις αλλού.

Ο Γερμανός πελάτης είναι δύσκολος; Πώς το βλέπετε εσείς;

Είναι δύσκολος πελάτης, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή γνωρίζει αρκετά πράγματα. Ξέρει και από ελληνική κουζίνα και από ιταλική και γενικότερα. Επίσης η γερμανική γαστρονομία έχει εξελιχθεί πάρα πολύ την τελευταία 15ετία. Οι Γερμανοί θεωρούνται από τους καλύτερους επαγγελματίες, παρόλο που στο παρελθόν τα ελληνικά εστιατόρια ήταν top.

Έτσι όπως το λέτε, είναι σαν να έχει πέσει το επίπεδο των ελληνικών εστιατορίων...

Όχι. Το δικό μας επίπεδο δεν έχει πέσει, αλλά έχει ανέβει πολύ το επίπεδο των γερμανικών εστιατορίων. Αν θέλετε, εμείς έχουμε μείνει λίγο πιο πίσω σε σχέση με τους Γερμανούς. Παράλληλα ο ανταγωνισμός είναι πλέον και αυτός δυνατός

Δηλαδή εκεί που εστιάζουμε είναι ότι ο Γερμανός με τα ταξίδια και με την πάροδο του χρόνου έχει εμπειρία, έχει βελτιώσει τις γεύσεις του ως λαός και έχει μία μεγαλύτερη απαίτηση σε αυτό που του προσφέρεις. Και έρχομαι και στην ερώτηση... Προσφέρουμε στο Γερμανό την ελληνική γαστρονομία; Ο Γερμανός τουρίστας που θα κατέβει και θα φάει στην Ελλάδα θα έβρισκε κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά εστιατόρια εδώ στη Γερμανία;

Δε θα βρει το αντίστοιχο. Γιατί σε γενικές γραμμές εδώ τα ελληνικά εστιατόρια ένα 80% είναι στυλ ψητοπωλείου. Τα περισσότερα δεν έχουν μαγειρευτά, γιατί για να φτιάξεις τέτοια φαγητά πρέπει να έχεις μεράκι και να γνωρίζεις το αντικείμενο.

Σας έχει τύχει να σας πει κάποιος Γερμανός ότι πήγα στην Ελλάδα και έφαγα το “χ” φαγητό και δεν το βρίσκω εδώ;

 

dimosΦυσικά και έχει τύχει. Ζητήσανε πιάτα κατσαρόλας, όπως αυτά που έφτιαχναν παλιά οι μητέρες μας. Και θα μιλήσω για το Μόναχο που ξέρω, ότι εδώ δεν έχουμε τέτοιο μαγαζί. Παλαιότερα υπήρχε ένα που δούλευε μόνο με φαγητά κατσαρόλας που πήγαινε ο πελάτης έβλεπε τις κατσαρόλες και έλεγε θέλω αυτό κι εκείνο. Αλλά αυτό γινόταν πριν από καμιά 15ετία σήμερα δεν υπάρχει αυτό. Έρχονται και ζητάνε μαγειρευτά αλλά δεν μπορούμε να τα κάνουμε. Εμείς μπορούμε να κάνουμε μέχρι λαδερά, από ‘κει και πέρα...

 

Σε ένα άλλο κομμάτι που θεωρώ ότι έχει αξία, γιατί η ελληνική γη βγάζει καλά προϊόντα τόσο στη γαστρονομία όσο και στο κρασί. Κατά πόσο δουλεύει ο Έλληνας εστιάτορας τα ελληνικά προϊόντα;

 

Είναι αλήθεια πως έχουμε πολύ καλά προϊόντα, αλλά για να τα προωθήσουμε πρέπει να τα ξέρουμε. Υπάρχουν προϊόντα που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν τα γνωρίζουμε. Και πρέπει και οι τιμές να είναι προσιτές, για να μπορέσουμε να τα προωθήσουμε στον πελάτη. Δεν μπορούμε για παράδειγμα να πάρουμε προσούτο Ευρυτανίας που είναι ακριβό. Και πώς να το περάσουμε στο Γερμανό όταν δεν το ξέρουμε καλά – καλά ούτε κι εμείς. Και θα σας πω και κάτι άλλο. Είχε γίνει μία έκθεση πριν από καιρό με μαστίχα Χίου και με διάφορα τυριά από τη Νάξο και αλλού. Εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα για παράδειγμα με τη μαστίχα, αλλά ο Γερμανός δεν ήξερε τι είναι η μαστίχα Χίου. Οπότε έπρεπε εμείς να τυπώσουμε ενημερωτικά φυλλάδια και να τον ενημερώσουμε.

