Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

ΥΓΕΙΑ (760)

Επαναστατικό θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος το γεγονός ότι το 2010 υπήρχαν 5 φάρμακα για την Πολλαπλή Σκλήρυνση, ενώ σήμερα υπάρχουν 13 διαθέσιμα φάρμακα και άλλα 4 βρίσκονται  σε φάση κλινικών δοκιμών.


Παλιά και νεότερα φάρμακα, ενέσιμα ή από του στόματος, έχουν ως στόχο να σταματήσουν την έκπτωση των νοητικών λειτουργιών του ασθενούς και να παραμείνει σταθερός ο βαθμός αναπηρίας του, ή ακόμα και να βελτιωθεί. Ο στόχος αυτός είναι πλέον εφικτός για μεγάλο αριθμό ασθενών, όπως υποστήριξαν οι επιστήμονες στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο της  Ελληνικής Ακαδημίας Νευροανοσολογίας που γίνεται στη Θεσσαλονίκη.

Οι ειδικοί εξήγησαν πως τα καινούργια φάρμακα σε συνδυασμό με τα παλαιότερα, αυξάνουν την πιθανότητα τους να ελέγξουν τη νόσο, κάτι που σήμερα πετυχαίνουν σε σημαντικό βαθμό. Όπως είπαν, καλό θα ήταν να μην χρησιμοποιούνται με ιδιαίτερη σπουδή τα νεότερα  φάρμακα, αλλά τα φάρμακα που πραγματικά χρειάζονται σε κάθε περίπτωση, καθώς η εξατομίκευση της θεραπείας είναι πλέον το ζητούμενο. Ήδη όπως τόνισαν εφαρμόζουν τη θεραπεία που επιλέγουν για διαστήματα, μεγαλύτερα των 6 μηνών, ώστε να είναι όσο το δυνατό πιο σίγουροι πως η επιλογή τους, είναι η καλύτερη δυνατή  για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Η πρόσφατη γνώση των επιστημόνων για το ανοσοποιητικό σύστημα- σε επίπεδο έρευνας- τους βοηθά σαν Δούρειος Ίππος όπως χαρακτηριστικά είπαν, να μπούνε και να δουν τι συμβαίνει μέσα στο νευρικό σύστημα

 

Κλειδί η έγκαιρη διάγνωση

Θετικό στοιχείο όσον αφορά την καλύτερη αντιμετώπιση της νόσου, είναι το γεγονός ότι πλέον η διάγνωση γίνεται άμεσα, χάρη στη μαγνητική τομογραφία. Η  έγκαιρη διάγνωση, σύμφωνα με τους επιστήμονες είναι κομβικής σημασίας για να ταξινομηθούν τα περιστατικά, γιατί παρότι τα συμπτώματα της νόσου μπορεί να είναι ίδια, η θεραπεία είναι απολύτως εξατομικευμένη.

 

Στόχος να ελεγχθεί η νόσος

Πρόκειται για μία νόσο με εξάρσεις και υφέσεις. Μετά από κάθε υποτροπή της, μένει στο σώμα ένα μέρος της βλάβης, στο οποίο προστίθεται η βλάβη της επόμενης έξαρσης. Με τον τρόπο αυτό αργά άλλα σταθερά αυξάνεται η αναπηρία, είτε αφορά την κινητικότητα, είτε την γνωσιακή λειτουργία του πάσχοντα.

 

Οι αιτίες και τα συμπτώματα

Όσον αφορά τις αιτίες που ευθύνονται για την εμφάνιση της Πολλαπλής Σκλήρυνσης, το τοπίο παραμένει θολό καθώς κατά καιρούς έχουν ενοχοποιηθεί αρκετοί και διαφορετικοί παράγοντες, όπως ιοί, η βιταμίνη D, μεταβολικά προβλήματα, όπως η παχυσαρκία, με την προϋπόθεση βέβαια, ότι για όλα αυτά υπάρχει και γενετικό υπόβαθρο.

Η νόσος πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι δεν μεταδίδεται, μύθος που έχει συμβάλει ως ένα μεγάλο βαθμό στον στιγματισμό των πασχόντων.

Η ηλικιακή ομάδα που συνήθως γίνεται η διάγνωση της, είναι σε άνδρες και γυναίκες ηλικίας από 18 έως 25 ετών Το νωρίτερο που έχει διαγνωστεί είναι η ηλικία των 9 ετών και το αργότερο τα 72 χρόνια.

Οι επιστήμονες τόνισαν για πολλοστή φορά ότι οποιαδήποτε αλλαγή στο σώμα μας μας ξενίζει, θα πρέπει να μας προβληματίζει και να μας οδηγεί στον ειδικό. Συμπτώματα, όπως η κόπωση και το μούδιασμα των άκρων, είναι συνηθισμένα και δυστυχώς δεν δίνουμε την απαραίτητη προσοχή. Όμως όταν παρατηρήσουμε μείωση της οξύτητας στην όραση από το ένα μάτι ή η διπλοπία , δηλαδή βλέπουμε διπλά, ή διαταραχή της βάδισης και της στάσης, ή αίσθηση ότι μας διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα στην πλάτη και τρέμουλο όταν επιχειρούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας για να πιάσουμε π.χ ένα ποτήρι, τότε θα πρέπει να απευθυνόμαστε άμεσα στον ειδικό.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια διεθνής επιστημονική ομάδα ανέπτυξε επιτέλους το πρώτο μη επεμβατικό τεστ ούρων για την ευκολότερη, ακριβέστερη και ταχύτερη διάγνωση της φυματίωσης, σε σχέση με τις έως τώρα υπάρχουσες μεθόδους διάγνωσης. Το τεστ ανιχνεύει γρήγορα σε δείγματα ούρων τις ενεργές λοιμώξεις φυματίωσης ακόμη και στους ανθρώπους χωρίς HIV.


Η φυματίωση είναι μια από τις συχνότερες βακτηριακές λοιμώξεις, με πάνω από δέκα εκατομμύρια νέα περιστατικά και 1,7 εκατ. θανάτους κάθε χρόνο παγκοσμίως. Στ 40% των περιπτώσεων η λοίμωξη δεν διαγιγνώσκεται, παρά μόνο όταν τα συμπτώματά της είναι πια προφανή. Η διάγνωση έως σήμερα γίνεται είτε με τεστ δέρματος είτε με καλλιέργεια βακτηρίων από το σάλιο του ασθενούς. Και οι δύο μέθοδοι χρειάζονται μέρες για να καταλήξουν σε αποτελέσματα και πρέπει να γίνουν από έμπειρους μικροβιολόγους.

Το νέο τεστ, που παρέχει αποτελέσματα σε μόνο 12 ώρες και αναμένεται να είναι έτοιμο για κλινική χρήση σε τρία χρόνια περίπου, θα καταστήσει ευκολότερη της διάγνωση και θεραπεία της νόσου, προτού γίνει θανατηφόρα για τους ασθενείς. Οι προηγούμενες προσπάθειες για ένα διαγνωστικό τεστ ούρων είχαν καταφέρει να ανιχνεύσουν τις λοιμώξεις μόνο σε ασθενείς θετικούς για τον ιό HIV, πιθανώς επειδή η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματός τους οδηγεί σε σημαντικά αυξημένα επίπεδα των βακτηρίων της φυματίωσης στον οργανισμό τους.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", βρήκαν ένα τρόπο να ανιχνεύουν στα ούρα το σάκχαρο LAM, από το οποίο αποτελείται εν μέρει το εξωτερικό περίβλημα του βακτηρίου της φυματίωσης.

Οι επιστήμονες ανέπτυξαν μικροσκοπικούς μοριακούς «κλωβούς» με ειδική χρωστική ουσία, που μπορούν να παγιδεύσουν τα μόρια του εν λόγω σακχάρου, ακόμη κι όταν αυτό βρίσκεται σε χαμηλή συγκέντρωση στα ούρα του ασθενούς. Αυτό καθιστά το τεστ έως 1.000 φορές ακριβέστερο από τα υπάρχοντα.

