Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Ο Κωνσταντίνος Καρανίκος, με καταγωγή από το Λειβαδερό Κοζάνης, ασχολείται με τη γαστρονομία 27 χρόνια, εκ των οποίων τα 23 εδώ στη Γερμανία. Σήμερα ιδιοκτήτης του Gartenstadt ενός πολυχώρου, εστιατόριο με αίθουσες εκδηλώσεων αλλά και χώρος όπου μπορείς να πιες ένα καφέ ή να απολαύσεις ένα ποτό στον καλοκαιρινό κήπο.  Στα 45 του χρόνια πλέον, πιο έμπειρος από ποτέ ανοίγει το μαγαζί του και την καρδιά του στον “Ευρωπολίτη” και μας μιλάει για τις εμπειρίες του μέσα στο δύσκολο χώρο της γαστρονομίας...

Θα θέλαμε να περιπλανηθούμε μαζίσεαυτά τα 27χρόνια. Τί σας άρεσε πάνω σε αυτή τη δουλειά, αλλά και πώς φτάσατ εστη Γερμανία και μπήκατε στο χώρο...

Πριν από όλα τα άλλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη γυναίκα μου Αρετή για όλα όσα έχω πετύχει, καθώς ένα τεράστιο μερίδιο το έχει εκείνη. Από ‘κει και πέρα για το πώς μπήκα στο χώρο... Πάντα θαύμαζα αυτούς που ήταν μεγάλοι μάνατζερ. Εγώ σπούδασα μηχανολόγος στην Ελλάδα, αλλά δεν άσκησα ποτέ το επάγγελμα εκείΌταν ήρθα εδώ στη Νυρεμβέργη ασχολήθηκα πολύ λίγο με το  αντικείμενοάρχισα να δουλεύω σε εστιατόρια και μετά σε μπουζούκια. Η δουλειά αυτή πάντα μου άρεσε γιατί είχα να κάνω με κόσμο. Ξέρετε... Πάντα ωραία ντυμένος και πάντα προσεγμένος. Ήταν όπως λέμε κυριλέ. Μετά από κάποιο διάστημα ωρίμασα και είπα να κάνω το πρώτο βήμα και να φτιάξω το πρώτο μου μαγαζί το 1993 εδώ στη Νυρεμβέργη. Ήταν ένα μικρομάγαζο της Βαυαρίας το οποίο μετατρέψαμε σε μια μοντέρνα ελληνική καφετέρια με 2-3σαλάτες ,2-3 μεζεδάκια, πολύ ποτό και οτιδήποτε είχα όρεξη να κάνω μαζί με τον αδερφό μου.

Το πρώτο εγχείρημα ήταν το 1993 και ολοκληρώθηκε ας το πούμε έτσι το1998. Μέσα σε αυτά τα 5χρόνια μάθαμε πολλά πράγματα, γνωρίσαμε πολύκόσμο. Αυτό μας βοήθησε στην μετέπειτα πορεία για να κάνουμε κάτικαλύτερο. Πάθαμε και μεγάλες ζημιές. Πήρε φωτιά το μαγαζί μας, αλλά τοξαναστήσαμε,με πάραπολύπροσωπικήεργασία,πολύάγχος και πολύστεναχώρια,φτάσαμεκάποιαστιγμήτομαγαζίνα έχει τα αρχικάνούμερα. Τελικάτοπουλήσαμε,πήραμεταλεφτά μαζί με τις εμπειρίες που ήταν τεράστιες.

Ποιοι  ήταν οι επόμενοι στόχοι σας, αλλά και ποια ήτανταερεθίσματα...

Εδώ πρέπει να γελάσω λίγο γιατί την κουζίνα δεν την ήξερα. Ήξερα να κάνω μόνο μια ομελέτα από το χωριό, ένα σαγανάκι και μια σαλάτα ελληνική. Έφτιαξα το τρίτο μαγαζί, κάναμε μία γερμανική μπυραρία με ελληνικό και γερμανικό φαγητό. Το πρόβλημα εκεί ήταν ότι δεν ξέραμε από κουζίνα. Πήραμε ένα αντρόγυνο και επειδή εμείς δεν γνωρίζαμε από κουζίνα εκεί την πατήσαμε. Τα τρία πρώτα  Σαββατοκύριακα γέμισε το μαγαζί, αλλά μετά χάσαμε τη μπάλα. Ειδικά στη γαστρονομία, αν δεν ξέρεις το αντικείμενο δεν μπορείς να επιβιώσεις. Είναι πολύ δύσκολη!

Τότε είπα ότι αν ξανακάνω μαγαζί, θα μάθω την κουζίνα.

Φτιάξατε το τρίτο σας μαγαζί, ένα εστιατόριο. Εκεί πλέον, ποια ήταν η δική σας πινελιά που άρχισε να σας γεμίζει ως γαστρονόμο;