Άρα χρειαζόσαστε μικρά δείγματα και την ιστορία του προϊόντος στα γερμανικά, ώστε οι παραγωγοί να σας δώσουν μία βοήθεια για την καλύτερη προώθησή τους. Γίνονται παρουσιάσεις γευσιγνωσίας; Υπάρχουν παραγωγοί που σας παρουσιάζουν τα προϊόντα τους και μαζί με ένα μάγειρα σας κάνουν κάποιες γευστικές προτάσεις;

Είναι μηδαμινές αυτού του είδους οι εκδηλώσεις. Κάποιος που θέλει να πουλήσει το κρασί του μπορεί να έρθει και να το προωθήσει, αλλά σε θέματα διατροφής, δεν το κάνουν. Χρειάζονται περισσότερες εκδηλώσεις και γαστρονομικές προτάσεις.

Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια και με έναν πιο απαιτητικό Γερμανό πελάτη τι είναι αυτό που πρέπει να κοιτάξει ο κάθε γαστρονόμος ώστε να ξανακερδίσει το μερίδιο της αγοράς που του αναλογεί;

Καταρχήν, βασικός παράγοντας είναι η ποιότητα. Επίσης χρειαζόμαστε καινούριες ιδέες όπως διάφορα νέα ορεκτικά που μπορούμε και πρέπει να τα προωθήσουμε. Επίσης, χρειαζόμαστε εξειδικευμένο προσωπικό. Δεν γίνεται να δουλεύουμε με ανειδίκευτο μάγειρα για παράδειγμα. Καλό θα ήταν ακόμα και τον γύρο ή το σουβλάκι να το παρουσιάζουμε πιο όμορφα.

Οι επαγγελματίες γαστρονόμοι βρίσκεστε μεταξύ σας ώστε να συζητάτε τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, και τις δυνατότητες σας ώστε να κερδίσετε το “στοίχημα”;

Δεν γίνονται συγκεντρώσεις ώστε να συζητάμε και να ανταλλάσσουμε ιδέες και να κοιτάμε όλοι μαζί για το καλύτερο. Συνήθως ο ελληνισμός εδώ κοιτάει μόνο την πάρτη του!

Ποιο είναι το δικό σας όραμα;

Να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω ήδη. Βασικό στοιχείο είναι η ποιότητα και προσπαθώ να δίνω στον κόσμο νέες ιδέες, νέα πιάτα με γνώμονα πάντα την ελληνική φιλοξενία.

Β.Β

Κατάγεται από την Οιχαλία Τρικάλων και βρίσκεται στη Γερμανία από τον Δεκέμβριο του 1988. Από τότε ασχολείται με τη γαστρονομία βιώνοντας  όλα τα στάδιά της. Από βοηθός κουζίνας, βοηθός μάγειρα, μάγειρας, μπάρμαν, βοηθός σερβιτόρου, σερβιτόρος, υπεύθυνος μαγαζιού και από το 1995 ανοίγει πλέον το πρώτο δικό του εστιατόριο.

Να σταθούμε λίγο στην εμπειρία της πρώτης εξαετίας σας, στη γνωριμία με το εστιατόριο. Ποιο ήταν αυτό που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και σας “κέρδισε” στη γαστρονομία; Επίσης, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες από τις καλές και ευχάριστες, αλλά και από τις δύσκολες στιγμές που έχει αυτός ο χώρος

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στη γαστρονομία είναι ότι έχει να κάνει με τη δημιουργία και την επικοινωνία. Στην αρχή μ' άρεσε να μαγειρεύω, όμως με την πάροδο του χρόνου δεν μου άρεσε και πολύ μέσα στην κουζίνα και ήθελα να είμαι προς τα έξω. Ήθελα να έχω επικοινωνία με τον κόσμο. Το άσχημο είναι ότι δεν έχεις προσωπικό χρόνο γιατί πρέπει να είσαι συνέχεια στο μαγαζί. Ειδικά όταν ξεκινάς είναι όλο δουλειά και τίποτα άλλο. Ο ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει στη ζωή σου και η διασκέδαση είναι μηδαμινή. Στερείσαι πολλά πράγματα, αλλά αυτό που κερδίζεις είναι τα χρήματα. Αν βάλεις κάποιο σκοπό και θέλεις να πάρεις ένα αυτοκίνητο ή να φτιάξεις ένα μαγαζί, μπορείς να τον πετύχεις γιατί μαζεύεις τα χρήματα επειδή δεν έχεις το χρόνο να τα χαλάσεις αλλού.