Οι δοκιμές του τεστ έδειξαν ότι έχει ακρίβεια πάνω από 95% στη διάγνωση της φυματίωσης. Επιπλέον, ανάλογα με τα ευρήματα του τεστ, είναι δυνατό να εξαχθούν συμπεράσματα για το πόσο σοβαρή είναι η λοίμωξη. Θα ακολουθήσουν δοκιμές του τεστ σε χιλιάδες ανθρώπους και αν όλα πάνε καλά, σε μια τριετία περίπου θα είναι διαθέσιμο. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σημαντικά μικρότερος είναι ο κίνδυνος γλαυκώματος στα μάτια για όσους πίνουν τουλάχιστον ένα ζεστό τσάι τη μέρα, σύμφωνα με μια νέα μικρή αμερικανική έρευνα.


Περιέργως το κρύο τσάι, αλλά και ο καφές, δεν φαίνεται να έχουν εξίσου ευεργετικό αποτέλεσμα στο γλαύκωμα. Το γλαύκωμα αυξάνει την πίεση του υγρού στο εσωτερικό του ματιού, κάνοντας έτσι ζημιά στο οπτικό νεύρο. Αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες απώλειας της όρασης διεθνώς. Ο κίνδυνος αυξάνει με την ηλικία, αλλά η πάθηση μπορεί να εμφανισθεί ακόμη και σε μωρά. Περίπου 57,5 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από γλαύκωμα και ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί στα 65,5 εκατομμύρια έως το 2020.

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό οφθαλμολογίας "British Journal of Ophthalmology", ανέλυσαν στοιχεία για 1.678 άτομα άνω των 40 ετών, εκ των οποίων τα 84 είχαν διαγνωσθεί με γλαύκωμα. Οι επιστήμονες κατέγραψαν μέσω ερωτηματολογίων πόσο συχνά και σε ποιές ποσότητες οι ασθενείς έπιναν διάφορα ροφήματα κατά τον προηγούμενο χρόνο.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι έπιναν καθημερινά ζεστό τσάι, είχαν κατά μέσο όρο 74% μικρότερη πιθανότητα να εμφανίσουν γλαύκωμα. Οι ερευνητές παραδέχθηκαν πάντως ότι, εφόσον επρόκειτο μόνο για μελέτη παρατήρησης, προκύπτει μεν μια συσχέτιση ανάμεσα στο ζεστό τσάι και στον μειωμένο κίνδυνο για γλαύκωμα, αλλά δεν είναι δυνατό να αποδειχθεί ότι μεταξύ τους υπάρχει όντως σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Επίσης το δείγμα των ασθενών ήταν μικρό, συνεπώς η μελέτη θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με περισσότερους συμμετέχοντες.

«Όσοι πίνουν τσάι, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι τα ευρήματα είναι προκαταρκτικά και η κατανάλωση τσαγιού μπορεί να μην αποτρέπει το γλαύκωμα» δήλωσε η Κόουλμαν. Το τσάι περιέχει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικές χημικές ουσίες, που έχουν στο παρελθόν συσχετισθεί με μειωμένο κίνδυνο για διάφορες παθήσεις, όπως καρδιοπάθειες, καρκίνους και διαβήτη. Προηγούμενες έρευνες επίσης έχουν συσχετίσει την οξείδωση και τη νευροεκφύλιση με την ανάπτυξη γλαυκώματος.

Επιφυλακτικό εμφανίσθηκε πάντως το βρετανικό Βασιλικό Κολλέγιο Οφθαλμιάτρων, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», τονίζοντας ότι δεν υπάρχει ακόμη καμία απόδειξη για την προστατευτική δράση του τσαγιού στο γλαύκωμα. Εκπρόσωπος του Κολλεγίου επισήμανε ότι όλοι όσοι είναι άνω των 40 ετών, πρέπει να εξετάζουν τα μάτια τους μία έως δύο φορές ετησίως για τυχόν γλαύκωμα. Ενώ όσοι ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου, όπως οι διαβητικοί και εκείνοι με οικογενειακό ιστορικό γλαυκώματος, πρέπει να επισκέτονται τον οφθαλμίατρο ακόμη συχνότερα. Όταν διαγνωσθεί, το γλαύκωμα μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο (αλλά όχι να αναστραφεί και να θεραπευθεί) με σταγόνες και άλλα φάρμακα.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ακτινοθεραπεία συνήθως χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των καρκινοπαθών. Για πρώτη φορά, επιστήμονες στις ΗΠΑ έδειξαν ότι η μη επεμβατική θεραπεία με ακτίνες απευθείας στην καρδιά, μπορεί να αξιοποιηθεί αποτελεσματικά σε ασθενείς που πάσχουν από την απειλητική για τη ζωή κοιλιακή ταχυκαρδία.


Η επιστημονική ομάδα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "New England Journal of Medicine", κατάφεραν να θεραπεύσουν τους ταχείς και ακανόνιστους παλμούς της καρδιάς σε πέντε ηλικιωμένους ασθενείς, κανείς από τους οποίους δεν είχε ανταποκριθεί προηγουμένως στις υπάρχουσες θεραπείες. Αυτές οι θεραπείες μέχρι σήμερα είναι συνήθως φάρμακα και η επέμβαση για την εισαγωγή μέσω μιας φλέβας ενός καθετήρα στην καρδιά, προκειμένου να καταστραφεί ο ιστός που προκαλεί δυσλειτουργία στα ηλεκτρικά κυκλώματά της.

Η διαδικασία κρύβει κινδύνους, ενώ σε μερικούς ασθενείς η αρρυθμία επιστρέφει μετά από κάποιο διάστημα. Τελικά, κάποιοι αναγκάζονται να κάνουν μεταμόσχευση καρδιάς. Στην κοιλιακή ταχυκαρδία -η οποία συχνά προκαλείται μετά από έμφραγμα- η καρδιά χτυπά υπερβολικά γρήγορα και ασυγχρόνιστα, με συνέπεια οι ασθενείς να κινδυνεύουν με αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Οι ασθενείς συνήθως κυκλοφορούν με εμφυτευμένο απινιδωτή στην καρδιά τους, o οποίος αναγνωρίζει τη δυνητικά θανατηφόρα αρρυθμία και πραγματοποιεί ένα σωτήριο ‘ηλεκτροσόκ' την κρίσιμη στιγμή.

Όταν οι ακτίνες εστιάσθηκαν στις προβληματικές περιοχές του μυοκαρδίου, η θεραπεία είχε ως αποτέλεσμα τη δραστική μείωση του αριθμού των επεισοδίων της αρρυθμίας, ενώ δύο από τους πέντε ασθενείς δεν είχαν πια καθόλου τέτοια επεισόδια. Η ακτινοθεραπεία δεν έδρασε αμέσως. Ο αριθμός των επεισοδίων της αρρυθμίας μειώθηκε τις πρώτες έξι εβδομάδες μετά τη θεραπεία, ενώ στη συνέχεια σχεδόν μηδενίσθηκε. Οι ασθενείς μπόρεσαν σταδιακά να σταματήσουν τα φάρμακα που έως τότε έπαιρναν για την κοιλιακή ταχυκαρδία. Στο παρελθόν είχαν υπάρξει δύο περιπτώσεις θεραπείας της κοιλιακής ταχυκαρδίας με ακτινοθεραπεία, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που η όλη διαδικασία έγινε με απολύτως μη επεμβατικό τρόπο από την αρχή έως το τέλος.

Οι ερευνητές δήλωσαν επιφυλακτικοί, καθώς συνεχίζουν να παρακολουθούν την πορεία των ασθενών για τυχόν παρενέργειες της ακτινοθεραπείας σε βάθος χρόνου. Ένα χρόνο μετά την ακτινοθεραπεία, δεν διαπιστώθηκε αυτή να έχει τοξικές συνέπειες για την καρδιά των πέντε ασθενών.

Η δόση ακτινοβολίας που δέχθηκε κάθε ασθενής για δέκα έως 15 λεπτά, ήταν περίπου ανάλογη με αυτή για έναν καρκίνο του πνεύμονα αρχικού σταδίου. Οι επιστήμονες τόνισαν πάντως ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα, προτού η ακτινοθεραπεία δοκιμασθεί σε νεότερους ασθενείς με κοιλιακή ταχυκαρδία και καταστεί εναλλακτική λύση παράλληλα με τις έως τώρα θεραπείες. Ήδη οι ερευνητές προχωρούν σε μια κλινική δοκιμή με περισσότερους ασθενείς. 

