Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Συχνά, πολλοί άνθρωποι νιώθουν μια λιγούρα κατά τη διάρκεια της ημέρας και τρώνε πολλά ενδιάμεσα γεύματα.

Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες τροφές που καταστέλλουν τις ορμόνες της πείνας και δημιουργούν μία αίσθηση πληρότητας που διαρκεί για πολλές ώρες.

Δείτε παρακάτω τρεις από αυτές…

Ξηροί καρποί
Οι ξηροί καρποί και ειδικότερα τα φιστίκια κόβουν την όρεξη και παρά τις πολλές θερμίδες τους συμβάλλουν στο αδυνάτισμα. Αυτό συμβαίνει γιατί οι θερμίδες τους δεν απορροφώνται εξολοκλήρου από τον οργανισμό, ενώ οι φυτικές ίνες που περιέχουν προκαλούν άμεσα αίσθημα κορεσμού. Ειδικά όταν καταναλώνουμε φιστίκια με κέλυφος, τείνουμε να καταναλώνουμε μικρότερες ποσότητες, όπως έχουν δείξει σχετικές μελέτες.

Αυγά
Έρευνα έχει δείξει ότι όσοι τρώνε αυγά στο πρωινό τους, καταναλώνουν στο σύνολο της ημέρας έως και 440 θερμίδες λιγότερες σε σχέση με όσους επιλέγουν άλλα τρόφιμα. Φάτε ένα κρόκο την ημέρα και προσθέστε ασπράδια για ακόμη περισσότερη πρωτεΐνη. Όχι περισσότεροι κρόκοι γιατί μπορεί να ανεβάσουν χοληστερίνη σας.

Όσπρια
Είναι πολύ πλούσια σε φυτικές ίνες, ανθεκτικούς υδατάνθρακες και πρωτεΐνη, η οποία χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να απορροφηθεί από τον οργανισμό. Τα άτομα που καταναλώνουν όσπρια νιώθουν πιο χορτάτα σε σχέση με αυτά που τρώνε κάτι άλλο.

 «Ο Γερμανός καταναλωτής δεν γνωρίζει το ελληνικό κρασί ούτε τις αυτόχθονες ποικιλίες που έχει η Ελλάδα...με τέτοιες εκδηλώσεις που διοργανώνουμε σαν τη σημερινή


προσπαθούμε να μεταφέρουμε στην Γερμανική αγορά και τον Γερμανό καταναλωτή τη δύναμη έχει ο ελληνικός αμπελώνας...  »

 ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO - Video ansehen

 

 

 «Η φιλοσοφία μας είναι να φέρουμε την παραδοσιακή ελληνική κουζίνα κοντά στην Ευρώπη...να δώσουμε στον καταναλωτή να καταλάβει ότι έχουμε και εμείς κάτι ξεχωριστό σαν χώρα...»


 

 

Για όσους έχουν σάκχαρο η κανέλα είναι ένα απαραίτητο στοιχείο.

Παράλληλα, φαίνεται ότι εκτός από το χαρακτηριστικό της άρωμα, μπορεί να προσφέρει και οφέλη για την υγεία, καθώς πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι διαθέτει και ευεργετικές ιδιότητες. Μεταξύ αυτών, ιδιαίτερος λόγος γίνεται για την υπογλυκαιμική της δράση, η οποία μπορεί να συμβάλλει στον καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο σε άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη.

Πράγματι, επιστημονικές μελέτες των τελευταίων ετών έχουν δείξει πως η κανέλα περιέχει συστατικά που ασκούν παρόμοια δράση με την ινσουλίνη, αυξάνοντας τη μεταφορά γλυκόζης στους ιστούς, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων της στο αίμα. Έτσι, η κατανάλωση κανέλας έχει συσχετισθεί με μείωση των τιμών σακχάρου, τόσο σε κατάσταση νηστείας όσο και μεταγευματικά, καθώς και με βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας.

Σε κάθε περίπτωση, τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα δε θεωρούνται επαρκή για τη δημιουργία συγκεκριμένων συστάσεων, ενώ είναι σαφές πως η πιθανή ευεργετική δράση της κανέλας δεν υποκαθιστά τα οφέλη της υγιεινής διατροφής και της άσκησης στη διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη. Ωστόσο, θα λέγαμε πως φαίνεται πως η προσθήκη κανέλας στη διατροφή των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη μπορεί να δράσει συμπληρωματικά, συμβάλλοντας στην καλύτερη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.

Και μόνο το όνομά του είναι τρομακτικό. Ο λόγος για τον πιο δυνατό καφέ του κόσμου.

Ονομάζεται Black Insomnia και περιέχει 702 mg καφεΐνης ανά φλιτζάνι τη στιγμή που η ημερήσια πρόσληψη συνιστάται στα 400 mg.

Η διάθεσή του ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2016 του περασμένου έτους, αρχικά μόνο σε επιλεγμένες καφετέριες στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, αλλά η επιτυχία του ήταν τόσο μεγάλη που μέχρι τον Οκτώβριο η μάρκα επεκτάθηκε σε 22 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Η εξέταση της δύναμης του καφέ έγινε σε εργαστήριο της Ελβετίας όπου με την χρήση υγρής χρωματογραφία η ποικιλία αυτή έφτασε στην πρώτη θέση της περιεκτικότητας σε καφεΐνη, με 17,5 γραμμάρια ανά χιλιόγραμμο.

Τα μπαχαρικά και τα αποξηραμένα βότανα μπορούν να διαρκέσουν χρόνια αν διατηρηθούν σε σωστές συνθήκες.

Αποθήκευσε τα σε αεροστεγή γυάλινα δοχεία, σε σκοτεινό και χωρίς υγρασία μέρος και όσο το δυνατόν μακριά από το φούρνο, τον νεροχύτη και το πλυντήριο πιάτων για να μην υπάρχει υγρασία.

Πώς θα καταλάβεις ότι χάλασαν
Εμπιστεύσου τη… μύτη σου! Αν μετά βίας μπορείς να μυρίσεις την διακριτική οσμή που κάθε βότανο ή μπαχαρικό έχει μάλλον ήρθε η ώρα να το αντικαταστήσεις.

Τα καλά νέα ωστόσο, είναι πως το άρωμα και η γεύση είναι η μόνη σου ανησυχία μιας και δεν είναι επικίνδυνα για δηλητηρίαση.

Στην πραγματικότητα λέμε πως τα αποξηραμένα μυρωδικά έχουν χαλάσει, όταν πλέον δεν επιτελούν το σκοπό τους που δεν είναι άλλος από το να αρωματίσουν το φαγητό.

Οι περισσότεροι θεωρούμε πως στο λεμόνι μόνο χυμός του είναι χρήσιμος, ωστόσο αυτό είναι λάθος.

Δε χρειάζεται να πετάμε τη φλούδα του, αφού μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε και αυτή, με το καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα, στα φαγητά και γλυκά μας; Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ολόκληρο το λεμόνι χωρίς να πετάξουμε τίποτε; Απλά. Τοποθετήστε το λεμόνι στην κατάψυξη. Όταν το λεμόνι παγώσει, πάρτε τον τρίφτη σας, και τρίψτε ολόκληρο το λεμόνι (δεν χρειάζεται να το ξεφλουδίσετε! Όπως τρίβουμε το λεμόνι στα γλυκά) και ρίξτε το πάνω σε όλα ΟΛΑ σας τα φαγητά.

Οι φλούδες λεμονιού περιέχουν 5 έως 10 φορές περισσότερες βιταμίνες από ότι ο χυμός του λεμονιού. Οι φλούδες του λεμονιού έχουν την δυνατότητα να ανανεώνουν τα κύτταρα του σώματος μας.

Στην Κύπρο ανήκει το αρχαιότερο κρασί του κόσμου το οποίο χρονολογείται από 3.500 π.Χ.

Αυτό έδειξαν οι αναλύσεις που έγιναν σε υπολείμματα κεραμικών αγγείων που χρονολογούνται την ίδια περίοδο έδειξαν πως φιλοξενούσαν γλυκό κρασί. Το 2005 η Δρ. Μαρία Ροζάρια Μπελτζιόρνο και ο Παλαιοντολόγος Δρ. Αλεσάντρο Λεντίνι από το ITABC-CNR της Ρώμης, με τη βοήθεια του Δρ. Παύλου Φλουρέντζου, Διευθυντή του Τμήματος Αρχαιοτήτων της Κύπρου, μελέτησαν αριθμό δοχείων που είχαν βρεθεί το 1930 από τον Κύπριο αρχαιολόγο Πορφύριο Δίκαιο στον οικισμό της Ερήμης και φυλάγονταν σε κιβώτια στο Αρχαιολογικό Μουσείο στη Λευκωσία. Τι ανακάλυψαν; Υπήρχαν στο εσωτερικό τους ίχνη ταρταρικού οξέως, ενός βασικού συστατικού του κρασιού.

Στην Κύπρο «δημιουργήθηκε» η παλαιότερη ετικέτα κρασιού στον κόσμο, η οποία συνεχίζει να παράγεται ακόμη και σήμερα. Πρόκειται για την κουμανταρία την οποία ανακήρυξε ο Ριχάρδος Λεοντόκαρδος ως «το κρασί των βασιλιάδων και ο βασιλιάς των κρασιών». Η κουμανταρία, κάτω από ένα όνομα που δεν υποδηλώνει ποικιλία, τεχνική οινοποίησης, μέθοδο καλλιέργειας ή τρύγου, είναι ένα κρασί που φέρει το ίδιο όνομα εδώ και οκτώ αιώνες.

Η παραγωγή της κυπριακής κουμανταρίας γνώρισε εξαιρετική άνθηση κατά τη διάρκεια της Λατινοκρατίας στο νησί και τους μεσαιωνικούς χρόνους. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Ιωαννίτες Ιππότες, στην περιοχή της Λεμεσού η στρατιωτική διοίκηση του νησιού, la Commanderie, έδωσε το όνομά της στο χωριό που παρήγαγε το γλυκό νέκταρ, την Μεγάλη Κουμανταρία… Η φήμη του κρασιού συνεχίστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ακόμη και κατά την Τουρκοκρατία, και η Κουμανταρία κέρδισε επάξια μια θέση ανάμεσα στα καλύτερα και τα πλουσιότερα τραπέζια της Ευρώπης.

Η περιοχή της Κουμανδαρίας περιλαμβάνει 14 χωριά και βρίσκεται στις νότιες μέχρι τις νοτιοανατολικές παρυφές του όρους Τρόοδος, στην επαρχία Λεμεσού. Οι ποικιλίες που συμμετέχουν στην παραγωγή του κρασιού (σε ανάμειξη ή μονοποικιλιακά) είναι οι γηγενείς κυπριακές, το ντόπιο Μαύρο που είναι ερυθρή και το Ξυνιστέρι που είναι λευκή. Για την παραγωγή του γλυκού κρασιού, που κατοχυρώθηκε νομοθετικά το 1990 ως ΠΟΠ, τα σταφύλια πρέπει να προέρχονται υποχρεωτικά από τους αμπελώνες της ομώνυμης ζώνης οι οποίοι είναι δηλωμένοι και καταγεγραμμένοι ώστε να μπορούν να ελεγχθούν.

Αν θέλετε να διατηρήσετε την υγεία της καρδιάς και του καρδιαγγειακού σας συστήματος, είναι σκόπιμο να αποφεύγετε τροφές πλούσιες σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι.

Δείτε ποιες είναι οι χειρότερες τροφές για την καρδιά, προκειμένου να μην τις καταναλώνετε ή τουλάχιστον αυτό να γίνεται σπάνια.

Τα κορεσμένα ζωικά λιπαρά, γράφει το onmed.gr, σε συνδυασμό με τους υδατάνθρακες, έχουν βλαβερές συνέπειες για την υγεία της καρδιάς. Αποφύγετε λοιπόν το φαγητό των fast food, η πλειοψηφία των οποίων χρησιμοποιούν χαμηλής ποιότητας πρώτες ύλες και ανθυγιεινές μεθόδους μαγειρέματος.

Αλλαντικά και επεξεργασμένο κρέας
Τα αλλαντικά και τα επεξεργασμένα κρέατα (μπέικον, λουκάνικα κλπ.) είναι πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά. Ακόμη και αυτά που έχουν χαμηλά λιπαρά όμως, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι. Μόλις έξι λεπτές φέτες επεξεργασμένου κρέατος, π.χ. ζαμπόν ή γαλοπούλας, περιέχουν την μισή ποσότητα της ημερήσιας συνιστώμενης ποσότητας σε αλάτι. Ακόμη και άνθρωποι με υψηλή αρτηριακή πίεση, μπορούν να διαχειριστούν το πρόβλημα, αν μειώσουν την πρόσληψη νατρίου.

Τηγανητά
Πολλές μελέτες έχουν συνδέσει την κατανάλωση τηγανητών τροφίμων, όπως πατάτες, κοτόπουλο κλπ., με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής νόσου. Οι συμβατικές μέθοδοι τηγανίσματος δημιουργούν τα τρανς λιπαρά, ένα είδος λιπαρών που αυξάνουν την κακή χοληστερόλη και μειώνουν την καλή.

Γλυκά
Μια διατροφή πλούσια σε ζάχαρη είναι εξίσου επιζήμια για την καρδιά με τα λιπαρά, καθώς συμβάλλει στην παχυσαρκία, τη δημιουργία φλεγμονών, την υψηλή χοληστερόλη και τον διαβήτη, όλοι παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.

Αναψυκτικά και χυμοί με ζάχαρη
Για πολλούς Αμερικανούς, τη μεγαλύτερη πηγή ζάχαρης δεν αποτελούν τα τρόφιμα αλλά διάφορα ποτά. Σχετικές εκθέσεις έχουν διαπιστώσει ότι πάνω από το 60% των παιδιών, το 54% των ενήλικων ανδρών και το 45% των ενήλικων γυναικών πίνουν τουλάχιστον ένα αναψυκτικό ή άλλο ποτό με ζάχαρη την ημέρα.

Δημητριακά με ζάχαρη
Ακόμη και τρόφιμα που θεωρητικά αποτελούν μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής, όπως τα δημητριακά πρωινού, μπορεί να περιέχουν πολλή ζάχαρη. Η κατανάλωση επεξεργασμένων υδατανθράκων και σακχάρων το πρωί προάγουν τη φλεγμονή στον οργανισμό και ρίχνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, προκαλώντας λιγούρες μέσα στη μέρα. Το πρωί να προτιμάτε τα φρούτα, τα αυγά ή τοστ με ψωμί ολικής αλέσεως.

Μπισκότα και επεξεργασμένα προϊόντα ζύμης
Τα περισσότερα επεξεργασμένα και τυποποιημένα προϊόντα ζύμης είναι γεμάτα ζάχαρη και κορεσμένα ή τρανς λιπαρά, ό,τι χειρότερο δηλαδή για την υγεία της καρδιάς σας.

Μαργαρίνες
Μια διατροφή πλούσια σε τρανς λιπαρά συνδέεται με αύξηση του καρδιακού κινδύνου. Οι ράβδοι μαργαρίνης που υπάρχουν στο εμπόριο και αποτελούν μια εναλλακτική του βουτύρου είναι πλούσιες σε τρανς λιπαρά. Προτιμήστε αυτές που δεν περιέχουν υδρογονωμένα έλαια ή αντικαταστήστε τη μαργαρίνη με ελαιόλαδο.

Πίτσα με αλλαντικά
Μετά τα αλλαντικά και τα παστά κρέατα, η πίτσα κατέχει τη δεύτερη θέση στον κατάλογο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας με τις 6 απαγορευμένες αλμυρές τροφές. Ο συνδυασμός αλατιού και κορεσμένων λιπαρών είναι απαγορευτικός για την υγεία της καρδιάς, γι’ αυτό όταν τρώτε έξω αποφεύγετε τα αλλαντικά και το έξτρα τυρί στην πίτσα, αντικαθιστώντας τα με πιπεριές, έξτρα ντομάτα, μανιτάρια κλπ.

Αναψυκτικά διαίτης
Μπορεί να έχουν μηδέν θερμίδες και λιπαρά, έρευνες όμως έχουν δείξει ότι η συστηματική κατανάλωσή τους συνδέεται με παράγοντες καρδιακής νόσου, όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης. Αυτό συμβαίνει γιατί οι άνθρωποι που πίνουν λάιτ αναψυκτικά τείνουν να προσλαμβάνουν θερμίδες από άλλες πηγές, ενώ άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι περιέχουν επικίνδυνες χημικές ουσίες που αλλάζουν τη μικροχλωρίδα του εντέρου, κάνοντας τους ανθρώπους επιρρεπείς στη αύξηση βάρους.

Πολλοί είναι αυτοί που ταλαιπωρούνται από ημικρανίες και αναζητούν τρόπους ώστε να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα.