Η δική μου πινελιά ήταν ότι γνώρισα τονκ.Γιώργο.  Mάγειρας,  γλωσσομαθής από την Αλεξάνδρεια. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που μου έδειξε να καταλάβω τί σημαίνει κουζίνα και γαστρονομία. Την πρώτη μέρα ήρθε μέσα στην κουζίνα, άνοιξε τα ψυγεία και δεν μου μίλησε.Πέρασαν κάποια λεπτά τον κοιτούσα σκεπτικός και αναρωτιόμουν τί να σκέφτεται αυτός ο άνθρωπος τώρα. Μετά μου είπε έλα εδώ και κάτσε στο τραπέζι. Θέλεις  να μάθειςκάτι; Ξεκινάμε από το νούμερο ένα τη κάρτας που ήταν τοτ ζατζίκι. Είναι καλό αυτό που κάνεις αλλά θα σου δείξω ένα καλύτερο και  μου έδειξε τη συνταγή. Έκατσα κάτω και άρχισα να γράφω λες και πήγαινα για πρώτη φορά στο σχολείο. Μετά αρχίσαμε...Το κολοκυθάκια πώς τα κάνεις;  Λάθος. Αρχίσαμε και τα πιάναμε έναένα με τη σειρά και γιαε κείνον ήταν όλα λάθος. Εγώ αυτά πουέκανα ήταν απόεμπειρίες που είχα από άλλα μαγαζιά. Αν θέλεις να ξεχωρίσεις μου είπε και να γίνεις καλός, θα πρέπει να φύγεις από αυτά τα πράγματα. Πέρασε κανένα τέταρτο και σκεφτόμουν από τον εγωισμό μου να σταματήσω και να φύγω από τη συζήτηση αυτή. Ανμπορούσα να τα παρατήσω εκείνη τη στιγμή, θα έκλεινα το μαγαζί και θα έφευγα. Αλλά από εγωισμό  πάλι -με την καλή έννοια- είπα όχικαι ότι θα μείνω να το παλέψω. Και έμεινα.Το μεσημέρι καθίσαμε με τον κ.Γιώργο και φάγαμε κάτι στα γρήγορα και με ρώτησε τί ώρα ανοίγει το μαγαζί. Στις του είπα. Ωραία, στις μου είπε θα σε περιμένω απ'έξω. Όλα αυτά για μένα ήταν παράξενα και μου φάνηκαν πάρα πολλά, αλλά είχεδίκιο.Ξεκινήσαμε στην κουζίνα  λέγοντάς μου ότι σήμερα θα ξεκινήσουμε με το γαλακτομπούρεκο και με έβαλε να το φτιάξω εγώ.  Το ετοίμασα, το βάλαμε για ψήσιμο και φτιάξαμε το σιρόπι. Να σημειώσω ότι όλα ήταν δικές του συνταγές.Το δοκιμάζει πρώτος και μου λέει φοβερό.Το έκανες καλύτερο κι από μένα! Αυτό που άκουσα με ανέβασεπολύ ψυχολογικά και εκείνητηστιγμή ένοιωσα ότι μπορώ να καταφέρω κι εγώ κάτι καλό. Μετά από αυτό άρχισα να ξυπνάω με την καλή έννοια.Βγάζαμε πολλά πιάτα διαφορετικά. Κάναμε μακαρονάδα του ψαρά η οποία άρεσε πολύ στους Γερμανούς. Ο κ. Γιώργος έκανε διάφορα κι εγώ τον παρακολουθούσα για να μαθαίνω. Μία το έκανε εκείνος, μία εγώ και πήγαινε λέγοντας.Και μέσα σε 10 μέρες το μαγαζί ανέβηκε επίπεδο. Ερχόντουσαν παρέες 5-10 γυναικών διαφόρων ηλικιών και όταν βγάζαμε  ένα επιδόρπιο μας κοιτούσαν ενθουσιασμένες.Κάναμε φοβερά πράγματα.

 

Υπήρχανδιαφορετικέςπροτάσειςαπόαυτέςπουυπήρχανστηναγορά;

Όχι ακριβώς... Σερβίραμε κι εμείς παγωτό όπως και άλλα εστιατόρια,αλλά το δικό μας είχε φινέτσα. Κάναμε 2 -3 μπουφέδες με τη βοήθεια του κ.Γιώργου,γιατί εγώ δεν ήξερα από αυτά και τα πηγαίναμε πολύ καλά. Όταν είχαμε κλεισμένα τραπέζια με μεγάλες παρέες ακολουθούσαμε, τους μπουφέδες και όλοι ήταν ενθουσιασμένοι.

Μετά από αρκετά χρόνια εμπειρίας,πιστεύετε ότι πρέπει να είμαστε ταπεινοί και να ακούμε κάποια πρόταση;  Και πως βλέπετε  τον σημερινό γερμανό ως πελάτη

Ειδικά στο χώρο της γαστρονομίας,κάθε μέρα θα μαθαίνεις αν έχεις τη θέληση.

Ο Γερμανός αν δει ότι πραγματικά εξυπηρετείται και ότι αυτό που κάνεις το κάνεις με αγάπη,σε εκτιμάει .Και με μεγάλη σιγουριά θα σας πω ότι ο Γερμανός είναι πολύ καλός πελάτης.

Έρχεται στο μαγαζί σου για να αφήσει λεφτά.Τώρα αν εσύ ξέρεις να τα πάρεις και έχεις τον τρόπο σου να τον κερδίσεις, μπορείς να το κάνεις. Είναι απλός και δέχεται τα πάντα. Και αν δει ότι τον σέβεσαι, δεν υπάρχει πιο απλός πελάτης. Κι εμείς είμαστ καλοί πελάτες αλλά είμαστε πολύ απαιτητικοί. Και μην ξεχνάμε ότι σταελληνικά εστιατόρια, περίπου το 80% των πελατών είναι Γερμανοί.

Η ελληνική γαστρονομία έχει αρχίσει και υποχωρεί στη Γερμανία. Πώς το βιώνετε εσείς, πού το αποδίδετε και τί θα πρέπει να κάνουμε...

Πιστεύω ότι εμείς σαν ελληνική κουζίνα έχουμε οπισθοχωρήσει για έναν και μόνο λόγο.Γιατί δεν μπορούμε να βγούμε προς τα έξω καθώς δεν έχουμε τη φινέτσα. Έχουμε το φαγητό και την οστιμιά αλλά... Οι Ιταλοί για παράδειγμα δεν έχουνκαλύτερα πιάτα από εμάς αλλά έχουν φινέτσα.  θέλουμε design στα πιάτα μας, κάποια μαγαζιά που απασχολούν επαγγελματίες μάγειρες έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο.