 

 

AΠΕ-ΜΠΕ

Οι αλγόριθμοι της τεχνητής νοημοσύνης είναι ήδη σε θέση να κάνουν διαγνώσεις των μεταστάσεων του καρκίνου του μαστού στους λεμφαδένες εξίσου καλά με τους γιατρούς ή και καλύτερα, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.


Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Ράντμπουντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA (Journal of American Medical Association), διοργάνωσαν για πρώτη φορά μια «κόντρα» υπολογιστών εναντίον παθολόγων. Οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό CAMELYON16 (23 ερευνητικές ομάδες από διάφορες χώρες) χρησιμοποίησαν 270 ψηφιακές εικόνες ιστών γυναικών με διαγνωσμένες μεταστάσεις για να εκπαιδεύσουν αλγόριθμους να κάνουν τις σχετικές διαγνώσεις.

Στη συνέχεια, οι 32 αλγόριθμοί που είχαν αναπτυχθεί, κλήθηκαν να εξετάσουν 129 άλλες εικόνες ιστών και να βρουν τυχόν μεταστάσεις. Ο αλγόριθμος έπρεπε να διακρίνει τις εικόνες των ιστών των ασθενών που εμφάνιζαν μεταστάσεις, από εκείνες που δεν είχαν, και να εντοπίσει τα ακριβή σημεία των μεταστάσεων. Οι ίδιες εικόνες εξετάσθηκαν από μια επιτροπή 11 έμπειρων παθολόγων, οι οποίοι -όπως στις πραγματικές συνθήκες ενός νοσοκομείου- είχαν περιορισμένο χρόνο για να κάνουν τη διάγνωσή τους. Τέλος, ένας ακόμη έμπειρος γιατρός έκανε διάγνωση για τις ίδιες εικόνες, αλλά αυτή τη φορά χωρίς κανένα περιορισμό χρόνου. Οι πιο αποτελεσματικοί αλγόριθμοι ήσαν όσοι έκαναν χρήση της «βαθιάς μάθησης», στην οποία ο υπολογιστής μαθαίνει να αναγνωρίζει το ζητούμενο έχοντας μάθει από προηγούμενα παραδείγματα.

Ο καλύτερος αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης, που ανακηρύχθηκε νικητής, ανίχνευσε τις μεταστάσεις εξίσου καλά με τον παθολόγο που εργάσθηκε χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Κατά μέσο όρο, τόσο ο αλγόριθμος όσο και ο έμπειρος γιατρός έκαναν 1,25 ψευδώς θετικές διαγνώσεις ανά 100 εικόνες (μεταστάσεις που δεν υπήρχαν στην πραγματικότητα). Κατά μέσο όρο επίσης, οι επτά κορυφαίοι αλγόριθμοι απέδωσαν σημαντικά καλύτερα από τους 11 γιατρούς που αξιολόγησαν τις εικόνες των ασθενών στις ρεαλιστικές νοσοκομειακές συνθήκες υπό πίεση χρόνου.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τέτοια συστήματα τεχνητής νοημοσύνης στο μέλλον θα γίνουν ρουτίνα στα ιατρικά κέντρα και θα παράσχουν σημαντική βοήθεια στους γιατρούς για να κάνουν ακριβέστερες και ταχύτερες διαγνώσεις.  Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι τέτοιοι αλγόριθμοι θα είναι διαθέσιμοι σε λίγα χρόνια για κλινική χρήση. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η νέα εγκατάσταση MEDICIS του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) παρήγαγε για πρώτη φορά ραδιοϊσότοπα, που προορίζονται για νοσοκομεία και ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης.


Η νέα μονάδα MEDICIS αποσκοπεί στην παροχή μιας ευρείας γκάμας ραδιοϊσοτόπων, μερικά από τα οποία είναι δυνατό να παραχθούν μόνο στο CERN χάρη στη μοναδική εγκατάσταση πυρηνικής φυσικής ISOLDE που διαθέτει. Το ISOLDE, το οποίο αποτελεί μέρος της επιταχυντικής εγκατάστασης Proton-Synchrotron Booster (PSB) του CERN, είναι ένας διαχωριστής μάζας ισοτόπων, που παράγει ένα ευρύ φάσμα ραδιενεργών δεσμών ιόντων για διάφορα πειράματα.

Το MEDICIS  θα βοηθήσει τους επιστήμονες και τους γιατρούς να βρουν νέους τρόπους για τη χρήση των ραδιοϊσοτόπων σε απεικονιστικούς, διαγνωστικούς και ακτινοθεραπευτικούς σκοπούς, ιδίως για την καταπολέμηση του καρκίνου και τη διάγνωση των καρδιοπαθειών.

Ένα χημικό στοιχείο μπορεί να υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές ή ισότοπα ανάλογα με τον αριθμό των νετρονίων του πυρήνα του. Μερικά ισότοπα είναι ραδιενεργά από τη φύση τους και γι' αυτό λέγονται ραδιοϊσότοπα. Κάποια υπάρχουν στη φύση από τα πετρώματα έως το πόσιμο νερό, ενώ άλλα είναι δυνατό να παραχθούν μόνο σε επιταχυντές σωματιδίων.

Η μονάδα MEDICIS χρησιμοποιεί τη δέσμη πρωτονίων υψηλής έντασης του ISOLDE. H πρώτη παρτίδα ραδιοϊσοτόπων που παρήγαγε, είναι ένα ισότοπο του χημικού στοιχείου τερβίου (Terbium 155Tb), το οποίο θεωρείται ένα πολλά υποσχόμενο ραδιοϊσότοπο για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη. Το ISOLDE λειτουργεί εδώ και 50 χρόνια έχοντας ήδη παραγάγει περίπου 1.300 ισότοπα από 73 χημικές ουσίες.

Όμως η νέα μονάδα MEDICIS θα επιτρέψει πλέον την τακτική παροχή ραδιοϊσότοπων που θα ανταποκρίνονται καλύτερα στις απαιτήσεις της ιατρικής ερευνητικής κοινότητας. Στο μέλλον το CERN-MEDICIS αναμένεται να παράγει και άλλα ραδιοϊσότοπα με τις κατάλληλες διαγνωστικές και θεραπευτικές ιδιότητες για διάφορες ασθένειες. 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η σωματική άσκηση μεγάλης έντασης, που γίνεται τρεις φορές την εβδομάδα, μπορεί να σταματήσει την επιδείνωση των συμπτωμάτων της νόσου Πάρκινσον, δείχνει μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.


Είναι η πρώτη φορά που η έντονη άσκηση δοκιμάζεται σε ασθενείς με Πάρκινσον και τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά. Η μέτριας έντασης άσκηση όμως δεν φέρνει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Το Πάρκινσον είναι η δεύτερη συχνότερη νευροεκφυλιστική νόσος μετά το Αλτσχάιμερ και οι ασθενείς προοδευτικά εκδηλώνουν ολοένα μεγαλύτερη απώλεια ελέγχου των μυών τους, τρέμουλο, ακαμψία, βραδύτητα κινήσεων, έλλειψη ισορροπίας κ.α. Καθώς η νόσος επιδεινώνεται, ο ασθενής μπορεί να δυσκολεύεται να μιλήσει, να περπατήσει και να κάνει απλές καθημερινές εργασίες.

Οι περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν τη νόσο μετά την ηλικία των 60. Επειδή τα φάρμακα κατά της νόσου έχουν παρενέργειες και μειωμένη αποτελεσματικότητα με το πέρασμα του χρόνου, οι γιατροί αναζητούν νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν του Σικάγο, μπου έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό νευρολογίας "JAMA Neurology", πραγματοποίησαν μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή με 128 ασθενείς έως 80 ετών. Οι συμμετέχοντες χωρίσθηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες: η μία έκανε άσκηση μεγάλης έντασης, η δεύτερη μέτριας έντασης και η τρίτη δεν ασκείτο καθόλου. Μετά από έξι μήνες αξιολογήθηκαν τα συμπτώματα των ασθενών και συγκρίθηκαν με εκείνα που είχαν προτού ξεκινήσει η μελέτη.