Ο Γερμανός πελάτης είναι δύσκολος; Πώς το βλέπετε εσείς;

Είναι δύσκολος πελάτης, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή γνωρίζει αρκετά πράγματα. Ξέρει και από ελληνική κουζίνα και από ιταλική και γενικότερα. Επίσης η γερμανική γαστρονομία έχει εξελιχθεί πάρα πολύ την τελευταία 15ετία. Οι Γερμανοί θεωρούνται από τους καλύτερους επαγγελματίες, παρόλο που στο παρελθόν τα ελληνικά εστιατόρια ήταν top.

Έτσι όπως το λέτε, είναι σαν να έχει πέσει το επίπεδο των ελληνικών εστιατορίων...

Όχι. Το δικό μας επίπεδο δεν έχει πέσει, αλλά έχει ανέβει πολύ το επίπεδο των γερμανικών εστιατορίων. Αν θέλετε, εμείς έχουμε μείνει λίγο πιο πίσω σε σχέση με τους Γερμανούς. Παράλληλα ο ανταγωνισμός είναι πλέον και αυτός δυνατός

Δηλαδή εκεί που εστιάζουμε είναι ότι ο Γερμανός με τα ταξίδια και με την πάροδο του χρόνου έχει εμπειρία, έχει βελτιώσει τις γεύσεις του ως λαός και έχει μία μεγαλύτερη απαίτηση σε αυτό που του προσφέρεις. Και έρχομαι και στην ερώτηση... Προσφέρουμε στο Γερμανό την ελληνική γαστρονομία; Ο Γερμανός τουρίστας που θα κατέβει και θα φάει στην Ελλάδα θα έβρισκε κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά εστιατόρια εδώ στη Γερμανία;

Δε θα βρει το αντίστοιχο. Γιατί σε γενικές γραμμές εδώ τα ελληνικά εστιατόρια ένα 80% είναι στυλ ψητοπωλείου. Τα περισσότερα δεν έχουν μαγειρευτά, γιατί για να φτιάξεις τέτοια φαγητά πρέπει να έχεις μεράκι και να γνωρίζεις το αντικείμενο.

Σας έχει τύχει να σας πει κάποιος Γερμανός ότι πήγα στην Ελλάδα και έφαγα το “χ” φαγητό και δεν το βρίσκω εδώ;

 

dimosΦυσικά και έχει τύχει. Ζητήσανε πιάτα κατσαρόλας, όπως αυτά που έφτιαχναν παλιά οι μητέρες μας. Και θα μιλήσω για το Μόναχο που ξέρω, ότι εδώ δεν έχουμε τέτοιο μαγαζί. Παλαιότερα υπήρχε ένα που δούλευε μόνο με φαγητά κατσαρόλας που πήγαινε ο πελάτης έβλεπε τις κατσαρόλες και έλεγε θέλω αυτό κι εκείνο. Αλλά αυτό γινόταν πριν από καμιά 15ετία σήμερα δεν υπάρχει αυτό. Έρχονται και ζητάνε μαγειρευτά αλλά δεν μπορούμε να τα κάνουμε. Εμείς μπορούμε να κάνουμε μέχρι λαδερά, από ‘κει και πέρα...

 

Σε ένα άλλο κομμάτι που θεωρώ ότι έχει αξία, γιατί η ελληνική γη βγάζει καλά προϊόντα τόσο στη γαστρονομία όσο και στο κρασί. Κατά πόσο δουλεύει ο Έλληνας εστιάτορας τα ελληνικά προϊόντα;

 

Είναι αλήθεια πως έχουμε πολύ καλά προϊόντα, αλλά για να τα προωθήσουμε πρέπει να τα ξέρουμε. Υπάρχουν προϊόντα που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν τα γνωρίζουμε. Και πρέπει και οι τιμές να είναι προσιτές, για να μπορέσουμε να τα προωθήσουμε στον πελάτη. Δεν μπορούμε για παράδειγμα να πάρουμε προσούτο Ευρυτανίας που είναι ακριβό. Και πώς να το περάσουμε στο Γερμανό όταν δεν το ξέρουμε καλά – καλά ούτε κι εμείς. Και θα σας πω και κάτι άλλο. Είχε γίνει μία έκθεση πριν από καιρό με μαστίχα Χίου και με διάφορα τυριά από τη Νάξο και αλλού. Εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα για παράδειγμα με τη μαστίχα, αλλά ο Γερμανός δεν ήξερε τι είναι η μαστίχα Χίου. Οπότε έπρεπε εμείς να τυπώσουμε ενημερωτικά φυλλάδια και να τον ενημερώσουμε.

