Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Την έκτη θέση στις προμηθεύτριες χώρες σπαραγγιών στη Γαλλία κατέλαβε η Ελλάδα το 2016, ενώ το 2015 στη γερμανική αγορά η Ελλάδα βρέθηκε στη δεύτερη θέση από την πρώτη που κατείχε το 2014 και το 2013.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Υπαιθρος Χώρα, το ελληνικό σπαράγγι κατέχει σημαντική θέση στις αγορές τους.

Στη Γαλλία, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία εισαγωγών και εξαγωγών σπαραγγιών από την Υπηρεσία Τελωνείων Γαλλίας για τα έτη 2015, 2016 και για το 12μηνο Μαρτίου 2016 – Φεβρουαρίου 2017, η Ελλάδα το 2016 κατέλαβε την έκτη θέση στις προμηθεύτριες χώρες σπαραγγιών στη Γαλλία, μετά την Ισπανία (αξία εισαγωγών 30,5 εκατ. ευρώ και ποσοστό 61,4% επί του συνόλου των εισαγωγών), το Περού (6,1 εκατ. ευρώ, 12,2%), τις Κάτω χώρες (3,5 εκατ. ευρώ, 7,0%) και τη Γερμανία (1,9 εκατ. ευρώ, 3,8%).

Την ίδια στιγμή, το 2016 στη Γαλλία εισήχθησαν σπαράγγια αξίας 49,7 εκατ. ευρώ που αντιστοιχούν σε συνολική ποσότητα 14.571 τόνων, με τη μέση τιμή εισαγωγής να ανέρχεται σε 3,41 ευρώ/κιλό.

Μερίδιο
Η αξία των εισαγωγών σπαραγγιού στη Γαλλία το 2016 (49,7 εκατ. ευρώ) αυξήθηκε κατά 9,6% σε σχέση με το 2015 (45,4 εκατ. ευρώ). Παράλληλα, το ελληνικό σπαράγγι κατά το 2016 είχε μερίδιο 3,1%, αυξημένο σε σχέση με μερίδιο 2,7% που κατείχε το 2015.

Τις επόμενες μέρες, το ελληνικό σπαράγγι αναμένεται να κάνει την είσοδό του στη γερμανική αγορά, που συνήθως συμπίπτει χρονικά με αυτό από το Περού. Πάντως, αυτήν τη στιγμή, και συγκεκριμένα στις 10/4/2017, στη λιανική στη γερμανική αγορά το λευκό σπαράγγι Βαυαρίας πωλούνταν προς 3,99 ευρώ τα 350 γραμμάρια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που μας διέθεσε το γραφείο ΟΕΥ της ελληνικής πρεσβείας στο Μόναχο, η Ελλάδα βρέθηκε στη δεύτερη θέση (από την πρώτη θέση που κατείχε το 2014), με μερίδιο εισαγωγών 22,1% και 16.505 τόνους μετά την Ισπανία, η οποία είχε το 28,9% του συνόλου των εισαγωγών με 21.594 τόνους. Στην τρίτη θέση, ακολουθεί το Περού με μερίδιο 19,3% και 14.401 τόνους και η Ολλανδία με 10,4% και 7.753 τόνους.

Το σύνολο των εισαγωγών σπαραγγιού στη Γερμανία το 2015 ήταν 74.612 τόνοι. Την ίδια χρονιά, οι εισαγωγές από την Ελλάδα ήταν μειωμένες κατά 22% έναντι του 2014 (21.157 τόνοι).

Την ίδια στιγμή, η Γερμανία το 2015 αύξησε τις εξαγωγές της το 2015 κατά 8,2% (19.786 τόνοι) σε σχέση με το 2014 (18.279 τόνοι), με την Ελλάδα να λαμβάνει το 1,4% (280 τόνοι) του συνόλου των γερμανικών εξαγωγών.

Να σημειωθεί ότι το 2015 στη Γερμανία καλλιεργήθηκαν συνολικά 257.000 στρέμματα με σπαράγγια, με παραγωγή 114.000 τόνους, που ήταν η υψηλότερη στην Ευρώπη. Η εκτίμηση για την παραγωγή της Ελλάδας την ίδια χρονιά ήταν στους 7.500 τόνους.

Στην Κύπρο ανήκει το αρχαιότερο κρασί του κόσμου το οποίο χρονολογείται από 3.500 π.Χ.

Αυτό έδειξαν οι αναλύσεις που έγιναν σε υπολείμματα κεραμικών αγγείων που χρονολογούνται την ίδια περίοδο έδειξαν πως φιλοξενούσαν γλυκό κρασί. Το 2005 η Δρ. Μαρία Ροζάρια Μπελτζιόρνο και ο Παλαιοντολόγος Δρ. Αλεσάντρο Λεντίνι από το ITABC-CNR της Ρώμης, με τη βοήθεια του Δρ. Παύλου Φλουρέντζου, Διευθυντή του Τμήματος Αρχαιοτήτων της Κύπρου, μελέτησαν αριθμό δοχείων που είχαν βρεθεί το 1930 από τον Κύπριο αρχαιολόγο Πορφύριο Δίκαιο στον οικισμό της Ερήμης και φυλάγονταν σε κιβώτια στο Αρχαιολογικό Μουσείο στη Λευκωσία. Τι ανακάλυψαν; Υπήρχαν στο εσωτερικό τους ίχνη ταρταρικού οξέως, ενός βασικού συστατικού του κρασιού.

Στην Κύπρο «δημιουργήθηκε» η παλαιότερη ετικέτα κρασιού στον κόσμο, η οποία συνεχίζει να παράγεται ακόμη και σήμερα. Πρόκειται για την κουμανταρία την οποία ανακήρυξε ο Ριχάρδος Λεοντόκαρδος ως «το κρασί των βασιλιάδων και ο βασιλιάς των κρασιών». Η κουμανταρία, κάτω από ένα όνομα που δεν υποδηλώνει ποικιλία, τεχνική οινοποίησης, μέθοδο καλλιέργειας ή τρύγου, είναι ένα κρασί που φέρει το ίδιο όνομα εδώ και οκτώ αιώνες.

Η παραγωγή της κυπριακής κουμανταρίας γνώρισε εξαιρετική άνθηση κατά τη διάρκεια της Λατινοκρατίας στο νησί και τους μεσαιωνικούς χρόνους. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Ιωαννίτες Ιππότες, στην περιοχή της Λεμεσού η στρατιωτική διοίκηση του νησιού, la Commanderie, έδωσε το όνομά της στο χωριό που παρήγαγε το γλυκό νέκταρ, την Μεγάλη Κουμανταρία… Η φήμη του κρασιού συνεχίστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ακόμη και κατά την Τουρκοκρατία, και η Κουμανταρία κέρδισε επάξια μια θέση ανάμεσα στα καλύτερα και τα πλουσιότερα τραπέζια της Ευρώπης.