Επίσης σε διάφορες επιχειρήσεις απασχολούνται άτομα που δε μιλάνε καλά ή καθόλου Γερμανικά. Κάτι άλλο που λείπει είναι ο καλός σερβιτόρος. Ο σερβιτόρος δεν είναι μόνο παραγγελιοδόχος, πρέπει να είναι πωλητής. 

Σήμερα, για να κάνεις καλό εστιατόριο πρέπει να είσαι πολύ επαγγελματίας. Να προσέχεις τις αγορές σου και να ξέρεις από ποιον αγοράζεις. Να μην τρέχεις σε κάθε υποτίμηση του κρέατος και να έχεις τους σταθερούς σου προμηθευτές γιατί αλλιώς μπορεί να πας χαμένος.Πρέπει να ξέρεις από το τί κάνει η καθαρίστρια στο εστιατόριο σου,μέχρι τον μάγειρα και τον λογιστή σου.

Θα ήτανανάγκη να συνευρεθείτε συνάδελφοι του χώρου και να ανταλλάξετε απόψεις,  ώστε η ελληνική κουζίνα να βγει δυνατά προς τα έξω;

Σαφώς και θα έπρεπε να έχουμε ένα σύλλογο.  Μπορεί βέβαια να είναι απαραίτητο, αλλά θεωρώ ότι είναι και πολύ δύσκολο να γίνει. Θα έπρεπε να αφαιρέσουμε τον εγωισμό και να συνεχίσουμε όλοι μαζί μπροστά,χωρίς να κοιτάζουμε ποιος είναι ο καλύτερος. Είναι όπως ακριβώς μια ομάδα ποδοσφαίρου που η μία πάει καλά και η άλλη όχι. Υπάρχουν λόγοι που η μία πάει καλά και η άλλη δεν πάει.

Τί θα έπρεπε να κάνουν οι παραγωγοί ώστε να βοηθήσουν τον γαστρονόμο, να προωθήσουν καλύτερα το προϊόντους και να αναβαθμίσουν την ελληνική κουζίνα;

Ακόμα και τα κρασιά που έρχονται στη Γερμανία δεν έχουν τη φινέτσα που θα έπρεπε. Το κρασί μας είναι πολύ καλύτερο και από πολλά γερμανικά ή ιταλικά.

Ο παραγωγός πιστεύω ότι μπορεί να κάνει καλό κρασί, αλλά δεν έχει καλή φινέτσα ή τα άτομα να το προωθήσουν σωστά στη Γερμανία. Σαφώς και αν υπήρχε ένα έντυπο που να λέει την ιστορία του κρασιού ώστε να ξέρουν οι πελάτες τί πίνουν, θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα.Ο Γερμανός θέλει να ξέρει τι πίνει...Να ψάχνει τι πίνει...Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα προϊόντα.Από πολλές συζητήσεις πουέχουμε κάνει, βλέπουμε ότι ο Γερμανός θέλει να βλέπει έναν  κατάλογο. Μπαίνει μέσα, βλέπει τον κατάλογο και σου λέει θέλω να φάω αυτό.

Ένα τελευταίο μήνυμα που θα θέλατε να δώσετε στουςσυναδέλφους σου που θα μας διαβάσουν;

Να είμαστε προσεχτικοί!  Να παίρνουμε ειδικευμένους ανθρώπους και να προσέξουμε πάρα πολύ την κουζίνα μας. Και να την βγάζουμε φινετσάτη. Αυτοί που πάνε καλά θα παραμείνουν, ενώ αυτοί που ανοίγουν μαγαζιά και θέλουν να κάνουν αρπαχτή, δεν υπάρχουν πλέον. Πιστεύω ότι όποιος θέλει να κάνει κάτι, μπορεί να το κάνει αρκεί να έχει θέληση.

Β.Β

Ο Κωνσταντίνος Καρανίκος, με καταγωγή από το Λειβαδερό Κοζάνης, ασχολείται με τη γαστρονομία 27 χρόνια, εκ των οποίων τα 23 εδώ στη Γερμανία. Σήμερα ιδιοκτήτης του Gartenstadt ενός πολυχώρου, εστιατόριο με αίθουσες εκδηλώσεων αλλά και χώρος όπου μπορείς να πιες ένα καφέ ή να απολαύσεις ένα ποτό στον καλοκαιρινό κήπο.  Στα 45 του χρόνια πλέον, πιο έμπειρος από ποτέ ανοίγει το μαγαζί του και την καρδιά του στον “Ευρωπολίτη” και μας μιλάει για τις εμπειρίες του μέσα στο δύσκολο χώρο της γαστρονομίας...

Θα θέλαμε να περιπλανηθούμε μαζίσεαυτά τα 27χρόνια. Τί σας άρεσε πάνω σε αυτή τη δουλειά, αλλά και πώς φτάσατ εστη Γερμανία και μπήκατε στο χώρο...

Πριν από όλα τα άλλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη γυναίκα μου Αρετή για όλα όσα έχω πετύχει, καθώς ένα τεράστιο μερίδιο το έχει εκείνη. Από ‘κει και πέρα για το πώς μπήκα στο χώρο... Πάντα θαύμαζα αυτούς που ήταν μεγάλοι μάνατζερ. Εγώ σπούδασα μηχανολόγος στην Ελλάδα, αλλά δεν άσκησα ποτέ το επάγγελμα εκείΌταν ήρθα εδώ στη Νυρεμβέργη ασχολήθηκα πολύ λίγο με το  αντικείμενοάρχισα να δουλεύω σε εστιατόρια και μετά σε μπουζούκια. Η δουλειά αυτή πάντα μου άρεσε γιατί είχα να κάνω με κόσμο. Ξέρετε... Πάντα ωραία ντυμένος και πάντα προσεγμένος. Ήταν όπως λέμε κυριλέ. Μετά από κάποιο διάστημα ωρίμασα και είπα να κάνω το πρώτο βήμα και να φτιάξω το πρώτο μου μαγαζί το 1993 εδώ στη Νυρεμβέργη. Ήταν ένα μικρομάγαζο της Βαυαρίας το οποίο μετατρέψαμε σε μια μοντέρνα ελληνική καφετέρια με 2-3σαλάτες ,2-3 μεζεδάκια, πολύ ποτό και οτιδήποτε είχα όρεξη να κάνω μαζί με τον αδερφό μου.

