Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Ενα ζευγάρι Ελλήνων είναι μεταξύ των δεκάδων τραυματιών του χθεσινού τρομοκρατικού χτυπήματος στην καρδιά το Λονδίνου.

Οι δύο Ελληνες, περίπου μία ώρα μετά την επίθεση στο Λονδίνο, πήγαν μόνοι τους σε νοσοκομείο της βρετανικής πρωτεύουσας με πολύ ελαφρά τραύματα, σύμφωνα με όσα δήλωσε ο επικεφαλής του Γραφείου Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο, Αλέξης Γεωργιάδης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM», μετά τη σχετική αναφορά του τραυματισμού κατά τη διάρκεια ομιλίας της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι ενώπιον της βρετανικής Βουλής σήμερα.

«Έχουμε ζητήσει εγγράφως ενημέρωση, την οποία και περιμένουμε. Σε πολλές επικοινωνίες χθες αλλά και σε σημερινή πρωινή επικοινωνία είχαμε το στοιχείο ότι δεν υπήρχαν Έλληνες μεταξύ των τραυματιών. Η κ. Μέι ενημέρωσε και είπε ότι υπάρχουν δύο τραυματίες, είχαμε νεότερες επικοινωνίες κατά τη διάρκεια των οποίων μας είπαν ότι δεν ήταν από τους τραυματίες που έλαβαν τις πρώτες βοήθειες στη γέφυρα ή μεταφέρθηκαν σοβαρά με ασθενοφόρο, αλλά ήταν ένα ζευγάρι Ελλήνων που περίπου μία ώρα μετά την επίθεση, περπατώντας, μόνοι τους, πήγαν σε ένα νοσοκομείο με πολύ ελαφρά τραύματα», ανέφερε ο κ. Γεωργιάδης.

Σημείωσε, ακόμη, πως δεν έχει επικοινωνήσει κανείς Έλληνας με την ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο για να ζητήσει βοήθεια και πως η ίδια η πρεσβεία αναζητεί στοιχεία για να εντοπίσει το ζευγάρι και να τους συνδράμει αν κάτι χρειαστεί.

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε η βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι, μιλώντας στο βρετανικό Κοινοβούλιο τραυματίες είναι 2 Έλληνες, 12 Βρετανοί, 3 Γάλλοι, 2 Ρουμάνοι, 4 Νοτιοκορεάτες, ένας Γερμανός, ένας Κινέζος, ένας Ιρλανδός και ένας Ιταλός.

Τους Αποδήμους ανά τον κόσμο να συσπειρωθούν και να συμπορευθούν καλεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, στο μήνυμά του για την 25η Μαρτίου.

Ο κ.Παυλόπουλος αφού αναφέρεται στις μάχες των Ελλήνων προγόνων έστειλε μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση για την αποφασιστικότητα του ελληνικού κράτους να προστατεύσει την κυριαρχική του ακεραιότητα.

Ακολουθεί ολόκληρο το μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου προς τον Απόδημο Ελληνισμό:

«Εορτάζουμε την Εθνεγερσία του 1821, που οδήγησε στην “Ανάσταση” του Γένους μας και στην εγκαθίδρυση του νεώτερου Ελληνικού Κράτους. Οι ηρωικοί Πρόγονοί μας, μετά από αιώνες σκληρής και πικρής σκλαβιάς, επαναστάτησαν για ν' αποκτήσουν την ελευθερία τους που αποτελεί, άλλωστε, υπαρξιακή αρχή και, άρα, τρόπο ζωής για τους Έλληνες.

Η Ελληνική Επανάσταση εκδηλώθηκε σ' ένα αντίξοο διεθνές πολιτικό περιβάλλον, όπου επικρατούσε η λογική της διατήρησης ενός, ήδη παρωχημένου όπως συντόμως αποδείχθηκε, status quo. Παρά τη σημαντική αυτή αντιξοότητα, το Έθνος των Ελλήνων τόλμησε και αγωνίσθηκε για να ζήσει ελεύθερο και να δημιουργήσει το νεώτερο Ελληνικό Κράτος, συνεχίζοντας ενδόξως τη μακραίωνη Ιστορία του.

Σ' αυτόν τον ξεσηκωμό τους, οι επαναστατημένοι Έλληνες είχαν και την αμέριστη συμπαράσταση ορισμένων από τα πιο φωτισμένα τέκνα Λαών της Ευρώπης, που συμμερίσθηκαν τα ιδανικά της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης του Λαού μας και συνεισέφεραν στον υπέρ πάντων Αγώνα τους όχι μόνο τις περιουσίες τους αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και την ίδια την ζωή τους. Επηρεασμένοι από τις δύο μεγάλες επαναστάσεις της Δύσης, την Γαλλική Επανάσταση του 1789 και την Αμερικανική Επανάσταση του 1776, και εμπνεόμενοι ιδίως από το κίνημα του ρομαντισμού, επηρέασαν έντονα τις κοινωνίες όπου ζούσαν και των οποίων ήταν εκλεκτά μέλη, αναπτύσσοντας το, εμβληματικό ιστορικώς, κίνημα του Φιλελληνισμού. Γι' αυτό, θα τους θυμόμαστε ες αεί με αισθήματα βαθύτατου σεβασμού και ειλικρινούς ευγνωμοσύνης.

Παράλληλα, οι απόδημοι Έλληνες της Οδησσού, της Βιέννης, της Αγίας Πετρούπολης, των Παρισίων, του Βελιγραδίου, της Τεργέστης και πολλών άλλων εστιών της Ομογένειας λαχταρούσαν να δουν την Πατρίδα ελεύθερη, οπότε συστρατεύθηκαν με τους επαναστατημένους αδελφούς τους στον αγώνα “για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία”. Ιστορικές μορφές, όπως του Αδαμαντίου Κοραή, του Ρήγα Φεραίου, του Ιωάννη Καποδίστρια, των μελών της Φιλικής Εταιρείας, αναζωπύρωσαν στην Ευρώπη το ενδιαφέρον για την ελληνική γλώσσα, για τον κλασικό πολιτισμό και για την εκπαίδευση στις ελληνικές αξίες, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για την στήριξη στον ξεσηκωμό του ιστορικού Γένους των Ελλήνων. Κατ' αυτόν τον τρόπο υπήρξε αλληλεπίδραση ανάμεσα στο φιλελληνικό κλίμα που αναπτυσσόταν στο εξωτερικό και στην κατάσταση που επικρατούσε στην Πατρίδα μας, όπου οι επαναστατημένοι Πρόγονοί μας είχαν διατηρήσει ολοζώντανη την εθνική τους συνείδηση διαμέσου των αιώνων.