Για ένα 10-60% των πασχόντων από ημικρανίες, η κατάσταση αυτή προκαλείται από ορισμένα τρόφιμα που παίρνουν. Αυτή είναι μια λίστα με τρόφιμα που συνήθως αναφέρονται ως προωθητικά για τις ημικρανίες:

Σοκολάτα
Διάφοροι ειδικοί πιστεύουν πως είτε η φαινυλαιθυλαμίνη είτε τα φλαβονοειδή, δύο ουσίες που βρίσκονται στη σοκολάτα, μπορούν να προκαλέσουν ηιμικρανίες. Ωστόσο, τα στοιχεία είναι αντικρουόμενα. Μερικές μελέτες έχουν πως η σοκολάτα μπορεί να προκαλέσει ημικρανίες σε ευαίσθητα άτομα. Για παράδειγμα, μία μικρή μελέτη σε πάσχοντες από ημικρανία διαπίστωσε ότι οι 5 από τους 12 συμμετέχοντες είχαν κρίσεις ημικρανίας μια μέρα από την κατανάλωση σοκολάτας. Παρ' όλα αυτά, πολλές άλλες μελέτες δεν έχουν βρει μια σύνδεση μεταξύ της κατανάλωσης σοκολάτας και ημικρανίες. Όπως και να έχει είναι πιθανό η σοκολάτα να αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα για ημικρανίες και όσοι έχουν παρατηρήσει πως οι ημικρανίες τους συνοδεύουν την κατανάλωσή της καλό είναι να την αποφεύγουν.

Επεξεργασμένα κρέατα
Τα επεξεργασμένα κρέατα, όπως το χοτ ντογκ ή διαφόρων χάμπουργκέρ περιέχουν συντηρητικά που είναι γνωστά ως νιτρικά ή νιτρώδη. Τα νιτρώδη προκαλούν την διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, γεγονός που με την σειρά του προκαλεί ημικρανία. Στο παρελθόν έχουν διαπιστωθεί πολλοί πονοκέφαλοι μετά την κατανάλωση νιτρικών αλώτων και μέχρι σήμερα τα επεξεργασμένα κρέατα εξακολουθούν συχνά να αναφέρονται ως προωθητικά για την ημικρανία.

Κινέζικο
Το όξινο γλουταμινικό νάτριο (MSG) είναι ένα αμφιλεγόμενο ενισχυτικό γεύσης που προσθέτουν σε πολλά κινέζικα εστιατόρια. Εδώ και δεκαετίες η κατανάλωση MSG συνδέεται με ημικρανίες. Συν τοις άλλοις, το κινέζικο φαγητό είναι υψηλό σε περιεκτικότητα αλατιού και λιπαρών, κάτι που συνδιασμό με το MSG μπορεί να κάνει το κεφάλι σου να υποφέρει.

Καφές
Αν και η καφεΐνη χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία των πονοκεφάλων, έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι κάποια στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να προκαλέσει έμμεσα τις ημικρανίες. Είναι πολύ γνωστό φαινόμενο ένας πονοκέφαλος να εμφανίζεται ως επίδραση της καφεΐνης. Γενικότερα, το αν η καφεΐνη προκαλεί ημικρανίες ή όχι έχει να κάνει με τον οργανισμό μας. Αν ο οργανισμός μας είναι αδύναμος και με αποδυναμωμένο το ανοσοποιητικό μας σύστημα, η καφεΐνη ενδέχεται να μας προκαλέσει πονοκέφαλο.

Αλκοόλ
Τα αλκοολούχα ποτά είναι ένας από τους πιο κλασικούς λόγους που έχουμε πονοκέφαλο. Αν και επιστημονικά ακόμα δεν έχει εξηγηθεί το γιατί το αλκοόλ μας προκαλεί πονοκέφαλο λαο ταυτόχρονα, εκτιμάται ότι τα αλκοολούχα ποτά μπορούν να συμβάλουν στις ημικρανίες περίπου του 10% των ανθρώπων που πάσχουν από αυτές, όσοι είναι επιρρεπείς στο αλκοόλ και νιώθουν συχνά να πονάει το κεφάλι τους, θα πρέπει να περιορίσουν την κατανάλωση του.

Την αντίδραση του Υπουργείου Εξωτερικών προκάλεσαν καταγγελίες Ελλήνων εμπόρων και παραγωγών πως σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης κυκλοφορούν ψευδεπίγραφα ελληνικά Π.Ο.Π. προϊόντα.

Μάλιστα, σε εκθέσεις τροφίμων ανά την Ευρώπη, με ελληνικές εταιρίες λανσάρουν προϊόντα όπως «φέτα» και «ελιές Καλαμάτας».

Ετσι με έγγραφό του το Υπ.Εξωτερικών ζητά από τις προξενικές αρχές να προχωρήσουν σε έρευνα ώστε να καταγραφούν τα προϊόντα που κυκλοφορούν κι έπειτα να κινηθούν οι διαδικασίες που θα αποφασιστούν.

Είναι γνωστό πως υπάρχουν τα κρασιά που αγοράζει η πλατιά μάζα του κόσμου, υπάρχουν όμως και αυτά που είναι για λίγους και συνήθως δεν πίνονται αλλά μπαίνουν σε περίοπτη θέση σε κάποια συλλογή.

Το Wine-searcher.com έκανε μια μικρή έρευνα σε μια βάση δεδομένων με πάνω από 6 εκατομμύρια τίτλους κρασιών, που κυμαίνονται σε εύρος 42.910 τιμών και κατέληξε στη λίστα με τα πιο ακριβά κρασιά του κόσμου!

Στην πρώτη δεκάδα κυριαρχούν κρασιά από τη Βουργουνδία, με οκτώ από τα δέκα κρασιά να προέρχονται από αυτήν την περιοχή της Γαλλίας, ενώ τις δύο υπόλοιπες θέσεις κατέλαβε η… Γερμανία!

Στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται το κρασί «Henri Jayer Richebourg Grand Cru», με μια μέση τιμή γι’ αυτό να κυμαίνεται στα 16.193 δολάρια το μπουκάλι, ενώ η μεγαλύτερη τιμή που έχει πιάσει είναι 24.473 δολάρια.

Το συγκεκριμένο κρασί δεν έχει παραχθεί ξανά από τότε που… συνταξιοδοτήθηκε ο Henri Jayer το 1995 και από το 2006 και μετά που πέθανε ο δημιουργός του έχει γίνει ακόμη πιο σπάνιο… κάτι που «αποτυπώνεται» και στην τιμή του!

Δείτε παρακάτω τη λίστα με τα 10 πιο ακριβά κρασιά του κόσμου (μέση τιμή για ένα μπουκάλι 750ml):

1. Henri Jayer Richebourg Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 16.193 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 24.473 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

2. Domaine de la Romanee-Conti Romanee-Conti Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 12.527 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 62.507 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

3. Egon Muller-Scharzhof Scharzhofberger Riesling Trockenbeerenauslese
Περιοχή: Bereich Saar, Mosel, Γερμανία
Μέση τιμή: 6.934 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 14.125 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Riesling

4. Henri Jayer Cros Parantoux, Vosne-Romanee Premier Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 6.127 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 19.632 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

5. Domaine Leflaive Montrachet Grand Cru
Περιοχή: Cote de Beaune, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 5.807 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 11.545 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Chardonnay

6. Joh. Jos. Prum Wehlener Sonnenuhr Riesling Trockenbeerenauslese
Περιοχή: Bereich Bernkastel, Mosel, Γερμανία
Μέση τιμή: 5.329 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 11.392 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Riesling

7. Domaine Georges & Christophe Roumier Musigny Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 4.692 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 16.067 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

8. Domaine de la Romanee-Conti Montrachet Grand Cru
Περιοχή: Cote de Beaune, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 4.672 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 13.695 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Chardonnay

9. Domaine Leroy Musigny Grand Cru
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 4.376 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 33.740 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

10. Henri Jayer Vosne-Romanee
Περιοχή: Cote de Nuits, Βουργουνδία, Γαλλία
Μέση τιμή: 3.572 δολάρια
Μέγιστη τιμή: 9.410 δολάρια
Ποικιλία σταφυλιού: Pinot Noir

 "Ο συνδυασμός τοπικών ποικιλιών, πολύ σοβαρής δουλειάς στο αμπέλι και οι τεχνικές οινοποίησης, έκαναν τα κρητικά κρασιά, πολύ υψηλού επιπέδου " 


 

 "καινούργια παιδιά, νέες ποικιλίες, νέα οινοποιεία, όμορφες ετικέτες, έχουν φτιάξει έναν σύγχρονο Ελληνικό Χάρτη στο κρασί"


 

 "Η Περιφέρεια Πελοποννήσου δίνει πολύ μεγάλη σημασία στις δράσεις εξωστρέφειας " 


 

 "Η Γερμανία είναι μια πολύ σημαντική αγορά για εμάς" 


 

Τα ελληνικά προϊόντα στο προσκήνιο Detrop

Τα ποιοτικά ελληνικά προϊόντα, η ντόπια γαστρονομία, το μεράκι των Ελλήνων παραγωγών έδωσε πνοή στην έκθεση Detrop-Oenos που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 3-6 Μαρτίου 2017 στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ στην Θεσσαλονίκη.


Ο «παλμός» της ελληνικής βιομηχανίας τροφίμων-ποτών χτύπησε δυνατά στην έκθεση που κατέγραψε συνολική αύξηση κατά 15% στους εμπορικούς επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, σε σχέση με την αντίστοιχη διοργάνωση του 2015.
Οι δύο εκθέσεις φέτος ανέδειξαν ως κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους την σημαντική προσέλευση ξένων προσκεκλημένων εμπορικών επισκεπτών (hosted buyers), οι οποίοι ξεπέρασαν τους 300 και πραγματοποίησαν σχεδόν 5.500 στοχευμένα επιχειρηματικά ραντεβού με τους εκθέτες.
Στα αξιοσημείωτα γεγονότα των εκθέσεων περιλαμβάνεται η συμμετοχή με υψηλού επιπέδου περίπτερα πολλών μικρών και μικρομεσαίων βιομηχανιών τροφίμων, οι οποίες παρουσίασαν προϊόντα με στόχο τις ξένες αγορές.

Παρόντες οι Ελληνες του εξωτερικού


Σημαντική ήταν η παρουσία του Συνδέσμου Ελλήνων Εισαγωγέων Τροφίμων και Ποτών Εξωτερικού (Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε.) που και φέτος εκπροσωπήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο σε μια έκθεση που δίνει τη δυνατότητα στους εμπόρους να έρθουν σε άμεση επαφή με τους παραγωγούς.
Οι Ελληνες του χώρου της γαστρονομίας που ζουν κι εργάζονται στο εξωτερικό είναι οι πρεσβευτές της χώρας έξω από τα σύνορα και με γνώμονα την προσφορά νόστιμων φαγητών θέλουν να έχουν την ποιοτικότερη πρώτη ύλη από την μητέρα-πατρίδα και τέτοιους είδους εκθέσεις δίνουν τη δυνατότητα για συζητήσεις και συμφωνίες.


Οι εκθέσεις ήταν ποιοτικά αναβαθμισμένες όσον αφορά στο επίπεδο όλων των συμμετοχών, αλλά και του προφίλ των επισκεπτών.
Η Detrop και η Oenos κάλυψαν φέτος συνολικά 11 περίπτερα, έναντι 6 περιπτέρων στην προηγούμενη διοργάνωση, συγκεντρώνοντας περίπου 700 εκθέτες, έναντι 530 το 2015.
Οι hosted buyers προήλθαν από 36 χώρες του κόσμου και πιο συγκεκριμένα από Αλβανία, Βουλγαρία, F.Y.R.O.M., Κύπρο, Γερμανία, Βέλγιο, Ινδία, Ιταλία, Ελβετία, Νορβηγία, Σουηδία, Αυστρία, Γαλλία, Πολωνία, Ισπανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Αγγλία, Η.Π.Α., Δανία, Σλοβενία, Ουκρανία, Λουξεμβούργο, Τουρκία, Αίγυπτο, Η.Α.Ε., Ρωσία, Πορτογαλία, Καναδά, Ιαπωνία κα.


Ο δυναμισμός και η εξωστρέφεια των Detrop-Oenos αποτυπώθηκαν και στις πολλές παράλληλες εκδηλώσεις τους, όπως και στα δύο μεγάλα θεματικά αφιερώματα, από τα οποία το πρώτο εστίασε στο ελαιόλαδο και το δεύτερο στα αποστάγματα και τους «πρωταγωνιστές» τους, το ούζο και το τσίπουρο.
Οι δύο εκθέσεις πλαισιώθηκαν από εκδηλώσεις, όπως τα Pop-Up Restaurants, αναδυόμενα θεματικά εστιατόρια και το Corner Showroom «It’s All New to Me», έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο μέσα στην Detrop, όπου προβλήθηκαν νέα και καινοτόμα ελληνικά προϊόντα, έτοιμα προς εξαγωγή.
Για πρώτη φορά διοργανώθηκε και Φεστιβάλ Πατσά, ενώ πραγματοποιήθηκε και ο 10ος Διεθνής Διαγωνισμός Μαγειρικής Ν.Α. Ευρώπης, μια συνδιοργάνωση με τη Λέσχη Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος.

Η Γ.Σ. της Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε.

Στο περιθώριο της έκθεσης, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Ελλήνων Εισαγωγέων Τροφίμων και Ποτών Εξωτερικού.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου, Αριστοτέλης Καρβέλας, παρουσίασε στα παρόντα μέλη τις επόμενες κινήσεις που στόχο έχουν την περαιτέρω ανάπτυξη του Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε. και έκανε γνωστή τη συμφωνία με εγνωσμένης αξίας εταιρία της Ελλάδος με την οποία θα υπάρχει συνεργασία ώστε το άνοιγμα που επιχειρείται να στεφθεί με επιτυχία. Όπως μάλιστα είπε ο κ.Καρβέλας στην ομιλία του: «Οι κινήσεις αυτές είναι ένα παράδειγμα που πρέπει να ακολουθηθεί. Η παραγωγική δύναμη μας πιστεύει και μας γνωρίζει αλλά το εγχείρημα

που αναλάβαμε θεωρώ πως είναι ένα παράδειγμα που πρέπει να ακολουθηθεί».

Τα ελληνικά προϊόντα στο προσκήνιο Detrop

Τα ποιοτικά ελληνικά προϊόντα, η ντόπια γαστρονομία, το μεράκι των Ελλήνων παραγωγών έδωσε πνοή στην έκθεση Detrop-Oenos που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 3-6 Μαρτίου 2017 στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ στην Θεσσαλονίκη.


Ο «παλμός» της ελληνικής βιομηχανίας τροφίμων-ποτών χτύπησε δυνατά στην έκθεση που κατέγραψε συνολική αύξηση κατά 15% στους εμπορικούς επισκέπτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, σε σχέση με την αντίστοιχη διοργάνωση του 2015.
Οι δύο εκθέσεις φέτος ανέδειξαν ως κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους την σημαντική προσέλευση ξένων προσκεκλημένων εμπορικών επισκεπτών (hosted buyers), οι οποίοι ξεπέρασαν τους 300 και πραγματοποίησαν σχεδόν 5.500 στοχευμένα επιχειρηματικά ραντεβού με τους εκθέτες.
Στα αξιοσημείωτα γεγονότα των εκθέσεων περιλαμβάνεται η συμμετοχή με υψηλού επιπέδου περίπτερα πολλών μικρών και μικρομεσαίων βιομηχανιών τροφίμων, οι οποίες παρουσίασαν προϊόντα με στόχο τις ξένες αγορές.

Παρόντες οι Ελληνες του εξωτερικού


Σημαντική ήταν η παρουσία του Συνδέσμου Ελλήνων Εισαγωγέων Τροφίμων και Ποτών Εξωτερικού (Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε.) που και φέτος εκπροσωπήθηκε στο υψηλότερο επίπεδο σε μια έκθεση που δίνει τη δυνατότητα στους εμπόρους να έρθουν σε άμεση επαφή με τους παραγωγούς.
Οι Ελληνες του χώρου της γαστρονομίας που ζουν κι εργάζονται στο εξωτερικό είναι οι πρεσβευτές της χώρας έξω από τα σύνορα και με γνώμονα την προσφορά νόστιμων φαγητών θέλουν να έχουν την ποιοτικότερη πρώτη ύλη από την μητέρα-πατρίδα και τέτοιους είδους εκθέσεις δίνουν τη δυνατότητα για συζητήσεις και συμφωνίες.


Οι εκθέσεις ήταν ποιοτικά αναβαθμισμένες όσον αφορά στο επίπεδο όλων των συμμετοχών, αλλά και του προφίλ των επισκεπτών.
Η Detrop και η Oenos κάλυψαν φέτος συνολικά 11 περίπτερα, έναντι 6 περιπτέρων στην προηγούμενη διοργάνωση, συγκεντρώνοντας περίπου 700 εκθέτες, έναντι 530 το 2015.
Οι hosted buyers προήλθαν από 36 χώρες του κόσμου και πιο συγκεκριμένα από Αλβανία, Βουλγαρία, F.Y.R.O.M., Κύπρο, Γερμανία, Βέλγιο, Ινδία, Ιταλία, Ελβετία, Νορβηγία, Σουηδία, Αυστρία, Γαλλία, Πολωνία, Ισπανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Ολλανδία, Αγγλία, Η.Π.Α., Δανία, Σλοβενία, Ουκρανία, Λουξεμβούργο, Τουρκία, Αίγυπτο, Η.Α.Ε., Ρωσία, Πορτογαλία, Καναδά, Ιαπωνία κα.


Ο δυναμισμός και η εξωστρέφεια των Detrop-Oenos αποτυπώθηκαν και στις πολλές παράλληλες εκδηλώσεις τους, όπως και στα δύο μεγάλα θεματικά αφιερώματα, από τα οποία το πρώτο εστίασε στο ελαιόλαδο και το δεύτερο στα αποστάγματα και τους «πρωταγωνιστές» τους, το ούζο και το τσίπουρο.
Οι δύο εκθέσεις πλαισιώθηκαν από εκδηλώσεις, όπως τα Pop-Up Restaurants, αναδυόμενα θεματικά εστιατόρια και το Corner Showroom «It’s All New to Me», έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο μέσα στην Detrop, όπου προβλήθηκαν νέα και καινοτόμα ελληνικά προϊόντα, έτοιμα προς εξαγωγή.
Για πρώτη φορά διοργανώθηκε και Φεστιβάλ Πατσά, ενώ πραγματοποιήθηκε και ο 10ος Διεθνής Διαγωνισμός Μαγειρικής Ν.Α. Ευρώπης, μια συνδιοργάνωση με τη Λέσχη Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος.