Το πρώτο εγχείρημα ήταν το 1993 και ολοκληρώθηκε ας το πούμε έτσι το1998. Μέσα σε αυτά τα 5χρόνια μάθαμε πολλά πράγματα, γνωρίσαμε πολύκόσμο. Αυτό μας βοήθησε στην μετέπειτα πορεία για να κάνουμε κάτικαλύτερο. Πάθαμε και μεγάλες ζημιές. Πήρε φωτιά το μαγαζί μας, αλλά τοξαναστήσαμε,με πάραπολύπροσωπικήεργασία,πολύάγχος και πολύστεναχώρια,φτάσαμεκάποιαστιγμήτομαγαζίνα έχει τα αρχικάνούμερα. Τελικάτοπουλήσαμε,πήραμεταλεφτά μαζί με τις εμπειρίες που ήταν τεράστιες.

Ποιοι  ήταν οι επόμενοι στόχοι σας, αλλά και ποια ήτανταερεθίσματα...

Εδώ πρέπει να γελάσω λίγο γιατί την κουζίνα δεν την ήξερα. Ήξερα να κάνω μόνο μια ομελέτα από το χωριό, ένα σαγανάκι και μια σαλάτα ελληνική. Έφτιαξα το τρίτο μαγαζί, κάναμε μία γερμανική μπυραρία με ελληνικό και γερμανικό φαγητό. Το πρόβλημα εκεί ήταν ότι δεν ξέραμε από κουζίνα. Πήραμε ένα αντρόγυνο και επειδή εμείς δεν γνωρίζαμε από κουζίνα εκεί την πατήσαμε. Τα τρία πρώτα  Σαββατοκύριακα γέμισε το μαγαζί, αλλά μετά χάσαμε τη μπάλα. Ειδικά στη γαστρονομία, αν δεν ξέρεις το αντικείμενο δεν μπορείς να επιβιώσεις. Είναι πολύ δύσκολη!

Τότε είπα ότι αν ξανακάνω μαγαζί, θα μάθω την κουζίνα.

Φτιάξατε το τρίτο σας μαγαζί, ένα εστιατόριο. Εκεί πλέον, ποια ήταν η δική σας πινελιά που άρχισε να σας γεμίζει ως γαστρονόμο;

Η δική μου πινελιά ήταν ότι γνώρισα τονκ.Γιώργο.  Mάγειρας,  γλωσσομαθής από την Αλεξάνδρεια. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που μου έδειξε να καταλάβω τί σημαίνει κουζίνα και γαστρονομία. Την πρώτη μέρα ήρθε μέσα στην κουζίνα, άνοιξε τα ψυγεία και δεν μου μίλησε.Πέρασαν κάποια λεπτά τον κοιτούσα σκεπτικός και αναρωτιόμουν τί να σκέφτεται αυτός ο άνθρωπος τώρα. Μετά μου είπε έλα εδώ και κάτσε στο τραπέζι. Θέλεις  να μάθειςκάτι; Ξεκινάμε από το νούμερο ένα τη κάρτας που ήταν τοτ ζατζίκι. Είναι καλό αυτό που κάνεις αλλά θα σου δείξω ένα καλύτερο και  μου έδειξε τη συνταγή. Έκατσα κάτω και άρχισα να γράφω λες και πήγαινα για πρώτη φορά στο σχολείο. Μετά αρχίσαμε...Το κολοκυθάκια πώς τα κάνεις;  Λάθος. Αρχίσαμε και τα πιάναμε έναένα με τη σειρά και γιαε κείνον ήταν όλα λάθος. Εγώ αυτά πουέκανα ήταν απόεμπειρίες που είχα από άλλα μαγαζιά. Αν θέλεις να ξεχωρίσεις μου είπε και να γίνεις καλός, θα πρέπει να φύγεις από αυτά τα πράγματα. Πέρασε κανένα τέταρτο και σκεφτόμουν από τον εγωισμό μου να σταματήσω και να φύγω από τη συζήτηση αυτή. Ανμπορούσα να τα παρατήσω εκείνη τη στιγμή, θα έκλεινα το μαγαζί και θα έφευγα. Αλλά από εγωισμό  πάλι -με την καλή έννοια- είπα όχικαι ότι θα μείνω να το παλέψω. Και έμεινα.Το μεσημέρι καθίσαμε με τον κ.Γιώργο και φάγαμε κάτι στα γρήγορα και με ρώτησε τί ώρα ανοίγει το μαγαζί. Στις του είπα. Ωραία, στις μου είπε θα σε περιμένω απ'έξω. Όλα αυτά για μένα ήταν παράξενα και μου φάνηκαν πάρα πολλά, αλλά είχεδίκιο.Ξεκινήσαμε στην κουζίνα  λέγοντάς μου ότι σήμερα θα ξεκινήσουμε με το γαλακτομπούρεκο και με έβαλε να το φτιάξω εγώ.  Το ετοίμασα, το βάλαμε για ψήσιμο και φτιάξαμε το σιρόπι. Να σημειώσω ότι όλα ήταν δικές του συνταγές.Το δοκιμάζει πρώτος και μου λέει φοβερό.Το έκανες καλύτερο κι από μένα! Αυτό που άκουσα με ανέβασεπολύ ψυχολογικά και εκείνητηστιγμή ένοιωσα ότι μπορώ να καταφέρω κι εγώ κάτι καλό. Μετά από αυτό άρχισα να ξυπνάω με την καλή έννοια.Βγάζαμε πολλά πιάτα διαφορετικά. Κάναμε μακαρονάδα του ψαρά η οποία άρεσε πολύ στους Γερμανούς. Ο κ. Γιώργος έκανε διάφορα κι εγώ τον παρακολουθούσα για να μαθαίνω. Μία το έκανε εκείνος, μία εγώ και πήγαινε λέγοντας.Και μέσα σε 10 μέρες το μαγαζί ανέβηκε επίπεδο. Ερχόντουσαν παρέες 5-10 γυναικών διαφόρων ηλικιών και όταν βγάζαμε  ένα επιδόρπιο μας κοιτούσαν ενθουσιασμένες.Κάναμε φοβερά πράγματα.