Το απαράμιλλο παράδειγμα των προγόνων μας Αγωνιστών του 1821 πρέπει να μας εμπνέει και να μας καθοδηγεί στο διηνεκές. Εμείς, οι Ελλαδίτες, και εσείς, οι Απόδημοι Έλληνες απανταχού της Γης, οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα αρραγές μέτωπο συνευθύνης και συντονισμού των ενεργειών μας για την προαγωγή των συμφερόντων της Πατρίδας, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι όλοι μας θα επιδεικνύουμε πάντοτε τον δέοντα σεβασμό προς τις κοινωνίες όπου ζείτε και ευδοκιμείτε. Αυτή η σύμπλευσή μας καθίσταται επιτακτική ιδίως κατά την τρέχουσα κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία αναδεικνύονται κορυφαίες προκλήσεις, των οποίων η έκβαση θα καθορίσει μακροπρόθεσμα το μέλλον της Ελλάδας, όπως και εκείνο της μεγάλης Ευρωπαϊκής μας Οικογένειας, στην οποία αμετάκλητα ανήκει η Χώρα μας. Αναφέρομαι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον σκληρό πυρήνα της, την Ευρωζώνη. Η Ελλάδα δεν διανοείται τον εαυτό της εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και η τελευταία δεν θα ήταν ποτέ η ίδια χωρίς την Χώρα μας ως μέλος της. Και τούτο όχι μόνον διότι μία από τις τρεις αντηρίδες του ευρωπαϊκού θεσμικού οικοδομήματος είναι το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα αλλά και διότι η Ελλάδα συνιστά κράτος-μέλος που πιστεύει ακράδαντα στην ανάγκη να προχωρήσει ταχέως η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, και προς την ευόδωση αυτού του σκοπού θα κινητοποιεί πάντοτε όλες της τις δυνάμεις.

Η Χώρα μας έχει αποδείξει, διαχρονικώς, ότι σέβεται εμπράκτως την διεθνή νομιμότητα. Ταυτοχρόνως, δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση την αποφασιστικότητά της να προστατεύσει αποτελεσματικά την κυριαρχία της, την εδαφική της ακεραιότητα και τα σύνορά της, άρα την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αποτελεί διαρκές χρέος μας να μη λησμονούμε την Κύπρο. Για τη Μεγαλόνησο, η οποία εξακολουθεί ν' αντιμετωπίζει την τραγωδία της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής εδαφών της, πρέπει να διασφαλισθεί λύση βιώσιμη και μόνιμη, πλήρως σύμφωνη με το Διεθνές και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, πρωτογενές και παράγωγο. Για την ευόδωση αυτού του σκοπού, είναι απολύτως αναγκαία η συμπαράσταση και κινητοποίηση και του Απόδημου Ελληνισμού, για την οποίαν είμαι βέβαιος, λαμβάνοντας υπ' όψιν την μακρά παράδοσή του ολόπλευρης συμπόρευσης σε ανάλογες προσπάθειες.

Με αυτές τις σκέψεις, χαιρετίζω τις εκδηλώσεις μνήμης του Οικουμενικού Ελληνισμού για την Επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, που έχει ως ορόσημο την 25 Μαρτίου 1821. Και εύχομαι ολόψυχα σ' εσάς και τις οικογένειές σας υγεία, ευτυχία και πρόοδο».

Κλεάνθης (Ακης) Τελιορίδης

50 ετών, από το Πολυδένδρι του Δήμου Λαγκαδά. 30 χρόνια στη γαστρονομία, 30 χρόνια στο Αμβούργο στο μαγαζί «Κύπρος».

- Δώστε μας την εμπειρία σας από τα 30 αυτά χρόνια. Πώς ξεκίνησε η ελληνική γαστρονομία και πώς έχει αλλάξει μέχρι σήμερα; 

«Όταν ξεκίνησα στο Αμβούργο μου φάνηκε πάρα πολύ απλή. Τελείως λαϊκή. Εκείνη την εποχή και στην Ελλάδα υπήρχαν απλά πράγματα. «Περάστε, να φάτε και να πιείτε». Δεν είχε ιδιαιτερότητες στη Γερμανία. Ο Γερμανός αγάπησε την καλή μας διάθεση, το πολύ και καλό φαγητό και οι τιμές ήταν προσιτές. Τους άρεσε ο τρόπος ζωής μας. Στην αρχή ξεκίνησαν να έρχονται δειλά στα ελληνικά μαγαζιά, γιατί έγιναν  μετά τα ιταλικά και τα ισπανικά εστιατόρια. Αλλά αγαπήθηκε πάρα πολύ η ελληνική κουζίνα και η διάθεσή μας.

Νομίζω πως έχουμε μία από τις καλύτερες ευρωπαϊκές κουζίνες, όσο απλή κι αν είναι. Λιτή, αλλά με γεύσεις. Έχουμε πάρα πολύ καλό κρέας, πολύ καλά ψητά που αρέσουν στο Γερμανό. Τρώνε επίσης πολύ το κοκκινιστό κρέας με τα φασολάκια, τον μουσακά, το αρνίσιο μπούτι. Τους αρέσουν οι γεύσεις μας. Θα έλεγα πως οι τιμές μας είναι ανταγωνίσιμες πλέον με τις τιμές των εστιατορίων άλλων κρατών, αφού έχουν ανέβει τα κόστη και τα πάγια».