Άρα χρειαζόσαστε μικρά δείγματα και την ιστορία του προϊόντος στα γερμανικά, ώστε οι παραγωγοί να σας δώσουν μία βοήθεια για την καλύτερη προώθησή τους. Γίνονται παρουσιάσεις γευσιγνωσίας; Υπάρχουν παραγωγοί που σας παρουσιάζουν τα προϊόντα τους και μαζί με ένα μάγειρα σας κάνουν κάποιες γευστικές προτάσεις;

Είναι μηδαμινές αυτού του είδους οι εκδηλώσεις. Κάποιος που θέλει να πουλήσει το κρασί του μπορεί να έρθει και να το προωθήσει, αλλά σε θέματα διατροφής, δεν το κάνουν. Χρειάζονται περισσότερες εκδηλώσεις και γαστρονομικές προτάσεις.

Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια και με έναν πιο απαιτητικό Γερμανό πελάτη τι είναι αυτό που πρέπει να κοιτάξει ο κάθε γαστρονόμος ώστε να ξανακερδίσει το μερίδιο της αγοράς που του αναλογεί;

Καταρχήν, βασικός παράγοντας είναι η ποιότητα. Επίσης χρειαζόμαστε καινούριες ιδέες όπως διάφορα νέα ορεκτικά που μπορούμε και πρέπει να τα προωθήσουμε. Επίσης, χρειαζόμαστε εξειδικευμένο προσωπικό. Δεν γίνεται να δουλεύουμε με ανειδίκευτο μάγειρα για παράδειγμα. Καλό θα ήταν ακόμα και τον γύρο ή το σουβλάκι να το παρουσιάζουμε πιο όμορφα.

Οι επαγγελματίες γαστρονόμοι βρίσκεστε μεταξύ σας ώστε να συζητάτε τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, και τις δυνατότητες σας ώστε να κερδίσετε το “στοίχημα”;

Δεν γίνονται συγκεντρώσεις ώστε να συζητάμε και να ανταλλάσσουμε ιδέες και να κοιτάμε όλοι μαζί για το καλύτερο. Συνήθως ο ελληνισμός εδώ κοιτάει μόνο την πάρτη του!

Ποιο είναι το δικό σας όραμα;

Να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω ήδη. Βασικό στοιχείο είναι η ποιότητα και προσπαθώ να δίνω στον κόσμο νέες ιδέες, νέα πιάτα με γνώμονα πάντα την ελληνική φιλοξενία.

Β.Β

Μια 91χρονη γυναίκα βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της, με την αστυνομία να πιστεύει πως είχε πεθάνει το 2015.

Η αστυνομία του Μονάχου ανέφερε την Τρίτη πως μία 91χρονη γυναίκα ανακαλύφθηκε όταν ένας γείτονας ειδοποίησε πως δεν την είχε δει εδώ και πολύ καιρό. Ο γείτονας είχε χτυπήσει πολλές φορές το κουδούνι αλλά δεν είχε απαντήσει κανείς. Επίσης, δεν ήξερε αν υπήρχαν τυχόν συγγενείς της, σύμφωνα με την Süddeutsche Zeitung.

Όταν οι αξιωματικοί έφτασαν στο σπίτι της και άνοιξαν την πόρτα, τη βρήκαν νεκρή στο πάτωμα. Η αιτία του θανάτου δεν έχει γίνει μέχρι τώρα γνωστή, αλλά η αστυνομία πιστεύει πως πέθανε τον Απρίλιο του 2015.

Κοπή βασιλόπιτας του συλλόγου Το «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» δεν είναι σχολείο


Με λαμπρότητα και παρουσία της Γενικής Προξένου της Ελλάδος στο Μόναχο, κ. Παναγιώτας Κωνσταντινοπούλου, ο πολιτιστικός σύλλογος «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» γιόρτασε την κοπή της παραδοσιακής βασιλόπιτας  το Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017, στο ξενοδοχείο München Marriott Hotel.

 

Την βασιλόπιτα ευλόγησε ο Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος Σιώμος και αναφέρθηκε στη σημασία του εθίμου για τους Έλληνες χριστιανούς.

 

Η Γενική Πρόξενος, επίτιμο μέλος του Συλλόγου, απηύθυνε με τη σειρά της ευχές στους συνδαιτημόνες για τη νέα χρονιά.

 

Η χορευτική ομάδα παρουσίασε το καινούριο της ρεπερτόριο ντυμένη με τις  παραδοσιακές φορεσιές της ιματιοθήκης του συλλόγου.