Διαπιστώθηκε ότι, σε όσους είχαν ασκηθεί εντατικά  τα συμπτώματα του Πάρκινσον είχαν μείνει στάσιμα και δεν είχαν επιδεινωθεί περαιτέρω. Στην ομάδα που είχε ασκηθεί με μέτρια ένταση, τα συμπτώματα εμφάνιζαν μικρή επιδείνωση, ενώ σε όσους δεν είχαν ασκηθεί καθόλου, η επιδείνωση ήταν ακόμη μεγαλύτερη.

Έως τώρα θεωρείτο ότι η έντονη άσκηση θα δημιουργούσε ανεπιθύμητο στρες στους ασθενείς με Πάρκινσον. Όμως οι ερευνητές διαβεβαίωσαν ότι είναι ασφαλές ένας ασθενής να κάνει έντονη άσκηση, εφόσον προηγουμένως έχει εξετασθεί από καρδιολόγο. Προς το παρόν, υπό εξέταση παραμένει ποιες ασκήσεις ακριβώς έχουν το μεγαλύτερο όφελος για τους παρκινσονικούς ασθενείς, κάτι που ήδη μελετάται. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Οι άνθρωποι με υψηλό μορφωτικό επίπεδο κινδυνεύουν λιγότερο να εκδηλώσουν τη νόσο Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι για κάθε χρόνο παραπάνω που έχει κανείς σπουδάσει, η πιθανότητα αργότερα για Αλτσχάιμερ μειώνεται 11% κατά μέσο όρο.


Οι αιτίες της νευροεκφυλιστικής νόσου παραμένουν εν πολλοίς άγνωστες και οι κλινικές δοκιμές για ένα αποτελεσματικό φάρμακο έχουν έως τώρα αποβεί άκαρπες. Γι' αυτό, οι γιατροί έχουν αυξημένο ενδιαφέρον πλέον στο να βρουν τρόπους πρόληψης της νόσου.

Οι ερευνητές από τη Σουηδία, τη Γερμανία και τη Βρετανία, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανιο ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", ανέλυσαν δεδομένα για περίπου 17.000 ασθενείς με Αλτσχάιμερ και 37.200 υγιείς (για λόγους σύγκρισης). «Τα ευρήματά μας παρέχουν την ισχυρότερη ένδειξη μέχρι σήμερα ότι το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο σχετίζεται με μικρότερο κίνδυνο για νόσο Αλτσχάιμερ. Συνεπώς η βελτίωση του μορφωτικού επιπέδου μπορεί να μειώσει σημαντικά τον αριθμό των ανθρώπων που εμφανίζουν αυτή την καταστροφική πάθηση», δήλωσε η Λάρσον.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ανώτερη μόρφωση οδηγεί σε σκέψεις και άλλες νοητικές λειτουργίες που είναι πιο πολύπλοκες, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να δημιουργεί ένα «γνωσιακό απόθεμα», που βοηθά στην αποτροπή της άνοιας στην τρίτη ηλικία.

Ο εγκέφαλος έχει δημιουργήσει περισσότερες συνδέσεις ανάμεσα στους νευρώνες του και έτσι, όταν δεχθεί επίθεση από το Αλτσχάιμερ, διαθέτει εναλλακτικά νευρωνικά δίκτυα που μπορεί να τα χρησιμοποιήσει στη θέση των εγκεφαλικών κυττάρων που κασταστρέφονται. Ανάλογο «γνωσιακό απόθεμα», εκτός από τη μόρφωση, φαίνεται να δημιουργεί και η μεγαλύτερη εξυπνάδα.

Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η συχνότερη αιτία άνοιας και ο αριθμός των ασθενών συνεχώς αυξάνεται διεθνώς, καθώς το ποσοστό των ηλικιωμένων στον παγκόσμιο πληθυσμό μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Οι άνθρωποι που είναι κοινωνικά απομονωμένοι, που καπνίζουν, που δεν ασκούνται και που έχουν γενικότερα κακή σωματική υγεία, κινδυνεύουν περισσότερο από Αλτσχάιμερ. 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια δραστική δίαιτα πολύ χαμηλών θερμίδων μπόρεσε να αναστρέψει τον διαβήτη τύπου 2 σχεδόν στο 90% όσων την ακολούθησαν, ακόμη κι αν είχαν διαγνωσθεί με την πάθηση πριν από έξι χρόνια.


Αυτό έδειξε μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, αλλά οι επιστήμονες επισήμαναν ότι ο ασθενής πρέπει να χάσει τουλάχιστον 15 κιλά και, επιπλέον, να μη τα ξαναβάλει σε βάθος χρόνου. Από όσους κατάφεραν να χάσουν τουλάχιστον δέκα κιλά, οι μισοί είδαν το διαβήτη τους να «χάνεται» και αυτός.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Νιούκαστλ και της Γλασκόβης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet» και παράλληλα παρουσιάσθηκαν στο συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη στο Αμπού Ντάμπι, μελέτησαν 306 άτομα ηλικίας 20 έως 65 ςετών, που είχαν διαγνωσθεί με διαβήτη τύπου 2 μέσα στην τελευταία εξαετία. Οι συμμετέχοντες είχαν δείκτη μάζας σώματος 27 έως 45 και κανείς δεν έπαιρνε ινσουλίνη. Οι μισοί από τους ασθενείς, που επιλέχθηκαν τυχαία, υποβλήθηκαν σε δίαιτα πολύ χαμηλών θερμίδων, ενώ οι υπόλοιποι λειτούργησαν ως η ομάδα ελέγχου για να γίνει σύγκριση, κάνοντας τη συνήθη θεραπεία για διαβητικούς.

Οι ασθενείς της πρώτης ομάδας κατανάλωναν 825 έως 853 θερμίδες τη μέρα επί τρεις έως πέντε μήνες και, στη συνέχεια, σε ένα διάστημα δύο έως οκτώ εβδομάδων, αύξησαν σταδιακά ξανά την ποσότητα του φαγητού τους. Μετά από ένα έτος, όσοι είχαν κάνει τη δίαιτα, είχαν χάσει κατά μέσο όρο δέκα κιλά και, από αυτούς, σχεδόν οι μισοί είχαν πλέον εμφανίσει υποχώρηση του διαβήτη, ενώ το ποσοστό ήταν περίπου 90% για όσους είχαν χάσει πάνω από 15 κιλά. Αντίθετα, στην ομάδα ελέγχου το ποσοστό υποχώρησης του διαβήτη ήταν μόνο 4%.

Αναλυτικότερα, υποχώρηση του διαβήτη επιτεύχθηκε στο 7% όσων έχασαν έως πέντε κιλά, στο 34% όσων έχασαν πέντε έως δέκα κιλά, στο 57% όσων έχασαν δέκα έως 15 κιλά και στο 86% όσων έχασαν περισσότερα από 15 κιλά. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι, ακόμη κι αν κανείς έχει διαβήτη τύπου 2 για έξι χρόνια, είναι εφικτό η ασθένεια να υποχωρήσει, εφόσον υπάρξει μακρόχρονη απώλεια βάρους μέσω δίαιτας και άσκησης» δήλωσε ο καθηγητής Μάικλ Λιν.

Τα περιστατικά διαβήτη τύπου 2 εμφανίζουν συνεχή αύξηση παγκοσμίως λόγω και της επιδημίας παχυσαρκίας. Ο αριθμός των διαβητικών τετραπλασιάσθηκε μέσα σε 35 χρόνια, από 108 εκατομμύρια το 1980 σε 422 εκατομμύρια το 2014, ενώ αναμένεται να φθάσει τα 642 εκατομμύρια το 2040. Η πάθηση, συνήθως, αντιμετωπίζεται με φάρμακα που μειώνουν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλούν τα τζάκια ανοικτού τύπου και τις επιπτώσεις στην υγεία.


Η αύξηση στην τιμή του πετρελαίου έβγαλε τη χρήση του από την κατηγορία της ψυχαγωγίας και την έβαλε στην κατηγορία με τις επιλογές για θέρμανση σπιτιών, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται περισσότερο η ατμόσφαιρα με ρύπους. Η ατμόσφαιρα στα μεγάλα αστικά κέντρα, ιδιαίτερα τις ημέρες κατά τις οποίες επικρατεί άπνοια γίνεται αποπνικτική μετά την δύση του ήλιου.