- Είπατε  πως αλλάζουμε και όσον αφορά τα φαγητά και όσον αφορά τις τιμές. Αλλάζουμε και ως προς τον τρόπο που παρουσιάζουμε τα πιάτα;

 

Ακης Τελιορίδης

Ακης Τελιορίδης

«Αυτό το έχουν κάνει πάρα πολλοί Έλληνες, και το προσπαθούμε και εμείς. Σε εμάς είναι κάπως δύσκολο αυτό γιατί έχουμε πάρα πολύ δουλειά. Και όμως επιμένουμε σκληρά στην παρουσίαση του πιάτου, πιο πολλές

 

γεύσεις, πιο πολλά ελληνικά θαλασσινά. Οι Γερμανοί έγιναν επιλεκτικοί, διαλέγουν το περιβάλλον του μαγαζιού να είναι πιο όμορφο. Παλιά, ήταν μόνο το φαγητό, να χορτάσουμε και να περάσουμε λίγο καλά. Τώρα είναι κάπως πιο ιδιαίτερο, να συνδυάσει φαγητό και ατμόσφαιρα. Μετρά πολύ και πρέπει να κινηθούμε προς τα εκεί, γιατί αυτό ζητούν οι νεαροί, 20-25 ετών. Παλιότερα, σπάνια έβλεπες ζευγάρια αυτής της ηλικίας να μπουν σε ελληνικό μαγαζί. Ενώ τώρα, έρχονται, βλέπουν το μαγαζί, επιλέγουν ελληνικά ορεκτικά που παλιότερα δεν τα ήξεραν και κάθονται αρκετές ώρες πίνοντας κρασί που επίσης παλιότερα δεν έπιναν. Η κουλτούρα του φαγητού έχει αλλάξει και στη Γερμανία».

 

- Το ελληνικό κρασί είναι μεγάλο εθνικό κεφάλαιο. Πιστεύετε ότι το δουλεύουμε σωστά, τουλάχιστον εδώ στη Γερμανία;

 

« Όχι. Είμαι σε μεγάλο ποσοστό πεπεισμένος ότι πάρα πολλοί Έλληνες εστιάτορες, κι εγώ ήμουν ένας από αυτούς, δε γνωρίζουμε τα κρασιά που παράγει η χώρα μας. Δεν ενδιαφερθήκαμε να τα γνωρίσουμε ή να μην έγινε και η σωστή παρουσίασή τους από την Ελλάδα. Απαιτείται να μάθουμε για τα κρασιά κι επιμένω πως τα δικά μας τα κρασιά είναι πρωτοπόρα. Πλέον, έμαθα ορισμένα πράγματα, πίνω και ο ίδιος κρασί. Τα προσφέρουμε στους Γερμανούς και λένε μόνο καλές κουβέντες.

 

Νομίζω πως γίνανε ορισμένες καλές προσπάθειες από Ελλάδα. Λόγω χρόνου, τότε δεν ασχολήθηκα. Το μετάνιωσα που δεν πήγα σε κάποιες παρουσιάσεις. Η γνώση είναι βασικός παράγοντας.

 

Πρέπει να υπάρχει βέβαια και ανταγωνιστική τιμή. Η Γερμανία είναι τεράστια αγορά και υπήρχε καιρός που ορισμένα κρασιά ήταν υπερεκτιμημένα. Η ελληνική κουζίνα είναι λαϊκή κουζίνα. Εγώ τα καλά κρασιά τα πουλάω επί δύο. Για τον εστιάτορα είναι λίγο. Να πάρω δηλαδή 15 ευρώ το μπουκάλι, να το δώσω 30. Άλλοι, λένε επί 3,5. Μια καλή πρόταση ενός καλού κρασιού είναι στα 25 ευρώ το μπουκάλι, ένα πιο καλό στα 30-32 ευρώ κι αν είναι κάτι το ιδιαίτερο μπορεί να πάει στα 40. Στο μέσο όρο η τιμή πρέπει να είναι στα 18-28 ευρώ. Και στο επίπεδο που είναι τα δικά μας τα μαγαζιά, οι τιμές είναι προσιτές για τους Γερμανούς. Στην καινούργια κάρτα που θα κάνω, θα έχω περισσότερα κρασιά 0,7 και σε ποτήρι, ώστε να προωθήσω το ελληνικό κρασί».

 

- Τι σας ρωτάνε οι Γερμανοί όταν τους

προσφέρετε  το ελληνικό κρασί;

 

«Την ποικιλία του σταφυλιού, τις περιοχές απ’ όπου προέρχεται, γιατί οι Γερμανοί ξέρουν καλά την Ελλάδα, ακόμη και το κτήμα όσο κι αν φαίνεται περίεργο. Ασφαλώς δεν μπορούμε να έχουμε όλα τα κρασιά, αλλά πρέπει να έχουμε μεγάλη κάβα. Απαιτείται να το πουλάμε και σε ποτήρι, γιατί το θέλουν».

 

- Η ελληνική γαστρονομία υποχωρεί, αφού έχουν μπει νέες κουζίνες. Τι θα πρέπει να κάνετε κι εσείς οι Έλληνες εστιάτορες από κοινού;

 

«Το κακό με μας τους Έλληνες είναι πως δεν υπάρχει ένας κοινός χώρος ώστε να ανταμώνουμε, να συζητάμε και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Θα έπρεπε να δούμε τα κοστολόγιά μας, τον τρόπο δουλειά μας, οι σεφ να μας προτείνουν νέα πιάτα με χαμηλά κοστολόγια, κι εκεί υστερούμε όλοι. Ο σεφ, δηλαδή, να βγάλει νέα πιάτα με ελληνικά προϊόντα, να μας τα παρουσιάσει. Θα ήταν δυνατό χαρτί, αν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε έναν φορέα για τη φωνή του Έλληνα εστιάτορα. Θα έμπαινα ασυζητητί σε μια τέτοια προσπάθεια».

 

- Πιστοποίηση μαγαζιού, κάτι που το έχουν κάνει οι Ιταλοί, οι οποίοι  έχουν δημιουργήσει τον ανάλογο φορέα;

 

«Δεν το γνωρίζω, αλλά θα έπρεπε να γίνει κάτι τέτοιο. Πολλά ελληνικά μαγαζιά δεν είναι σε ελληνικά χέρια κι έχουν τα κακά τους χάλια. Τα λειτουργούν όπως θέλουν αυτοί, γιατί δεν είναι Έλληνες, δε γνωρίζουν τα προϊόντα μας, τα φαγητά μας κι έτσι ρίχνουν το επίπεδο το δικό μας. Ο φορέας όμως πρέπει να είναι ανεξάρτητος. Να ελέγχει τα προϊόντα, να μας δείξει ακόμη και την παρουσίαση των προϊόντων».