Η περιοχή της Κουμανδαρίας περιλαμβάνει 14 χωριά και βρίσκεται στις νότιες μέχρι τις νοτιοανατολικές παρυφές του όρους Τρόοδος, στην επαρχία Λεμεσού. Οι ποικιλίες που συμμετέχουν στην παραγωγή του κρασιού (σε ανάμειξη ή μονοποικιλιακά) είναι οι γηγενείς κυπριακές, το ντόπιο Μαύρο που είναι ερυθρή και το Ξυνιστέρι που είναι λευκή. Για την παραγωγή του γλυκού κρασιού, που κατοχυρώθηκε νομοθετικά το 1990 ως ΠΟΠ, τα σταφύλια πρέπει να προέρχονται υποχρεωτικά από τους αμπελώνες της ομώνυμης ζώνης οι οποίοι είναι δηλωμένοι και καταγεγραμμένοι ώστε να μπορούν να ελεγχθούν.

Είναι γνωστό πως υπάρχουν τα κρασιά που αγοράζει η πλατιά μάζα του κόσμου, υπάρχουν όμως και αυτά που είναι για λίγους και συνήθως δεν πίνονται αλλά μπαίνουν σε περίοπτη θέση σε κάποια συλλογή.

Το Wine-searcher.com έκανε μια μικρή έρευνα σε μια βάση δεδομένων με πάνω από 6 εκατομμύρια τίτλους κρασιών, που κυμαίνονται σε εύρος 42.910 τιμών και κατέληξε στη λίστα με τα πιο ακριβά κρασιά του κόσμου!

Στην πρώτη δεκάδα κυριαρχούν κρασιά από τη Βουργουνδία, με οκτώ από τα δέκα κρασιά να προέρχονται από αυτήν την περιοχή της Γαλλίας, ενώ τις δύο υπόλοιπες θέσεις κατέλαβε η… Γερμανία!

Στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται το κρασί «Henri Jayer Richebourg Grand Cru», με μια μέση τιμή γι’ αυτό να κυμαίνεται στα 16.193 δολάρια το μπουκάλι, ενώ η μεγαλύτερη τιμή που έχει πιάσει είναι 24.473 δολάρια.

Το συγκεκριμένο κρασί δεν έχει παραχθεί ξανά από τότε που… συνταξιοδοτήθηκε ο Henri Jayer το 1995 και από το 2006 και μετά που πέθανε ο δημιουργός του έχει γίνει ακόμη πιο σπάνιο… κάτι που «αποτυπώνεται» και στην τιμή του!

Δείτε παρακάτω τη λίστα με τα 10 πιο ακριβά κρασιά του κόσμου (μέση τιμή για ένα μπουκάλι 750ml):

1. Henri Jayer Richebourg Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 16.193 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 24.473 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

2. Domaine de la Romanee-Conti Romanee-Conti Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 12.527 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 62.507 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

3. Egon Muller-Scharzhof Scharzhofberger Riesling Trockenbeerenauslese
Περιοχή: Bereich Saar, Mosel, Γερμανία
Μέση τιμή: 6.934 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 14.125 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Riesling

4. Henri Jayer Cros Parantoux, Vosne-Romanee Premier Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 6.127 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 19.632 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

5. Domaine Leflaive Montrachet Grand Cru
Περιοχή: Cote de Beaune, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 5.807 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 11.545 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Chardonnay

6. Joh. Jos. Prum Wehlener Sonnenuhr Riesling Trockenbeerenauslese
Περιοχή: Bereich Bernkastel, Mosel, Γερμανία
Μέση τιμή: 5.329 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 11.392 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Riesling

7. Domaine Georges & Christophe Roumier Musigny Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 4.692 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 16.067 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

8. Domaine de la Romanee-Conti Montrachet Grand Cru
Περιοχή: Cote de Beaune, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 4.672 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 13.695 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Chardonnay

9. Domaine Leroy Musigny Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 4.376 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 33.740 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

10. Henri Jayer Vosne-Romanee
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 3.572 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 9.410 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

Οι λάτρεις του κρασιού αντιμετωπίζουν ένα σοβαρό πρόβλημα το σερβίρισμα, καθώς αρκετές σταγόνες ξεφεύγουν και δυστυχώς λερώνουν το τραπεζομάντηλο ή και τα ρούχα.

Ενας βιοφυσικός και λάτρης του κρασιού μάλλον βρήκε τη λύση. Ο Daniel Perlman, βιοφυσικός στο Πανεπιστήμιο Brandeis, αποφάσισε να βρει μια φτηνή και εύκολη λύση στο πρόβλημα.

«Υπάρχουν προϊόντα στο εμπόριο που αποτρέπουν τη ροή του κρασιού στο λαιμό του μπουκαλιού όταν σερβίρουμε, αλλά κοστίζουν», λέει ο Perlman, εφευρέτης ο ίδιος με περισσότερες από 100 πατέντες στο όνομά του. Ο επιστήμονας ήθελε μια δωρεάν λύση που δεν θα απαιτούσε από τους λάτρεις του κρασιού να δώσουν χρήματα ούτε να κάνουν κάτι άλλο πέρα από το να αγοράσουν ένα μπουκάλι κρασί και να το απολαύσουν με την ησυχία τους. «Δεν ήθελα να υπάρχει το πρόσθετο κόστος ή η ταλαιπωρία ενός εξαρτήματος», συμπλήρωσε.

Παρακολούθησε πολλές φορές σε αργή κίνηση βίντεο με το μπουκάλι και κατάλαβε ότι η ροή ήταν πιο έντονη όταν αυτό ήταν γεμάτο. Το κρασί έφτανε στο χείλος και κάποιες σταγόνες έρεαν προς τα πίσω επειδή το γυαλί είναι υδρόφιλο (προσελκύει τα υγρά με βάση το νερό).

Η σκέψη του ήταν ευφυέστατη… Χρησιμοποίησε ένα διαμάντι και έκανε ένα κυκλικό αυλάκι γύρω από το λαιμό της φιάλης, ακριβώς κάτω από το χείλος. Τώρα οι σταγόνες του κρασιού που ρέουν προς τα πίσω, συναντούν το αυλάκι και δεν μπορούν να το διασχίσουν με αποτέλεσμα να ακολουθούν την πορεία του κρασιού προς το ποτήρι. Για να τελειοποιήσει το μέγεθος και το βάθος του αυλακιού έκανε πολλές δοκιμές και τελικά διαπίστωσε ότι 2 mm πλάτος και 1 mm βάθος ήταν αρκετά για να μην μπορεί το κρασί να το διασχίσει.