 

Υπήρχανδιαφορετικέςπροτάσειςαπόαυτέςπουυπήρχανστηναγορά;

Όχι ακριβώς... Σερβίραμε κι εμείς παγωτό όπως και άλλα εστιατόρια,αλλά το δικό μας είχε φινέτσα. Κάναμε 2 -3 μπουφέδες με τη βοήθεια του κ.Γιώργου,γιατί εγώ δεν ήξερα από αυτά και τα πηγαίναμε πολύ καλά. Όταν είχαμε κλεισμένα τραπέζια με μεγάλες παρέες ακολουθούσαμε, τους μπουφέδες και όλοι ήταν ενθουσιασμένοι.

Μετά από αρκετά χρόνια εμπειρίας,πιστεύετε ότι πρέπει να είμαστε ταπεινοί και να ακούμε κάποια πρόταση;  Και πως βλέπετε  τον σημερινό γερμανό ως πελάτη

Ειδικά στο χώρο της γαστρονομίας,κάθε μέρα θα μαθαίνεις αν έχεις τη θέληση.

Ο Γερμανός αν δει ότι πραγματικά εξυπηρετείται και ότι αυτό που κάνεις το κάνεις με αγάπη,σε εκτιμάει .Και με μεγάλη σιγουριά θα σας πω ότι ο Γερμανός είναι πολύ καλός πελάτης.

Έρχεται στο μαγαζί σου για να αφήσει λεφτά.Τώρα αν εσύ ξέρεις να τα πάρεις και έχεις τον τρόπο σου να τον κερδίσεις, μπορείς να το κάνεις. Είναι απλός και δέχεται τα πάντα. Και αν δει ότι τον σέβεσαι, δεν υπάρχει πιο απλός πελάτης. Κι εμείς είμαστ καλοί πελάτες αλλά είμαστε πολύ απαιτητικοί. Και μην ξεχνάμε ότι σταελληνικά εστιατόρια, περίπου το 80% των πελατών είναι Γερμανοί.

Η ελληνική γαστρονομία έχει αρχίσει και υποχωρεί στη Γερμανία. Πώς το βιώνετε εσείς, πού το αποδίδετε και τί θα πρέπει να κάνουμε...

Πιστεύω ότι εμείς σαν ελληνική κουζίνα έχουμε οπισθοχωρήσει για έναν και μόνο λόγο.Γιατί δεν μπορούμε να βγούμε προς τα έξω καθώς δεν έχουμε τη φινέτσα. Έχουμε το φαγητό και την οστιμιά αλλά... Οι Ιταλοί για παράδειγμα δεν έχουνκαλύτερα πιάτα από εμάς αλλά έχουν φινέτσα.  θέλουμε design στα πιάτα μας, κάποια μαγαζιά που απασχολούν επαγγελματίες μάγειρες έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο.

Επίσης σε διάφορες επιχειρήσεις απασχολούνται άτομα που δε μιλάνε καλά ή καθόλου Γερμανικά. Κάτι άλλο που λείπει είναι ο καλός σερβιτόρος. Ο σερβιτόρος δεν είναι μόνο παραγγελιοδόχος, πρέπει να είναι πωλητής. 

Σήμερα, για να κάνεις καλό εστιατόριο πρέπει να είσαι πολύ επαγγελματίας. Να προσέχεις τις αγορές σου και να ξέρεις από ποιον αγοράζεις. Να μην τρέχεις σε κάθε υποτίμηση του κρέατος και να έχεις τους σταθερούς σου προμηθευτές γιατί αλλιώς μπορεί να πας χαμένος.Πρέπει να ξέρεις από το τί κάνει η καθαρίστρια στο εστιατόριο σου,μέχρι τον μάγειρα και τον λογιστή σου.

Θα ήτανανάγκη να συνευρεθείτε συνάδελφοι του χώρου και να ανταλλάξετε απόψεις,  ώστε η ελληνική κουζίνα να βγει δυνατά προς τα έξω;

Σαφώς και θα έπρεπε να έχουμε ένα σύλλογο.  Μπορεί βέβαια να είναι απαραίτητο, αλλά θεωρώ ότι είναι και πολύ δύσκολο να γίνει. Θα έπρεπε να αφαιρέσουμε τον εγωισμό και να συνεχίσουμε όλοι μαζί μπροστά,χωρίς να κοιτάζουμε ποιος είναι ο καλύτερος. Είναι όπως ακριβώς μια ομάδα ποδοσφαίρου που η μία πάει καλά και η άλλη όχι. Υπάρχουν λόγοι που η μία πάει καλά και η άλλη δεν πάει.

Τί θα έπρεπε να κάνουν οι παραγωγοί ώστε να βοηθήσουν τον γαστρονόμο, να προωθήσουν καλύτερα το προϊόντους και να αναβαθμίσουν την ελληνική κουζίνα;

Ακόμα και τα κρασιά που έρχονται στη Γερμανία δεν έχουν τη φινέτσα που θα έπρεπε. Το κρασί μας είναι πολύ καλύτερο και από πολλά γερμανικά ή ιταλικά.