 

Το συγκρότημα ΗΧOΧΡΩΜΑΤΑ πλαισίωσε τη βραδιά με ποιοτική μουσική για όλες τις επιθυμίες και ηλικίες και κορύφωσε το κέφι μέχρι αργά.

 

Το «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» δεν είναι σχολείο

 

Το «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» δεν είναι σχολείο, όπως ίσως θα νόμιζε κανείς από το όνομά του. Είναι πολιτιστικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 2002 στο Μόναχο και του οποίου η κεντρική οργάνωση βρίσκεται στην Αθήνα και αποτελεί με έτος ίδρυσης το 1910 έναν από τους πρώτους και παραδοσιακώτερους Ελληνικούς συλλόγους.

Το γραφείο του Μονάχου πιστό στις αρχές και στις κατευθυντήριες γραμμές του πρωτοϊδρυθέντος Λυκείου στην Αθήνα επιδίδεται από την ίδρυσή του στην διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την υπογράμμιση του ρόλου της Ελληνίδας γυναίκας στην διασπορά και την πολιτιστική και πνευματική ανταλλαγή στην ξένη χώρα. Χρησιμοποιώντας σαν μέσο τον ανοιχτό διάλογο θέσαμε σαν στόχο μας να προωθήσουμε την συνεννόηση μεταξύ των Γερμανών και των Ελλήνων συμπολιτών. Αυτόν τον στόχο υλοποιούμε εδώ και χρόνια με τις διάφορες εκδηλώσεις, όπως εκθέσεις, χορευτικές παραστάσεις, ομιλίες, διαλέξεις, συμμετοχές σε πολυπολιτισμικές εκδηλώσεις, διοργάνωση φιλανθρωπικών εκδηλώσεων και δωρεάν μαθημάτων Γερμανικής γλώσσας για νεοαφιχθέντα Ελληνόπουλα, κ.ά.

Ένας κύριος πυρήνας των δραστηριότητων του συλλόγου είναι επίσης η καλλιέργεια και η εκμάθηση ελληνικών χορών από όλες τις περιοχές της Ελλάδας σύμφωνα με τον παραδοσιακό τρόπο του Λυκείου των Ελληνίδων.

Για πληροφορίες γράψτε στη διεύθυνση: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Κοπή βασιλόπιτας του συλλόγου Το «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» δεν είναι σχολείο


Με λαμπρότητα και παρουσία της Γενικής Προξένου της Ελλάδος στο Μόναχο, κ. Παναγιώτας Κωνσταντινοπούλου, ο πολιτιστικός σύλλογος «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» γιόρτασε την κοπή της παραδοσιακής βασιλόπιτας  το Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017, στο ξενοδοχείο München Marriott Hotel.

 

Την βασιλόπιτα ευλόγησε ο Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος Σιώμος και αναφέρθηκε στη σημασία του εθίμου για τους Έλληνες χριστιανούς.

 

Η Γενική Πρόξενος, επίτιμο μέλος του Συλλόγου, απηύθυνε με τη σειρά της ευχές στους συνδαιτημόνες για τη νέα χρονιά.

 

Η χορευτική ομάδα παρουσίασε το καινούριο της ρεπερτόριο ντυμένη με τις  παραδοσιακές φορεσιές της ιματιοθήκης του συλλόγου.

 

Το συγκρότημα ΗΧOΧΡΩΜΑΤΑ πλαισίωσε τη βραδιά με ποιοτική μουσική για όλες τις επιθυμίες και ηλικίες και κορύφωσε το κέφι μέχρι αργά.

 

Το «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» δεν είναι σχολείο

 

Το «Λύκειον των Ελληνίδων Μονάχου» δεν είναι σχολείο, όπως ίσως θα νόμιζε κανείς από το όνομά του. Είναι πολιτιστικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 2002 στο Μόναχο και του οποίου η κεντρική οργάνωση βρίσκεται στην Αθήνα και αποτελεί με έτος ίδρυσης το 1910 έναν από τους πρώτους και παραδοσιακώτερους Ελληνικούς συλλόγους.