 

Ανάκαμψη παρουσίασαν οι εξαγωγές οίνων το 2016 έναντι του 2015, αφού το 2015 ως προς τον όγκο οι συνολικές ελληνικές εξαγωγές οίνων, σε σχέση με το 2014 είχαν παρουσιάσει σταθερότητα (μείωση κατά 0,51%), σύμφωνα με την επεξεργασία των διαχρονικών στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, στην οποία προβαίνει κάθε χρόνο η Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Αμπελοοινικών Προϊόντων (ΚΕΟΣΟΕ).

Σύμφωνα με την επεξεργασία (των προσωρινών) στοιχείων για το 2016 οι συνολικές εξαγωγές ελληνικών οίνων παρουσίασαν σε όγκο, αύξηση κατά 7,48%, που αναλύεται σε αύξηση εξαγωγών προς τις χώρες της ΕΕ σε όγκο κατά 9,32% και κατά 2,99% προς Τρίτες Χώρες.

Έναντι του μέσου όρου πενταετίας το 2016 παρουσιάζει συνολική (διαχρονική) αύξηση κατά 1,14% σε όγκο, ενώ κατά προορισμό αύξηση παρατηρείται κατά 0,43% προς χώρες της ΕΕ και αύξηση κατά 5,92% προς Τρίτες Χώρες.

Ως προς την αξία, οι ελληνικές εξαγωγές οίνου παρουσιάζουν συνολική αύξηση κατά 10,53% (2015/66.676.880 € – 2016/73.700.095 ευρώ), ενώ κατά προορισμό παρατηρείται αύξηση αξίας εξαγωγών προς χώρες της ΕΕ κατά 12,55% (2015/46.715.805 ευρώ – 2016/52.579.445 ευρώ) και αύξηση αξίας εξαγωγών κατά 5,82% (2015/19.959.060 ευρώ – 2016/21.120.650 ευρώ) προς Τρίτες Χώρες. Το 2016 εμφανίζεται επίσης συνολικά αυξημένο σε αξία σε σχέση με το μέσο όρο της προηγούμενης 5ετίας κατά +16,19%, ενώ το ποσοστό κατά προορισμό ανέρχεται στο +13,69% προς χώρες της ΕΕ και στο +22,92% προς Τρίτες Χώρες, ποσοστά που καταδεικνύουν ότι κατά ένα μέρος εξάγονται διαχρονικά περισσότερο «ακριβοί» οίνοι.

Ελαφρά διαφοροποιημένη είναι η εικόνα εξαγωγών, ως προς τη μέση τιμή ανά λίτρο οίνου. Η μέση τιμή εξαγόμενου οίνου προς χώρες της ΕΕ μειώθηκε το 2016 κατά 5,45% (2015/2,08 ευρώ/lt – 2016/1,90 ευρώ/lt), ενώ αύξηση παρατηρείται ως προς τις μέσες τιμές εξαγωγής οίνων προς Τρίτες Χώρες κατά 2,81%.

Η σύγκριση των μέσων τιμών ανά λίτρο του 2016 σε σχέση με τον μέσο όρο 5ετίας είναι αποκαλυπτική αναφορικά με την αυξητική τάση ειδικά προς Τρίτες Χώρες, αφού η καταγραφόμενη αύξηση είναι της τάξης του 16,69%, ενώ η αντίστοιχη αύξηση προς χώρες της ΕΕ είναι της τάξης του 9,24%.

Ως προς τις χώρες ενδιαφέροντος για εξαγωγή ελληνικών οίνων παρατηρούνται τα εξής:

Η πρώτη εξαγωγική αγορά παραμένει η Γερμανική στην οποία παρατηρείται αύξηση των όγκων εξαγόμενων οίνων κατά 2,37% (2015/14.145.940 lt – 2016/14.481.694 lt), αύξηση αξίας εξαγόμενων οίνων σε αξία κατά 6,18% (2015/27.569.597 ευρώ – 2016/29.274.588 €), ενώ η μέση τιμή εξαγόμενου οίνου ανά λίτρο παρουσιάζει αύξηση κατά 3,72% (2015/1,95 €/lt – 2016/2,02 €/lt).

Ελαφρά αυξητική τάση αυτών των μεγεθών καταγράφεται και διαχρονικά αφού σε σύγκριση με τον μέσο όρο 5ετίας, το 2016 παρουσιάζει αύξηση κατά 1,53% σε όγκο, αύξηση 8,52% σε αξία και αύξηση 6,28% της εξαγόμενης τιμής μονάδος ανά λίτρο οίνου.

Δεύτερη εξαγωγική αγορά για το ελληνικό κρασί, αυτή των ΗΠΑ παρουσιάζει το 2016, μικρή αύξηση των μεγεθών της. Σε όγκο οι εξαγωγές παρουσίασαν αύξηση σε σχέση με το 2015, της τάξης του 0,28%, αύξηση σε αξία της τάξης του 3,45% (2015/10.503.071 ευρώ – 2016/10.865.766 ευρώ) και αύξηση του ανά λίτρο εξαγόμενου οίνου σε μέσες τιμές κατά 3,16% (2015/4,73 ευρώ/lt – 2016/4,88 ευρλω/lt). Ενδεικτική είναι και η διαχρονική τάση των μεγεθών στην αγορά των ΗΠΑ, που καταδεικνύεται από τη σύγκριση του μέσου όρου 5ετίας με το 2016, σύμφωνα με την οποία καταγράφεται αύξηση των εξαγόμενων όγκων κατά 8,72%, αύξηση της αξίας κατά 8,72% και αύξηση της μέσης εξαγόμενης τιμής οίνου ανά λίτρο, κατά 19,72%.

Στην τρίτη κατά σειρά εξαγωγική αγορά αυτή της Γαλλίας καταγράφονται σημαντικές αυξήσεις των στατιστικών μεγεθών. Ως προς τους εξαγόμενους όγκους ελληνικών κρασιών προς τη Γαλλία, παρατηρείται, αύξηση των εξαγόμενων όγκων το 2016 έναντι του 2015 κατά 92,54% (2015/2.025.067 lt – 2016/3.899.071 lt), αύξηση της αξίας κατά 85,72% (2015/3.185.411 € – 2016/5.915.917 €), μείωση όμως στην ανά λίτρο μέση τιμή εξαγόμενου οίνου κατά 3,54% (2015/1,57 €/lt – 2016/1,52 ευρώ/lt).

Η διαχρονική τάση (σύγκριση 2016 με μέσο όρο 5ετίας) δείχνει αύξηση των εξαγόμενων όγκων κατά 34,98%, αύξηση της εξαγόμενης αξίας κατά 35,40% μείωση όμως της εξαγόμενης τιμής ανά λίτρο οίνου κατά 0,71%.