Η Γ.Σ. της Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε.

Στο περιθώριο της έκθεσης, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου Ελλήνων Εισαγωγέων Τροφίμων και Ποτών Εξωτερικού.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου, Αριστοτέλης Καρβέλας, παρουσίασε στα παρόντα μέλη τις επόμενες κινήσεις που στόχο έχουν την περαιτέρω ανάπτυξη του Σ.ΕΛ.Ε.ΤΡΟ.Π.Ε. και έκανε γνωστή τη συμφωνία με εγνωσμένης αξίας εταιρία της Ελλάδος με την οποία θα υπάρχει συνεργασία ώστε το άνοιγμα που επιχειρείται να στεφθεί με επιτυχία. Όπως μάλιστα είπε ο κ.Καρβέλας στην ομιλία του: «Οι κινήσεις αυτές είναι ένα παράδειγμα που πρέπει να ακολουθηθεί. Η παραγωγική δύναμη μας πιστεύει και μας γνωρίζει αλλά το εγχείρημα

που αναλάβαμε θεωρώ πως είναι ένα παράδειγμα που πρέπει να ακολουθηθεί».

Οι λάτρεις του κρασιού αντιμετωπίζουν ένα σοβαρό πρόβλημα το σερβίρισμα, καθώς αρκετές σταγόνες ξεφεύγουν και δυστυχώς λερώνουν το τραπεζομάντηλο ή και τα ρούχα.

Ενας βιοφυσικός και λάτρης του κρασιού μάλλον βρήκε τη λύση. Ο Daniel Perlman, βιοφυσικός στο Πανεπιστήμιο Brandeis, αποφάσισε να βρει μια φτηνή και εύκολη λύση στο πρόβλημα.

«Υπάρχουν προϊόντα στο εμπόριο που αποτρέπουν τη ροή του κρασιού στο λαιμό του μπουκαλιού όταν σερβίρουμε, αλλά κοστίζουν», λέει ο Perlman, εφευρέτης ο ίδιος με περισσότερες από 100 πατέντες στο όνομά του. Ο επιστήμονας ήθελε μια δωρεάν λύση που δεν θα απαιτούσε από τους λάτρεις του κρασιού να δώσουν χρήματα ούτε να κάνουν κάτι άλλο πέρα από το να αγοράσουν ένα μπουκάλι κρασί και να το απολαύσουν με την ησυχία τους. «Δεν ήθελα να υπάρχει το πρόσθετο κόστος ή η ταλαιπωρία ενός εξαρτήματος», συμπλήρωσε.

Παρακολούθησε πολλές φορές σε αργή κίνηση βίντεο με το μπουκάλι και κατάλαβε ότι η ροή ήταν πιο έντονη όταν αυτό ήταν γεμάτο. Το κρασί έφτανε στο χείλος και κάποιες σταγόνες έρεαν προς τα πίσω επειδή το γυαλί είναι υδρόφιλο (προσελκύει τα υγρά με βάση το νερό).

Η σκέψη του ήταν ευφυέστατη… Χρησιμοποίησε ένα διαμάντι και έκανε ένα κυκλικό αυλάκι γύρω από το λαιμό της φιάλης, ακριβώς κάτω από το χείλος. Τώρα οι σταγόνες του κρασιού που ρέουν προς τα πίσω, συναντούν το αυλάκι και δεν μπορούν να το διασχίσουν με αποτέλεσμα να ακολουθούν την πορεία του κρασιού προς το ποτήρι. Για να τελειοποιήσει το μέγεθος και το βάθος του αυλακιού έκανε πολλές δοκιμές και τελικά διαπίστωσε ότι 2 mm πλάτος και 1 mm βάθος ήταν αρκετά για να μην μπορεί το κρασί να το διασχίσει.

 

Οι περισσότεροι χθες, 25η Μαρτίου, θα φάγατε σκορδαλιά. Πεντανόστιμη αλλά η μυρωδιά της μπορεί να ενοχλεί. Πως θα την εξαφανίσετε;

Γιατί, όμως, μυρίζει άσχημα η ανάσα με το σκόρδο; Μελέτες έχουν δείξει πως υπάρχει ένα στοιχείο στο σκόρδο, η Allyl Methyl Sulfide, η οποία περνάει στο αίμα κατά τη διάρκεια του μεταβολισμού του σκόρδου από τον οργανισμό. Έπειτα, πηγαίνει από το αίμα στα πνευμόνια και από εκεί εκπνέεται. Αυτό σημαίνει πως οι παρακάτω λύσεις που θα σας δώσουμε δεν μπορούν να κάνουν θαύματα. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να βελτιώσουν λίγο την κατάσταση, να καμουφλάρουν, δηλαδή, την άσχημη μυρωδιά.

Γάλα
Μελέτες έχουν δείξει πως η λιπαρότητα του γάλακτος εξουδετερώνει αρκετά τις οσμές που αναδύονται από το στόμα σας. Ένα ποτήρι γάλα, λοιπόν, θα βοηθήσει κάπως την κατάσταση. Αν είστε από τους θαρραλέους μπορείτε να πίνετε και γάλα την ώρα που καταναλώνετε τη σκορδαλιά. Τα αποτελέσματα θα είναι πολύ καλύτερα.

Πολύ καλό πλύσιμο των δοντιών
Μπορεί το να πλύνετε τα δόντια σας 4-5 φορές να μην μπορέσει να εξαφανίσει την μυρωδιά που βγαίνει από τα πνευμόνια σας-πώς θα μπορούσε, άλλωστε-αλλά τουλάχιστον θα καθαρίσει το στόμα σας από τα υπολείμματα σκόρδου.

Τσάι
Μελέτες που έχουν γίνει έχουν αποδείξει πως οι πολυφαινόλες που περιέχονται στο τσάι μπορούν να μειώσουν την επίδραση των ουσιών που παράγει το σκόρδο. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι πιείτε το τσάι σχεδόν αμέσως μετά την κατανάλωση της σκορδαλιάς.

Το τηγάνισμα είναι αρκετές φορές ενοχλητικό αφού το λάδι πιτσιλάει παντού και μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα.

Τι θα κάνουμε ώστε να αποφύγουμε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση; Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι λίγο αλάτι.

Αφού κάψει το λάδι και πριν ρίξετε μέσα σε αυτό τις πατάτες, τους κεφτέδες ή ό,τι άλλο έχετε σκοπό να τηγανίσετε, ρίξτε λίγο αλάτι σε όλη την επιφάνεια του τηγανιού. Αυτό ήταν! Δεν θα πιτσιλιστείτε ποτέ ξανά και δεν θα κάνετε και χάλια την κουζίνα σας με ένα και μόνο τηγάνισμα!

Για να καθαρίσει τέλεια το τηγάνι σας αμέσως μετά το τηγάνισμα δεν έχετε παρά να χύσετε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (αφού πρώτα κρυώσει) και να αλατίσετε και πάλι την επιφάνεια του τηγανιού αφού πρώτα το βρέξετε. Το αλάτι βοηθάει πολύ και στο καθάρισμα. Αφού το αφήσετε για 10 λεπτά, πάρτε το σφουγγάρι και περάστε το. Θα εντυπωσιαστείτε από το αποτέλεσμα.

Τα μακαρόνια είναι το αγαπημένο φαγητό πολλών ανθρώπων και το μαγείρεμά τους είναι εύκολος.

Ομως, για να τα πετύχει κανείς απόλυτα χρειάζεται να... κοπιάσει..

Λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με το χρόνο και τον τρόπο βρασίματος, το αλάτι, το λάδι κτλ. και κρίνουν αν τα ζυμαρικά που θα σερβίρετε θα είναι πραγματικά al dente ή μια... άγευστη, μαστιχωτή μπάλα.

Το θέμα είναι τόσο σημαντικό που χρειάστηκε να ασχοληθούν μαζί του οι επιστήμονες. Συγκεκριμένα, χημικοί, μελέτησαν τις αντιδράσεις που γίνονται κατά το βράσιμο των μακαρονιών και κατέληξαν στα 5 βήματα για ένα τέλειο πιάτο μακαρόνια.

Τα 5 βήματα
1ον: Κρατάμε σταθερή τη θερμοκρασία του νερού.

2ον: Ανακατεύουμε συνεχώς.
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αν δεν ανακατεύεις τα μακαρόνια θα κολλήσουν.
Για αυτό πολλοί μάγειρες επιμένουν να βράζουν τα μακαρόνια σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες προκειμένου τα ζυμαρικά να βρίσκονται σε διαρκή κίνηση και να μην κολλάνε.
 
3ον: Δεν βάζουμε λάδι.
Πολλοί μάγειρες επιμένουν ότι πρέπει να βάζουμε λάδι στα μακαρόνια καθώς βράζουν.  Με αυτόν τον τρόπο και τα μακαρόνια δεν κολλάνε και η σάλτσα στη συνέχεια θα σταθεί πάνω στα ζυμαρικά όπως πρέπει.
Ωστόσο, οι επιστήμονες επιμένουν ότι το λάδι στο βράσιμο είναι κάτι που μπορεί να παραλειφθεί και ότι σε καμία περίπτωση δεν βοηθά τα μακαρόνια να μην κολλήσουν, αφού όταν τα σουρώσεις το λάδι θα ξεπλυθεί.

4ον: Βάζουμε αλάτι.
Το μόνο κόλπο για να δώσει κανείς γεύση στα μακαρόνια, το μόνο όπλο των μαγείρων είναι το αλάτι. Το αλάτι προστίθεται, εννοείται στο νερό, καθώς βράζει, πριν ακόμη προσθέσουμε τα μακαρόνια.

5ον: Δεν ξεπλένουμε τα μακαρόνια.
Τέλος, δεν ξεπλένουμε τα μακαρόνια γιατί απλά μαζί τους πλένουμε και το άμυλο. Ωστόσο, παίρνουμε λίγο από το νερό στο οποίο βράζουν και το προσθέτουμε στη σάλτσα που φτιάχνουμε για να δέσει.

Η 25η Μαρτίου πλησιάζει και η μέρα επιβάλλει να φάμε μπακαλιάρο.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η παλαιότερη και πιο αυστηρή χρονική περίοδος νηστείας για την ορθόδοξη εκκλησία. Στην έναρξη της καθιέρωσης της, περί τον 4ο αιώνα μ.Χ., προβλεπόταν μάλιστα κατά τα μοναχικά πρότυπα ξηροφαγία, με τους πιστούς να τρώνε μόνο μια φορά την ημέρα κι αυτή μετά τις 3 το μεσημέρι.

Μέσα στην περίοδο της Τεσσαρακοστής η νηστεία καταλύεται, διαφοροποιείται δηλαδή, τρεις φορές, δίνοντας μια ευκαιρία στους πιστούς για ενδυνάμωση μιας και η νηστεία αυτή είναι η πιο αυστηρή.

Η πρώτη από αυτές τις εξαιρέσεις είναι ανήμερα της εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως έχει καθιερωθεί η 25η Μαρτίου. Πρόκειται για μια χαρμόσυνη εορτή μέσα στην περίοδο του πένθους της Σαρακοστής και επειδή είναι θεομητορική εορτή, αφιερωμένη στην Παναγία και ως εκ τούτου ιδιαίτερα σημαντική, καταλύονται το ψάρι, το έλαιο και ο οίνος.

Όσον αφορά τη δεύτερη ημέρα διαφοροποίησης της νηστείας, αυτή είναι η Κυριακή των Βαΐων, η οποία είναι Δεσποτική εορτή, αφιερωμένη δηλαδή στον επίγειο βίο του Ιησού, οπότε οι πιστοί καταναλώνουν και πάλι ψάρι, λάδι και κρασί.

Κατάλυση του λαδιού γίνεται και τη Μεγάλη Πέμπτη, εις ανάμνηση της παραδόσεως του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας από τον Ιησού Χριστό. Μάλιστα, τη Μεγάλη Πέμπτη τελείται και η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, η οποία τελείται μόλις 10 φορές το χρόνο.

Το έθιμο του μπακαλιάρου
Παραδοσιακό έδεσμα της ημέρας του Ευαγγελισμού, η οποία έχει πια διττή σημασία για τον Ελληνισμό, καθώς συμπίπτει από το 1838 με τον εορτασμό της Επανάστασης του 1821, είναι ο μπακαλιάρος και μάλιστα συνοδεία της γνωστής σκορδαλιάς.

Η εξήγηση για τη γευστική αυτή συνήθεια είναι αρκετά απλή κι έχει να κάνει κυρίως με την αδυναμία των κατοίκων της ενδοχώρας να προμηθεύονται άμεσα και οικονομικά φρέσκο ψάρι. Παρά το ότι ο μπακαλιάρος δεν είναι ένα «ελληνικό» ψάρι, καθώς απαντάται κυρίως στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού, το γεγονός ότι γίνεται παστός τον καθιστά ένα τρόφιμο φθηνό κι εύκολο στη συντήρηση.

Ο μπακαλιάρος έφτασε στο ελληνικό τραπέζι περί τον 15ο αιώνα και καθιερώθηκε άμεσα ως το εθνικό φαγητό της 25ης Μαρτίου, καθώς με εξαίρεση τα νησιά μας, το φρέσκο ψάρι αποτελούσε πολυτέλεια για τους φτωχούς κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι, ο παστός μπακαλιάρος, που δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη συντήρηση, αποτέλεσε την εύκολη και φθηνή συνάμα λύση, έθιμο που κρατά μέχρι τις μέρες μας.

Νηστίσιμη συνταγή για τις ημέρες της Σαρακοστής

Τι χρειαζόμαστε:
1 κιλό μελιτζάνες φλάσκες
1 1/2 πακέτο μανιτάρια ή δυο μεγάλες κονσέρβες
3-4 ώριμες ντομάτες ψιλοκομμένες ή 1/2 κούπα σάλτσα ντομάτα
2 μέτρια κρεμμύδια
1/2 φλυτζάνι τσαγιού λάδι
1-2 ξύλα κανέλλας
λάδι για το τηγάνισμα
1 1/2 φλυτζάνι τσαγιού γαλέττα
αλάτι και πιπέρι

Για την κρέμα:
5 φλυτζάνια τσαγιού νερό
3/4 φλυτζ. τσαγιού νιφάδες πατάτας για πουρέ
1/2 φλυτζάνι λάδι
3/4 φλυτζ. τσαγιού αλεύρι
αλάτι
μοσχοκάρυδο τριμμένο
λίγο άσπρο πιπέρι

Πώς το κάνουμε:
Πλένουμε και κόβουμε τις μελιτζάνες σε φέτες και τις βάζουμε σε κρύο νερό με αλάτι, για να φύγει η πικρίλα τους.
Τις στραγγίζουμε καλά και τις σκουπίζουμε να φύγουν τα υγρά.
Τις τηγανίζουμε σε λάδι ελαφρά και τις τοποθετούμε σε στραγγιστήρι για να βγάλουν το λάδι τους.
Πλένουμε και ψιλοκόβουμε τα μανιτάρια και τα βάζουμε να στραγγίσουν.
Καβουρδίζουμε στο λάδι το κρεμμύδι ψιλοκομμένο και στη συνέχεια προσθέτουμε τα μανιτάρια. τα αφήνουμε να σιγοβράσουν μέχρι να πιούν το νερό τους και προσθέτουμε τη ντομάτα, αλάτι πιπέρι και το ξύλο της κανέλλας. Τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να δέσει η σάλτσα.
Λαδώνουμε ένα μέτριο ταψί και πασπαλίζουμε με 3 κουταλιές γαλέτα.
Στρώνουμε τις μελιτζάνες και ύστερα τα μανιτάρια στο ταψί

Ετοιμάζουμε την κρέμα ώς εξής:
Βράζουμε το νερό και το κατεβάζουμε από τη φωτιά. Ρίχνουμε μέσα τις νιφάδες της πατάτας σιγά-σιγά μέχρι να διαλυθούν καλά και αφήνουμε το μίγμα να μείνει.
Βάζουμε το λάδι να κάψει και προσθέτουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πάρει το αλεύρι ξανθό χρώμα (5 λεπτά περίπου). Χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε το μίγμα της πατάτας Ανακατεύοντας συνεχώς για να μη σβωλιάσει. Βράζουμε την κρέμα μέχρι να πήξει και προσθέτουμε το αλάτι το πιπέρι και το μοσχοκάρυδο.
Την ανακατεύουμε καλά και την απλώνουμε στο φαγητό.
Πασπαλίζουμε με την υπόλοιπη γαλέτα και ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για μία ώρα περίπου.

Λίγα μυστικά ακόμα
Αν θέλουμε μπορούμε να βάλουμε και πατάτα όπως στον κανονικό μουσακά.

Η συνταγή είναι από το βιβλίο Σαρακοστιανά (Μ.Δ.κοκκίνου, Γ.Σ.Κοφινά). Καλή επιτυχία!!!