Μάλιστα, σύμφωνα με έρευνες, ενώ παλιότερα η συγκέντρωση των αιωρούμενων σωματιδίων ήταν εντονότερη τις ώρες της κυκλοφοριακής αιχμής, τώρα είναι εντονότερη μετά τις 8 το βράδυ όταν ανάβουν τα τζάκια. Η έντονη μυρωδιά είναι απόδειξη των σωματιδίων που συγκεντρώνονται στον αέρα και ανάλογα με την ποσότητά τους βλάπτουν περισσότερο ή λιγότερο.

Η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος παρακολουθεί την εξέλιξη των τιμών των συγκεντρώσεων αιωρουμένων σωματιδίων σε 24ωρη βάση και συνιστά τη μη χρήση των τζακιών όταν οι μετεωρολογικές συνθήκες είναι τέτοιες που ευνοούν τη συσσώρευση ρύπανσης από αιωρούμενα σωματίδια στην ατμόσφαιρα.

«Όταν επικρατούν συγκεκριμένες κλιματικές συνθήκες, πρέπει να μην ανάβουμε κανένα τζάκι γιατί προκαλείται μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση η οποία έχει επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Βήχας, άσθματα, βρογχιτιδικά επεισόδια, μύτες βουλωμένες, μάτια ηλεκτρισμένα είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα», δηλώνει , ο καθηγητής πνευμονολογίας, Παναγιώτης Μπεχράκης και προσθέτει: «Δεν πρέπει να ανάβουμε το τζάκι για να διασκεδάσουμε και να παθαίνει άσθμα το παιδί του διπλανού μας.» «Κάποιοι θεωρούν ότι αν κάψουν καλά ξύλα τα πράγματα είναι καλύτερα. Συνδέουν την ρύπανση μόνο με τα μη κατάλληλα καυσόξυλα ή άλλα είδη που καίγονται. Δεν ισχύει αυτό. Και το καλύτερο καυσόξυλο ρυπαίνει. Αυτό πρέπει να γίνει σαφές. Δεν αποφεύγεται η ρύπανση με την καύση ποιοτικών ξύλων. Πρέπει να σεβόμαστε το περιβάλλον μας και να ακολουθούμε τις οδηγίες των αρχών γύρω από το ζήτημα. Είναι λίγες ημέρες του χρόνου που απαγορεύεται και πρέπει να σεβόμαστε τις συστάσεις», δηλώνει ο κ. Μπεχράκης.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση από τα τζάκια σύμφωνα με τους επιστήμονες επηρεάζει κυρίως τις ευπαθείς ομάδες, δηλαδή τους ηλικιωμένους, ιδιαίτερα αυτούς που έχουν υφιστάμενα πνευμονολογικά νοσήματα και τα μωρά. «Δεν μπορεί να κάνει κανείς κάτι απέναντι σε αυτή την κατάσταση. Δεν γίνεται να καταστρέφουμε το περιβάλλον και να μην έχουμε επιπτώσεις από αυτό. Το περιβάλλον μας αποτελεί προέκταση του βιολογικού μας εγώ και κατά συνέπεια όταν χαλάμε το περιβάλλον μας, χαλάμε τον εαυτό μας τον ίδιο. Και αυτό δεν αποφεύγεται», καταλήγει ο κ. Μπεχράκης, σημειώνοντας ότι οι λύσεις ενός μαντηλιού ή μιας μάσκας στο πρόσωπο για να μην εισπνέουμε την ρύπανση, βοηθούν ελάχιστα. Αντιπροτείνει την προσπάθεια να εισπνέει κανείς μόνο από τη μύτη, που αποτελεί φυσικό φίλτρο.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς πριν από 50 χρόνια αποτέλεσε πραγματική επανάσταση στα ιατρικά χρονικά: «Στις 3 Δεκεμβρίου 1967 ο χειρούργος Κριστιάν Μπαρνάρ κατάφερε να κάνει την πρώτη μεαμόσχευση καρδιάς στο νοσοκομείο Groote Schuur στο Κέιπ Τάουν.


Ο γιος ενός Ολλανδού ιεροκήρυκα της χριστιανικής ένωσης Heilsarmee ήταν ο πρώτος που τόλμησε να κάνει αυτό το βήμα. Η είδηση έκανε το γύρο το κόσμου και στην κυριολεξία συγκλόνισε. Ο 45χρονος τότε χειρούργος έγινε διάσημος μέσα σε μια μέρα.

Η καρδιά ενός 55χρονου εμπόρου τροφίμων, ο οποίος ήταν διαβητικός, είχε υποστεί βαρύτατες βλάβες. Όταν τη νύχτα της 2ας προς 3η Δεκεμβρίου ένας 25χρονος έχασε τη ζωή του σε τροχαίο, ο Κριστιάν Μπαρνάρ αποφάσισε να προχωρήσει στο εντυπωσιακό αυτό βήμα.

Και η αλήθεια είναι πως ο ασθενής του Λούις Γουασάνσκι φάνηκε στην αρχή να πηγαίνει καλύτερα. Ωστόσο 18 ημέρες αργότερα πέθανε εξαιτίας πνευμονικού οιδήματος.

Οι επικριτές του Μπερνάρ του επέρριπταν πως για λόγους προσωπικού γοήτρου προέβη στην πρωτοφανή για τα δεδομένα της εποχής εγχείρηση. Στη συνέχεια πάντως ακολούθησαν πολλές ιατρικές ομάδες, οι οποίες επιχείρησαν παρόμοιες μεταμοσχεύσεις. Τρεις ημέρες μετά τη μεταμόσχευση του Μπερνάρ, μια ομάδα γιατρών στη Νέα Υόρκη προσπάθησε να μεταμοσχεύσει μια καρδιά σε ένα έμβρυο, το οποίο όμως λίγες ώρες αργότερα πέθανε.

Ο Κριστιάν Μπερνάρ, ο οποίος πέθανε το 2001, έγινε αφορμή για να ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση για το κατά πόσο είναι ηθικά αποδεκτή η μεταμόσχευση οργάνων. Η καρδιά είχε μια ιδιαίτερη σημασία. Δεν ήταν σαν τα υπόλοιπα όργανα. Για τους πιστούς θεωρούνταν η «κατοικία» της ψυχής.

Ωστόσο μετά την πρώτη εγχείρηση ξεκίνησε ένας πραγματικός μαραθώνιος. Μέχρι τον Οκτώβριο του 1968 σε όλο τον κόσμο 66 ασθενείς είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση καρδιάς. Πολλοί από αυτούς κατάφερναν να ζήσουν μόνο μερικές ημέρες ή εβδομάδες.

Η εγχείρηση κατάφερε να γίνει εγχείρηση ρουτίνας τη δεκαετία του 1980, όταν ακολουθήθηκε μια διαφορετική θεραπεία σχετικά με τις αντιδράσεις που προκαλούσε η μεταμόσχευση στον ασθενή.

Σήμερα, οι λίστες αναμονής μοσχεύματος είναι πολύ μεγάλες και το 10% των ασθενών δεν καταφέρνει να επιβιώσει μετά την επέμβαση. Ωστόσο, σύμφωνα με το Γερμανικό Ίδρυμα Μεταμοσχεύσεων Οργάνων, τα δυο τρίτα των ασθενών καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα πέντε χρόνια. Στη Γερμανία γίνονται κάθε χρόνο 300 μεταμοσχεύσεις καρδιάς.

 

 

Deutsche Welle, DPA

Η πρόωρη φαλάκρα και το πρόωρο γκριζάρισμα των μαλλιών σχετίζεται με τουλάχιστον πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης σε έναν άνδρα πριν την ηλικία των 40 ετών, σύμφωνα με μια νέα ινδική επιστημονική έρευνα.


Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Σαχίν Πατίλ του Ινστιτούτου Καρδιολογίας και του Κέντρου Ερευνών στο Αχμενταμπάντ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Καρδιολογικής Εταιρείας της Ινδίας στην Καλκούτα, ανέλυσαν στοιχεία για 790 άνδρες έως 40 ετών με στεφανιαία νόσο, καθώς και για 1.270 συνομηλίκους υγιείς (για λόγους σύγκρισης).