Ο παραγωγός πιστεύω ότι μπορεί να κάνει καλό κρασί, αλλά δεν έχει καλή φινέτσα ή τα άτομα να το προωθήσουν σωστά στη Γερμανία. Σαφώς και αν υπήρχε ένα έντυπο που να λέει την ιστορία του κρασιού ώστε να ξέρουν οι πελάτες τί πίνουν, θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα.Ο Γερμανός θέλει να ξέρει τι πίνει...Να ψάχνει τι πίνει...Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα προϊόντα.Από πολλές συζητήσεις πουέχουμε κάνει, βλέπουμε ότι ο Γερμανός θέλει να βλέπει έναν  κατάλογο. Μπαίνει μέσα, βλέπει τον κατάλογο και σου λέει θέλω να φάω αυτό.

Ένα τελευταίο μήνυμα που θα θέλατε να δώσετε στουςσυναδέλφους σου που θα μας διαβάσουν;

Να είμαστε προσεχτικοί!  Να παίρνουμε ειδικευμένους ανθρώπους και να προσέξουμε πάρα πολύ την κουζίνα μας. Και να την βγάζουμε φινετσάτη. Αυτοί που πάνε καλά θα παραμείνουν, ενώ αυτοί που ανοίγουν μαγαζιά και θέλουν να κάνουν αρπαχτή, δεν υπάρχουν πλέον. Πιστεύω ότι όποιος θέλει να κάνει κάτι, μπορεί να το κάνει αρκεί να έχει θέληση.

Β.Β

Ο Κωνσταντίνος Καρανίκος, με καταγωγή από το Λειβαδερό Κοζάνης, ασχολείται με τη γαστρονομία 27 χρόνια, εκ των οποίων τα 23 εδώ στη Γερμανία. Σήμερα ιδιοκτήτης του Gartenstadt ενός πολυχώρου, εστιατόριο με αίθουσες εκδηλώσεων αλλά και χώρος όπου μπορείς να πιες ένα καφέ ή να απολαύσεις ένα ποτό στον καλοκαιρινό κήπο.  Στα 45 του χρόνια πλέον, πιο έμπειρος από ποτέ ανοίγει το μαγαζί του και την καρδιά του στον “Ευρωπολίτη” και μας μιλάει για τις εμπειρίες του μέσα στο δύσκολο χώρο της γαστρονομίας...

Θα θέλαμε να περιπλανηθούμε μαζίσεαυτά τα 27χρόνια. Τί σας άρεσε πάνω σε αυτή τη δουλειά, αλλά και πώς φτάσατ εστη Γερμανία και μπήκατε στο χώρο...

Πριν από όλα τα άλλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη γυναίκα μου Αρετή για όλα όσα έχω πετύχει, καθώς ένα τεράστιο μερίδιο το έχει εκείνη. Από ‘κει και πέρα για το πώς μπήκα στο χώρο... Πάντα θαύμαζααυτούςπουήτανμεγάλοιμάνατζερ. Εγώ σπούδασα μηχανολόγοςστηνΕλλάδα,αλλάδεν άσκησα ποτέ το επάγγελμα εκεί.ΌτανήρθαεδώστηΝυρεμβέργη ασχολήθηκα πολύλίγο με το αντικείμενο,άρχισαναδουλεύωσεεστιατόριακαιμετάσεμπουζούκια.Ηδουλειάαυτήπάνταμουάρεσεγιατίείχανακάνωμεκόσμο. Ξέρετε... Πάνταωραίαντυμένοςκαιπάνταπροσεγμένος.Ήτανόπωςλέμεκυριλέ. Μετά από κάποιο διάστημα ωρίμασακαιείπανακάνωτοπρώτοβήμακαιναφτιάξωτοπρώτομουμαγαζίτο1993εδώστηΝυρεμβέργη. Ήταν έναμικρομάγαζοτηςΒαυαρίαςτοοποίομετατρέψαμεσεμιαμοντέρναελληνικήκαφετέριαμε2-3σαλάτες,2-3μεζεδάκια,πολύποτό και οτιδήποτε είχα όρεξη να κάνω μαζί με τον αδερφό μου.

Το πρώτο εγχείρημα ήταν το 1993 και ολοκληρώθηκε ας το πούμε έτσι το1998. Μέσα σε αυτά τα 5χρόνια μάθαμε πολλά πράγματα, γνωρίσαμε πολύκόσμο. Αυτό μας βοήθησε στην μετέπειτα πορεία για να κάνουμε κάτικαλύτερο. Πάθαμε και μεγάλες ζημιές. Πήρε φωτιά το μαγαζί μας, αλλά τοξαναστήσαμε,με πάραπολύπροσωπικήεργασία,πολύάγχος και πολύστεναχώρια,φτάσαμεκάποιαστιγμήτομαγαζίνα έχει τα αρχικάνούμερα. Τελικάτοπουλήσαμε,πήραμεταλεφτά μαζί με τις εμπειρίες που ήταν τεράστιες.

Ποιοι  ήταν οι επόμενοι στόχοι σας, αλλά και ποια ήτανταερεθίσματα...

Εδώπρέπειναγελάσωλίγο γιατί τηνκουζίναδεντηνήξερα.Ήξερανακάνω μόνο μιαομελέτα απότοχωριό,ένασαγανάκικαιμιασαλάταελληνική.Έφτιαξα τοτρίτομαγαζί, κάναμεμίαγερμανικήμπυραρίαμεελληνικόκαιγερμανικόφαγητό. Τοπρόβλημαεκεί ήταν ότι δεν ξέραμε από κουζίνα.Πήραμεένααντρόγυνοκαιεπειδήεμείςδεν γνωρίζαμε απόκουζίναεκεί την πατήσαμε. Τα τρία πρώτα Σαββατοκύριακαγέμισετομαγαζί,αλλάμετάχάσαμετημπάλα.Ειδικάστηγαστρονομία,ανδενξέρεις το αντικείμενοδενμπορείςναεπιβιώσεις.Είναι πολύ δύσκολη!