Ανάκαμψη παρουσίασαν οι εξαγωγές οίνων το 2016 έναντι του 2015, αφού το 2015 ως προς τον όγκο οι συνολικές ελληνικές εξαγωγές οίνων, σε σχέση με το 2014 είχαν παρουσιάσει σταθερότητα (μείωση κατά 0,51%), σύμφωνα με την επεξεργασία των διαχρονικών στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, στην οποία προβαίνει κάθε χρόνο η Κεντρική Συνεταιριστική Ένωση Αμπελοοινικών Προϊόντων (ΚΕΟΣΟΕ).

Σύμφωνα με την επεξεργασία (των προσωρινών) στοιχείων για το 2016 οι συνολικές εξαγωγές ελληνικών οίνων παρουσίασαν σε όγκο, αύξηση κατά 7,48%, που αναλύεται σε αύξηση εξαγωγών προς τις χώρες της ΕΕ σε όγκο κατά 9,32% και κατά 2,99% προς Τρίτες Χώρες.

Έναντι του μέσου όρου πενταετίας το 2016 παρουσιάζει συνολική (διαχρονική) αύξηση κατά 1,14% σε όγκο, ενώ κατά προορισμό αύξηση παρατηρείται κατά 0,43% προς χώρες της ΕΕ και αύξηση κατά 5,92% προς Τρίτες Χώρες.

Ως προς την αξία, οι ελληνικές εξαγωγές οίνου παρουσιάζουν συνολική αύξηση κατά 10,53% (2015/66.676.880 € – 2016/73.700.095 ευρώ), ενώ κατά προορισμό παρατηρείται αύξηση αξίας εξαγωγών προς χώρες της ΕΕ κατά 12,55% (2015/46.715.805 ευρώ – 2016/52.579.445 ευρώ) και αύξηση αξίας εξαγωγών κατά 5,82% (2015/19.959.060 ευρώ – 2016/21.120.650 ευρώ) προς Τρίτες Χώρες. Το 2016 εμφανίζεται επίσης συνολικά αυξημένο σε αξία σε σχέση με το μέσο όρο της προηγούμενης 5ετίας κατά +16,19%, ενώ το ποσοστό κατά προορισμό ανέρχεται στο +13,69% προς χώρες της ΕΕ και στο +22,92% προς Τρίτες Χώρες, ποσοστά που καταδεικνύουν ότι κατά ένα μέρος εξάγονται διαχρονικά περισσότερο «ακριβοί» οίνοι.

Ελαφρά διαφοροποιημένη είναι η εικόνα εξαγωγών, ως προς τη μέση τιμή ανά λίτρο οίνου. Η μέση τιμή εξαγόμενου οίνου προς χώρες της ΕΕ μειώθηκε το 2016 κατά 5,45% (2015/2,08 ευρώ/lt – 2016/1,90 ευρώ/lt), ενώ αύξηση παρατηρείται ως προς τις μέσες τιμές εξαγωγής οίνων προς Τρίτες Χώρες κατά 2,81%.

Η σύγκριση των μέσων τιμών ανά λίτρο του 2016 σε σχέση με τον μέσο όρο 5ετίας είναι αποκαλυπτική αναφορικά με την αυξητική τάση ειδικά προς Τρίτες Χώρες, αφού η καταγραφόμενη αύξηση είναι της τάξης του 16,69%, ενώ η αντίστοιχη αύξηση προς χώρες της ΕΕ είναι της τάξης του 9,24%.

Ως προς τις χώρες ενδιαφέροντος για εξαγωγή ελληνικών οίνων παρατηρούνται τα εξής:

Η πρώτη εξαγωγική αγορά παραμένει η Γερμανική στην οποία παρατηρείται αύξηση των όγκων εξαγόμενων οίνων κατά 2,37% (2015/14.145.940 lt – 2016/14.481.694 lt), αύξηση αξίας εξαγόμενων οίνων σε αξία κατά 6,18% (2015/27.569.597 ευρώ – 2016/29.274.588 €), ενώ η μέση τιμή εξαγόμενου οίνου ανά λίτρο παρουσιάζει αύξηση κατά 3,72% (2015/1,95 €/lt – 2016/2,02 €/lt).

Ελαφρά αυξητική τάση αυτών των μεγεθών καταγράφεται και διαχρονικά αφού σε σύγκριση με τον μέσο όρο 5ετίας, το 2016 παρουσιάζει αύξηση κατά 1,53% σε όγκο, αύξηση 8,52% σε αξία και αύξηση 6,28% της εξαγόμενης τιμής μονάδος ανά λίτρο οίνου.

Δεύτερη εξαγωγική αγορά για το ελληνικό κρασί, αυτή των ΗΠΑ παρουσιάζει το 2016, μικρή αύξηση των μεγεθών της. Σε όγκο οι εξαγωγές παρουσίασαν αύξηση σε σχέση με το 2015, της τάξης του 0,28%, αύξηση σε αξία της τάξης του 3,45% (2015/10.503.071 ευρώ – 2016/10.865.766 ευρώ) και αύξηση του ανά λίτρο εξαγόμενου οίνου σε μέσες τιμές κατά 3,16% (2015/4,73 ευρώ/lt – 2016/4,88 ευρλω/lt). Ενδεικτική είναι και η διαχρονική τάση των μεγεθών στην αγορά των ΗΠΑ, που καταδεικνύεται από τη σύγκριση του μέσου όρου 5ετίας με το 2016, σύμφωνα με την οποία καταγράφεται αύξηση των εξαγόμενων όγκων κατά 8,72%, αύξηση της αξίας κατά 8,72% και αύξηση της μέσης εξαγόμενης τιμής οίνου ανά λίτρο, κατά 19,72%.

Στην τρίτη κατά σειρά εξαγωγική αγορά αυτή της Γαλλίας καταγράφονται σημαντικές αυξήσεις των στατιστικών μεγεθών. Ως προς τους εξαγόμενους όγκους ελληνικών κρασιών προς τη Γαλλία, παρατηρείται, αύξηση των εξαγόμενων όγκων το 2016 έναντι του 2015 κατά 92,54% (2015/2.025.067 lt – 2016/3.899.071 lt), αύξηση της αξίας κατά 85,72% (2015/3.185.411 € – 2016/5.915.917 €), μείωση όμως στην ανά λίτρο μέση τιμή εξαγόμενου οίνου κατά 3,54% (2015/1,57 €/lt – 2016/1,52 ευρώ/lt).

Η διαχρονική τάση (σύγκριση 2016 με μέσο όρο 5ετίας) δείχνει αύξηση των εξαγόμενων όγκων κατά 34,98%, αύξηση της εξαγόμενης αξίας κατά 35,40% μείωση όμως της εξαγόμενης τιμής ανά λίτρο οίνου κατά 0,71%.

Τέταρτη εξαγωγική αγορά κατατάσσεται η Κύπρος η οποία παρουσιάζει μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης εξαγωγών. Οι εξαγωγές κατ’ όγκο στην Κύπρο ενώ μειώθηκαν το 2016 έναντι του 2015 κατά 9,08% (2015/1.653.227 lt – 2016/1.503.160 lt), αυξήθηκαν σε αξία κατά 19,07% (2015/4.127.435 € – 2016/4.914.332 ευρώ) με αντίστοιχη αύξηση κατά 30,95% της μέσης τιμής ανά εξαγόμενο λίτρο οίνου (2015/2,5 €/lt – 2016/3,27 €/lt).

Διαχρονικά, σύμφωνα με την σύγκριση των στοιχείων του 2016 με τον μέσο όρο 5ετίας, τα μεγέθη κινούνται ικανοποιητικά αφού, καταγράφεται άνοδος των εξαγόμενων όγκων οίνου προς την Κύπρο κατά 39,61%, αύξηση της αξίας κατά 50,88% και αύξηση της μέσης τιμής ανά εξαγόμενο λίτρο οίνου κατά 4,28%.

Ανάλογα με των ΗΠΑ εξελίσσονται και τα στοιχεία εξαγωγών για την πέμπτη εξαγωγική αγορά των ελληνικών κρασιών, αυτήν του Καναδά.

Σχεδόν σταθερός καταγράφεται ο εξαγόμενος όγκος οίνων το 2016 σε σύγκριση με το 2015, αφού, καταγράφεται αύξηση της τάξης του 0,97% (2015/1.037.658 lt – 2016/1.041.714 lt), ενώ αύξηση της τάξης του 7,33% παρατηρείται σε αξία (2015/4.205.108 ευρώ – 2016/4.513.393 ευρώ) και αύξηση της τάξης του 6,3% καταγράφεται στην μέση τιμή ανά λίτρο εξαγόμενου οίνου (2015/4,05 ευρώ/lt – 2016/4,31 ευρώ/lt).

Η σύγκριση του μέσου όρου 5ετίας με το 2016, που δείχνει τη διαχρονική τάση των μεγεθών, καταγράφει αύξηση των εξαγόμενων όγκων κατά 9,96%, αύξηση της αξίας κατά 26,08% και αύξηση της μέσης τιμής ανά λίτρο  εξαγόμενου οίνου, κατά 14,90%.

Συμπερασματικά η επεξεργασία των στατιστικών μεγεθών δείχνει μια σχετική επιβράδυνση του αυξητικού ρυθμού που είχαν τα τελευταία χρόνια, οι εξαγωγές ελληνικών οίνων ειδικά προς Τρίτες Χώρες, ενώ περισσότερο ευνοϊκά τα μεγέθη εξελίσσονται προς τις χώρες της ΕΕ, γεγονός που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν των Ελλήνων εξαγωγέων.

Ανά χώρα παρατηρείται η ίδια εικόνα, αφού ΗΠΑ και Καναδάς δείχνουν σημάδια επιβράδυνσης του ρυθμού αύξησης των εξαγωγών, ενώ αντίθετα στην Γερμανία, την Γαλλία και την Κύπρο, οι Έλληνες εξαγωγείς αύξησαν τις επιδόσεις τους.

Τέλος, το ποσοστό των ελληνικών εξαγωγών οίνου σε σύγκριση με τον συνολικό όγκο παραγωγής στην Ελλάδα αντιπροσωπεύει το 12,05% και περίπου το 20% της παραγωγής που παραλαμβάνουν τα οργανωμένα οινοποιεία.

Το γκρέιπφρουτ είναι γνωστό ότι περιέχει πολύ ισχυρά αντιοξειδωτικά και αντιβακτηριακές ιδιότητες.

Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, περιέχει βιταμίνες A, B, D, E, και ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, χαλκό και σίδηρο, γράφει το seleo.gr.

Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε στο αδυνάτισμα με έναν μοναδικό τρόπο, για να κερδίσετε σε ομορφιά και υγεία, αλλά και να χάσετε πιο γρήγορα τα περιττά κιλά, όταν το πίνετε μετά από το κύριο γεύμα.

Συστατικά:
- Ένα μεγάλο, ώριμο γκρέιπφρουτ

- Μία κουταλιά της σούπας μέλι

Κόψτε το γκρέιπφρουτ στο μισό, είναι προτιμότερο να είναι κρύο (από το ψυγείο) και αφαιρέστε την σάρκα του με ένα κουτάλι. Βάλτε το γκρέιπφρουτ και το μέλι σε ένα μπλέντερ και ανακατέψτε μέχρι το μείγμα να γίνει λείο.

Αυτό το ποτό περιέχει χρήσιμα στοιχεία, όπως:

- Πηκτίνη, η οποία συμβάλλει στην αποτελεσματική αποβολή της περίσσειας χοληστερόλης (αν τρώτε γκρέιπφρουτ κάθε μέρα μειώνετε την "κακή" χοληστερόλη κατά 15,5% και τα τριγλυκερίδια κατά 27%), μειώνει επίσης το επίπεδο της ινσουλίνης στο αίμα και σταθεροποιεί το μεταβολισμό.

- Λυκοπένιο, το οποίο βοηθά στην καταπολέμηση των τοξινών και των επιβλαβών ουσιών στο σώμα.

Μερικές γουλιές του ποτού αυτού, μετά το μεσημεριανό γεύμα (περιμένετε 20 λεπτά μετά το φαγητό), είναι αρκετές για να κάψετε πολύ γρήγορα σχεδόν τις μισές από τις θερμίδες που πήρατε κατά τη διάρκεια του γεύματος.

Ως ρόφημα έχει θεραπευτικές επιδράσεις για την υπέρταση και τις καρδιαγγειακές παθήσεις.

Επιπλέον, το γκρέιπφρουτ περιέχει έναν αριθμό συστατικών που σας βοηθούν να καταπολεμήσετε τα κρυολογήματα και έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπει ορισμένους τύπους καρκίνου και καρδιακών παθήσεων.

Κατάγεται από την Οιχαλία Τρικάλων και βρίσκεται στη Γερμανία από τον Δεκέμβριο του 1988. Από τότε ασχολείται με τη γαστρονομία βιώνοντας  όλα τα στάδιά της. Από βοηθός κουζίνας, βοηθός μάγειρα, μάγειρας, μπάρμαν, βοηθός σερβιτόρου, σερβιτόρος, υπεύθυνος μαγαζιού και από το 1995 ανοίγει πλέον το πρώτο δικό του εστιατόριο.

Να σταθούμε λίγο στην εμπειρία της πρώτης εξαετίας σας, στη γνωριμία με το εστιατόριο. Ποιο ήταν αυτό που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και σας “κέρδισε” στη γαστρονομία; Επίσης, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας κάποιες από τις καλές και ευχάριστες, αλλά και από τις δύσκολες στιγμές που έχει αυτός ο χώρος

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στη γαστρονομία είναι ότι έχει να κάνει με τη δημιουργία και την επικοινωνία. Στην αρχή μ' άρεσε να μαγειρεύω, όμως με την πάροδο του χρόνου δεν μου άρεσε και πολύ μέσα στην κουζίνα και ήθελα να είμαι προς τα έξω. Ήθελα να έχω επικοινωνία με τον κόσμο. Το άσχημο είναι ότι δεν έχεις προσωπικό χρόνο γιατί πρέπει να είσαι συνέχεια στο μαγαζί. Ειδικά όταν ξεκινάς είναι όλο δουλειά και τίποτα άλλο. Ο ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει στη ζωή σου και η διασκέδαση είναι μηδαμινή. Στερείσαι πολλά πράγματα, αλλά αυτό που κερδίζεις είναι τα χρήματα. Αν βάλεις κάποιο σκοπό και θέλεις να πάρεις ένα αυτοκίνητο ή να φτιάξεις ένα μαγαζί, μπορείς να τον πετύχεις γιατί μαζεύεις τα χρήματα επειδή δεν έχεις το χρόνο να τα χαλάσεις αλλού.

Ο Γερμανός πελάτης είναι δύσκολος; Πώς το βλέπετε εσείς;

Είναι δύσκολος πελάτης, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή γνωρίζει αρκετά πράγματα. Ξέρει και από ελληνική κουζίνα και από ιταλική και γενικότερα. Επίσης η γερμανική γαστρονομία έχει εξελιχθεί πάρα πολύ την τελευταία 15ετία. Οι Γερμανοί θεωρούνται από τους καλύτερους επαγγελματίες, παρόλο που στο παρελθόν τα ελληνικά εστιατόρια ήταν top.

Έτσι όπως το λέτε, είναι σαν να έχει πέσει το επίπεδο των ελληνικών εστιατορίων...

Όχι. Το δικό μας επίπεδο δεν έχει πέσει, αλλά έχει ανέβει πολύ το επίπεδο των γερμανικών εστιατορίων. Αν θέλετε, εμείς έχουμε μείνει λίγο πιο πίσω σε σχέση με τους Γερμανούς. Παράλληλα ο ανταγωνισμός είναι πλέον και αυτός δυνατός

Δηλαδή εκεί που εστιάζουμε είναι ότι ο Γερμανός με τα ταξίδια και με την πάροδο του χρόνου έχει εμπειρία, έχει βελτιώσει τις γεύσεις του ως λαός και έχει μία μεγαλύτερη απαίτηση σε αυτό που του προσφέρεις. Και έρχομαι και στην ερώτηση... Προσφέρουμε στο Γερμανό την ελληνική γαστρονομία; Ο Γερμανός τουρίστας που θα κατέβει και θα φάει στην Ελλάδα θα έβρισκε κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά εστιατόρια εδώ στη Γερμανία;

Δε θα βρει το αντίστοιχο. Γιατί σε γενικές γραμμές εδώ τα ελληνικά εστιατόρια ένα 80% είναι στυλ ψητοπωλείου. Τα περισσότερα δεν έχουν μαγειρευτά, γιατί για να φτιάξεις τέτοια φαγητά πρέπει να έχεις μεράκι και να γνωρίζεις το αντικείμενο.

Σας έχει τύχει να σας πει κάποιος Γερμανός ότι πήγα στην Ελλάδα και έφαγα το “χ” φαγητό και δεν το βρίσκω εδώ;

 

dimosΦυσικά και έχει τύχει. Ζητήσανε πιάτα κατσαρόλας, όπως αυτά που έφτιαχναν παλιά οι μητέρες μας. Και θα μιλήσω για το Μόναχο που ξέρω, ότι εδώ δεν έχουμε τέτοιο μαγαζί. Παλαιότερα υπήρχε ένα που δούλευε μόνο με φαγητά κατσαρόλας που πήγαινε ο πελάτης έβλεπε τις κατσαρόλες και έλεγε θέλω αυτό κι εκείνο. Αλλά αυτό γινόταν πριν από καμιά 15ετία σήμερα δεν υπάρχει αυτό. Έρχονται και ζητάνε μαγειρευτά αλλά δεν μπορούμε να τα κάνουμε. Εμείς μπορούμε να κάνουμε μέχρι λαδερά, από ‘κει και πέρα...