Το γραφείο του Μονάχου πιστό στις αρχές και στις κατευθυντήριες γραμμές του πρωτοϊδρυθέντος Λυκείου στην Αθήνα επιδίδεται από την ίδρυσή του στην διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, την υπογράμμιση του ρόλου της Ελληνίδας γυναίκας στην διασπορά και την πολιτιστική και πνευματική ανταλλαγή στην ξένη χώρα. Χρησιμοποιώντας σαν μέσο τον ανοιχτό διάλογο θέσαμε σαν στόχο μας να προωθήσουμε την συνεννόηση μεταξύ των Γερμανών και των Ελλήνων συμπολιτών. Αυτόν τον στόχο υλοποιούμε εδώ και χρόνια με τις διάφορες εκδηλώσεις, όπως εκθέσεις, χορευτικές παραστάσεις, ομιλίες, διαλέξεις, συμμετοχές σε πολυπολιτισμικές εκδηλώσεις, διοργάνωση φιλανθρωπικών εκδηλώσεων και δωρεάν μαθημάτων Γερμανικής γλώσσας για νεοαφιχθέντα Ελληνόπουλα, κ.ά.

Ένας κύριος πυρήνας των δραστηριότητων του συλλόγου είναι επίσης η καλλιέργεια και η εκμάθηση ελληνικών χορών από όλες τις περιοχές της Ελλάδας σύμφωνα με τον παραδοσιακό τρόπο του Λυκείου των Ελληνίδων.

Για πληροφορίες γράψτε στη διεύθυνση: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

«Αποφάσεις»: Με τον τίτλο αυτό παίζεται επί τριετία στο ονομαστό Θέατρο των ανακτόρων Μονάχου ένα θεατρικό έργο με θέμα τις δολοφονίες των δύο θυμάτων της νεοναζιστικής οργάνωσης (NSU) στο Μόναχο.

Πρόκειται για την ιστορία του συμπατριώτη μας Θεοδώρου Βουλγαρίδη, που δολοφονήθηκε στις 15 Ιουνίου 2005 και του τούρκου Χαμπίλ Κίλιτς, που δολοφονήθηκε στις 29 Αυγούστου 2001.
 
Το θεατρικό έργο δείχνει τις αστοχίες, παραλείψεις, εχθρικές ανακριτικές διαδικασίες και απάνθρωπες συμπεριφορές των αστυνομικών και ανακριτικών αρχών απέναντι στις δύο οικογένειες των θυμάτων. Οι αστυνομία και οι εφημερίδες απέδωσαν τους φόνους σε τούρκικη μαφία και στον υπόκοσμο, αναφέρει ανακοίνωση του Αρχιερατικού Επιτρόπου π.Απόστολου Μαλαμούση.

Με τις μεθόδους αυτές των αρμοδίων αρχών κινδύνευσαν οι άμεσοι συγγενείς των θυμάτων, σύζυγοι, γονείς, παιδιά και αδέλφια να θεωρηθούν ως δράστες ή συμμέτοχοι των δολοφονιών. Η κοινωνική τους απομόνωση ήταν αβάσταχτη και ο στιγματισμός βαρύς. Οικογενειακοί φίλοι και γείτονες τους γύρισαν τα νώτα και η κόρη του τούρκου έπρεπε με απόφαση της διευθύντριας του σχολείου να αλλάξει σχολικό περιβάλλον, από φόβο δήθεν μήπως η μαφία βάλλει στο στόχαστρο και το σχολείο της.

Ο Γαβριήλ Βουλγαρίδης, αδελφὀς του μακαρίτη Θεοδώρου, αναγκάστηκε δια νυκτός να εγκαταλείψει το Μόναχο και την υπέροχη εργασία του και να φύγει με τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά του στην Ελλάδα. Αλλά και εκεί βρήκε, δυστυχώς, εχθρικό κλίμα και ζούσε στην ανεργία. Η οικογένεια του τούρκου έμεινε στο Μόναχο περιφρονημένη από όλους.

Όταν το 2011 αποκαλύφθηκε ότι οι δράστες ήταν γερμανοί νεοναζιστές, τότε ο πρωτοπρεσβύτερος Απόστολος Μαλαμούσης συνάντησε τον Γαβριήλ στη Θεσσαλονίκη, τον έπεισε να επιστρέψει στο Μόναχο και του συμπαραστάθηκε στην εξεύρεση κατοικίας και εργασίας, με παρεμβάσεις του στις επίσημες βαυαρικές και γερμανικές Αρχές. Η συμπαράσταση του στην οικογένεια Γαβριήλ είναι μέχρι σήμερα αδιάλειπτη, ώστε να θεωρείται μέλος της οικογενείας.

Επίσης ο π. Απόστολος στήριξε και στηρίζει συνεχώς παντοιοτρόπως και την οικογένεια του τούρκου θύματος Κίλιτς, αποκτώντας έτσι μια θαυμάσια οικογενειακή σχέση εμπιστοσύνης και να θεωρείται από την θυγατέρα του τούρκου θύματος ως „πατέρας“ της.