Τέταρτη εξαγωγική αγορά κατατάσσεται η Κύπρος η οποία παρουσιάζει μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης εξαγωγών. Οι εξαγωγές κατ’ όγκο στην Κύπρο ενώ μειώθηκαν το 2016 έναντι του 2015 κατά 9,08% (2015/1.653.227 lt – 2016/1.503.160 lt), αυξήθηκαν σε αξία κατά 19,07% (2015/4.127.435 € – 2016/4.914.332 ευρώ) με αντίστοιχη αύξηση κατά 30,95% της μέσης τιμής ανά εξαγόμενο λίτρο οίνου (2015/2,5 €/lt – 2016/3,27 €/lt).

Διαχρονικά, σύμφωνα με την σύγκριση των στοιχείων του 2016 με τον μέσο όρο 5ετίας, τα μεγέθη κινούνται ικανοποιητικά αφού, καταγράφεται άνοδος των εξαγόμενων όγκων οίνου προς την Κύπρο κατά 39,61%, αύξηση της αξίας κατά 50,88% και αύξηση της μέσης τιμής ανά εξαγόμενο λίτρο οίνου κατά 4,28%.

Ανάλογα με των ΗΠΑ εξελίσσονται και τα στοιχεία εξαγωγών για την πέμπτη εξαγωγική αγορά των ελληνικών κρασιών, αυτήν του Καναδά.

Σχεδόν σταθερός καταγράφεται ο εξαγόμενος όγκος οίνων το 2016 σε σύγκριση με το 2015, αφού, καταγράφεται αύξηση της τάξης του 0,97% (2015/1.037.658 lt – 2016/1.041.714 lt), ενώ αύξηση της τάξης του 7,33% παρατηρείται σε αξία (2015/4.205.108 ευρώ – 2016/4.513.393 ευρώ) και αύξηση της τάξης του 6,3% καταγράφεται στην μέση τιμή ανά λίτρο εξαγόμενου οίνου (2015/4,05 ευρώ/lt – 2016/4,31 ευρώ/lt).

Η σύγκριση του μέσου όρου 5ετίας με το 2016, που δείχνει τη διαχρονική τάση των μεγεθών, καταγράφει αύξηση των εξαγόμενων όγκων κατά 9,96%, αύξηση της αξίας κατά 26,08% και αύξηση της μέσης τιμής ανά λίτρο  εξαγόμενου οίνου, κατά 14,90%.

Συμπερασματικά η επεξεργασία των στατιστικών μεγεθών δείχνει μια σχετική επιβράδυνση του αυξητικού ρυθμού που είχαν τα τελευταία χρόνια, οι εξαγωγές ελληνικών οίνων ειδικά προς Τρίτες Χώρες, ενώ περισσότερο ευνοϊκά τα μεγέθη εξελίσσονται προς τις χώρες της ΕΕ, γεγονός που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν των Ελλήνων εξαγωγέων.

Ανά χώρα παρατηρείται η ίδια εικόνα, αφού ΗΠΑ και Καναδάς δείχνουν σημάδια επιβράδυνσης του ρυθμού αύξησης των εξαγωγών, ενώ αντίθετα στην Γερμανία, την Γαλλία και την Κύπρο, οι Έλληνες εξαγωγείς αύξησαν τις επιδόσεις τους.

Τέλος, το ποσοστό των ελληνικών εξαγωγών οίνου σε σύγκριση με τον συνολικό όγκο παραγωγής στην Ελλάδα αντιπροσωπεύει το 12,05% και περίπου το 20% της παραγωγής που παραλαμβάνουν τα οργανωμένα οινοποιεία.

Κατάγεται από την Οιχαλία Τρικάλων και βρίσκεται στη Γερμανία από τον Δεκέμβριο του 1988. Από τότε ασχολείται με τη γαστρονομία βιώνοντας  όλα τα στάδιά της. Από βοηθός κουζίνας, βοηθός μάγειρα, μάγειρας, μπάρμαν, βοηθός σερβιτόρου, σερβιτόρος, υπεύθυνος μαγαζιού και από το 1995 ανοίγει πλέον το πρώτο δικό του εστιατόριο.

Να σταθούμε λίγο στην εμπειρία της πρώτης εξαετίας σας, στη γνωριμία με το εστιατόριο. Ποιο ήταν αυτό που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και σας “κέρδισε” στη γαστρονομία; Επίσης, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες από τις καλές και ευχάριστες, αλλά και από τις δύσκολες στιγμές που έχει αυτός ο χώρος

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στη γαστρονομία είναι ότι έχει να κάνει με τη δημιουργία και την επικοινωνία. Στην αρχή μ' άρεσε να μαγειρεύω, όμως με την πάροδο του χρόνου δεν μου άρεσε και πολύ μέσα στην κουζίνα και ήθελα να είμαι προς τα έξω. Ήθελα να έχω επικοινωνία με τον κόσμο. Το άσχημο είναι ότι δεν έχεις προσωπικό χρόνο γιατί πρέπει να είσαι συνέχεια στο μαγαζί. Ειδικά όταν ξεκινάς είναι όλο δουλειά και τίποτα άλλο. Ο ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει στη ζωή σου και η διασκέδαση είναι μηδαμινή. Στερείσαι πολλά πράγματα, αλλά αυτό που κερδίζεις είναι τα χρήματα. Αν βάλεις κάποιο σκοπό και θέλεις να πάρεις ένα αυτοκίνητο ή να φτιάξεις ένα μαγαζί, μπορείς να τον πετύχεις γιατί μαζεύεις τα χρήματα επειδή δεν έχεις το χρόνο να τα χαλάσεις αλλού.

Ο Γερμανός πελάτης είναι δύσκολος; Πώς το βλέπετε εσείς;

Είναι δύσκολος πελάτης, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή γνωρίζει αρκετά πράγματα. Ξέρει και από ελληνική κουζίνα και από ιταλική και γενικότερα. Επίσης η γερμανική γαστρονομία έχει εξελιχθεί πάρα πολύ την τελευταία 15ετία. Οι Γερμανοί θεωρούνται από τους καλύτερους επαγγελματίες, παρόλο που στο παρελθόν τα ελληνικά εστιατόρια ήταν top.

Έτσι όπως το λέτε, είναι σαν να έχει πέσει το επίπεδο των ελληνικών εστιατορίων...