 

Σε ένα άλλο κομμάτι που θεωρώ ότι έχει αξία, γιατί η ελληνική γη βγάζει καλά προϊόντα τόσο στη γαστρονομία όσο και στο κρασί. Κατά πόσο δουλεύει ο Έλληνας εστιάτορας τα ελληνικά προϊόντα;

 

Είναι αλήθεια πως έχουμε πολύ καλά προϊόντα, αλλά για να τα προωθήσουμε πρέπει να τα ξέρουμε. Υπάρχουν προϊόντα που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν τα γνωρίζουμε. Και πρέπει και οι τιμές να είναι προσιτές, για να μπορέσουμε να τα προωθήσουμε στον πελάτη. Δεν μπορούμε για παράδειγμα να πάρουμε προσούτο Ευρυτανίας που είναι ακριβό. Και πώς να το περάσουμε στο Γερμανό όταν δεν το ξέρουμε καλά – καλά ούτε κι εμείς. Και θα σας πω και κάτι άλλο. Είχε γίνει μία έκθεση πριν από καιρό με μαστίχα Χίου και με διάφορα τυριά από τη Νάξο και αλλού. Εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα για παράδειγμα με τη μαστίχα, αλλά ο Γερμανός δεν ήξερε τι είναι η μαστίχα Χίου. Οπότε έπρεπε εμείς να τυπώσουμε ενημερωτικά φυλλάδια και να τον ενημερώσουμε.

Άρα χρειαζόσαστε μικρά δείγματα και την ιστορία του προϊόντος στα γερμανικά, ώστε οι παραγωγοί να σας δώσουν μία βοήθεια για την καλύτερη προώθησή τους. Γίνονται παρουσιάσεις γευσιγνωσίας; Υπάρχουν παραγωγοί που σας παρουσιάζουν τα προϊόντα τους και μαζί με ένα μάγειρα σας κάνουν κάποιες γευστικές προτάσεις;

Είναι μηδαμινές αυτού του είδους οι εκδηλώσεις. Κάποιος που θέλει να πουλήσει το κρασί του μπορεί να έρθει και να το προωθήσει, αλλά σε θέματα διατροφής, δεν το κάνουν. Χρειάζονται περισσότερες εκδηλώσεις και γαστρονομικές προτάσεις.

Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια και με έναν πιο απαιτητικό Γερμανό πελάτη τι είναι αυτό που πρέπει να κοιτάξει ο κάθε γαστρονόμος ώστε να ξανακερδίσει το μερίδιο της αγοράς που του αναλογεί;

Καταρχήν, βασικός παράγοντας είναι η ποιότητα. Επίσης χρειαζόμαστε καινούριες ιδέες όπως διάφορα νέα ορεκτικά που μπορούμε και πρέπει να τα προωθήσουμε. Επίσης, χρειαζόμαστε εξειδικευμένο προσωπικό. Δεν γίνεται να δουλεύουμε με ανειδίκευτο μάγειρα για παράδειγμα. Καλό θα ήταν ακόμα και τον γύρο ή το σουβλάκι να το παρουσιάζουμε πιο όμορφα.

Οι επαγγελματίες γαστρονόμοι βρίσκεστε μεταξύ σας ώστε να συζητάτε τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, και τις δυνατότητες σας ώστε να κερδίσετε το “στοίχημα”;

Δεν γίνονται συγκεντρώσεις ώστε να συζητάμε και να ανταλλάσσουμε ιδέες και να κοιτάμε όλοι μαζί για το καλύτερο. Συνήθως ο ελληνισμός εδώ κοιτάει μόνο την πάρτη του!

Ποιο είναι το δικό σας όραμα;

Να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω ήδη. Βασικό στοιχείο είναι η ποιότητα και προσπαθώ να δίνω στον κόσμο νέες ιδέες, νέα πιάτα με γνώμονα πάντα την ελληνική φιλοξενία.

Β.Β

Κλεάνθης (Ακης) Τελιορίδης

50 ετών, από το Πολυδένδρι του Δήμου Λαγκαδά. 30 χρόνια στη γαστρονομία, 30 χρόνια στο Αμβούργο στο μαγαζί «Κύπρος».

- Δώστε μας την εμπειρία σας από τα 30 αυτά χρόνια. Πώς ξεκίνησε η ελληνική γαστρονομία και πώς έχει αλλάξει μέχρι σήμερα; 

«Όταν ξεκίνησα στο Αμβούργο μου φάνηκε πάρα πολύ απλή. Τελείως λαϊκή. Εκείνη την εποχή και στην Ελλάδα υπήρχαν απλά πράγματα. «Περάστε, να φάτε και να πιείτε». Δεν είχε ιδιαιτερότητες στη Γερμανία. Ο Γερμανός αγάπησε την καλή μας διάθεση, το πολύ και καλό φαγητό και οι τιμές ήταν προσιτές. Τους άρεσε ο τρόπος ζωής μας. Στην αρχή ξεκίνησαν να έρχονται δειλά στα ελληνικά μαγαζιά, γιατί έγιναν  μετά τα ιταλικά και τα ισπανικά εστιατόρια. Αλλά αγαπήθηκε πάρα πολύ η ελληνική κουζίνα και η διάθεσή μας.

Νομίζω πως έχουμε μία από τις καλύτερες ευρωπαϊκές κουζίνες, όσο απλή κι αν είναι. Λιτή, αλλά με γεύσεις. Έχουμε πάρα πολύ καλό κρέας, πολύ καλά ψητά που αρέσουν στο Γερμανό. Τρώνε επίσης πολύ το κοκκινιστό κρέας με τα φασολάκια, τον μουσακά, το αρνίσιο μπούτι. Τους αρέσουν οι γεύσεις μας. Θα έλεγα πως οι τιμές μας είναι ανταγωνίσιμες πλέον με τις τιμές των εστιατορίων άλλων κρατών, αφού έχουν ανέβει τα κόστη και τα πάγια».

- Είπατε  πως αλλάζουμε και όσον αφορά τα φαγητά και όσον αφορά τις τιμές. Αλλάζουμε και ως προς τον τρόπο που παρουσιάζουμε τα πιάτα;

 

Ακης Τελιορίδης

Ακης Τελιορίδης

«Αυτό το έχουν κάνει πάρα πολλοί Έλληνες, και το προσπαθούμε και εμείς. Σε εμάς είναι κάπως δύσκολο αυτό γιατί έχουμε πάρα πολύ δουλειά. Και όμως επιμένουμε σκληρά στην παρουσίαση του πιάτου, πιο πολλές

 

γεύσεις, πιο πολλά ελληνικά θαλασσινά. Οι Γερμανοί έγιναν επιλεκτικοί, διαλέγουν το περιβάλλον του μαγαζιού να είναι πιο όμορφο. Παλιά, ήταν μόνο το φαγητό, να χορτάσουμε και να περάσουμε λίγο καλά. Τώρα είναι κάπως πιο ιδιαίτερο, να συνδυάσει φαγητό και ατμόσφαιρα. Μετρά πολύ και πρέπει να κινηθούμε προς τα εκεί, γιατί αυτό ζητούν οι νεαροί, 20-25 ετών. Παλιότερα, σπάνια έβλεπες ζευγάρια αυτής της ηλικίας να μπουν σε ελληνικό μαγαζί. Ενώ τώρα, έρχονται, βλέπουν το μαγαζί, επιλέγουν ελληνικά ορεκτικά που παλιότερα δεν τα ήξεραν και κάθονται αρκετές ώρες πίνοντας κρασί που επίσης παλιότερα δεν έπιναν. Η κουλτούρα του φαγητού έχει αλλάξει και στη Γερμανία».

 

- Το ελληνικό κρασί είναι μεγάλο εθνικό κεφάλαιο. Πιστεύετε ότι το δουλεύουμε σωστά, τουλάχιστον εδώ στη Γερμανία;

 

« Όχι. Είμαι σε μεγάλο ποσοστό πεπεισμένος ότι πάρα πολλοί Έλληνες εστιάτορες, κι εγώ ήμουν ένας από αυτούς, δε γνωρίζουμε τα κρασιά που παράγει η χώρα μας. Δεν ενδιαφερθήκαμε να τα γνωρίσουμε ή να μην έγινε και η σωστή παρουσίασή τους από την Ελλάδα. Απαιτείται να μάθουμε για τα κρασιά κι επιμένω πως τα δικά μας τα κρασιά είναι πρωτοπόρα. Πλέον, έμαθα ορισμένα πράγματα, πίνω και ο ίδιος κρασί. Τα προσφέρουμε στους Γερμανούς και λένε μόνο καλές κουβέντες.

 

Νομίζω πως γίνανε ορισμένες καλές προσπάθειες από Ελλάδα. Λόγω χρόνου, τότε δεν ασχολήθηκα. Το μετάνιωσα που δεν πήγα σε κάποιες παρουσιάσεις. Η γνώση είναι βασικός παράγοντας.

 

Πρέπει να υπάρχει βέβαια και ανταγωνιστική τιμή. Η Γερμανία είναι τεράστια αγορά και υπήρχε καιρός που ορισμένα κρασιά ήταν υπερεκτιμημένα. Η ελληνική κουζίνα είναι λαϊκή κουζίνα. Εγώ τα καλά κρασιά τα πουλάω επί δύο. Για τον εστιάτορα είναι λίγο. Να πάρω δηλαδή 15 ευρώ το μπουκάλι, να το δώσω 30. Άλλοι, λένε επί 3,5. Μια καλή πρόταση ενός καλού κρασιού είναι στα 25 ευρώ το μπουκάλι, ένα πιο καλό στα 30-32 ευρώ κι αν είναι κάτι το ιδιαίτερο μπορεί να πάει στα 40. Στο μέσο όρο η τιμή πρέπει να είναι στα 18-28 ευρώ. Και στο επίπεδο που είναι τα δικά μας τα μαγαζιά, οι τιμές είναι προσιτές για τους Γερμανούς. Στην καινούργια κάρτα που θα κάνω, θα έχω περισσότερα κρασιά 0,7 και σε ποτήρι, ώστε να προωθήσω το ελληνικό κρασί».

 

- Τι σας ρωτάνε οι Γερμανοί όταν τους

προσφέρετε  το ελληνικό κρασί;

 

«Την ποικιλία του σταφυλιού, τις περιοχές απ’ όπου προέρχεται, γιατί οι Γερμανοί ξέρουν καλά την Ελλάδα, ακόμη και το κτήμα όσο κι αν φαίνεται περίεργο. Ασφαλώς δεν μπορούμε να έχουμε όλα τα κρασιά, αλλά πρέπει να έχουμε μεγάλη κάβα. Απαιτείται να το πουλάμε και σε ποτήρι, γιατί το θέλουν».

 

- Η ελληνική γαστρονομία υποχωρεί, αφού έχουν μπει νέες κουζίνες. Τι θα πρέπει να κάνετε κι εσείς οι Έλληνες εστιάτορες από κοινού;

 

«Το κακό με μας τους Έλληνες είναι πως δεν υπάρχει ένας κοινός χώρος ώστε να ανταμώνουμε, να συζητάμε και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Θα έπρεπε να δούμε τα κοστολόγιά μας, τον τρόπο δουλειά μας, οι σεφ να μας προτείνουν νέα πιάτα με χαμηλά κοστολόγια, κι εκεί υστερούμε όλοι. Ο σεφ, δηλαδή, να βγάλει νέα πιάτα με ελληνικά προϊόντα, να μας τα παρουσιάσει. Θα ήταν δυνατό χαρτί, αν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε έναν φορέα για τη φωνή του Έλληνα εστιάτορα. Θα έμπαινα ασυζητητί σε μια τέτοια προσπάθεια».

 

- Πιστοποίηση μαγαζιού, κάτι που το έχουν κάνει οι Ιταλοί, οι οποίοι  έχουν δημιουργήσει τον ανάλογο φορέα;

 

«Δεν το γνωρίζω, αλλά θα έπρεπε να γίνει κάτι τέτοιο. Πολλά ελληνικά μαγαζιά δεν είναι σε ελληνικά χέρια κι έχουν τα κακά τους χάλια. Τα λειτουργούν όπως θέλουν αυτοί, γιατί δεν είναι Έλληνες, δε γνωρίζουν τα προϊόντα μας, τα φαγητά μας κι έτσι ρίχνουν το επίπεδο το δικό μας. Ο φορέας όμως πρέπει να είναι ανεξάρτητος. Να ελέγχει τα προϊόντα, να μας δείξει ακόμη και την παρουσίαση των προϊόντων».

 

- Ένα κάλεσμα προς τους συναδέλφους σας για το τι πρέπει να κάνει η ελληνική κουζίνα για να βγει πιο δυνατή.

 

«Επιμένω ότι πρέπει να μπορέσουμε να φέρουμε καλούς Έλληνες σεφ για την ελληνική κουζίνα, όχι για γαλλική, ισπανική ή μοριακή κουζίνα. Να μας δώσουν γνώσεις γύρω από τα ελληνικά προϊόντα για να μπορέσουμε και σε συνδυασμό με το κοστολόγιο, να είμαστε ανταγωνιστικοί. Ποιοτικά καλύτεροι και με ανταγωνίσιμες τιμές. Λιτοί, όμορφοι, να προωθήσουμε τα κρασιά μας, που είναι πολύ κερδοφόρο προϊόν, για να περπατήσει στην αγορά η ελληνική κουζίνα, το ελληνικό κρασί και το ελληνικό προϊόν. Να σκεφτόμαστε ότι είμαστε και Έλληνες».               

                                                     Β.Β

 

Υλικά:
1 κιλό καλαμάρια κομμένα ροδέλες
150ml κόκκινο ξηρό κρασί
Μπαχάρι
Αλάτι, πιπέρι
Λίγο πολτό ντομάτας
Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο 200ml
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
100γρ ντομάτες  λιαστές ψιλοκομμένες
400γρ πλιγούρι
2 φύλλα δάφνης
Λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο

Εκτέλεση:

Σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά τα καλαμάρια με το φύλλο δάφνης, το μπαχάρι , το σκόρδο και το ψιλοκομμένο κρεμμύδι. Στη συνέχεια σβήνουμε με το κόκκινο κρασί, αφήνουμε να φύγει το αλκοόλ, χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε το τοματοπολτό, τις λιαστές ντομάτες και το πλιγούρι.
Προσθέτουμε σταδιακά υγρά μέχρι το πλιγούρι να φουσκώσει, το μαϊντανό και αλατοπιπερώνουμε.

Chef  Βασίλη Μπερμπεράκη Μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Β. Ελλάδος“ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ“

Chef Βασίλης Μπερμπεράκης
Μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Β. Ελλάδος“ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ“

 

Υλικά:
1 κιλό φρέσκα φασολάκια καθαρισμένα
300γρ ντομάτα ώριμη τριμμένη στο τρίφτη
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη
2 μέτρια κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
Μισό ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 φύλλο δάφνης
Αλάτι
Πιπέρι
1 πρέζα ζάχαρη
250ml ελαιόλαδο

Εκτέλεση:
Τσιγαρίζουμε με το μισό ελαιόλαδο τα φασολάκια, το κρεμμύδι, το φύλλο δάφνης και το σκόρδο σε μέτρια φωτιά για 3-4 λεπτά, προσθέτουμε τη τριμμένη ντομάτα, τη ζάχαρη και  αλατοπιπερώνουμε ελαφρά. Προσθέτουμε υγρά μέχρι να σκεπαστούν τα φασολάκια, ανεβάζουμε τη φωτιά και δίνουμε μια βράση. Με το που πάρει βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά, και κλείνουμε με το καπάκι της κατσαρόλας. Μαγειρεύουμε σε σιγανή φωτιά έως ότου μαλακώσουν τα φασολάκια και  5 λεπτά πριν τα αφαιρέσουμε από τη φωτιά προσθέτουμε το υπόλοιπο ελαιόλαδο μαζί με το μαϊντανό

[caption id="attachment_4980" align="alignleft" width="154"]Chef  Βασίλη Μπερμπεράκη Μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Β. Ελλάδος“ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ“ Chef Βασίλη Μπερμπεράκη
Μέλος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Β. Ελλάδος“ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΖΕΥΣ“[/caption]

Εχοντας κλείσει 29 χρόνια στην Γερμανία και με μεγάλη εμπειρία στη γαστρονομία και τα εστιατόρια, ο Συμεών Μπόρος με καταγωγή από την Θεσσαλία, έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ισχυρή βάση στο Μαγδεμβούργο.

Ο Ελληνας εστιάτορας αποφάσισε το 2011 να κάνει μια παράτολμη κίνηση. Το ελληνικό μαγαζί αποτέλεσε παρελθόν και τη θέση του πήρε ένα σύγχρονο εστιατόριο με μεσογειακά πιάτα, ποντάροντας στις καθαρές και ποιοτικές γεύσεις της καλής πρώτης ύλης. Αυτή του η απόφαση, τέσσερα χρόνια μετά, τον έχει δικαιώσει απόλυτα και μιλώντας στον «Europolitis» μεταφέρει την εμπειρία του.