Η συγγραφέας κ. Χριστίνα Ούμπφενμπαχ μελέτησε την όλη υπόθεση των δύο θυμάτων με συνεντεύξεις με τις οικογένειες των θυμάτων με τις δικαστικές διεργασίες, τις ανακριτικές μεθόδους και τα δημοσιεύματα στον τύπο και στις εφημερίδες. Ως καρπός της έρευνάς της έγραψε το θεατρικό έργο με τον τίτλο „ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ“ (URTEILE), που προγραμματίστηκε να παίζεται όσο διαρκεί στο Μόναχο η δίκη για τους νεοναζιστές δολοφόνους.

Στις 16 Φεβρουαρίου παίχθηκε για προτελευταία φορά το θεατρικό έργο παρουσία του Γαβριήλ Βουλγαρίδη και της συζύγου του, της χήρας και της μητέρας του τούκου Κίλιτς και του πρωτοπρεσβυτέρου Αποστόλου Μαλαμούση. Η οικογένεια Βουλγαρίδη και ο π. Απόστολος είχαν δει την παράσταση ακόμη δύο φορές, ενώ η οικογένεια Κίλιτς για πρώτη φορά. Η οικογένεια Κίλιτς είχε συναισθηματική και κοινωνική δυσκολία να δεί το έργο, όμως πείστηκε από τον π. Απόστολο να παραστεί στη θεατρική παράσταση, συνοδευόμενη απ’αυτόν.
 
Στο θεατρικό έργο τρεις ηθοποιοί, δύο γερμανοί ο κ. Paul-Wolff Plottegg και ο κ. Gunther Eckes και η εξαιρετική τουρκάλα ηθοποιός, κ. Demet Gül, ενσαρκώνουν και παρουσιάζουν σε δύο μέρη τα πρόσωπα που μετέχουν στο όλο δράμα. Από τη μια μεριά ενσαρκώνουν τον Γαβριήλ Βουλγαρίδη, και την οικογένεια Κίλιτς (τη σύζυγο-χήρα του τούρκου, τη μητέρα του και τη θυγατέρα του), καθώς επίσης τον πρωτοπρεσβύτερο Απόστολο Μαλαμούση, ένα συνάδελφο και μια γερμανίδα φίλη του Κίλιτς, να καταθέτουν τη μαρτυρία τους για την προσωπική ζωή των θυμάτων και τους συγγενείς να υποφέρουν από τις πολύωρες ταπεινωτικές συνεχείς υποψίες και ανακριτικές μεθόδους των αρχών. Από την άλλη μεριά υποκρίνονται τον ανακριτή, τον αστυνομικό, τη διευθύντρια του σχολείου και τους δημοσιογράφους, να παρουσιάζουν την υπόθεση, όπως τους βόλευε.

Μεγάλη η συγκίνηση και πολλά τα δάκρυα για τους συγγενείς, αφού για μια ακόμη φορά έζησαν τις δραματικές στιγμές και ώρες που πέρασαν.

Το θεατρικό έργο είναι μια στεντόρεια φωνή διαμαρτυρίας ενάντια στο νεοναζισμό και στην αδυναμία των αρχών, ηθελημένη ή μη, να πράξουν στο ακέραιο το έργο τους.

Μετά το πέρας της παράστασης οι συγγενείς των θυμάτων ευχαρίστησαν τους ηθοποιούς, τη συγγραφέα του θεατρικού έργου, τη σκηνοθέτη και όλους όσοι συνέπραξαν στο έργο και φωτογραφήθηκαν μαζί τους.

Η συγγραφέας Χριστίνα Ούμπφενμπαχ ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον πρωτοπρεσβύτερο Απόστολο Μαλαμούση για τη συμβολή και συμβουλή του στις δύο οικογένειες των θυμάτων και ιδιαίτερα στο γεγονός ότι έπεισε και συνόδευσε την οικογένεια Κίλιτς στη θεατρική παράσταση, γράφοντας σε μέιλ στις 17.2.2017 τα εξής

Αγαπητέ π. Απόστολε,
Πολλές ευχαριστίες για το ότι έφερες στο θέατρο την οικογένεια Κίλιτς. Ήταν για μένα πολύ σπουδαίο να δουν το έργο.
Είσαι ένας άνθρωπος που μετατρέπεις τον κόσμο σ΄ένα καλύτερο τόπο, είσαι ένας γεφυροποιός, που κατορθώνεις διασυνδέσεις και συνάφειες, που δεν είναι νοητές (αυτονόητες).
Είναι θαυμάσιο τό ότι σ΄ έχω γνωρίσει.
Χριστίνα Ούμπφενμπαχ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ Κ.Ο.Θ. ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Παρασκευη 10.03.2017

Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης τιμά τη μνήμη των Θεσσαλονικέων Εβραίων που έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με μία ιστορική συναυλία στο Μόναχο, που πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Γενικού Προξενείου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, με πόρους του Ελληνογερμανικού ταμείου για το μέλλον, τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και γίνεται σε συνεργασία με την Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης.