Όχι. Το δικό μας επίπεδο δεν έχει πέσει, αλλά έχει ανέβει πολύ το επίπεδο των γερμανικών εστιατορίων. Αν θέλετε, εμείς έχουμε μείνει λίγο πιο πίσω σε σχέση με τους Γερμανούς. Παράλληλα ο ανταγωνισμός είναι πλέον και αυτός δυνατός

Δηλαδή εκεί που εστιάζουμε είναι ότι ο Γερμανός με τα ταξίδια και με την πάροδο του χρόνου έχει εμπειρία, έχει βελτιώσει τις γεύσεις του ως λαός και έχει μία μεγαλύτερη απαίτηση σε αυτό που του προσφέρεις. Και έρχομαι και στην ερώτηση... Προσφέρουμε στο Γερμανό την ελληνική γαστρονομία; Ο Γερμανός τουρίστας που θα κατέβει και θα φάει στην Ελλάδα θα έβρισκε κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά εστιατόρια εδώ στη Γερμανία;

Δε θα βρει το αντίστοιχο. Γιατί σε γενικές γραμμές εδώ τα ελληνικά εστιατόρια ένα 80% είναι στυλ ψητοπωλείου. Τα περισσότερα δεν έχουν μαγειρευτά, γιατί για να φτιάξεις τέτοια φαγητά πρέπει να έχεις μεράκι και να γνωρίζεις το αντικείμενο.

Σας έχει τύχει να σας πει κάποιος Γερμανός ότι πήγα στην Ελλάδα και έφαγα το “χ” φαγητό και δεν το βρίσκω εδώ;

 

dimosΦυσικά και έχει τύχει. Ζητήσανε πιάτα κατσαρόλας, όπως αυτά που έφτιαχναν παλιά οι μητέρες μας. Και θα μιλήσω για το Μόναχο που ξέρω, ότι εδώ δεν έχουμε τέτοιο μαγαζί. Παλαιότερα υπήρχε ένα που δούλευε μόνο με φαγητά κατσαρόλας που πήγαινε ο πελάτης έβλεπε τις κατσαρόλες και έλεγε θέλω αυτό κι εκείνο. Αλλά αυτό γινόταν πριν από καμιά 15ετία σήμερα δεν υπάρχει αυτό. Έρχονται και ζητάνε μαγειρευτά αλλά δεν μπορούμε να τα κάνουμε. Εμείς μπορούμε να κάνουμε μέχρι λαδερά, από ‘κει και πέρα...

 

Σε ένα άλλο κομμάτι που θεωρώ ότι έχει αξία, γιατί η ελληνική γη βγάζει καλά προϊόντα τόσο στη γαστρονομία όσο και στο κρασί. Κατά πόσο δουλεύει ο Έλληνας εστιάτορας τα ελληνικά προϊόντα;

 

Είναι αλήθεια πως έχουμε πολύ καλά προϊόντα, αλλά για να τα προωθήσουμε πρέπει να τα ξέρουμε. Υπάρχουν προϊόντα που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν τα γνωρίζουμε. Και πρέπει και οι τιμές να είναι προσιτές, για να μπορέσουμε να τα προωθήσουμε στον πελάτη. Δεν μπορούμε για παράδειγμα να πάρουμε προσούτο Ευρυτανίας που είναι ακριβό. Και πώς να το περάσουμε στο Γερμανό όταν δεν το ξέρουμε καλά – καλά ούτε κι εμείς. Και θα σας πω και κάτι άλλο. Είχε γίνει μία έκθεση πριν από καιρό με μαστίχα Χίου και με διάφορα τυριά από τη Νάξο και αλλού. Εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα για παράδειγμα με τη μαστίχα, αλλά ο Γερμανός δεν ήξερε τι είναι η μαστίχα Χίου. Οπότε έπρεπε εμείς να τυπώσουμε ενημερωτικά φυλλάδια και να τον ενημερώσουμε.

Άρα χρειαζόσαστε μικρά δείγματα και την ιστορία του προϊόντος στα γερμανικά, ώστε οι παραγωγοί να σας δώσουν μία βοήθεια για την καλύτερη προώθησή τους. Γίνονται παρουσιάσεις γευσιγνωσίας; Υπάρχουν παραγωγοί που σας παρουσιάζουν τα προϊόντα τους και μαζί με ένα μάγειρα σας κάνουν κάποιες γευστικές προτάσεις;

Είναι μηδαμινές αυτού του είδους οι εκδηλώσεις. Κάποιος που θέλει να πουλήσει το κρασί του μπορεί να έρθει και να το προωθήσει, αλλά σε θέματα διατροφής, δεν το κάνουν. Χρειάζονται περισσότερες εκδηλώσεις και γαστρονομικές προτάσεις.

Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια και με έναν πιο απαιτητικό Γερμανό πελάτη τι είναι αυτό που πρέπει να κοιτάξει ο κάθε γαστρονόμος ώστε να ξανακερδίσει το μερίδιο της αγοράς που του αναλογεί;

Καταρχήν, βασικός παράγοντας είναι η ποιότητα. Επίσης χρειαζόμαστε καινούριες ιδέες όπως διάφορα νέα ορεκτικά που μπορούμε και πρέπει να τα προωθήσουμε. Επίσης, χρειαζόμαστε εξειδικευμένο προσωπικό. Δεν γίνεται να δουλεύουμε με ανειδίκευτο μάγειρα για παράδειγμα. Καλό θα ήταν ακόμα και τον γύρο ή το σουβλάκι να το παρουσιάζουμε πιο όμορφα.

Οι επαγγελματίες γαστρονόμοι βρίσκεστε μεταξύ σας ώστε να συζητάτε τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, και τις δυνατότητες σας ώστε να κερδίσετε το “στοίχημα”;

Δεν γίνονται συγκεντρώσεις ώστε να συζητάμε και να ανταλλάσσουμε ιδέες και να κοιτάμε όλοι μαζί για το καλύτερο. Συνήθως ο ελληνισμός εδώ κοιτάει μόνο την πάρτη του!

Ποιο είναι το δικό σας όραμα;

Να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω ήδη. Βασικό στοιχείο είναι η ποιότητα και προσπαθώ να δίνω στον κόσμο νέες ιδέες, νέα πιάτα με γνώμονα πάντα την ελληνική φιλοξενία.

Β.Β

Κατάγεται από την Οιχαλία Τρικάλων και βρίσκεται στη Γερμανία από τον Δεκέμβριο του 1988. Από τότε ασχολείται με τη γαστρονομία βιώνοντας  όλα τα στάδιά της. Από βοηθός κουζίνας, βοηθός μάγειρα, μάγειρας, μπάρμαν, βοηθός σερβιτόρου, σερβιτόρος, υπεύθυνος μαγαζιού και από το 1995 ανοίγει πλέον το πρώτο δικό του εστιατόριο.