- Κ.Μπόρο, βρίσκεστε σχεδόν 30 χρόνια στην Γερμανία. Ποια είναι η έως τώρα διαδρομή σας;
«Στην Γερμανία βρίσκομαι από το 1986. Εργάστηκα στο εστιατόριο που είχε ο πατέρας μου, που ήταν το κλασικό ελληνικό εστιατόριο. Στο Μαγδεμβούργο είμαι από το 1993, οπότε άνοιξα κι εγώ μια ανάλογη επιχείρηση. Η αλλαγή έγινε το 2011 οπότε και γίναμε εστιατόριο μεσογειακής κουζίνας, δηλαδή χωρίς γύρο, χωρίς σουβλάκια. Η πρώτη ύλη είναι πολύ ποιοτική με Ελληνα σεφ, δίνοντας βάση στην ποιότητα. Θέλουμε να δείξουμε πως δεν υπάρχει μόνο το κερασμένο ούζο και η φθηνή σαλάτα, αλλά και η ποιοτική κουζίνα. Τόσο εμείς όσο και οι πρόγονοί μας έδωσαν στους Γερμανούς μια λάθος εντύπωση για την ελληνική κουζίνα».

- Πόσο δύσκολο ήταν για το Μαγδεμβούργο να δεχθεί ότι ένας Ελληνας αλλάζει το μαγαζί του κάνοντας μια τέτοια μεγάλη στροφή;
«Ηταν τρομερά δύσκολο. Αρχικά, οι πελάτες αντέδρασαν. Περίμεναν πως ως Ελληνας θα έχω γύρο, σουβλάκια, ούζο, κεράσματα και φθηνές τιμές. Το μυστικό είναι η διάρκεια, η επιμονή, η υπομονή και να κρατήσεις τη γραμμή σου. Τη διάρκεια τη θέτω στα τρία με πέντε χρόνια, γιατί το Μαγδεμβούργο έχει να αντιμετωπίσει διάφορα ζητήματα, όπως είναι η ανεργία και η προκατάληψη για το τι πρέπει να έχει ένας Ελληνας στο μαγαζί του. Πλέον, έχει αντιστραφεί η στάση, ο κόσμος το δέχεται, μένει ευχαριστημένος και είναι διατεθειμένος να πληρώσει κάτι παραπάνω, γιατί η ποιότητα των υλικών και του φαγητού ανταποκρίνεται στα λεφτά που δίνει».

- Συμφωνείτε πως υπάρχει μια υποχώρηση της τάσης που ξέραμε για το κλασικό ελληνικό εστιατόριο;
«Ναι, είναι πραγματικότητα. Για την πόλη μας, τα χαμηλού βιοτικού επιπέδου στρώματα πηγαίνουν στο ελληνικό εστιατόριο, αλλά οι υπόλοιποι πελάτες που μπορούν να δώσουν κάτι παραπάνω για το φαγητό πάνε σε άλλου είδους κουζίνες. Αποφεύγουν τις μεγάλες ποσότητες και αυτό ήταν το έναυσμα ώστε να κάνω την αλλαγή. Ακουγα παράπονα ότι έφαγαν πολύ… Το σκέφτηκα και κατέληξα πως είχαν δίκιο. Δεν τους ενδιαφέρει η ποσότητα τα ‘βουνά’ που σερβίραμε, αλλά η ποιότητα με την κατάλληλη ποσότητα».

- Περιγράψτε μας πολύ καλή στιγμή και μια πολύ δύσκολη στην πορεία σας στη γαστρονομία;
«Πρόσφατα, αναδειχθήκαμε για τρίτη φορά καλύτερο μαγαζί της περιοχής και βλέπω την αναγνώριση που έχουμε από τους πελάτες. Αυτή η επιβεβαίωση δεν είναι μόνο στα χαρτιά. Οσο για τα δυσάρεστα, είναι η νοοτροπία του πελάτη απέναντι στον Ελληνα εστιάτορα που τον βλέπει υποτιμητικά. Που θεωρεί πως με λίγα λεφτά θα φάει πολύ, δε θα συμπεριφερθεί σωστά, θα του κεράσεις ούζο. Είναι μια μόνιμη κατάσταση που ως Ελληνα και ως επιχειρηματία με στεναχωρεί αφάνταστα. Κι αυτός ήταν ένας πολύ σημαντικός λόγος που με έκανε να στραφώ σε διαφορετική κουζίνα».

- Για ένα σύγχρονο εστιατόριο, πόσο απαραίτητο είναι να έχει εκπαιδευμένο και καταρτισμένο προσωπικό;
«Το θέμα του σέρβις είναι πολύ σημαντικό και σοβαρό για μια επιχείρηση. Πρέπει να είναι εξιδεικευμένο το προσωπικό, να γνωρίζει το μενού, τα συστατικά των πιάτων, πως φτιάχνονται ώστε να βοηθήσει τον πελάτη στην επιλογή του. Παράλληλα, πρέπει να είναι ειλικρινής στα λόγια και τη συμπεριφορά του. Το ‘φίλε μου, φίλε μου…’ πρέπει να σταματήσει. Είναι υποκρισία. Σέρβις σημαίνει να δουλεύεις με κέφι και ο πελάτης το καταλαβαίνει».

- Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να έχουν σπουδάσει τις γεύσεις και για την κουζίνα;
«Το προσωπικό της κουζίνας είναι μια μεγάλη πληγή. Εμείς που είμαστε στην Γερμανία δεν έχουν τις βάσεις, αλλά έχουμε αντιγράψει ό,τι έχουμε δει από άλλους και δυστυχώς τα άτομα που μπορούν να έρθουν στην Γερμανία δεν έρχονται είτε γιατί μπλέκουν με επιτήδειους είτε γιατί μπερδεύουν την κουζίνα που ξέρουν με την γερμανική κουζίνα. Ή ακόμη εμείς οι εστιάτορες έχουμε πέσει θύματα μαγείρων που δεν είναι μάγειρες. Ατομα που έχουν γνώσεις γαστρονομίας θα ήταν πολύ χρήσιμα, ώστε να βγάλουμε ωραίες γεύσεις και να ξεχωρίζουμε από τους Ιταλούς και τους Κινέζους».

- Πιστεύετε πως αν οι Ελληνες παραγωγοί προσέξουν την προώθηση των ελληνικών προϊόντων μπορούν να βοηθήσουν τον Ελληνα εστιάτορα και την κουζίνα;
«Βέβαια. Χωρίς να είμαι ο ειδικός, το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει διάρκεια, δεν υπάρχει το σωστό μάρκετινγκ, όπως κάνουν οι Ιταλοί. Εχουμε πάρα πολύ καλά προϊόντα που αν εμείς οι εστιάτορες τα δείχναμε στους πελάτες θα ήταν υπέρ μας. Παραδείγματος χάρη το μανούρι, μπορείς να το σερβίρεις αντί της μοτσαρέλας, που πιστεύω πως έχει καλύτερη γεύση. Το ελληνικό κρασί είναι επίσης πολύ καλό. Είναι θέμα τιμής από τον παραγωγό στον εστιάτορα και μάρκετινγκ. Πρέπει να γίνουν πιο γνωστά ώστε να ‘ψήσεις’ τον πελάτη πως το δικό μας είναι καλύτερο από το αντίστοιχο προϊόν άλλης χώρας».

- Λόγω των συνθηκών και της ατμόσφαιρας που υπάρχει σε πολιτικό επίπεδο, έχουν υπάρξει πελάτες σας που να έχουν αντιδράσει σε σχέση με ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα;
«Όχι, δεν έγινε κάτι αρνητικό. Υπάρχουν πειράγματα όπως ότι οι Ελληνες είναι τεμπέληδες και ότι στέλνουμε λεφτά για να ζήσουν στην Ελλάδα. Αλλά όχι, κάτι σοβαρό όχι, ποτέ».

- Θα βοηθούσε τον κλάδο να δημιουργηθεί ένας φορέας Ελλήνων εστιατόρων που να ενημερώνουν για τις εξελίξεις αλλά και να είναι ένα είδους συνδικαλιστικό όργανο;
«Ημουν από τους πρώτους που πρότεινα να γίνει εδώ στην πόλη μας μια κοινότητα, αλλά δυστυχώς δεν έχει προχωρήσει κάτι τέτοιο. Δυστυχώς, εμείς οι Ελληνες δυσκολευόμαστε να οργανωθούμε ή να συνδικαλιστούμε. Είμαι υπέρ μιας τέτοιας κίνησης. Μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα πράγματα, όπως το να διαφημιστούμε σε τηλεοράσεις και εφημερίδες. Είμαστε 20.000 μαγαζιά, αν βάζαμε από 100 ευρώ συγκεντρώνεται ένα πολύ σοβαρό ποσό ώστε να διαφημιστείς παντού. Αλλά δε μας χαρακτηρίζει η ομαδικότητα και το καλό των γύρω μας, το συνολικό καλό. Ο ένας κοιτά να βγάλει το μάτι του διπλανού».

- Θα θέλατε, κλείνοντας, να στείλετε ένα μήνυμα στους συναδέλφους σου;
«Για να φτάσω στο σημείο που είμαι σήμερα, πέρασα μεγάλες δυσκολίες. Αλλά έχω τρομερή θέληση και πείσμα, ακολούθησα πιστά τη γραμμή και τον στόχο που έθεσα. Μακριά από το κέρασμα, ούτε ούζα ούτε τζατζίκια, ούτε σαλάτες. Πρέπει να καταλάβουμε πως δεν μπορούμε να δουλεύουμε 15 ώρες την ημέρα. Να προσπαθήσουμε να δώσουμε ποιότητα στον πελάτη, να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Γραικός δεν είναι ο δούλος, αλλά ο Ελληνας, ένας λαός περήφανος και δυστυχώς η έννοιά του έχει αλλάξει σήμερα».

Τα εστιατόρια τύπου Imbiss αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της γαστρονομίας στην Γερμανία και οι Ελληνες των τελευταίων δεκαετιών ανέπτυξαν σημαντική δραστηριότητα στον τομέα αυτό.

Υπάρχει όμως ένα μαγαζί στο Μούνχαϊμ που αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας ενός Imbiss. Το Gyros-Salon της Βάνας Βαδάση και του Γιώργου Ταβουλάρη αποτελεί ανατρέπει την πεπατημένη ετών. Το γρήγορο φαγητό δεν είναι πλέον του ποδαριού ούτε της μέτριας ποιότητας, αλλά με καθημερινά φρέσκα προϊόντα, με διαφορετικά πιάτα κάθε μέρα και με προσωπική σχέση με τους πελάτες που έφερε μέχρι και ρεζερβέ. Οι δύο ιδιοκτήτες μιλούν στον Europolitis για τη ιδέα αυτή…

Βάνα Βαδάση: Σα να τρως στο σπίτι σου

- Βάνα, τι είναι αυτό που σου αρέσει στον κλάδο της γαστρονομίας;
«Είναι η επαφή με τον κόσμο, που μπορώ να του δώσω κάτι όμορφο, που μπορώ να του γλυκάνω την καθημερινότητα με το φαγητό και το κρασί. Μου αρέσει η όλη διαδικασία του φαγητού. Όπως το πρωί που θα πάμε για ψώνια, με τα φρέσκα κρέατα και ψάρια».

- Σε τι διαφέρει το δικό σας μαγαζί από άλλα του ίδιου είδους;
«Δίνουμε πολύ χρόνο ώστε να διαλέξουμε τα προϊόντα μας. Θέλουμε να είναι φρέσκα και να δίνουμε το καλύτερο στον πελάτη. Αυτό είναι και το κυριότερο σε αυτή τη δουλειά. Θέλουμε κάθε πιάτο μας να είναι όμορφα στημένο, παρότι είμαστε ibiss που σημαίνει πως πρέπει να φεύγουν γρήγορα. Οσοι έρχονται στο μαγαζί παίρνουν λίγη από τη διάθεσή μας, τους μεταφέρουμε χαρά και το χαίρονται. Παρά την καθημερινή κούραση, έχουμε επαφή με τον πελάτη».

- Γιατί πρέπει ένα πιάτο εκτός από νόστιμο να είναι και όμορφο;
«Για τον πολύ απλό λόγο πως όπως πηγαίνω κι εγώ για φαγητό έξω θέλω να μου προσφέρουν κάτι ανάλογο, ένα ωραίο περιποιημένο πιάτο με γεύση. Οπως το σπιτικό φαγητό. Εχουμε δει πολλά μαγαζιά με άδεια πιάτα, που έχουν ένα κομμάτι κρέας και θα σου λένε φα’το. Ανοίγουν την κατάψυξη και το δίνουν στον πελάτη. Αυτό δε θα το έκανα ποτέ. Κάτι που δε θέλω να έχω πάνω στο πιάτο μου, δε θα το προσφέρω κι εγώ».

- Πως σας ήρθε η ιδέα για έναν γρήγορο κατάλογο με καθημερινές προτάσεις;
«Στο σπίτι δεν τρώμε τα ίδια κάθε μέρα. Θέλουμε τις αλλαγές. Μαγειρεύουμε κάθε μέρα κάτι διαφορετικό ώστε να το ευχαριστηθεί ο πελάτης».

- Πως έχετε καταφέρει σε Imbiss να έχετε ρεζερβέ;
«Αυτή είναι η ζήτηση, αποτέλεσμα της δουλειάς που κάναμε. Οι πελάτες δοκιμάζουν και ξανάρχονται. Οι θέσεις είναι λίγες κι έτσι προέκυψαν και τα ρεζερβέ».

- Τι θα πρότεινες στους καταστηματάρχες ώστε να έχουν επιτυχία στα μαγαζιά τους;
«Κάθε πρωί να πηγαίνουν στην αγορά και να παίρνουν φρέσκα προϊόντα, κάθε μέρα να κάνουν προετοιμασία και να προσπαθούν να παίρνουν τόση ποσότητα ώστε να μη μένει στο ψυγείο».

Γιώργος Ταβουλάρης: Με ατμόσφαιρα οικογενειακή

- Εχεις μεγάλη εμπειρία (24 χρόνια) στον χώρο. Τι ήταν αυτό που δε σου άρεσε και αποφάσισες να αλλάξεις;
«Καταρχάς, αυτή η δουλειά μου αρέσει πάρα πολύ. Έχω αγάπη και μεράκι. Στα μαγαζιά που δούλεψα παλιότερα, έβλεπα πως οι πελάτες έρχονταν μια φορά και μετά δεν ξαναέρχονταν. Όταν αποφάσισα να ανοίξω τη δική μου επιχείρηση, είπα πως δε θα έχω φαγητό από κονσέρβες. Όλα θα είναι φρέσκα. Τα μαγαζιά ίδιους ύφους με το προσέφεραν την ίδια γεύση. Εμείς θέλαμε να δώσουμε κάτι διαφορετικό. Τα ελληνικά ψητά μοιάζουν στα μαγαζιά, έχουν ίδιο πάχος, ίδιο μέγεθος. Εγώ ήθελα να δώσω κάτι πιο ελληνικό, να έχει πιο ελληνική γεύση και εικόνα με φρέσκα λαχανικά. Είμαστε παρόντες για το μαγαζί από τα ψώνια μέχρι αργά το βράδυ».

- Είσαι άνθρωπος που βρίσκεσαι κοντά στον πελάτη, ακόμη κι όταν έχεις πολλή δουλειά. Τι σου δίνει την ώθηση αυτή;
«Είναι τόσο η δική μου προσωπικότητα, όσο το να ευχαριστήσω τον πελάτη. Θέλουμε να δείξουμε και να πουλήσουμε τα ελληνικά προϊόντα, όπως το ελληνικό κρασί. Εχω ανοικτά μπουκάλια και ο πελάτης μπορεί να δοκιμάσει ελεύθερα. Η ατμόσφαιρα είναι οικογενειακή».

- Πως αποφάσισες το διήμερο ρεπό στο μαγαζί σου;
«Πέντε ημέρες είναι αρκετές για να δουλεύει ένας άνθρωπος. Χρειάζεται και προσωπική ζωή. Μένεις στάσιμος αν δουλεύεις συνέχεια και αυτό περνά και στον πελάτη».

- Ψάρι σε Imbiss δεν το συναντούμε.
«Τα Imbiss έχουν εξελιχθεί και δεν είναι αυτά που γνωρίζαμε πριν χρόνια. Από τη στιγμή που υπάρχει καρέκλα και πιάτο χρειάζεται να ανεβάσεις ποιότητα και να προσθέσεις και άλλα πράγματα. Είναι μια μικρή ταβέρνα».

- Πιστεύεις πως αν ο κάθε γαστρονόμος προσφέρει τη δική του σκέψη και διάθεση, όπως όταν τρώει σπίτι του, θα είχε πλεονέκτημα;
«Βέβαια. Ο Ελληνας φημίζεται για την φιλοξενία του και όταν ο Γερμανός από τον Ελληνα περιμένει το κάτι παραπάνω σε σχέση με έναν Ιταλό, που το μόνο που του δίνει είναι μια ειδική γεύση. Στον Ελληνα έρχεται για το καλό φαγητό και την οικογενειακή ατμόσφαιρα. Με τους περισσότερους πελάτες έχω φιλικές σχέσεις».

- Παίζει ρόλο η καλή συνεργασία με τον έμπορο έτσι ώστε να σου προσφέρει ποιοτικό προϊόν;
«Ναι, ισχύει αυτό. Όμως υπάρχει ένα μειονέκτημα για τα ελληνικά προϊόντα. Κάθε φορά έχουν άλλη γεύση, όπως π.χ. το τυρί. Οι ίδιες εταιρίες σου δίνουν άλλη γεύση και δε μας βοηθάει καθόλου για να πουλήσουμε κάποιο πιάτο. Με μια συγκεκριμένη εταιρία που επικοινώνησα μου είπαν πως έχει να κάνει με τον έμπορο και την ποιότητα που θέλει αυτός να εμπορεύεται. Η τιμή, όμως, είναι ίδια παρά την χειρότερη ποιότητα».