Διαπιστώθηκε ότι οι νέοι άνδρες με καρδιοπάθεια είχαν σε μεγαλύτερο ποσοστό φαλάκρα (49%) από ό,τι οι υγιείς (27%), καθώς επίσης μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν γκριζάρει τα μαλλιά τους (50% έναντι 30%). Η μελέτη εκτιμά ότι η πρόωρη φαλάκρα σχετίζεται με 5,6 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, ενώ το πρόωρο γκριζάρισμα με 5,3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για την ίδια νόσο.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η πρόωρη φαλάκρα και το πρόωρο γκριζάρισμα είναι οι καλύτεροι δείκτες πρόγνωσης της καρδιοπάθειας, περισσότερο και από την παχυσαρκία ενός άνδρα, η οποία σχετίζεται με 4,1 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα στεφανιαίας. Σε μικρότερο βαθμό, ακολουθούν ως δείκτες πρόγνωσης άλλοι παράγοντες όπως ο διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, το κάπνισμα κ.α. Η φαλάκρα και το γκριζάρισμα πριν την ώρα τους δείχνουν ότι ένας άνδρας έχει πιθανώς μεγαλύτερη βιολογική ηλικία από τη χρονολογική, πράγμα που αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνό του.

Προηγούμενες έρευνες στην Ιαπωνία το 2013 και στη Δανία το 2014 είχαν επίσης συσχετίσει τη φαλάκρα και τα γκρίζα μαλλιά με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας σε νέους άνδρες. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το 57% των παιδιών και των εφήβων στις ΗΠΑ θα είναι παχύσαρκο μέχρι τα 35 του χρόνια αν συνεχιστεί η τρέχουσα τάση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας που δόθηκε χθες Τετάρτη στη δημοσιότητα.


Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση New England Journal of Medicine, προσθέτει σε σχέση με παλαιότερες έρευνες ότι το μη φυσιολογικό βάρος στην παιδική ηλικία οδηγεί συχνά σε παχυσαρκία στην ενήλικη ζωή.

Σημειώνει ότι ενώ τον μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν τα παιδιά με παραπανίσια κιλά, ακόμη και όσοι φθάνουν στην ηλικία των 20 με το κατάλληλο βάρος αντιμετωπίζουν κίνδυνο στο σύγχρονο κόσμο, όπου σύντομα η παχυσαρκία κινδυνεύει να θεωρείται φυσιολογική. Τα ευρήματα, υποδηλώνουν την ανάγκη για ενίσχυση των προσπαθειών για πρόληψη της παχυσαρκίας από την βρεφική ηλικία μέχρι την εφηβική. Το ποσοστό της παχυσαρκίας σήμερα, το οποίο μόλις αναθεωρήθηκε από αμερικανούς κυβερνητικούς αξιωματούχους, βρίσκεται σε επίπεδο ρεκόρ 39,8%.

Στην κατηγορία των παιδιών και εφήβων ανέρχεται σε 18,5%. Η παχυσαρκία στους ενήλικες συνδέεται με προβλήματα υγείας, περιλαμβανομένου του διαβήτη, της καρδιοπάθειας και του καρκίνου. Η νέα έρευνα βασίζεται στα δεδομένα για τις τάσεις στο σωματικό βάρος από πολλές μελέτες, οι οποίες παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες σε διάφορες περιόδους της ζωής τους. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα δεδομένα αυτά για να δημιουργήσουν ένα μοντέλο που θα προβλέπει τι θα συμβεί στο μέλλον με το βάρος των σημερινών παιδιών αν συνεχιστεί αυτή η τάση. Η έρευνα ωστόσο δεν εξετάζει την γενεσιουργό αιτία, αλλά υπαινίσσεται ότι οι αυξημένοι κίνδυνοι λειτουργούν σωρευτικά από πολύ μικρή ηλικία. Για παράδειγμα, ένα πολύ παχύσαρκο πεντάχρονο παιδί αντιμετωπίζει 89% κίνδυνο παχυσαρκίας ως μεσήλικας, ενώ ένα παιδί με φυσιολογικό βάρος κινδυνεύει κατά 53%. 

Πιθανές διορθωτικές αλλαγές, όπως η επιβολή φόρων σε ποτά με υψηλή περιεκτικότητα ζάχαρης, απαιτούν περαιτέρω έρευνα, υπογράμμισε ο ίδος. Πάντως, οι βιομηχανίες αναψυκτικών και ροφημάτων αμφησβητούν την όποια σχέση της παχυσαρκίας με την κατανάλωσή τους.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γάλλοι γιατροί ανακοίνωσαν ότι ένα αντικαρκινικό φάρμακο πέτυχε να μειώσει δραστικά τον ιό HIV σε έναν 51χρονο ασθενή. Η ελπιδοφόρα ανακοίνωση συμπίπτει με τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα AIDS.


Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ογκολογίας "Annals of Oncology", ανακοίνωσαν ότι ο ασθενής που πήρε το φάρμακο νιβολουμάβη (πωλείται ως Opdivo από τη Bristol-Myers), εμφάνισε «δραστική και μόνιμη μείωση» του ιού HIV στον οργανισμό του. Το nivolumab, ένα φάρμακο αντικαρκινικής ανοσοθεραπείας που έχει χρησιμοποιηθεί κατά των καρκίνων των πνευμόνων, των νεφρών και του δέρματος, φαίνεται ότι έχει επίσης ικανότητες να καταστρέφει τα μολυσμένα με HIV κύτταρα, ακόμη και εκείνα που «κρύβονται» και ξεφεύγουν από τις συνήθεις αντιρετροϊκές θεραπείες. «Πρέπει να παραμείνουμε επιφυλακτικοί, ιδίως επειδή πρόκειται για μία μόνο περίπτωση» δήλωσε ο Σπανό, πολύ περισσότερο, όπως είπε, που σε έναν άλλο ασθενή το Opdivo (ένας αναστολέας της πρωτεΐνης PD-1) δεν επέφερε ανάλογη μείωση του HIV. Όπως είπε ο Γάλλος ογκολόγος, μπορεί το φάρμακο να αποδειχθεί αποτελεσματικό σε ασθενείς με HIV, οι οποίοι είναι είτε καρκινοπαθείς είτε όχι.

Ο 51χρονος, ο οποίος είχε διαγνωσθεί με HIV το 1995 και με καρκίνο των πνευμόνων το 2015, είχε κάνει 31 ενέσεις νιβολουμάβης κάθε δύο εβδομάδες, ξεκινώντας το Δεκέμβριο 2016. Ο ασθενής εμφάνισε σημαντική βελτίωση μετά τους τέσσερις μήνες θεραπείας, αλλά παραμένει υπό διερεύνηση κατά πόσο ο HIV θα επανεμφανισθεί εν καιρώ στον οργανισμό του. Περίπου 37 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν παγκοσμίως τον ιό HIV που προκαλεί AIDS και, από αυτούς, σχεδόν 21 εκατομμύρια ακολουθούν αντιρετροϊκή θεραπεία.

Όμως μια άλλη επιστημονική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σε αρκετές χώρες, ιδίως στις φτωχότερες, αυξάνονται τα επίπεδα αντίστασης στα αντιρετροϊκά φάρμακα κατά του HIV.

Το ποσοστό αντίστασης των ασθενών είναι πια περίπου 10% (ένας στους δέκα). Η σχετική μελέτη, που κάλυψε 56.000 ασθενείς σε 63 χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL) και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, με επικεφαλής τον καθηγητή Ραβίντρα Γκούπτα και δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet Infectious Diseases". 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο διαβήτης και το πάχος είναι η αιτία για το 5,9% των νέων περιστατικών καρκίνου στον κόσμο (σχεδόν 800.000 περιστατικά), σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη με ελληνική σμυμετοχή.


Είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια τόσο συγκεκριμένη εκτίμηση σε παγκόσμιο επίπεδο για το πόσοι καρκίνοι μπορούν να αποδοθούν στο διαβήτη και στην παχυσαρκία. Συγκεκριμένα, το 3,9% όλων των νέων καρκίνων (περίπου 544.300 περιστατικά ετησίως) σχετίζονται με τον υψηλότερο του κανονικού δείκτη μάζας σώματος (άνω του 25), ενώ το 2% των καρκίνων (280.100 περιστατικά) σχετίζονται με το διαβήτη.

Οι καρκίνοι που προκαλούνται κάθε χρόνο από τον διαβήτη και την παχυσαρκία διεθνώς, είναι σχεδόν διπλάσιοι στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες (περίπου 497.000 έναντι 296.000). Οι ερευνητές,, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Lancet Diabetes and Endocrinology Journal", ανέλυσαν στοιχεία για 12 είδη καρκίνου σε 175 χώρες.