Να σταθούμε λίγο στην εμπειρία της πρώτης εξαετίας σας, στη γνωριμία με το εστιατόριο. Ποιο ήταν αυτό που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και σας “κέρδισε” στη γαστρονομία; Επίσης, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες από τις καλές και ευχάριστες, αλλά και από τις δύσκολες στιγμές που έχει αυτός ο χώρος

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στη γαστρονομία είναι ότι έχει να κάνει με τη δημιουργία και την επικοινωνία. Στην αρχή μ' άρεσε να μαγειρεύω, όμως με την πάροδο του χρόνου δεν μου άρεσε και πολύ μέσα στην κουζίνα και ήθελα να είμαι προς τα έξω. Ήθελα να έχω επικοινωνία με τον κόσμο. Το άσχημο είναι ότι δεν έχεις προσωπικό χρόνο γιατί πρέπει να είσαι συνέχεια στο μαγαζί. Ειδικά όταν ξεκινάς είναι όλο δουλειά και τίποτα άλλο. Ο ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει στη ζωή σου και η διασκέδαση είναι μηδαμινή. Στερείσαι πολλά πράγματα, αλλά αυτό που κερδίζεις είναι τα χρήματα. Αν βάλεις κάποιο σκοπό και θέλεις να πάρεις ένα αυτοκίνητο ή να φτιάξεις ένα μαγαζί, μπορείς να τον πετύχεις γιατί μαζεύεις τα χρήματα επειδή δεν έχεις το χρόνο να τα χαλάσεις αλλού.

Ο Γερμανός πελάτης είναι δύσκολος; Πώς το βλέπετε εσείς;

Είναι δύσκολος πελάτης, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή γνωρίζει αρκετά πράγματα. Ξέρει και από ελληνική κουζίνα και από ιταλική και γενικότερα. Επίσης η γερμανική γαστρονομία έχει εξελιχθεί πάρα πολύ την τελευταία 15ετία. Οι Γερμανοί θεωρούνται από τους καλύτερους επαγγελματίες, παρόλο που στο παρελθόν τα ελληνικά εστιατόρια ήταν top.

Έτσι όπως το λέτε, είναι σαν να έχει πέσει το επίπεδο των ελληνικών εστιατορίων...

Όχι. Το δικό μας επίπεδο δεν έχει πέσει, αλλά έχει ανέβει πολύ το επίπεδο των γερμανικών εστιατορίων. Αν θέλετε, εμείς έχουμε μείνει λίγο πιο πίσω σε σχέση με τους Γερμανούς. Παράλληλα ο ανταγωνισμός είναι πλέον και αυτός δυνατός

Δηλαδή εκεί που εστιάζουμε είναι ότι ο Γερμανός με τα ταξίδια και με την πάροδο του χρόνου έχει εμπειρία, έχει βελτιώσει τις γεύσεις του ως λαός και έχει μία μεγαλύτερη απαίτηση σε αυτό που του προσφέρεις. Και έρχομαι και στην ερώτηση... Προσφέρουμε στο Γερμανό την ελληνική γαστρονομία; Ο Γερμανός τουρίστας που θα κατέβει και θα φάει στην Ελλάδα θα έβρισκε κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά εστιατόρια εδώ στη Γερμανία;

Δε θα βρει το αντίστοιχο. Γιατί σε γενικές γραμμές εδώ τα ελληνικά εστιατόρια ένα 80% είναι στυλ ψητοπωλείου. Τα περισσότερα δεν έχουν μαγειρευτά, γιατί για να φτιάξεις τέτοια φαγητά πρέπει να έχεις μεράκι και να γνωρίζεις το αντικείμενο.

Σας έχει τύχει να σας πει κάποιος Γερμανός ότι πήγα στην Ελλάδα και έφαγα το “χ” φαγητό και δεν το βρίσκω εδώ;

 

dimosΦυσικά και έχει τύχει. Ζητήσανε πιάτα κατσαρόλας, όπως αυτά που έφτιαχναν παλιά οι μητέρες μας. Και θα μιλήσω για το Μόναχο που ξέρω, ότι εδώ δεν έχουμε τέτοιο μαγαζί. Παλαιότερα υπήρχε ένα που δούλευε μόνο με φαγητά κατσαρόλας που πήγαινε ο πελάτης έβλεπε τις κατσαρόλες και έλεγε θέλω αυτό κι εκείνο. Αλλά αυτό γινόταν πριν από καμιά 15ετία σήμερα δεν υπάρχει αυτό. Έρχονται και ζητάνε μαγειρευτά αλλά δεν μπορούμε να τα κάνουμε. Εμείς μπορούμε να κάνουμε μέχρι λαδερά, από ‘κει και πέρα...

 

Σε ένα άλλο κομμάτι που θεωρώ ότι έχει αξία, γιατί η ελληνική γη βγάζει καλά προϊόντα τόσο στη γαστρονομία όσο και στο κρασί. Κατά πόσο δουλεύει ο Έλληνας εστιάτορας τα ελληνικά προϊόντα;

 

Είναι αλήθεια πως έχουμε πολύ καλά προϊόντα, αλλά για να τα προωθήσουμε πρέπει να τα ξέρουμε. Υπάρχουν προϊόντα που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν τα γνωρίζουμε. Και πρέπει και οι τιμές να είναι προσιτές, για να μπορέσουμε να τα προωθήσουμε στον πελάτη. Δεν μπορούμε για παράδειγμα να πάρουμε προσούτο Ευρυτανίας που είναι ακριβό. Και πώς να το περάσουμε στο Γερμανό όταν δεν το ξέρουμε καλά – καλά ούτε κι εμείς. Και θα σας πω και κάτι άλλο. Είχε γίνει μία έκθεση πριν από καιρό με μαστίχα Χίου και με διάφορα τυριά από τη Νάξο και αλλού. Εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα για παράδειγμα με τη μαστίχα, αλλά ο Γερμανός δεν ήξερε τι είναι η μαστίχα Χίου. Οπότε έπρεπε εμείς να τυπώσουμε ενημερωτικά φυλλάδια και να τον ενημερώσουμε.

Άρα χρειαζόσαστε μικρά δείγματα και την ιστορία του προϊόντος στα γερμανικά, ώστε οι παραγωγοί να σας δώσουν μία βοήθεια για την καλύτερη προώθησή τους. Γίνονται παρουσιάσεις γευσιγνωσίας; Υπάρχουν παραγωγοί που σας παρουσιάζουν τα προϊόντα τους και μαζί με ένα μάγειρα σας κάνουν κάποιες γευστικές προτάσεις;

Είναι μηδαμινές αυτού του είδους οι εκδηλώσεις. Κάποιος που θέλει να πουλήσει το κρασί του μπορεί να έρθει και να το προωθήσει, αλλά σε θέματα διατροφής, δεν το κάνουν. Χρειάζονται περισσότερες εκδηλώσεις και γαστρονομικές προτάσεις.

Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια και με έναν πιο απαιτητικό Γερμανό πελάτη τι είναι αυτό που πρέπει να κοιτάξει ο κάθε γαστρονόμος ώστε να ξανακερδίσει το μερίδιο της αγοράς που του αναλογεί;

Καταρχήν, βασικός παράγοντας είναι η ποιότητα. Επίσης χρειαζόμαστε καινούριες ιδέες όπως διάφορα νέα ορεκτικά που μπορούμε και πρέπει να τα προωθήσουμε. Επίσης, χρειαζόμαστε εξειδικευμένο προσωπικό. Δεν γίνεται να δουλεύουμε με ανειδίκευτο μάγειρα για παράδειγμα. Καλό θα ήταν ακόμα και τον γύρο ή το σουβλάκι να το παρουσιάζουμε πιο όμορφα.

Οι επαγγελματίες γαστρονόμοι βρίσκεστε μεταξύ σας ώστε να συζητάτε τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, και τις δυνατότητες σας ώστε να κερδίσετε το “στοίχημα”;

Δεν γίνονται συγκεντρώσεις ώστε να συζητάμε και να ανταλλάσσουμε ιδέες και να κοιτάμε όλοι μαζί για το καλύτερο. Συνήθως ο ελληνισμός εδώ κοιτάει μόνο την πάρτη του!

Ποιο είναι το δικό σας όραμα;

Να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω ήδη. Βασικό στοιχείο είναι η ποιότητα και προσπαθώ να δίνω στον κόσμο νέες ιδέες, νέα πιάτα με γνώμονα πάντα την ελληνική φιλοξενία.

Β.Β

Υλικά:
1 κιλό καλαμάρια κομμένα ροδέλες
150ml κόκκινο ξηρό κρασί
Μπαχάρι
Αλάτι, πιπέρι
Λίγο πολτό ντομάτας
Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο 200ml
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
100γρ ντομάτες  λιαστές ψιλοκομμένες
400γρ πλιγούρι
2 φύλλα δάφνης
Λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο

Εκτέλεση:

Σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά τα καλαμάρια με το φύλλο δάφνης, το μπαχάρι , το σκόρδο και το ψιλοκομμένο κρεμμύδι. Στη συνέχεια σβήνουμε με το κόκκινο κρασί, αφήνουμε να φύγει το αλκοόλ, χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε το τοματοπολτό, τις λιαστές ντομάτες και το πλιγούρι.
Προσθέτουμε σταδιακά υγρά μέχρι το πλιγούρι να φουσκώσει, το μαϊντανό και αλατοπιπερώνουμε.

Chef  Βασίλη Μπερμπεράκη Μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Β. Ελλάδος“ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ“

Chef Βασίλης Μπερμπεράκης
Μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Β. Ελλάδος“ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ“

 

Εάν σας αρέσει να ψήνετε γλυκά, σίγουρα θα υπήρξαν και αποτυχημένες προσπάθειες στη μέχρι τώρα... πορεία σας στη ζαχαροπλαστική.

Το PureWow μίλησε με τον βραβευμένο με αστέρι Michelin ζαχαροπλάστη Ryan Butler, ιδιοκτήτη του περίφημου ζαχαροπλαστείου Butler στο Μπρούκλιν και ζήτησε τις συμβουλές του, για το τι μπορεί να κάνει λάθος κανείς κατά την ετοιμασία ενός γλυκού.

Θερμοκρασία των υλικών
Είναι σημαντικό, ειδικά εάν η συνταγή σας περιέχει αυγά, βούτυρο και γάλα. Μερικές φορές πρέπει να είναι κρύα, ενώ άλλες φορές σε θερμοκρασία δωματίου, ανάλογα με το τι ετοιμάζετε. Εάν λοιπόν όντως η θερμοκρασία των υλικών παίζει ρόλο, η συνταγή θα το τονίζει. Εσείς απλώς ακολουθήστε την!

Ποσότητες στην τύχη
Ούτε και οι επαγγελματίες σεφ δεν βάζουν τις ποσότητες με το μάτι, ειδικά όταν μιλάμε για γλυκά. Προμηθευτείτε δοσομετρητές υλικών έτσι ώστε να έχετε ένα άψογο αποτέλεσμα.

Παράλειψη βημάτων της συνταγής
Ας είμαστε ειλικρινείς, όλοι μας βλέπουμε μερικά βήμα σε μία συνταγή ως προαιρετικά, όπως το κοσκίνισμα των υλικών για παράδειγμα. Υπάρχει όμως σοβαρός λόγος που μας ζητείται να γίνει αυτό, όπως δηλαδή ότι το αλεύρι θα σβολιάσει και το αποτέλεσμα δεν θα είναι το επιθυμητό.

"Εγκατάλειψη" στο φούρνο
Καθώς ο κάθε φούρνος είναι διαφορετικός, δεν θα πρέπει να ξεχνάτε να αλλάζετε πλευρά σε ό,τι ψήνετε. Έτσι θα αποφύγετε την απογοητευτική εικόνα όπου η μία πλευρά είναι καμμένη και άλλη μισοψημένη.

Σωστά ψώνια
Ίσως τελικά τα λάθη αρχίζουν πριν καν μπείτε στην κουζίνα σας. Είναι σημαντικό να δώσετε σημασία σε όσα λέει η συνταγή και αγοράζετε τα σωστά υλικά. Υπάρχει λόγος που προτείνεται ένα συγκεκριμένο είδος αλευριού ή ζάχαρης.

Πηγή: thestival.gr

Πλήρης εκθέσεων ξεκινά ο Μάρτιος, καθώς τρεις διοργανώσεις της ΔΕΘ-Helexpo –οι δύο εκ των οποίων διπλές- πραγματοποιούνται παράλληλα σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα τις επόμενες ημέρες.

Detrop-Oenos, Infacoma-Aquatherm και Ελλήνων Κόσμημα, με περισσότερους από 1.100 εκθέτες, έρχονται με τα ενισχυμένα μεγέθη τους να εκπροσωπήσουν σημαντικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας.