- Τι συμβουλή θα έδινες στους Ελληνες συναδέλφους σου;
«Τη δουλειά να μην την κάνουν μόνο για τα λεφτά. Να την κάνουν και με αγάπη, για να έρχονται οι πελάτες ξανά και ξανά».

Στο κοσμοπολίτικο και πολυπολιτισμικό Βερολίνο δύο αδέλφια, ο Νίκος και ο Σαράντης Θεοδώρου με καταγωγή από το Νεοχώρι Σερρών, έχουν μπολιάσει την ελληνική παράδοση με τη σύγχρονη κουζίνα και τις επιθυμίες των πελατών τους.

Το εστιατόριο «τα δύο αδέλφια» διαθέτει ό,τι θα ήθελε ο κάθε επισκέπτης του, που μπορεί να ξεκινήσει από καλό φαγητό και καταλήγοντας σε ένα δροσιστικό κοκτέιλ. Το ανήσυχο πνεύμα, έκανε τον Νίκο Θεοδώρου να ξεκινήσει παράλληλα δύο ακόμη επιχειρήσεις, ενώ το μαγαζί τους έγινε γνωστό και το λουκάνικο που οι ίδιοι φτιάχνουν με ολόφρεσκα υλικά.
Ο Νίκος Θεοδώρου μιλά στον «Europolitis» για την πορεία του στον χώρο και μας εξηγεί τι πρέπει να κάνουν οι συνάδελφοί του από κοινού ώστε να έχουν ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, δηλαδή περισσότερη πελατεία.

- Καταρχάς, Νίκο, κατάγεστε από τις Σέρρες. Ποια ήταν η διαδρομή σου;
«Το χωριό μας, το Νεοχώρι, βρίσκεται κοντά στην Ηράκλεια Σερρών, δίπλα στη λίμνη Κερκίνη. Η περιοχή μας δεν είναι ιδιαίτερα πλούσια, έχουμε όμως παραδοσιακά προϊόντα, όπως τα λουκάνικα, που το φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι και τα προωθούμε στο εστιατόριό μας.
Μεγάλωσα μέσα σε ταβέρνα, ο πατέρας μου ήταν εστιάτορας και είχε ανοίξει μια από τις πρώτες ταβέρνες στο χωριό, αφού γύρισε στην Γερμανία, κι εκεί πήρα τη… μαγιά, απέκτησα εμπειρία. Μετά το σχολείο έφυγα για την Γερμανία όπου παρακολούθησα σχολή γαστρονομίας. Το 1986, λοιπόν, δούλεψα σε μια ταβέρνα, τέσσερα χρόνια μετά επέστρεψα στην Ελλάδα για την στρατιωτική θητεία και όταν γύρισα ανέλαβα το εστιατόριο αυτό, τον Αύγουστο του 1991».

- Ποιες ήταν ακριβώς οι σπουδές σου στην γαστρονομία;
«Εκανα μαθήματα σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης, και αφού τελείωσα θεώρησα καλό να κάνω την δική μου δουλειά. Θεωρώ πως πέτυχα γιατί δίπλα στο εστιατόριό μου δημιούργησα άλλες δύο επιχειρήσεις».

- Ποια είναι η ταυτότητα του εστιατορίου; Εχετε πλουραλισμό σε πιάτα και ποτά καθώς προσφέρετε και κοκτέιλ.
«Πουλάμε ό,τι πουλάει. Από τη στιγμή που ο κόσμος το ζητάει, το βάζουμε στην γκάμα μας. Δε διαθέτουμε μόνο ρετσίνα, γιατί είμαστε Ελληνες, ή μόνο σουβλάκια, αφού μπορούμε να δώσουμε φρέσκα ψάρια. Θεωρήσαμε ότι είναι καλό να έχουμε στον κατάλογό μας ό,τι… περπατάει».

- Γίνεται κάτι ανάλογο αναφορικά με τον πλουραλισμό στους καταλόγους στα εστιατόρια άλλων εθνικοτήτων εδώ στο Βερολίνο;
«Βεβαίως. Στα ισπανικά, στα ινδικά, στα μεξικάνικα βρίσκεις κοκτέιλ. Ο κόσμος το ζητάει. Ξεκινήσαμε στην αρχή με 10 κοκτέιλ και τώρα προσφέρουμε 50, γιατί εκτός των άλλων υπάρχουν πολλοί τουρίστες οι οποίοι τις βραδινές ώρες βγαίνουν έξω και θέλουν κοκτέιλ μετά το φαγητό τους».

- Θα μπορούσατε να προσφέρετε κοκτέιλ που να βασίζονται σε ελληνικά προϊόντα, όπως την μαστίχα ή το τσίπουρο;
«Το έχουμε δοκιμάσει. Είχαμε βγάλει κοκτέιλ με ούζο το οποίο πήγε καλά. Το ίδιο και με κονιάκ».

- Φτιάχνεις εσύ ο ίδιος τα λουκάνικα του τόπου σου τα οποία τα προωθείς στο μαγαζί. Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να προχωρήσεις στην κίνηση αυτή;
«Η αγάπη για τον τόπο μου είναι ο πρώτος λόγος. Είναι ένα παραδοσιακό προϊόν το οποίο αποτελείται από καθαρό κρέας και καρυκεύματα χωρίς συντηρητικά. Είναι πάντα φρέσκο, γιατί το φτιάχνουμε μόνοι μας και ο κόσμος το ζητά και το ξαναζητά. Το βγάλαμε στην χονδρική σε αεροστεγείς συσκευασίες και πωλούνται σε σούπερ μάρκετ».

- Ωστόσο, δεν έμεινες σε αυτά, αλλά δημιούργησες άλλη μια επιχείρηση με καρυκεύματα και μπαχαρικά.
«Την εταιρία την ξεκίνησα το 1996 γνωρίζοντας την αδυναμία του εστιάτορα να εργαστεί πάνω στον τομέα του πιο επαγγελματικά. Βασιστήκαμε πάνω σε μία άλλη εταιρία του Αμβούργου που ζητούσε υπερβολικά ποσά για καρυκεύματα και μείγματα μπαχαρικών. Έχοντας γνώσεις πάνω στο θέμα και έχοντας πελάτη που είχε εργοστάσιο, συνεργαστήκαμε φτιάχνοντας μείγματα μπαχαρικών, μαρινάδες και σος για σαλάτες, προσφέροντας σταθερή ποιότητα και μικρότερο κόστος. Προσαρμοζόμαστε στις σύγχρονες απαιτήσεις των εστιατορίων. Και το πόσο αρέσουν στον κόσμο φαίνεται στο αποτέλεσμα και τη ζήτηση στα εστιατόρια που προμηθεύουμε. Στα καρυκεύματα αυτά έχουμε ελληνικά μπαχαρικά, όπως δυόσμο, ρίγανη, που τα παίρνουμε από Κομοτηνή και Ξάνθη».

- Ακριβώς δίπλα έχεις άλλο ένα μαγαζί, πολύ ιδιαίτερο, πουλώντας μόνο ελληνικά προϊόντα.
«Το μαγαζί αυτό είναι πολύ σπουδαίο για μένα. Βαδίζουμε στον έκτο χρόνο και μέρα με την ημέρα πηγαίνουμε όλο και καλύτερα. Το δημιούργησα γιατί αγαπάω την Ελλάδα, τα ελληνικά προϊόντα και θέλω τόσο ο Ελληνας όσο και ο Γερμανός να τα δοκιμάζουν και να τα προτιμούν. Εκεί υπάρχει μόνο Ελλάδα, με ούζο, κονιάκ, κρασιά, αλλαντικά, τυριά, κασέρια. Πολλή μεγάλη ποικιλία. Ένα μικρό σούπερ μάρκετ. Υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση».

- Πώς είναι η πορεία του ελληνικού κρασιού τα τελευταία χρόνια, καθώς βλέπουμε πως ξεφεύγουμε από την κλασική ρετσίνα;
«Πηγαίνει πολύ καλά και το επιβεβαιώνω και από το σούπερ μάρκετ. Είναι πολύ καλά και ποιοτικά σε σχέση με τα ισπανικά και τα ιταλικά. Οι τιμές τους είναι λίγο πιο υψηλές, αλλά αυτό οφείλεται στο ότι η αγορά είναι πολύ ανταγωνιστική. Τα δικά μας κρασιά έχουν μέλλον, προσωπικά τα προωθώ και θα συνεχίσω να το κάνω».

- Τι θα ζήταγες από τους παραγωγούς οίνου ώστε να σας βοηθήσουν στο έργο σας;
«Θα ήταν καλό να τα παρουσιάσουν περισσότερο, να τα διαφημίσουν και να ενισχυθούν οι συνεταιρισμοί εκείνοι που ασχολούνται με τις εξαγωγές».

- Στην Γερμανία υπάρχουν χιλιάδες ελληνικά εστιατόρια, που είναι σαν μικροί πρεσβευτές. Θα έπρεπε να υπάρχει ένας φορέας που θα σας ενώνει έτσι ώστε εσείς οι ίδιοι οι εστιάτορες να καταθέτετε ιδέες και προβληματισμούς για να πάει καλύτερα η ελληνική γαστρονομία; Είναι εφικτό;
«Θα βοηθούσε σίγουρα, αλλά θεωρώ δύσκολο να φέρουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους κάτω από μία στέγη και να υπάρξει μια τέτοια συνεργασία με έναν κοινό σκοπό. Θα ήταν ωραίο, αλλά είναι ίσως ακατόρθωτο. Ο καθένας έχει τα προσωπικά του ζητήματα και δε νομίζω ότι θα μπει σε μια τέτοια διαδικασία να μιλά με άλλους για τα προβλήματά του».

- Είναι πρόβλημα ότι ο Ελληνας εστιάτορας δεν βρίσκει εξειδικευμένο προσωπικό; Θα μπορούσε να δημιουργηθεί από κοινού ένας χώρος εκπαίδευσης νέων στελεχών;
«Σίγουρα είναι πρόβλημα. Θα ήταν μια ωραία κίνηση αυτή. Αλλά οι εστιάτορες θα πληρώσουν όπως αρμόζει ένα ειδικευμένο άτομο, περισσότερο δηλαδή από ένα ανειδίκευτο, ή θα στραφούν σε κάποιον χωρίς γνώσεις δίνοντάς του λιγότερα; Μακροπρόθεσμα, επιλέγοντας μη εξειδικευμένα άτομα για την δουλειά του, θα είναι ζημιογόνο. Κερδοφόρο θα είναι για την τσέπη του επιχειρηματία μόνο στην αρχή. Κάποιος που ξέρει τη δουλειά θα κερδίσει την πελάτη και θα γίνονται λιγότερα λάθη, που προκαλούν ζημιά».

- Αν σου έδινε την ευκαιρία ένας φορέας, δίνοντας ένα λογικό ποσό, να τρέξει μια κοινή διαφημιστική καμπάνια, θα σ’ενδιέφερε;
«Βεβαίως. Δεν πρέπει να πάψουμε να ενδιαφερόμαστε για το καλύτερο, δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, γιατί ο ανταγωνισμός δεν κοιμάται ποτέ και στο τέλος δεν πρέπει να χάσουμε το παιχνίδι».

- Υποχωρεί η ελληνική κουζίνα σε σχέση με τα άλλα εστιατόρια;
«Όχι, ειδικά στο Βερολίνο έχουν αυξηθεί τα ελληνικά εστιατόρια. Κάποια βέβαια δεν δουλεύουν πολύ καλά, άλλα πάλι πάνε εξαιρετικά. Σε γενικές γραμμές ο Γερμανός τα προτιμά».

- Κλείνοντας, τι μήνυμα θα έστελνες στους συναδέλφους σου για το μέλλον;
«Αν καταφέρουμε, κάποια στιγμή, να δημιουργήσουμε έναν κοινό φορέα θα ήταν μια καλή εξέλιξη, ώστε να μπορεί να εξειδικευτεί το προσωπικό, να εκπαιδευτεί, έστω μέσω σεμιναρίων».

Υλικά για τον αγριόχοιρο:
2kg σπάλα αγριόχοιρου


Για τη μαρινάδα:
Σε ένα μπολ προσθέτουμε

50gr σιναπόσπορο
150ml λευκό βαλσάμικο
80ml ελαιόλαδο
200ml κόκκινο κρασί ημίγλυκο
πιπέρι κόκκους
3- 4 φύλλα δάφνης
4 κρεμμύδια κομμένα φέτες
4 καρότα χονδροκομμένα
100ml χαρουπόμελο
και 4 σκελίδες σκόρδο
Περιχύνουμε τη μαρινάδα στο κομμάτι του κρέατος και το αφήνουμε σκεπασμένο στο ψυγείο για τουλάχιστον 24 ώρες.

Εκτέλεση:

Παίρνουμε μία γάστρα ή ένα ταψί το οποίο θα το σκεπάσουμε με λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο πριν το βάλουμε στο φούρνο και προσθέτουμε το κρέας με όση μαρινάδα έχει απομείνει. Αν την έχει απορροφήσει όλη προσθέτουμε 700ml ζωμό λαχανικών και κλείνουμε ερμητικά το σκεύος μας για να μην υπάρχει απώλεια υγρών και εν συνεχεία υδρατμών με αποτέλεσμα το κρέας να μας στεγνώσει.
Ψήνουμε στους 170οC για περίπου 2μιση με 3 ώρες. Με τα ίδια τα υγρά του αναλόγως την επιθυμητή ρευστότητα που θέλουμε σερβίρουμε αφού πρώτα την περάσουμε από ψιλό σιτάκι.

από τον Chef Βασίλη Μπερμεράκη

Από μικρό παιδί ο Βασίλης Σταμούλης βρίσκεται στις κουζίνες και γνωρίζει από… την καλή και την ανάποδη τη γαστρονομία. Εχοντας ρίζες από το Νεοχώρι Τρικάλων, ο 39χρονος επιχειρηματίας είναι ιδιοκτήτης του Εστιατορίου «Ηλιος» στο Μόναχο συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση.


Μιλώντας στον Europolitis, ο Βασίλης Σταμούλης καταθέτει τις απόψεις του για την ελληνική κουζίνα στην Γερμανία, αναλύει την ιδιοσυγκρασία των Γερμανών γύρω από το ελληνικό φαγητό και ζητά μεγαλύτερο επαγγελματισμό από τους εστιάτορες.

- Ασχολείσαι 20 χρόνια με την ελληνική γαστρονομία. Πως βλέπει πως έχει εξελιχθεί στο πέρασμα των χρόνων;
«Δεν έχω δει μεγάλες αλλαγές. Οι Γερμανοί αγαπούν την ελληνική κουζίνα, αγαπάνε την Ελλάδα και κάθε Ελληνας που ανοίγει εστιατόριο είναι καλοδεχούμενος. Θα του δώσει δύο-τρεις ευκαιρίες επισκεπτόμενος το μαγαζί. Και επιμένει στο φαγητό που έτρωγε και παλιότερα, το γύρο, το σουβλάκι. Υπάρχουν πελάτες που θα δώσουν 50 ευρώ για κρασί αλλά θέλουν να φάνε τον γύρο, τις τηγανητές πατάτες και το τζατζίκι. Αυτή τη γεύση που τη θεωρούν ελληνική. Εκεί που υπάρχει μια διαφοροποίηση είναι το φρέσκο ψάρι που δεν υπήρχε πριν από 20-30 χρόνια. Από εκεί και πέρα θα εμπιστευτεί τον εστιάτορα με τον οποίο έχει αναπτύξει προσωπική επαφή. Βασικός κανόνας όμως είναι η καλή πρώτη ύλη, η ποιότητα και βέβαια η φιλοξενία. Ο Γερμανός είναι ανοικτός ως πελάτης».

- Ποιες είναι οι άσχημες στιγμές που μπορεί να βιώσει ένα εστιάτορας;
«Είναι σαφώς η κούραση και η καθημερινότητα».

- Πως μπορεί το ελληνικό εστιατόριο να πουλήσει το ελληνικό κρασί;
«Πρέπει να υπάρχει η δοκιμή. Ανοίγεις και το προσφέρεις σε ποτήρι. Παίζει μεγάλο ρόλο η εμπιστοσύνη. Οι Ιταλοί έδιναν κρασί πριν από 30 χρόνια και πλέον τα πουλάνε 40 ευρώ. Εμείς που ξεκινήσαμε τώρα, πρέπει να το δουλέψουμε πολύ ώστε να δώσουμε ένα με 28 ευρώ. Πρέπει να το παρουσιάσουμε όμορφα και βέβαια να είναι ωραίο το κρασί. Σημαντικό είναι να μάθει ο Γερμανός λεπτομέρειες για το ελληνικό κρασί, τις ποικιλίες. Αυτά πρέπει να τα ξέρει ο ίδιος ο γαστρονόμος».

- Θεωρείς τις τιμές των κρασιών ανταγωνιστικές;
«Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ καλές σε σχέση με κρασιά άλλων χωρών. Είμαστε σε πολύ καλό δρόμο γιατί οι παραγωγοί έχουν καταλάβει τι χρειάζεται ο Γερμανός και ο γαστρονόμος».

- Τα ελληνικά προϊόντα είναι ανταγωνιστικά στην αγορά;
«Τα προϊόντα που προέρχονται από την Ελλάδα είναι πολύ ποιοτικά. Αυτό που χρειάζεται βελτίωση είναι η προώθηση, πιο πολύ να τα διαφημίσουμε εμείς οι γαστρονόμοι. Έχουμε φανταστικά τυριά, κρασιά και λάδια, αλλά θέλει υποστήριξη. Οι έμποροι και παραγωγοί θα πρέπει να μας προτείνουν πιο πολλά καινούργια προϊόντα. Στην ελληνική αγορά υπάρχει πληθώρα επιλογών. Μπορούμε να δοκιμάζουμε κι εδώ στην Γερμανία σιγά-σιγά νέα πράγματα σε προσιτές τιμές. Επίσης και οι συσκευασίες που έρχονται πρέπει να είναι μικρότερες, ώστε να είναι πιο φρέσκα».