 

- Ένα κάλεσμα προς τους συναδέλφους σας για το τι πρέπει να κάνει η ελληνική κουζίνα για να βγει πιο δυνατή.

 

«Επιμένω ότι πρέπει να μπορέσουμε να φέρουμε καλούς Έλληνες σεφ για την ελληνική κουζίνα, όχι για γαλλική, ισπανική ή μοριακή κουζίνα. Να μας δώσουν γνώσεις γύρω από τα ελληνικά προϊόντα για να μπορέσουμε και σε συνδυασμό με το κοστολόγιο, να είμαστε ανταγωνιστικοί. Ποιοτικά καλύτεροι και με ανταγωνίσιμες τιμές. Λιτοί, όμορφοι, να προωθήσουμε τα κρασιά μας, που είναι πολύ κερδοφόρο προϊόν, για να περπατήσει στην αγορά η ελληνική κουζίνα, το ελληνικό κρασί και το ελληνικό προϊόν. Να σκεφτόμαστε ότι είμαστε και Έλληνες».               

                                                     Β.Β

 

Από μικρό παιδί ο Βασίλης Σταμούλης βρίσκεται στις κουζίνες και γνωρίζει από… την καλή και την ανάποδη τη γαστρονομία. Εχοντας ρίζες από το Νεοχώρι Τρικάλων, ο 39χρονος επιχειρηματίας είναι ιδιοκτήτης του Εστιατορίου «Ηλιος» στο Μόναχο συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.


Μιλώντας στον Europolitis, ο Βασίλης Σταμούλης καταθέτει τις απόψεις του για την ελληνική κουζίνα στην Γερμανία, αναλύει την ιδιοσυγκρασία των Γερμανών γύρω από το ελληνικό φαγητό και ζητά μεγαλύτερο επαγγελματισμό από τους εστιάτορες.

- Ασχολείσαι 20 χρόνια με την ελληνική γαστρονομία. Πως βλέπει πως έχει εξελιχθεί στο πέρασμα των χρόνων;
«Δεν έχω δει μεγάλες αλλαγές. Οι Γερμανοί αγαπούν την ελληνική κουζίνα, αγαπάνε την Ελλάδα και κάθε Ελληνας που ανοίγει εστιατόριο είναι καλοδεχούμενος. Θα του δώσει δύο-τρεις ευκαιρίες επισκεπτόμενος το μαγαζί. Και επιμένει στο φαγητό που έτρωγε και παλιότερα, το γύρο, το σουβλάκι. Υπάρχουν πελάτες που θα δώσουν 50 ευρώ για κρασί αλλά θέλουν να φάνε τον γύρο, τις τηγανητές πατάτες και το τζατζίκι. Αυτή τη γεύση που τη θεωρούν ελληνική. Εκεί που υπάρχει μια διαφοροποίηση είναι το φρέσκο ψάρι που δεν υπήρχε πριν από 20-30 χρόνια. Από εκεί και πέρα θα εμπιστευτεί τον εστιάτορα με τον οποίο έχει αναπτύξει προσωπική επαφή. Βασικός κανόνας όμως είναι η καλή πρώτη ύλη, η ποιότητα και βέβαια η φιλοξενία. Ο Γερμανός είναι ανοικτός ως πελάτης».

- Ποιες είναι οι άσχημες στιγμές που μπορεί να βιώσει ένα εστιάτορας;
«Είναι σαφώς η κούραση και η καθημερινότητα».

- Πως μπορεί το ελληνικό εστιατόριο να πουλήσει το ελληνικό κρασί;
«Πρέπει να υπάρχει η δοκιμή. Ανοίγεις και το προσφέρεις σε ποτήρι. Παίζει μεγάλο ρόλο η εμπιστοσύνη. Οι Ιταλοί έδιναν κρασί πριν από 30 χρόνια και πλέον τα πουλάνε 40 ευρώ. Εμείς που ξεκινήσαμε τώρα, πρέπει να το δουλέψουμε πολύ ώστε να δώσουμε ένα με 28 ευρώ. Πρέπει να το παρουσιάσουμε όμορφα και βέβαια να είναι ωραίο το κρασί. Σημαντικό είναι να μάθει ο Γερμανός λεπτομέρειες για το ελληνικό κρασί, τις ποικιλίες. Αυτά πρέπει να τα ξέρει ο ίδιος ο γαστρονόμος».

- Θεωρείς τις τιμές των κρασιών ανταγωνιστικές;
«Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ καλές σε σχέση με κρασιά άλλων χωρών. Είμαστε σε πολύ καλό δρόμο γιατί οι παραγωγοί έχουν καταλάβει τι χρειάζεται ο Γερμανός και ο γαστρονόμος».

- Τα ελληνικά προϊόντα είναι ανταγωνιστικά στην αγορά;
«Τα προϊόντα που προέρχονται από την Ελλάδα είναι πολύ ποιοτικά. Αυτό που χρειάζεται βελτίωση είναι η προώθηση, πιο πολύ να τα διαφημίσουμε εμείς οι γαστρονόμοι. Έχουμε φανταστικά τυριά, κρασιά και λάδια, αλλά θέλει υποστήριξη. Οι έμποροι και παραγωγοί θα πρέπει να μας προτείνουν πιο πολλά καινούργια προϊόντα. Στην ελληνική αγορά υπάρχει πληθώρα επιλογών. Μπορούμε να δοκιμάζουμε κι εδώ στην Γερμανία σιγά-σιγά νέα πράγματα σε προσιτές τιμές. Επίσης και οι συσκευασίες που έρχονται πρέπει να είναι μικρότερες, ώστε να είναι πιο φρέσκα».

- Θεωρείς ότι πρέπει ο παραγωγός να βοηθήσει στην ενημέρωση για τα προϊόντα που έχει;
«Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι. Πιο σημαντικό είναι να έρθει ο γαστρονόμος πιο κοντά στο προϊόν το ίδιο. Να το μάθει, να το γνωρίσει».