Μεταξύ των ερευνητών ήταν ο ελληνικής καταγωγής Βασίλης Κόντης του Τμήματος Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Imperial College του Λονδίνου. Εκτιμάται ότι 422 εκατομμύρια ενήλικοι έχουν διαβήτη και 2,01 δισεκατομμύρια είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Τόσο τα παραπανίσια κιλά όσο και ο διαβήτης θεωρούνται παράγοντες κινδύνου για διάφορες μορφές καρκίνου.

Καθώς η παχυσαρκία και ο διαβήτης εξαπλώνονται συνεχώς, οι επιστήμονες αναμένουν ότι θα αυξηθεί το ποσοστό των καρκίνων παγκοσμίως που θα σχετίζονται με αυτές τις δύο αιτίες. Η αύξηση έως το 2025 εκτιμάται ότι θα είναι πάνω από 30% στις γυναίκες και 20% στους άνδρες.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι περισσότερες περιπτώσεις καρκίνων σχετικών με το πάχος και το διαβήτη, συμβαίνουν στις ανεπτυγμένες δυτικές χώρες (το 38,2%) και στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας (το 24,1%).

Παγκοσμίως, δύο καρκίνοι, του ήπατος και του μαστού, είναι αυτοί με το μεγαλύτερο αναλογικά αριθμό νέων περιστατικών που συνδέονται με το διαβήτη και την παχυσαρκία. Αναλυτικότερα, στους άνδρες οι δύο συχνότεροι σχετιζόμενοι καρκίνοι είναι του ήπατος (43%) και του παχέος εντέρου (21,5%), ενώ στις γυναίκες είναι του μαστού (30%) και του ενδομητρίου (24,5%). 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έλληνες και Κύπριοι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και του Ινστιτούτου Γενετικής Wellcome Trust Sanger στη Βρετανία ανακάλυψαν ότι η απενεργοποίηση ενός γονιδίου καταστρέφει τα κύτταρα με οξεία μυελογενή λευχαιμία (ΟΜΛ), χωρίς να προξενεί βλάβη στα μη λευχαιμικά κύτταρα του αίματος. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για την ανάπτυξη ενός νέου φαρμάκου που θα στοχεύει στο συγκεκριμένο γονίδιο (METTL3).


Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τόνι Κουζαρίδη του Ινστιτούτου Gurdon του Κέιμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", αποκάλυψαν ότι το εν λόγω γονίδιο παίζει κρίσιμο ρόλο για την επιβίωση των κυττάρων με OML. Η ΟΜΛ είναι ένας επιθετικός καρκίνος του αίματος που πλήττει ανθρώπους όλων των ηλικιών, συχνά απαιτώντας μήνες εντατικής χημειοθεραπείας και παρατεταμένες εισαγωγές στο νοσοκομείο. Αναπτύσσεται στα κύτταρα του μυελού των οστών, σταδιακά αντικαθιστώντας τα υγιή κύτταρα και προκαλώντας απειλητικές για τη ζωή λοιμώξεις και αιμορραγίες.

Οι υπάρχουσες θεραπείες είναι οι ίδιες εδώ και δεκαετίες, ενώ λιγότεροι από ένας στους τρεις ασθενείς επιβιώνουν. Αναζητώντας νέες θεραπείες, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την ισχυρή τεχνική γονιδιακής επεξεργασίας CRISPR-Cas 9 για να αναζητήσουν ευάλωτα σημεία στα λευχαιμικά κύτταρα. Τελικά βρήκαν ότι το γονίδιο METTL3 είναι αυτό που παίζει ζωτικό ρόλο για την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Επιστήμονες στις ΗΠΑ, οι οποίοι χρηματοδοτούνται από τον αμερικανικό στρατό, αναπτύσσουν τα πρώτα εγκεφαλικά εμφυτεύματα που διαθέτουν τεχνητή νοημοσύνη και προορίζονται για την «αυτόματη» θεραπεία των ψυχικών παθήσεων.


Οι εν λόγω συσκευές καταγράφουν τη νευρωνική δραστηριότητα και, όταν κρίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά, αυτόματα διεγείρουν τον εγκέφαλο με ηλεκτρικούς παλμούς, ώστε να αλλάξουν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου.

Δύο ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες, μία από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και μία από το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης και το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, άρχισαν ήδη δοκιμές των εμφυτευμάτων σε ανθρώπους, με υποστήριξη από την Υπηρεσία Προωθημένων Αμυντικών Ερευνητικών Προγραμμάτων (DARPA) του Πενταγώνου, σύμφωνα με το "Nature". Τα εμφυτεύματα διαθέτουν ηλεκτρονικούς αισθητήρες και αλγόριθμούς τεχνητής νοημοσύνης που «διαβάζουν» τη δραστηριότητα των νευρώνων του εγκεφάλου, με στόχο να ανιχνεύσουν τυχόν διαταραχές. Στη συνέχεια, κάνουν μικρά ηλεκτροσόκ προκειμένου να τον επαναφέρουν σε φυσιολογική κατάσταση, χωρίς να επέμβει κάποιος γιατρός ή να χρειασθεί φαρμακοθεραπεία.

Οι σχετικές έρευνες, που παρουσιάσθηκαν σε συνέδριο της Εταιρείας Νευροεπιστήμης στην Ουάσιγκτον, μπορεί τελικά να οδηγήσουν σε ένα νέο τρόπο για τη θεραπεία των ψυχικών παθήσεων, ιδίως όσων ασθενών δεν ανταποκρίνονται στις υπάρχουσες θεραπείες. Η χρήση εμφυτευμάτων που στέλνουν ηλεκτρικούς παλμούς (μια τεχνική γνωστή ως «εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου») δεν είναι νέα ανακάλυψη, αλλά χρησιμοποιείται εδώ και μερικά χρόνια για την αντιμετώπιση νευρολογικών παθήσεων όπως το Πάρκινσον, όμως έχει μικρότερη επιτυχία στις ψυχικές παθήσεις όπως η κατάθλιψη.

Τα νέα εμφυτεύματα είναι πιο εξελιγμένα, επειδή διαθέτουν δική τους «νοημοσύνη», επιτρέπουν την εξατομικευμένη χρήση τους ανάλογα με τον ασθενή και είναι σχεδιασμένα ειδικά για τις ψυχικές διαταραχές. Η DARPA ενισχύει την έρευνα, επειδή θέλει να την αξιοποιήσει σε στρατιώτες και βετεράνους, που πάσχουν από έλλειψη συγκέντρωσης, κατάθλιψη, μετατραυματικό στρες, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή κ.α.

Σε πρώτη φάση τα εμφυτεύματα δοκιμάζονται σε ασθενείς με επιληψία. Από την άλλη, εγείρονται ηθικά ζητήματα, καθώς η νέα βιοϊατρική τεχνολογία δίνει στους επιστήμονες πρόσβαση στον εσωτερικό κόσμο ενός ανθρώπου σε πραγματικό χρόνο. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι ήδη συνεργάζονται με ειδικούς στο πεδίο της νευροηθικής. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα είναι καλύτερη για έναν ηλικιωμένο από το να μη κάνει τίποτε, αν θέλει να μειώσει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.


Η μελέτη, που έγινε σε περισσότερους από 24.500 ανθρώπους ηλικίας 39 έως 79 ετών και διήρκεσε 18 χρόνια, έδειξε ότι όσοι ηλικιωμένοι ήσαν μέτρια αδρανείς σωματικά, είχαν κατά μέσο όρο 14% μειωμένο κίνδυνο να πάθουν κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο (έμφραγμα, εγκεφαλικό κ.α.), σε σχέση με όσους ήσαν τελείως αδρανείς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καρδιολόγο δρα Σανγκίτα Λάχμαν του Ακαδημαϊκού Ιατρικού κέντρου του 'Αμστερνταμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό περιοδικό προληπτικής καρδιολογίας "European Journal of Preventive Cardiology", τόνισαν ότι ακόμη και μικρά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας είναι επωφελή για την υγεία της καρδιάς. Όπως είπε η Λάχμαν, «οι ηλικιωμένοι πρέπει να ενθαρρύνονται τουλάχιστον να περπατούν, να κάνουν κηπουρική ή τις δουλειές του νοικοκυριού».