Τότεείπαότιανξανακάνωμαγαζί,θαμάθωτηνκουζίνα.

Φτιάξατε το τρίτο σας μαγαζί, ένα εστιατόριο. Εκεί πλέον, ποια ήταν η δική σας πινελιά που άρχισε να σας γεμίζει ως γαστρονόμο;

Ηδικήμουπινελιάήτανότιγνώρισα τονκ.Γιώργο.  Mάγειρας,  γλωσσομαθής   απότηνΑλεξάνδρεια. Αυτός ήταν ο άνθρωπος πουμουέδειξενακαταλάβωτίσημαίνεικουζίνακαιγαστρονομία. Τηνπρώτημέραήρθεμέσαστηνκουζίνα,άνοιξεταψυγείακαιδενμου  μίλησε.Πέρασανκάποιαλεπτάτονκοιτούσασκεπτικόςκαι αναρωτιόμουν τίνασκέφτεταιαυτόςοάνθρωποςτώρα.Μετάμουείπε έλαεδώκαικάτσεστοτραπέζι.Θέλεις  ναμάθειςκάτι; Ξεκινάμ εαπό το νούμερο ένα τη κάρτας που ήταν τοτ ζατζίκι. Είναικαλόαυτόπουκάνειςαλλάθασουδείξωένακαλύτερο και μουέδειξετησυνταγή.Έκατσακάτωκαιάρχισαναγράφωλεςκαιπήγαιναγιαπρώτηφοράστοσχολείο.Μετάαρχίσαμε...Τοκολοκυθάκιαπώςτακάνεις;  Λάθος.Αρχίσαμεκαιταπιάναμεέναέναμετησειράκαιγιαεκείνονήτανόλαλάθος.Εγώαυτάπουέκαναήταναπόεμπειρίεςπουείχααπόάλλαμαγαζιά.Ανθέλειςναξεχωρίσειςμουείπεκαιναγίνειςκαλός,θαπρέπειναφύγειςαπόαυτάταπράγματα.Πέρασεκανένατέταρτοκαισκεφτόμουναπότονεγωισμόμου  νασταματήσωκαιναφύγωαπότησυζήτησηαυτή.Ανμπορούσαναταπαρατήσωεκείνητηστιγμή,θαέκλεινατομαγαζίκαιθαέφευγα.Αλλάαπόεγωισμό  πάλι -με την καλή έννοια- είπαόχικαιότιθαμείνωνατοπαλέψω.Καιέμεινα.Τομεσημέρικαθίσαμεμετονκ.Γιώργοκαιφάγαμεκάτισταγρήγορακαιμε ρώτησετίώραανοίγειτομαγαζί.Στις5τουείπα. Ωραία,στις4μουείπεθασεπεριμένωαπ'έξω.Όλααυτάγιαμέναήτανπαράξενακαιμουφάνηκανπάραπολλά, αλλά είχεδίκιο.Ξεκινήσαμεστηνκουζίνα  λέγοντάς μου ότισήμεραθαξεκινήσουμεμετογαλακτομπούρεκοκαιμε έβαλενατοφτιάξωεγώ.  Το ετοίμασα, το βάλαμε για ψήσιμο και φτιάξαμε το σιρόπι. Να σημειώσω ότι όλα ήταν δικέςτουσυνταγές.Τοδοκιμάζειπρώτοςκαιμουλέειφοβερό.Το έκανες καλύτεροκιαπόμένα! Αυτό που άκουσα με ανέβασεπολύ ψυχολογικά και εκείνητηστιγμήένοιωσαότιμπορώνακαταφέρωκιεγώκάτικαλό.Μετάαπόαυτόάρχισαναξυπνάωμετηνκαλήέννοια.Βγάζαμεπολλάπιάταδιαφορετικά.Κάναμεμακαρονάδατουψαράη οποία άρεσε πολύστους Γερμανούς.Οκ. Γιώργος έκανε διάφορα κιεγώ τον παρακολουθούσαγιαναμαθαίνω.Μίατοέκανεεκείνος,μίαεγώκαιπήγαινελέγοντας.Καιμέσασε10μέρεςτομαγαζίανέβηκεεπίπεδο.Ερχόντουσανπαρέες5-10 γυναικών διαφόρωνηλικιώνκαιότανβγάζαμε έναεπιδόρπιο μας κοιτούσαν ενθουσιασμένες.Κάναμεφοβεράπράγματα.

 

Υπήρχανδιαφορετικέςπροτάσειςαπόαυτέςπουυπήρχανστηναγορά;

Όχι ακριβώς... Σερβίραμε κι εμείςπαγωτό όπως και άλλα εστιατόρια,αλλάτο δικό μαςείχεφινέτσα.Κάναμε2-3μπουφέδεςμετηβοήθειατουκ.Γιώργου,γιατίεγώδενήξερααπόαυτάκαιταπηγαίναμεπολύκαλά. Όταν είχαμε κλεισμένα τραπέζια με μεγάλες παρέες ακολουθούσαμε, τους μπουφέδες και όλοι ήταν ενθουσιασμένοι.

Μετάαπό αρκετά χρόνια εμπειρίας,πιστεύετεότιπρέπειναείμαστεταπεινοίκαιναακούμεκάποιαπρόταση; Και πως βλέπετε  τον σημερινό γερμανό ως πελάτη

Ειδικά στο χώρο της γαστρονομίας,κάθε μέρα θα μαθαίνεις αν έχεις τη θέληση.