- Θεωρείς ότι πρέπει ο παραγωγός να βοηθήσει στην ενημέρωση για τα προϊόντα που έχει;
«Αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι. Πιο σημαντικό είναι να έρθει ο γαστρονόμος πιο κοντά στο προϊόν το ίδιο. Να το μάθει, να το γνωρίσει».

- Στα ελληνικά εστιατόρια είναι εκπαιδευμένοι οι ιδιοκτήτες, οι μάγειρες, οι σερβιτόροι;
«Κατά 80% όχι. Η γαστρονομία ακούγεται περίπλοκη, αλλά για αυτούς που είναι μέσα στο χώρο είναι απλή. Πρέπει να την αγαπάς, να είσαι ανοικτός σε καινούριες γεύσεις, να έχεις θέληση να μάθεις, να μελετάς και να ενημερώνεσαι. Έτσι, μπορούμε να πάμε προς το καλύτερο. Δεν είναι κάτι το απίστευτα δύσκολο να είσαι καλός γαστρονόμος. Τα στοιχεία που χρειάζεται είναι απλά».

- Υπάρχουν πιάτα που έτρωγες στο οικογενειακό τραπέζι από μικρός και τα σερβίρεις σήμερα στο μαγαζί σου;
«Το ιμάμ της γιαγιάς μου, που το προσφέρουμε και ως vegetarian με πατάτες φούρνου και αρέσει πάρα πολύ στους Γερμανούς. Επίσης, έχουμε το αρνάκι και το κατσικάκι της γάστρας με πατάτες λεμονάτες. Με αυτό μεγάλωσα και είναι ένα πιάτο πολύ απλό και είναι πεντανόστιμο».

- Πως αντιδρά ένας πελάτης όταν του παρουσιάσεις ένα πιάτο που δεν έχει συνηθίσει να τρώει σε ελληνικό εστιατόριο;
«Πρέπει να είσαι και ψυχολόγος. Να ξέρεις τον πελάτη σου και αν είναι ανοικτός στο να δοκιμάσει νέες γεύσεις. Θα το προσφέρεις σε ανθρώπους που θα πουν την αλήθεια. Πρέπει οπωσδήποτε, βέβαια, να αρέσει σε μένα ώστε να το βγάλω».

- Λόγω του φαινομένου της νεομετανάστευσης έχει ζωντανέψει η συζήτηση για την εκμετάλλευση από Ελληνες εστιάτορες. Το έχεις αντιληφθεί και τι πρέπει να αλλάξει;
«Το πρόβλημα προέχεται και από τις δύο πλευρές. Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι είναι ανειδίκευτοι. Από την άλλη, ορισμένοι εστιάτορες δεν είναι αρκετά  επαγγελματίες ώστε να ζητούν εξειδικευμένο προσωπικό. Επομένως, πρέπει να αλλάξει πρώτα από τον γαστρονόμο, να επιλέξει επαγγελματίες ώστε να έχει πιο πολλές απαιτήσεις. Κι έτσι ο εργαζόμενος θα καταλάβει πως έχει να κάνει με επαγγελματία. Ετσι, στο τέλος θα κερδίσει η ελληνική γαστρονομία».

- Μετά από δεκαετίες παρουσίας της ελληνικής γαστρονομίας στη Γερμανία, μήπως ήρθε η ώρα οι Ελληνες εστιάτορες να δημιουργήσουν ένα δικό τους συλλογικό όργανο;
«Θα ήταν ένα πάρα πολύ καλό για όλους, ώστε να ενημερωνόμαστε και μαζικά να λύνουμε προβλήματα. Δυστυχώς, σαν λαός δεν τα συνηθίζουμε τέτοια πράγματα. Μας αρέσει να είμαστε μόνοι μας και η εμπειρία μου μού λέει πως είναι δύσκολο».

 

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν, ότι μόνο και μόνο επειδή κάτι στο ψυγείο σας έχει περάσει την ημερομηνία λήξης του αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να το πετάξετε επιτόπου στα σκουπίδια. Η βιομηχανία τροφίμων έχει κάνει αρκετές έρευνες για να προσδιορίσει ακριβώς ποιες τροφές παράγουν επικίνδυνα βακτήρια και πότε.

Για να είναι πάντα σίγουροι, ότι κανείς μας δεν θα πάθει τίποτα, βάζουν την ημερομηνία λήξης στην συσκευασία λίγες ημέρες, μερικές φορές, ακόμη και λίγες εβδομάδες, πιο νωρίς από την πραγματική στιγμή που η τροφή αυτή “χαλάει”, γράφει το iatropedia.gr.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η κατανάλωση κάποιων τροφών μετά την ημερομηνία λήξης τους δεν είναι επικίνδυνη. Αυτή είναι η λίστα των top 6 τροφών που δεν πρέπει ποτέ να καταναλώσετε από την στιγμή που θα παρέλθει η ημερομηνία λήξης τους.

Αυγά
Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων που αρρωσταίνουν από κάποια τρόφιμα, ή παθαίνουν δηλητηριάσεις, είναι επειδή κατανάλωσαν κάποια τροφή που περιείχε αυγά.

Κοτόπουλο
Ο καθένας έχει ακούσει ιστορίες για ανθρώπους που έχουν πάθει ζημιά από κοτόπουλο που δεν έχει μαγειρευτεί σωστά. Αν το βάλετε στην κατάψυξη θα επεκτείνετε τη διάρκεια ζωής του για μερικούς μήνες, αλλά μετά την απόψυξη, φροντίστε να μαγειρέψετε καλά το κρέας για να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανότητα να προσβληθείτε από E. Coli.

Αλλαντικά
Αντίστοιχα πράγματα ισχύουν και με τ' αλλαντικά, αφού υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από λιστέρια, ή E.coli. Το να αναπτύξουν επικίνδυνα βακτήρια είναι, δυστυχώς, πολύ συχνό φαινόμενο στα επεξεργασμένα και προσυσκευασμένα κρέατα.

Μαλακά τυριά
Όταν ακόμα και τα σκληρά τυριά αναπτύσσουν μούχλα, μπορείτε να φανταστείτε τι συμβαίνει με τα μαλακά τυριά, τα οποία έχουν πολύ περισσότερη υγρασία. Αν περάσει η ημερομηνία λήξης υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για λιστέρια από ένα μουχλιασμένο κομμάτι. Πετάξτε τα μαλακά τυριά, αν δείτε ότι έχουν μούχλα

Οστρακοειδή
Από τη στιγμή που έχουν κάποιο οστρακοειδές χαλάσει, γίνεται εξαιρετικά δυσώδες και βγάζει εμφανώς περισσότερη “γλίτσα”, οπότε μπορείτε εύκολα να καταλάβετε ότι απαγορεύεται να το φάτε. Αλλιώς μπορεί να σας προκαλέσει μια ενδεχομένως θανατηφόρα λοίμωξη του αίματος από ένα βακτήριο που ονομάζεται V. vulnificus.

Μαλάκια
Όπως και τα στρείδια, έτσι και τα μαλάκια, όπως οι γαρίδες, τείνουν να αναπτύσσουν βακτήρια ακόμα και αν είναι σχετικά φρέσκα ή κατεψυγμένα. Από τη στιγμή που απομακρύνονται από τη θάλασσα, ξεκινάει μια αντίστροφη μέτρηση για βακτηριακή μόλυνση. Γι' αυτό και τα μαλάκια πρέπει πάντοτε να καταναλώνονται όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Εάν σας αρέσει να ψήνετε γλυκά, σίγουρα θα υπήρξαν και αποτυχημένες προσπάθειες στη μέχρι τώρα... πορεία σας στη ζαχαροπλαστική.

Το PureWow μίλησε με τον βραβευμένο με αστέρι Michelin ζαχαροπλάστη Ryan Butler, ιδιοκτήτη του περίφημου ζαχαροπλαστείου Butler στο Μπρούκλιν και ζήτησε τις συμβουλές του, για το τι μπορεί να κάνει λάθος κανείς κατά την ετοιμασία ενός γλυκού.

Θερμοκρασία των υλικών
Είναι σημαντικό, ειδικά εάν η συνταγή σας περιέχει αυγά, βούτυρο και γάλα. Μερικές φορές πρέπει να είναι κρύα, ενώ άλλες φορές σε θερμοκρασία δωματίου, ανάλογα με το τι ετοιμάζετε. Εάν λοιπόν όντως η θερμοκρασία των υλικών παίζει ρόλο, η συνταγή θα το τονίζει. Εσείς απλώς ακολουθήστε την!

Ποσότητες στην τύχη
Ούτε και οι επαγγελματίες σεφ δεν βάζουν τις ποσότητες με το μάτι, ειδικά όταν μιλάμε για γλυκά. Προμηθευτείτε δοσομετρητές υλικών έτσι ώστε να έχετε ένα άψογο αποτέλεσμα.

Παράλειψη βημάτων της συνταγής
Ας είμαστε ειλικρινείς, όλοι μας βλέπουμε μερικά βήμα σε μία συνταγή ως προαιρετικά, όπως το κοσκίνισμα των υλικών για παράδειγμα. Υπάρχει όμως σοβαρός λόγος που μας ζητείται να γίνει αυτό, όπως δηλαδή ότι το αλεύρι θα σβολιάσει και το αποτέλεσμα δεν θα είναι το επιθυμητό.

"Εγκατάλειψη" στο φούρνο
Καθώς ο κάθε φούρνος είναι διαφορετικός, δεν θα πρέπει να ξεχνάτε να αλλάζετε πλευρά σε ό,τι ψήνετε. Έτσι θα αποφύγετε την απογοητευτική εικόνα όπου η μία πλευρά είναι καμμένη και άλλη μισοψημένη.

Σωστά ψώνια
Ίσως τελικά τα λάθη αρχίζουν πριν καν μπείτε στην κουζίνα σας. Είναι σημαντικό να δώσετε σημασία σε όσα λέει η συνταγή και αγοράζετε τα σωστά υλικά. Υπάρχει λόγος που προτείνεται ένα συγκεκριμένο είδος αλευριού ή ζάχαρης.

Πηγή: thestival.gr

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επιλέγουν να πίνουν ένα αναψυκτικό σε καθημερινή βάση μαζί με το γεύμα ή το δείπνο τους.

Γενικότερα τα περισσότερα αναψυκτικά περιέχουν ατά μέσο όρο 10,6 γραμμάρια ζάχαρη ανά 100 ml που σημαίνει ότι ένα κουτί των 330 ml έχει 8,3 κουταλάκια του γλυκού. Οπως γράφει το baby.gr, aπό αυτό μπορεί να καταλάβει κανείς ότι όταν τα πίνουμε προσλαμβάνουμε πολύ περισσότερες θερμίδες απ’ ό,τι φανταζόμαστε.

Αν, λοιπόν, καταναλώνετε ένα κουτάκι αναψυκτικού την ημέρα και δεν κόβετε αυτές τις θερμίδες που παίρνετε από αλλού, τότε, μοιραία, σε ένα χρόνο θα έχετε πάρει 7 ολόκληρα κιλά. Πάντως ακόμη και μεγάλο μέρος των φρουτοχυμών του εμπορίου δεν πάνε πίσω καθώς έχουν ίση ή μεγαλύτερη ποσότητα.

Με τυρί, βούτυρο, πιπέρι ακόμα και με κανέλα ή μελάσα, οι άνθρωποι απολαμβάνουν τον καφέ τους με διάφορους τρόπους που προκαλούν εντύπωση.

Μια δοκιμή μπορεί, τελικά, να μην σας πείσει!

Cafe de Olla, Μεξικό
Μαύρος δυνατός καφές με μελάσα και κανέλα. Ο καφέ βράζεται σκέτος και ο χρήστης προσθέτει μελάσα κατά βούληση και κανέλα για να γλυκάνει και να αρωματίσει εξτρά τον καφέ του.

Kopi Luwak, Ινδονησία
Σπάνιος και πανάκριβος καφές που λαμβάνεται από τα ομώνυμα αξιαγάπητα ζωάκια τα οποία καταναλώνουν τους κόκκους καφέ και στη συνέχεια αφοδευουν. Τα περιττώματά τους καθαρίζονται και συλλέγεται ο πιο αρωματικός καφές.

Kopi Joss, Ινδονησία
Συνηθισμένος καφές κατά τα άλλα αν εξαιρέσει κανείς ότι μετά το ψήσιμο προστίθεται στο φλιτζάνι ένα κομμάτι... κάρβουνο καυτό! Ο λόγος; Έτσι εξαλείφεται η οξύτητα του καφέ και το ρόφημα γίνεται πιο ελαφρύ.

Καφές με μαύρο πιπέρι, Μαρόκο
Για τους Μαροκινούς ο καφές γίνεται πιο απολαυστικός με λίγο μαύρο πιπέρι στο τέλος.

Καφές με αλάτι, Σκανδιναβία
Λίγο αλάτι στον καφέ τους μειώνει την πικρίλα του ροφήματος.

Kopi Gu You, Σιγκαπούρη
Καφές με βούτυρο που διαλύεται στο ζεστό ρόφημα. Σκοπός είναι να αποκτήσει ο καφές περισσότερο άρωμα.

Καφές με τυρί, Σουηδία
Κίτρινο τυρί για την ακρίβεια κόβεται σε μικρά κομματάκια και πέφτει αργά στον καυτό καφέ που λειτουργεί σαν φοντί! Συνήθως επιλέγεται γκούντα ή ένταμ αλλά και τοπικά σκανδιναβικά τυριά.

Καφές με αυγά, Φινλανδία
Και μάλιστα ολόκληρα αυγά, μαζί με τα κελύφη! Ο καφές αλέθεται μαζί με το αυγό, μετά διαλύεται σε βραστό νερό, φιλτράρεται και σερβίρεται!

Καφές από κοπριά ελέφαντα, Ταϊλάνδη
Οι ελέφαντες τρώνε τους κόκκους καφέ, αφοδεύουν και από τα περιττώματα συλλέγεται αρωματικός λαχταριστός καφές!

Café con Limao, Βραζιλία
Καφές με λεμόνι (φλούδα ή χυμός), αφού το ξινό διορθώνει τον κακό καφέ και τον γλυκαίνει.

Με τυρί, βούτυρο, πιπέρι ακόμα και με κανέλα ή μελάσα, οι άνθρωποι απολαμβάνουν τον καφέ τους με διάφορους τρόπους που προκαλούν εντύπωση.

Μια δοκιμή μπορεί, τελικά, να μην σας πείσει!

Cafe de Olla, Μεξικό
Μαύρος δυνατός καφές με μελάσα και κανέλα. Ο καφέ βράζεται σκέτος και ο χρήστης προσθέτει μελάσα κατά βούληση και κανέλα για να γλυκάνει και να αρωματίσει εξτρά τον καφέ του.

Kopi Luwak, Ινδονησία
Σπάνιος και πανάκριβος καφές που λαμβάνεται από τα ομώνυμα αξιαγάπητα ζωάκια τα οποία καταναλώνουν τους κόκκους καφέ και στη συνέχεια αφοδευουν. Τα περιττώματά τους καθαρίζονται και συλλέγεται ο πιο αρωματικός καφές.

Kopi Joss, Ινδονησία
Συνηθισμένος καφές κατά τα άλλα αν εξαιρέσει κανείς ότι μετά το ψήσιμο προστίθεται στο φλιτζάνι ένα κομμάτι... κάρβουνο καυτό! Ο λόγος; Έτσι εξαλείφεται η οξύτητα του καφέ και το ρόφημα γίνεται πιο ελαφρύ.

Καφές με μαύρο πιπέρι, Μαρόκο
Για τους Μαροκινούς ο καφές γίνεται πιο απολαυστικός με λίγο μαύρο πιπέρι στο τέλος.

Καφές με αλάτι, Σκανδιναβία
Λίγο αλάτι στον καφέ τους μειώνει την πικρίλα του ροφήματος.

Kopi Gu You, Σιγκαπούρη
Καφές με βούτυρο που διαλύεται στο ζεστό ρόφημα. Σκοπός είναι να αποκτήσει ο καφές περισσότερο άρωμα.

Καφές με τυρί, Σουηδία
Κίτρινο τυρί για την ακρίβεια κόβεται σε μικρά κομματάκια και πέφτει αργά στον καυτό καφέ που λειτουργεί σαν φοντί! Συνήθως επιλέγεται γκούντα ή ένταμ αλλά και τοπικά σκανδιναβικά τυριά.

Καφές με αυγά, Φινλανδία
Και μάλιστα ολόκληρα αυγά, μαζί με τα κελύφη! Ο καφές αλέθεται μαζί με το αυγό, μετά διαλύεται σε βραστό νερό, φιλτράρεται και σερβίρεται!

Καφές από κοπριά ελέφαντα, Ταϊλάνδη
Οι ελέφαντες τρώνε τους κόκκους καφέ, αφοδεύουν και από τα περιττώματα συλλέγεται αρωματικός λαχταριστός καφές!

Café con Limao, Βραζιλία
Καφές με λεμόνι (φλούδα ή χυμός), αφού το ξινό διορθώνει τον κακό καφέ και τον γλυκαίνει.

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...