- Στα ελληνικά εστιατόρια είναι εκπαιδευμένοι οι ιδιοκτήτες, οι μάγειρες, οι σερβιτόροι;
«Κατά 80% όχι. Η γαστρονομία ακούγεται περίπλοκη, αλλά για αυτούς που είναι μέσα στο χώρο είναι απλή. Πρέπει να την αγαπάς, να είσαι ανοικτός σε καινούριες γεύσεις, να έχεις θέληση να μάθεις, να μελετάς και να ενημερώνεσαι. Έτσι, μπορούμε να πάμε προς το καλύτερο. Δεν είναι κάτι το απίστευτα δύσκολο να είσαι καλός γαστρονόμος. Τα στοιχεία που χρειάζεται είναι απλά».

- Υπάρχουν πιάτα που έτρωγες στο οικογενειακό τραπέζι από μικρός και τα σερβίρεις σήμερα στο μαγαζί σου;
«Το ιμάμ της γιαγιάς μου, που το προσφέρουμε και ως vegetarian με πατάτες φούρνου και αρέσει πάρα πολύ στους Γερμανούς. Επίσης, έχουμε το αρνάκι και το κατσικάκι της γάστρας με πατάτες λεμονάτες. Με αυτό μεγάλωσα και είναι ένα πιάτο πολύ απλό και είναι πεντανόστιμο».

- Πως αντιδρά ένας πελάτης όταν του παρουσιάσεις ένα πιάτο που δεν έχει συνηθίσει να τρώει σε ελληνικό εστιατόριο;
«Πρέπει να είσαι και ψυχολόγος. Να ξέρεις τον πελάτη σου και αν είναι ανοικτός στο να δοκιμάσει νέες γεύσεις. Θα το προσφέρεις σε ανθρώπους που θα πουν την αλήθεια. Πρέπει οπωσδήποτε, βέβαια, να αρέσει σε μένα ώστε να το βγάλω».

- Λόγω του φαινομένου της νεομετανάστευσης έχει ζωντανέψει η συζήτηση για την εκμετάλλευση από Ελληνες εστιάτορες. Το έχεις αντιληφθεί και τι πρέπει να αλλάξει;
«Το πρόβλημα προέχεται και από τις δύο πλευρές. Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι είναι ανειδίκευτοι. Από την άλλη, ορισμένοι εστιάτορες δεν είναι αρκετά  επαγγελματίες ώστε να ζητούν εξειδικευμένο προσωπικό. Επομένως, πρέπει να αλλάξει πρώτα από τον γαστρονόμο, να επιλέξει επαγγελματίες ώστε να έχει πιο πολλές απαιτήσεις. Κι έτσι ο εργαζόμενος θα καταλάβει πως έχει να κάνει με επαγγελματία. Ετσι, στο τέλος θα κερδίσει η ελληνική γαστρονομία».

- Μετά από δεκαετίες παρουσίας της ελληνικής γαστρονομίας στη Γερμανία, μήπως ήρθε η ώρα οι Ελληνες εστιάτορες να δημιουργήσουν ένα δικό τους συλλογικό όργανο;
«Θα ήταν ένα πάρα πολύ καλό για όλους, ώστε να ενημερωνόμαστε και μαζικά να λύνουμε προβλήματα. Δυστυχώς, σαν λαός δεν τα συνηθίζουμε τέτοια πράγματα. Μας αρέσει να είμαστε μόνοι μας και η εμπειρία μου μού λέει πως είναι δύσκολο».

 

Από μικρό παιδί ο Βασίλης Σταμούλης βρίσκεται στις κουζίνες και γνωρίζει από… την καλή και την ανάποδη τη γαστρονομία. Εχοντας ρίζες από το Νεοχώρι Τρικάλων, ο 39χρονος επιχειρηματίας είναι ιδιοκτήτης του Εστιατορίου «Ηλιος» στο Μόναχο συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.


Μιλώντας στον Europolitis, ο Βασίλης Σταμούλης καταθέτει τις απόψεις του για την ελληνική κουζίνα στην Γερμανία, αναλύει την ιδιοσυγκρασία των Γερμανών γύρω από το ελληνικό φαγητό και ζητά μεγαλύτερο επαγγελματισμό από τους εστιάτορες.

- Ασχολείσαι 20 χρόνια με την ελληνική γαστρονομία. Πως βλέπει πως έχει εξελιχθεί στο πέρασμα των χρόνων;
«Δεν έχω δει μεγάλες αλλαγές. Οι Γερμανοί αγαπούν την ελληνική κουζίνα, αγαπάνε την Ελλάδα και κάθε Ελληνας που ανοίγει εστιατόριο είναι καλοδεχούμενος. Θα του δώσει δύο-τρεις ευκαιρίες επισκεπτόμενος το μαγαζί. Και επιμένει στο φαγητό που έτρωγε και παλιότερα, το γύρο, το σουβλάκι. Υπάρχουν πελάτες που θα δώσουν 50 ευρώ για κρασί αλλά θέλουν να φάνε τον γύρο, τις τηγανητές πατάτες και το τζατζίκι. Αυτή τη γεύση που τη θεωρούν ελληνική. Εκεί που υπάρχει μια διαφοροποίηση είναι το φρέσκο ψάρι που δεν υπήρχε πριν από 20-30 χρόνια. Από εκεί και πέρα θα εμπιστευτεί τον εστιάτορα με τον οποίο έχει αναπτύξει προσωπική επαφή. Βασικός κανόνας όμως είναι η καλή πρώτη ύλη, η ποιότητα και βέβαια η φιλοξενία. Ο Γερμανός είναι ανοικτός ως πελάτης».

- Ποιες είναι οι άσχημες στιγμές που μπορεί να βιώσει ένα εστιάτορας;
«Είναι σαφώς η κούραση και η καθημερινότητα».