Ο Γερμανός αν δει ότι πραγματικά εξυπηρετείται και ότι αυτό που κάνεις το κάνεις με αγάπη,σε εκτιμάει .Και με μεγάλη σιγουριά θα σας πω ότι ο Γερμανός είναι πολύ καλός πελάτης.

Έρχεται στομαγαζίσουγιανααφήσειλεφτά.Τώραανεσύξέρειςναταπάρειςκαιέχειςτοντρόποσουνατονκερδίσεις,μπορείςνατοκάνεις.Είναιαπλόςκαιδέχεταιταπάντα.Καιανδειότιτονσέβεσαι,δενυπάρχειπιοαπλόςπελάτης.Κιεμείςείμαστεκαλοίπελάτεςαλλάείμαστεπολύαπαιτητικοί. Και μην ξεχνάμε ότι σταελληνικάεστιατόρια, περίπου το 80% των πελατών είναιΓερμανοί.

ΗελληνικήγαστρονομίαέχειαρχίσεικαιυποχωρείστηΓερμανία.Πώςτο βιώνετε εσείς, πού το αποδίδετε και τίθαπρέπεινακάνουμε...

 Πιστεύωότιεμείςσανελληνικήκουζίναέχουμε οπισθοχωρήσει γιαένανκαιμόνολόγο.Γιατίδενμπορούμεναβγούμεπροςταέξω καθώς δενέχουμετηφινέτσα.Έχουμετοφαγητόκαιτηνοστιμιάαλλά...ΟιΙταλοί για παράδειγμα δενέχουνκαλύτεραπιάτααπόεμάςαλλάέχουνφινέτσα. θέλουμεdesignσταπιάταμας, κάποια μαγαζιά που απασχολούν επαγγελματίες μάγειρες έχουνπεράσεισεάλλοεπίπεδο.

Επίσης σεδιάφορεςεπιχειρήσεις απασχολούνται άτομα που δε μιλάνεκαλάήκαθόλουΓερμανικά. Κάτι άλλο που λείπει είναι ο καλός σερβιτόρος. Ο σερβιτόρος δεν είναι μόνο παραγγελιοδόχος, πρέπει να είναι πωλητής. 

Σήμερα,γιανακάνειςκαλόεστιατόριοπρέπειναείσαιπολύεπαγγελματίας.Ναπροσέχειςτιςαγορέςσου και να ξέρειςαπόποιοναγοράζεις.Ναμηντρέχειςσεκάθευποτίμησητουκρέατος και ναέχειςτουςσταθερούςσουπρομηθευτέςγιατίαλλιώςμπορείναπαςχαμένος.Πρέπειναξέρειςαπότοτίκάνειη καθαρίστρια στο εστιατόριο σου,μέχριτονμάγειρακαιτονλογιστήσου.

Θαήτανανάγκηνα συνευρεθείτε συνάδελφοιτουχώρουκαιναανταλλάξετεαπόψεις,  ώστεηελληνικήκουζίναναβγειδυνατάπροςταέξω;

Σαφώς και θαέπρεπενα έχουμε ένασύλλογο.  Μπορεί βέβαια να είναι απαραίτητο, αλλά θεωρώ ότι είναι καιπολύδύσκολοναγίνει. Θα έπρεπε νααφαιρέσουμετονεγωισμόκαινασυνεχίσουμε όλοι μαζί μπροστά,χωρίς να κοιτάζουμε ποιοςείναιοκαλύτερος.Είναιόπωςακριβώςμιαομάδαποδοσφαίρουπουημίαπάεικαλάκαιηάλληόχι.Υπάρχουνλόγοιπουημίαπάεικαλάκαιηάλληδενπάει.

Τίθαέπρεπενακάνουνοιπαραγωγοίώστεναβοηθήσουντονγαστρονόμο, ναπροωθήσουνκαλύτερατοπροϊόντουςκαινααναβαθμίσουντηνελληνικήκουζίνα;

ΑκόμακαιτακρασιάπουέρχονταιστηΓερμανίαδενέχουντηφινέτσαπουθα έπρεπε. Τοκρασίμαςείναιπολύκαλύτεροκαιαπόπολλάγερμανικάήιταλικά.

Οπαραγωγόςπιστεύωότιμπορείνακάνεικαλόκρασί,αλλάδενέχεικαλήφινέτσαήταάτομανατοπροωθήσουνσωστάστηΓερμανία. Σαφώςκαιανυπήρχεέναέντυποπουνα λέει την ιστορία του κρασιού ώστενα ξέρουνοιπελάτεςτίπίνουν, θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα.ΟΓερμανόςθέλειναξέρειτιπίνει...Ναψάχνειτιπίνει...Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα προϊόντα.Απόπολλέςσυζητήσειςπουέχουμεκάνει,βλέπουμεότιοΓερμανόςθέλειναβλέπειέναν  κατάλογο.Μπαίνειμέσα, βλέπειτονκατάλογοκαισουλέειθέλωναφάωαυτό.

Ένατελευταίομήνυμαπουθα θέλατε να δώσετε στουςσυναδέλφουςσουπουθαμαςδιαβάσουν;

Να είμαστε προσεχτικοί! Ναπαίρνουμεειδικευμένουςανθρώπουςκαιναπροσέξουμεπάραπολύτηνκουζίναμας.Καινατηνβγάζουμεφινετσάτη.Αυτοίπουπάνεκαλά θα παραμείνουν, ενώαυτοίπουανοίγουνμαγαζιάκαιθέλουννακάνουναρπαχτή,δενυπάρχουνπλέον. Πιστεύωότιόποιοςθέλεινακάνεικάτι,μπορείνατοκάνειαρκείναέχειθέληση.

Β.Β

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...