Τον Μάρτιο του 1943 ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη το πρώτο από τα συνολικά 19 τρένα, που μετέφεραν 46.091 Εβραίους Θεσσαλονικείς στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μισή χιλιετία σεφαρδίτικης κληρονομιάς μίας ακμάζουσας κοινότητας της πόλης, κυριολεκτικά αφανίστηκε μέσα σε λίγα χρόνια. Η Κ.Ο.Θ. τιμά τη μνήμη όσων δεν επέστρεψαν ποτέ με ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον πρόγραμμα κορυφαίων Ελλήνων και Εβραίων δημιουργών. Η μουσική άλλωστε υπήρξε η παρηγορητική σύντροφος των μόλις 1.950 επιζώντων που γύρισαν από την κόλαση, τραγουδώντας στη διαδρομή «Περίμενέ με Θεσσαλονίκη».

 

Την πέμπτη θέση κατέλαβε η Άννα Κορακάκη στο δεύτερο αγώνα της στο μίτινγκ IWK Hochbrueck, που διεξήχθη στο Μόναχο.

Στα προκριματικά η «χρυσή» Ολυμπιονίκης ήταν έκτη με 384 βαθμούς και πήρε την πρόκριση στον τελικό με τριπλή ισοβαθμία.

Εκεί όμως δεν έπιασε καλή απόδοση και έμεινε στους 177,3 βαθμούς, μένοντας μακριά από την κορυφή καθώς «πλήρωσε» τις άσχημες βολές της μετά τις δύο πρώτες προσπάθειες.

Το χρυσό μετάλλιο κατάκτησε η Γερμανίδα Θούρμαν (242,8), το ασημένιο η Πολωνή Μπρες (241,3) και το χάλκινο η Ρωσίδα Μπατσαράσκινα με 220,7.

Την πέμπτη θέση κατέλαβε η Άννα Κορακάκη στο δεύτερο αγώνα της στο μίτινγκ IWK Hochbrueck, που διεξήχθη στο Μόναχο.

Στα προκριματικά η «χρυσή» Ολυμπιονίκης ήταν έκτη με 384 βαθμούς και πήρε την πρόκριση στον τελικό με τριπλή ισοβαθμία.

Εκεί όμως δεν έπιασε καλή απόδοση και έμεινε στους 177,3 βαθμούς, μένοντας μακριά από την κορυφή καθώς «πλήρωσε» τις άσχημες βολές της μετά τις δύο πρώτες προσπάθειες.

Το χρυσό μετάλλιο κατάκτησε η Γερμανίδα Θούρμαν (242,8), το ασημένιο η Πολωνή Μπρες (241,3) και το χάλκινο η Ρωσίδα Μπατσαράσκινα με 220,7.

Μεγάλη διαδήλωση πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου στο κέντρο του Μονάχου στη μνήμη των θυμάτων της τρομοκρατικής ενέργειας του Βερολίνου.

Περίπου 4.000 άτομα από ενώσεις, φορείς και απλοί πολίτες ένωσαν τη φωνή τους στην εκδήλωση που είχε ως κεντρικό σύνθημα «Oλοι καταγόμαστε από κάπου – Φόβος; σίγουρα όχι» δίνοντας σύνθημα κατά το ρατσισμού.

Στη διαδήλωση μετείχε και ο Πρωτοπρεσβύτερος Απόστολος Μαλαμούσης ο οποίος τόνισε ότι καμιά απάνθρωπη ενέργεια δεν θα εμποδίσει τη ενότητα της κοινωνίας και την αρμονική ζωή λαών και πολιτισμών στη Γερμανία.

Οι διαδηλωτές κρατούσαν στα χέρια τους το σύνθημα το «Μόναχο είναι έγχρωμο» για να δηλώσουν την πολυπολιτισμικότητα της βαυαρικής κοινωνίας. Ακολούθησε κονσέρτο ενώ συγκινητική ήταν η συμμετοχή της παιδικής χορωδίας των προσφύγων από τη Συρία, με ένα τραγούδι που εξιστορούσε τα δεινά του πολέμου στην πατρίδα τους.

Σελίδα 1 από 11

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...