- Πως μπορεί το ελληνικό εστιατόριο να πουλήσει το ελληνικό κρασί;
«Πρέπει να υπάρχει η δοκιμή. Ανοίγεις και το προσφέρεις σε ποτήρι. Παίζει μεγάλο ρόλο η εμπιστοσύνη. Οι Ιταλοί έδιναν κρασί πριν από 30 χρόνια και πλέον τα πουλάνε 40 ευρώ. Εμείς που ξεκινήσαμε τώρα, πρέπει να το δουλέψουμε πολύ ώστε να δώσουμε ένα με 28 ευρώ. Πρέπει να το παρουσιάσουμε όμορφα και βέβαια να είναι ωραίο το κρασί. Σημαντικό είναι να μάθει ο Γερμανός λεπτομέρειες για το ελληνικό κρασί, τις ποικιλίες. Αυτά πρέπει να τα ξέρει ο ίδιος ο γαστρονόμος».

- Θεωρείς τις τιμές των κρασιών ανταγωνιστικές;
«Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ καλές σε σχέση με κρασιά άλλων χωρών. Είμαστε σε πολύ καλό δρόμο γιατί οι παραγωγοί έχουν καταλάβει τι χρειάζεται ο Γερμανός και ο γαστρονόμος».

- Τα ελληνικά προϊόντα είναι ανταγωνιστικά στην αγορά;
«Τα προϊόντα που προέρχονται από την Ελλάδα είναι πολύ ποιοτικά. Αυτό που χρειάζεται βελτίωση είναι η προώθηση, πιο πολύ να τα διαφημίσουμε εμείς οι γαστρονόμοι. Έχουμε φανταστικά τυριά, κρασιά και λάδια, αλλά θέλει υποστήριξη. Οι έμποροι και παραγωγοί θα πρέπει να μας προτείνουν πιο πολλά καινούργια προϊόντα. Στην ελληνική αγορά υπάρχει πληθώρα επιλογών. Μπορούμε να δοκιμάζουμε κι εδώ στην Γερμανία σιγά-σιγά νέα πράγματα σε προσιτές τιμές. Επίσης και οι συσκευασίες που έρχονται πρέπει να είναι μικρότερες, ώστε να είναι πιο φρέσκα».

- Θεωρείς ότι πρέπει ο παραγωγός να βοηθήσει στην ενημέρωση για τα προϊόντα που έχει;
«Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι. Πιο σημαντικό είναι να έρθει ο γαστρονόμος πιο κοντά στο προϊόν το ίδιο. Να το μάθει, να το γνωρίσει».

- Στα ελληνικά εστιατόρια είναι εκπαιδευμένοι οι ιδιοκτήτες, οι μάγειρες, οι σερβιτόροι;
«Κατά 80% όχι. Η γαστρονομία ακούγεται περίπλοκη, αλλά για αυτούς που είναι μέσα στο χώρο είναι απλή. Πρέπει να την αγαπάς, να είσαι ανοικτός σε καινούριες γεύσεις, να έχεις θέληση να μάθεις, να μελετάς και να ενημερώνεσαι. Έτσι, μπορούμε να πάμε προς το καλύτερο. Δεν είναι κάτι το απίστευτα δύσκολο να είσαι καλός γαστρονόμος. Τα στοιχεία που χρειάζεται είναι απλά».

- Υπάρχουν πιάτα που έτρωγες στο οικογενειακό τραπέζι από μικρός και τα σερβίρεις σήμερα στο μαγαζί σου;
«Το ιμάμ της γιαγιάς μου, που το προσφέρουμε και ως vegetarian με πατάτες φούρνου και αρέσει πάρα πολύ στους Γερμανούς. Επίσης, έχουμε το αρνάκι και το κατσικάκι της γάστρας με πατάτες λεμονάτες. Με αυτό μεγάλωσα και είναι ένα πιάτο πολύ απλό και είναι πεντανόστιμο».

- Πως αντιδρά ένας πελάτης όταν του παρουσιάσεις ένα πιάτο που δεν έχει συνηθίσει να τρώει σε ελληνικό εστιατόριο;
«Πρέπει να είσαι και ψυχολόγος. Να ξέρεις τον πελάτη σου και αν είναι ανοικτός στο να δοκιμάσει νέες γεύσεις. Θα το προσφέρεις σε ανθρώπους που θα πουν την αλήθεια. Πρέπει οπωσδήποτε, βέβαια, να αρέσει σε μένα ώστε να το βγάλω».

- Λόγω του φαινομένου της νεομετανάστευσης έχει ζωντανέψει η συζήτηση για την εκμετάλλευση από Ελληνες εστιάτορες. Το έχεις αντιληφθεί και τι πρέπει να αλλάξει;
«Το πρόβλημα προέχεται και από τις δύο πλευρές. Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι είναι ανειδίκευτοι. Από την άλλη, ορισμένοι εστιάτορες δεν είναι αρκετά  επαγγελματίες ώστε να ζητούν εξειδικευμένο προσωπικό. Επομένως, πρέπει να αλλάξει πρώτα από τον γαστρονόμο, να επιλέξει επαγγελματίες ώστε να έχει πιο πολλές απαιτήσεις. Κι έτσι ο εργαζόμενος θα καταλάβει πως έχει να κάνει με επαγγελματία. Ετσι, στο τέλος θα κερδίσει η ελληνική γαστρονομία».

- Μετά από δεκαετίες παρουσίας της ελληνικής γαστρονομίας στη Γερμανία, μήπως ήρθε η ώρα οι Ελληνες εστιάτορες να δημιουργήσουν ένα δικό τους συλλογικό όργανο;
«Θα ήταν ένα πάρα πολύ καλό για όλους, ώστε να ενημερωνόμαστε και μαζικά να λύνουμε προβλήματα. Δυστυχώς, σαν λαός δεν τα συνηθίζουμε τέτοια πράγματα. Μας αρέσει να είμαστε μόνοι μας και η εμπειρία μου μού λέει πως είναι δύσκολο».

 

Από μικρό παιδί ο Βασίλης Σταμούλης βρίσκεται στις κουζίνες και γνωρίζει από… την καλή και την ανάποδη τη γαστρονομία. Εχοντας ρίζες από το Νεοχώρι Τρικάλων, ο 39χρονος επιχειρηματίας είναι ιδιοκτήτης του Εστιατορίου «Ηλιος» στο Μόναχο συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.


Μιλώντας στον Europolitis, ο Βασίλης Σταμούλης καταθέτει τις απόψεις του για την ελληνική κουζίνα στην Γερμανία, αναλύει την ιδιοσυγκρασία των Γερμανών γύρω από το ελληνικό φαγητό και ζητά μεγαλύτερο επαγγελματισμό από τους εστιάτορες.