Το εκθεσιακό «δίδυμο» των Detrop-Oenos θα καλύψει φέτος συνολικά 11 περίπτερα έναντι 6 περιπτέρων στην προηγούμενη διοργάνωση, συγκεντρώνοντας 700 εκθέτες έναντι 530 το 2015. Παράλληλα, θα συμμετάσχουν 300 προσκεκλημένοι ξένοι αγοραστές-εμπορικοί επισκέπτες (hosted buyers) από 36 χώρες, μεταξύ των οποίων οι Αλβανία, Βουλγαρία, FYROM, Κύπρος, Γερμανία, Βέλγιο, Ινδία, Ιταλία, Ελβετία, Νορβηγία, Σουηδία, Αυστρία, Γαλλία, Πολωνία, Ισπανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Αγγλία, ΗΠΑ, Δανία, Σλοβενία, Ουκρανία, Λουξεμβούργο, Τουρκία, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ρωσία, Πορτογαλία, Καναδάς, Ιαπωνία κα. Συνολικά, αναμένεται να πραγματοποιηθούν 5.500 επιχειρηματικά ραντεβού.
H Detrop και η Oenos έχουν στο επίκεντρο τους δύο μεγάλα θεματικά αφιερώματα. Το πρώτο θα εστιάσει στο ελαιόλαδο και την ελιά και το δεύτερο στα αποστάγματα. Οι δύο εκθέσεις πλαισιώνονται από καινοτόμες παράλληλες εκδηλώσεις (συνεργάτης σε αυτές είναι η εταιρεία Places & Flavors), όπως  τα Pop-Up Restaurants, αναδυόμενα θεματικά εστιατόρια και το Corner Showroom «It’s All New to Me», ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος μέσα στην Detrop, όπου θα προβάλλονται νέα ελληνικά προϊόντα, έτοιμα προς εξαγωγή. Για πρώτη φορά θα διοργανωθεί Φεστιβάλ Πατσά, ενώ θα πραγματοποιηθεί και ο 10ος Διεθνής Διαγωνισμός Μαγειρικής Ν.Α. Ευρώπης, μια συνδιοργάνωση με τη Λέσχη Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος.

Στο ίδιο διάστημα, από τις 2 έως τις 5 Μαρτίου, στο εκθεσιακό κέντρο Helexpo Maroussi στην Αθήνα θα πραγματοποιηθεί το εκθεσιακό «δίδυμο» Infacoma-Aquatherm. Οι δύο εκθέσεις συγκεντρώνουν 200 εκθέτες, συμμετοχές από 17 χώρες και αναπτύσσονται σε εκθεσιακό χώρο 10.000 τμ. Η Infacoma στα 33 χρόνια ζωής της έχει καθορίσει όσο καμία άλλη τις τάσεις του κλάδου της δόμησης και των κατασκευών, ενώ η διεθνούς φήμης Aquatherm εκπροσωπεί τους τομείς της οικιακής & βιομηχανικής θέρμανσης, κλιματισμού & εξαερισμού, διαχείρισης νερού, ύδρευσης & αποχέτευσης, ενέργειας και εξοπλισμού για εγκαταστάσεις σε σπα, σάουνες και πισίνες. Οι προσκεκλημένοι εμπορικοί επισκέπτες των Infacoma και Aquatherm προέρχονται, μεταξύ άλλων, από Ρωσία, Αίγυπτο, Λιβύη, Βουλγαρία και Σουηδία και προβλέπεται να πραγματοποιήσουν πάνω από 500 επιχειρηματικές συναντήσεις με τους εκθέτες. Η ομαδική συμμετοχή επιχειρήσεων-μελών του Επιμελητηρίου της Timisoara Ρουμανίας, ξεχωρίζει μεταξύ των ξένων εμπορικών επισκεπτών, ενώ σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Βιοτεχνών Υδραυλικών Ελλάδας προσκλήθηκαν περισσότεροι από 250 επαγγελματίες από όλη την Ελλάδα.
Οι Infacoma-Aquatherm, που διοργανώνονται από κοινού με την Be-Best, απολαμβάνουν της υποστήριξης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Αλουμινοσιδηροκατασκευαστών, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εμπόρων & Βιοτεχνών Υαλοπινάκων, του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αλουμινίου και της Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Υδραυλικών Ελλάδος.

Παράλληλα, στην Αθήνα και στο εκθεσιακό κέντρο Metropolitan Expo αυτή τη φορά, θα διοργανωθεί από τις 3 έως τις 6 Μαρτίου η Ελλήνων Κόσμημα, η μεγαλύτερη έκθεση κοσμήματος και ωρολογίων των Βαλκανίων. Με τη συμμετοχή των δυναμικότερων brands της αγοράς, η έκθεση αναπτύσσεται σε 12.000 τμ. και φιλοξενεί περισσότερες από 270 εταιρείες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι ξένοι εκθέτες προέρχονται από Σουηδία, Κύπρο, Βέλγιο, Ινδία, ΗΠΑ και Τουρκία, ενώ η φετινή διοργάνωση συγκεντρώνει όλες τις νέες τάσεις και τα σχέδια σε κόσμημα και ρολόι, τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της παραγωγής κοσμήματος, καθώς και καινούργιες προτάσεις παρουσίασης κοσμημάτων.

«Τρέχει» η ΔΕΘ-Helexpo
«Ο Μάρτιος είναι ο σημαντικότερος εκθεσιακός μήνας για μας» σημείωσε ο πρόεδρος της ΔΕΘ-Helexpo, κ. Τάσος Τζήκας σε συνέντευξη Τύπου ενόψει των τριών διοργανώσεων. Αναφερόμενος δε στην εκθεσιακή παρουσία στην Αθήνα, σημείωσε πως η εταιρεία έχει ανοίξει τα «φτερά» της σε όλη την Ελλάδα.  
Από την πλευρά της η υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης, κα Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά, τόνισε πως με τις παράλληλες διοργανώσεις δημιουργείται ένα πλαίσιο που πολλαπλασιάζει το ενδιαφέρον επισκεπτών και εκθετών.

Την έντονη εκθεσιακή δραστηριότητα της εταιρείας υπογράμμισε με τη σειρά του ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΘ-Helexpo, κ. Κυριάκος Ποζρικίδης, αναφέροντας πως μέχρι τον Ιούνιο θα «τρέξουν» 15 εκθέσεις από τον εθνικό εκθεσιακό φορέα.

Μια από τις δυναμικότερες της Ευρώπης είναι η ελληνική αργυροχρυσοχοΐα, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Αργυροχρυσοχόων, Κοσμηματοπωλών-Ωρολογοπωλών (ΠΟΒΑΚΩ) και πρόεδρο του Συλλόγου Κοσμηματοπωλών-Ωρολογοπωλών Θεσσαλονίκης, κ. Πέτρο Καλπακίδη. Μάλιστα, ο ίδιος εκτίμησε πως η φετινή Ελλήνων Κόσμημα θα ανεβάσει και πάλι τον πήχη των επισκεπτών.

Τις μεγάλες δυνατότητες του εθνικού εκθεσιακού φορέα αποδεικνύουν οι παράλληλες διοργανώσεις αυτού του διαστήματος, όπως τόνισε ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής της ΔΕΘ-Helexpo, κ. Αλέξης Τσαξιρλής, ενώ η υπεύθυνη της Detrop-Oenos, κα Σέβη Καφφά, σημείωσε πως παρά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες οι εκθέτες συνεχίζουν να στηρίζουν και να εμπιστεύονται τη διοργάνωση.

Σελίδα 1 από 6

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...