- Ασχολείσαι 20 χρόνια με την ελληνική γαστρονομία. Πως βλέπει πως έχει εξελιχθεί στο πέρασμα των χρόνων;
«Δεν έχω δει μεγάλες αλλαγές. Οι Γερμανοί αγαπούν την ελληνική κουζίνα, αγαπάνε την Ελλάδα και κάθε Ελληνας που ανοίγει εστιατόριο είναι καλοδεχούμενος. Θα του δώσει δύο-τρεις ευκαιρίες επισκεπτόμενος το μαγαζί. Και επιμένει στο φαγητό που έτρωγε και παλιότερα, το γύρο, το σουβλάκι. Υπάρχουν πελάτες που θα δώσουν 50 ευρώ για κρασί αλλά θέλουν να φάνε τον γύρο, τις τηγανητές πατάτες και το τζατζίκι. Αυτή τη γεύση που τη θεωρούν ελληνική. Εκεί που υπάρχει μια διαφοροποίηση είναι το φρέσκο ψάρι που δεν υπήρχε πριν από 20-30 χρόνια. Από εκεί και πέρα θα εμπιστευτεί τον εστιάτορα με τον οποίο έχει αναπτύξει προσωπική επαφή. Βασικός κανόνας όμως είναι η καλή πρώτη ύλη, η ποιότητα και βέβαια η φιλοξενία. Ο Γερμανός είναι ανοικτός ως πελάτης».

- Ποιες είναι οι άσχημες στιγμές που μπορεί να βιώσει ένα εστιάτορας;
«Είναι σαφώς η κούραση και η καθημερινότητα».

- Πως μπορεί το ελληνικό εστιατόριο να πουλήσει το ελληνικό κρασί;
«Πρέπει να υπάρχει η δοκιμή. Ανοίγεις και το προσφέρεις σε ποτήρι. Παίζει μεγάλο ρόλο η εμπιστοσύνη. Οι Ιταλοί έδιναν κρασί πριν από 30 χρόνια και πλέον τα πουλάνε 40 ευρώ. Εμείς που ξεκινήσαμε τώρα, πρέπει να το δουλέψουμε πολύ ώστε να δώσουμε ένα με 28 ευρώ. Πρέπει να το παρουσιάσουμε όμορφα και βέβαια να είναι ωραίο το κρασί. Σημαντικό είναι να μάθει ο Γερμανός λεπτομέρειες για το ελληνικό κρασί, τις ποικιλίες. Αυτά πρέπει να τα ξέρει ο ίδιος ο γαστρονόμος».

- Θεωρείς τις τιμές των κρασιών ανταγωνιστικές;
«Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ καλές σε σχέση με κρασιά άλλων χωρών. Είμαστε σε πολύ καλό δρόμο γιατί οι παραγωγοί έχουν καταλάβει τι χρειάζεται ο Γερμανός και ο γαστρονόμος».

- Τα ελληνικά προϊόντα είναι ανταγωνιστικά στην αγορά;
«Τα προϊόντα που προέρχονται από την Ελλάδα είναι πολύ ποιοτικά. Αυτό που χρειάζεται βελτίωση είναι η προώθηση, πιο πολύ να τα διαφημίσουμε εμείς οι γαστρονόμοι. Έχουμε φανταστικά τυριά, κρασιά και λάδια, αλλά θέλει υποστήριξη. Οι έμποροι και παραγωγοί θα πρέπει να μας προτείνουν πιο πολλά καινούργια προϊόντα. Στην ελληνική αγορά υπάρχει πληθώρα επιλογών. Μπορούμε να δοκιμάζουμε κι εδώ στην Γερμανία σιγά-σιγά νέα πράγματα σε προσιτές τιμές. Επίσης και οι συσκευασίες που έρχονται πρέπει να είναι μικρότερες, ώστε να είναι πιο φρέσκα».

- Θεωρείς ότι πρέπει ο παραγωγός να βοηθήσει στην ενημέρωση για τα προϊόντα που έχει;
«Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι. Πιο σημαντικό είναι να έρθει ο γαστρονόμος πιο κοντά στο προϊόν το ίδιο. Να το μάθει, να το γνωρίσει».

- Στα ελληνικά εστιατόρια είναι εκπαιδευμένοι οι ιδιοκτήτες, οι μάγειρες, οι σερβιτόροι;
«Κατά 80% όχι. Η γαστρονομία ακούγεται περίπλοκη, αλλά για αυτούς που είναι μέσα στο χώρο είναι απλή. Πρέπει να την αγαπάς, να είσαι ανοικτός σε καινούριες γεύσεις, να έχεις θέληση να μάθεις, να μελετάς και να ενημερώνεσαι. Έτσι, μπορούμε να πάμε προς το καλύτερο. Δεν είναι κάτι το απίστευτα δύσκολο να είσαι καλός γαστρονόμος. Τα στοιχεία που χρειάζεται είναι απλά».

- Υπάρχουν πιάτα που έτρωγες στο οικογενειακό τραπέζι από μικρός και τα σερβίρεις σήμερα στο μαγαζί σου;
«Το ιμάμ της γιαγιάς μου, που το προσφέρουμε και ως vegetarian με πατάτες φούρνου και αρέσει πάρα πολύ στους Γερμανούς. Επίσης, έχουμε το αρνάκι και το κατσικάκι της γάστρας με πατάτες λεμονάτες. Με αυτό μεγάλωσα και είναι ένα πιάτο πολύ απλό και είναι πεντανόστιμο».

- Πως αντιδρά ένας πελάτης όταν του παρουσιάσεις ένα πιάτο που δεν έχει συνηθίσει να τρώει σε ελληνικό εστιατόριο;
«Πρέπει να είσαι και ψυχολόγος. Να ξέρεις τον πελάτη σου και αν είναι ανοικτός στο να δοκιμάσει νέες γεύσεις. Θα το προσφέρεις σε ανθρώπους που θα πουν την αλήθεια. Πρέπει οπωσδήποτε, βέβαια, να αρέσει σε μένα ώστε να το βγάλω».

- Λόγω του φαινομένου της νεομετανάστευσης έχει ζωντανέψει η συζήτηση για την εκμετάλλευση από Ελληνες εστιάτορες. Το έχεις αντιληφθεί και τι πρέπει να αλλάξει;
«Το πρόβλημα προέχεται και από τις δύο πλευρές. Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι είναι ανειδίκευτοι. Από την άλλη, ορισμένοι εστιάτορες δεν είναι αρκετά  επαγγελματίες ώστε να ζητούν εξειδικευμένο προσωπικό. Επομένως, πρέπει να αλλάξει πρώτα από τον γαστρονόμο, να επιλέξει επαγγελματίες ώστε να έχει πιο πολλές απαιτήσεις. Κι έτσι ο εργαζόμενος θα καταλάβει πως έχει να κάνει με επαγγελματία. Ετσι, στο τέλος θα κερδίσει η ελληνική γαστρονομία».

- Μετά από δεκαετίες παρουσίας της ελληνικής γαστρονομίας στη Γερμανία, μήπως ήρθε η ώρα οι Ελληνες εστιάτορες να δημιουργήσουν ένα δικό τους συλλογικό όργανο;
«Θα ήταν ένα πάρα πολύ καλό για όλους, ώστε να ενημερωνόμαστε και μαζικά να λύνουμε προβλήματα. Δυστυχώς, σαν λαός δεν τα συνηθίζουμε τέτοια πράγματα. Μας αρέσει να είμαστε μόνοι μας και η εμπειρία μου μού λέει πως είναι δύσκολο».

 

Με ανάρτησή τους σε ιστοσελίδα του αναρχικού χώρου οι "Πυρήνες της Φωτιάς" αναλαμβάνουν την ευθύνη για την αποστολή του πακέτου – βόμβα στο υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας.

Η κίνησή τους αυτή, όπως αναφέρουν, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του σχεδίου Νεμεσις 2, ενώ ο τρόπος δράσης αλλά και η συνδεσμολογία, όπως την περιγράφουν οι γερμανικές αρχές, οδηγούσαν την αστυνομία, από την πρώτη στιγμή, στη συγκεκριμένη ομάδα.

Η ενέργεια κατά του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών θύμιζε στους αξιωματικούς της Αντιτρομοκρατικής τις αντίστοιχες ενέργειες με τρομο-δεματα κατά της Α. Μέρκελ, του Ν. Σαρκοζί και του Σ. Μπερλουσκόνι.

Οι ίδιες πηγές, όπως γράφει το newsit.gr, ανέφεραν ότι η συνδεσμολογία, αλλά και η εκρηκτική ύλη που χρησιμοποιήθηκε παρέπεμπε και στην ενέργεια κατά της εισαγγελέως Τσατάνη, γεγονός που οδηγούσε επίσης στο συμπέρασμα πως πίσω απ’ τη βόμβα κρύβονται οι "Πυρήνες".

Με μεγάλη επιτυχία στέφθηκε το 2ο Ελληνογερμανικό Φόρουμ Νεολαίας που πραγματοποιήθηκε στις 5-8 Μαρτίου 2017 στη Θεσσαλονίκη.

Συνολικά δεκατέσσερις προτάσεις για την υλοποίηση διμερών δράσεων, οι οποίες αφορούν τους νέους, παρουσιάστηκαν από εκπροσώπους οργανώσεων Νεολαίας, που ήλθαν σε επαφή τις τέσσερις ημέρες του Φόρουμ.

Η απασχόληση, η συμμετοχή των νέων στα κοινά και το προσφυγικό ζήτημα αποτέλεσαν υψηλής σημασίας θέματα στην ατζέντα της συνάντησης, βασικός στόχος της οποίας ήταν η δημιουργία μακροχρόνιων συνεργασιών μεταξύ των οργανώσεων νεολαίας των δύο χωρών. Η διοργάνωση έκλεισε με θετικά μηνύματα και από τις δύο πλευρές και σχέδια για κοινές δράσεις νέων από την Ελλάδα και τη Γερμανία στο άμεσο μέλλον.

Στις επίσημες εκδηλώσεις ο Γενικός Γραμματέας Παυσανίας Παπαγεωργίου, παρουσία εκπροσώπων του Υπουργείου Οικογένειας, Τρίτης Ηλικίας, Γυναικών και Νεότητας της Γερμανίας, του δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρη και διπλωματικών αρχών της Γερμανίας τόνισε ότι οι προσπάθειες προσέγγισης στον τομέα της νεολαίας μεταξύ των δύο κρατών θα ήταν άδικο να συσχετιστούν με ανοιχτά θέματα ηθικών και οικονομικών διεκδικήσεων που πηγάζουν σε προηγούμενες ιστορικές περιόδους αλλά και επικίνδυνο να αναχθούν σε μέσο ανταπόκρισης σε αυτές.

Τέλος, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν ότι προσεχώς θα υπογράψουν ένα συμφωνητικό, το οποίο θα καθορίζει το καθεστώς και τα καθήκοντα ενός Ελληνογερμανικού Γραφείου Νεολαίας.

Εκλογική διαδικασία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 12 Μαρτίου 2017 στην Ποντιακή Εστία Στουτγκάρδης και προέκυψε το νέο ΔΣ.

Συγκεκριμένα, το νέο Σώμα αποτελείται από τους:

Πρόεδρος: Οξυζίδης Δημήτριος
Αντιπρόεδρος: Σιδηρόπουλος Δημήτριος
Ταμίας: Εξουζίδης Σάββας
Γραμματέας: Κωνσταντίνου Ελένη
Υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων: Πασχαλίδης Γεώργιος
Υπεύθυνος νεολαίας: Ουσταπασίδης Νικόλαος
Υπεύθυνος χορευτικού: Φωτιάδης Γεώργιος

Το Σάββατο 27 Μαΐου 2017 θα πραγματοποιηθεί το 36ο Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών Νεολαίας στο Ludwigshafen και στη συγκεκριμένα στο Friedrich-Ebert-Halle.

Το δυναμικό παρών θα δώσουν νέοι από τους Συλλόγους όλης της Γερμανίας.

Σελίδα 1 από 7

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...