Οι συστάσεις των ειδικών διεθνώς είναι ένας μεσήλικας άνθρωπος 55 έως 65 ετών να κάνει τουλάχιστον 150 λεπτά άσκησης μέτριας έντασης την εβδομάδα ή 75 λεπτά μεγάλης έντασης. Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας (άνω των 65 ετών) μπορούν να έχουν όφελος και με πολύ λιγότερη δραστηριότητα. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όσοι πίνουν τρεις ή τέσσερις καφέδες τη μέρα, είναι πιθανότερο να έχουν όφελος στην υγεία τους, παρά κάποιο πρόβλημα, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη. Οι καφέδες, μεταξύ άλλων, σχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο καρδιοπάθειας και πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.


Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς και το BBC, αξιολόγησαν στοιχεία από 218 μελέτες (μετα-ανάλυση). Η νέα μελέτη δείχνει ότι η κατανάλωση καφέ σχετίζεται επίσης με μειωμένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, ηπατοπάθειας, άνοιας και ορισμένων μορφών καρκίνου (προστάτη, ενδομητρίου, δέρματος, ήπατος). Το μεγαλύτερο όφελος φαίνεται να παρέχει η κατανάλωση τριών καφέδων ημερησίως. Η μεγαλύτερη κατανάλωση δεν σχετίζεται με βλάβη στην υγεία, αλλά τα οφέλη είναι μικρότερα. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η μελέτη δείχνει μια συσχέτιση ανάμεσα στον καφέ και στην υγεία και δεν αποδεικνύει ότι αυτός είναι η αιτία, καθώς μπορεί να παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες (σωματική άσκηση, κάπνισμα, ηλικία κ.α.). Οι ειδικοί τόνισαν ότι δεν υπάρχει λόγος κανείς να αρχίσει να πίνει καφέ για λόγους υγείας ή πρόληψης ασθενειών.

Πάντως, όπως είπε ο καθηγητής Πολ Ρόντερικ του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, «τα οφέλη της μέτριας κατανάλωσης καφέ φαίνεται να είναι μεγαλύτερα από τους κινδύνους». Ως μέτρια κατανάλωση θεωρούνται τα 440 μιλιγκράμ καφεΐνης, που αντιστοιχούν σε τρεις έως τέσσερις καφέδες. Ένας στιγμιαίος καφές έχει περίπου 100 mg καφεΐνης, ένας καφές φίλτρου 140 mg, ενώ ένα τσάι 75 μιλιγκράμ.

Η νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι ο πολύς καφές (πάνω από δύο τη μέρα) μπορεί να κάνει κακό στην εγκυμοσύνη, αυξάνοντας τον κίνδυνο αποβολής.

Ακόμη, οι γυναίκες που κινδυνεύουν με κατάγματα, πρέπει να περιορίσουν τον καφέ. Οι ερευνητές τόνισαν ότι ο καφές είναι γενικά πιο υγιεινός, όταν πίνεται χωρίς πρόσθετη ζάχαρη, γάλα ή κρέμα ή κάποιο λιπαρό σνακ για συνοδευτικό. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters

Η ρύπανση του αέρα, ιδίως με μικροσκοπικά σωματίδια (ΡΜ2,5), σχετίζεται με χειρότερη ποιότητα σπέρματος και μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα υπογονιμότητας ενός άνδρα, σύμφωνα με μια νέα κινεζική επιστημονική έρευνα.


Αν και η κλινική επίπτωση είναι σχετικά μικρή, με δεδομένη την εξάπλωση του προβλήματος της ρύπανσης διεθνώς, οι κινέζοι επιστήμονες προειδοποιούν ότι ένας σημαντικός αριθμός ζευγαριών σε όλο τον κόσμο πιθανώς δυσκολεύονται να κάνουν παιδί εξαιτίας αυτού του λόγου. Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επαγγελματικής και περιβαλλοντικής υγείας "Occupational & Environmental Medicine", ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 6.500 άνδρες ηλικίας 15 έως 49 ετών στην Ταϊβάν.

Διαπιστώθηκε μια στενή συσχέτιση ανάμεσα στην ύπαρξη σπέρματος με ανωμαλίες (στο μέγεθος και στην μορφολογία του) και στην έκθεση ενός άνδρα σε υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης στον τόπο διαμονής του. Για κάθε πέντε μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα (5 μg/m3) αύξησης στην περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας με σωματίδια διαμέτρου έως δυόμισι εκατομμυριοστών του μέτρου (ΡΜ2,5) σε διάστημα δύο ετών, παρατηρείτο σημαντική μείωση στα φυσιολογικά σπερματοζωάρια κατά 1,3% περίπου.

Από την άλλη, διαπιστώθηκε ότι η ρύπανση σχετίζεται με αυξημένο αριθμό σπερματοζωαρίων, πιθανώς ως αντιστάθμισμα στην αρνητική επίπτωση που έχει στο μέγεθος και στο σχήμα τους. Παρόμοια ευρήματα στη μορφολογία και στον αριθμό των σπερματοζωαρίων βρέθηκαν και όταν η έκθεση ενός άνδρα στη ρύπανση δεν ξεπερνούσε τους τρεις μήνες.

Μέσω ποιου ακριβώς βιολογικού μηχανισμού, η ρύπανση σχετίζεται με την ανάπτυξη των σπερματοζωαρίων, παραμένει ασαφές. Προηγούμενες μελέτες σε πειραματόζωα έχουν πάντως δείξει ότι πολλά συστατικά των μικροσωματιδίων, όπως τα βαρέα μέταλλα και οι αρωματικοί υδρογονάνθρακες, προξενούν βλάβες στο σπέρμα. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που κοιμούνται ανάσκελα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, αντιμετωπίζουν διπλάσιο κίνδυνο να γεννήσουν νεκρό μωρό, γι' αυτό είναι καλύτερα να κοιμούνται με το πλευρό, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.


Η νέα μελέτη, με την ονομασία MiNESS, είναι η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα και επιβεβαιώνει ανάλογα ευρήματα μικρότερων ερευνών που είχαν γίνει στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Αλεξάντερ Χίζελ του Νοσοκομείου St.Mary του Μάντσεστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό μαιευτικής και γυναικολογίας "British Journal of Obstetrics & Gynaecology", σύμφωνα με το BBC, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 1.000 γυναίκες, από τις οποίες 291 γέννησαν νεκρό παιδί.

Διαπιστώθηκε ότι η πλάγια θέση στην οποία μια γυναίκα αποκοιμιέται στη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της εγκυμοσύνης, παίζει ρόλο στη γέννηση ενός υγιούς μωρού. Δεν έχει τόση σημασία αν μια γυναίκα ξυπνά ανάσκελα, αλλά το πώς κοιμήθηκε.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι περίπου μία στις 225 κυήσεις καταλήγει στη γέννηση νεκρού μωρού και εκτίμησαν ότι αν οι έγκυες κοιμούνταν πάντα στο πλευρό, αρκετά μωρά θα σώζονταν. Όπως είπαν, ένα «κόλπο» για να κοιμάται μια έγκυος στο πλευρό, είναι να βάζει ένα ή περισσότερα μαζιλάρια στην πλάτη της, ενώ τόνισαν ότι δεν έχει σημασία αν κοιμάται στο αριστερό ή στο δεξί πλευρό της.

Οι γυναικολόγοι δεν είναι βέβαιοι γιατί αυξάνεται ο κίνδυνος γέννησης νεκρού μωρού, αν η έγκυος κοιμάται ανάσκελα. Ίσως οφείλεται στο ότι, σε αυτή την περίπτωση, το συνδυασμένο βάρος του μωρού και της μήτρας πιέζει τα αιμοφόρα αγγεία, περιορίζοντας την κυκλοφορία του αίματος και του οξυγόνου προς το έμβρυο. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καναδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δοκιμάζουν ένα νέο φάρμακο για την αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), γνωστή και ως νόσο του κινητικού νευρώνα ή νόσο Λου Γκέριγκ, ο πιο διάσημος ασθενής της οποίας είναι ο καθηλωμένος στο αναπηρικό αμαξίδιό του βρετανός επιστήμονας Στίβεν Χόκινγκ.


Το φάρμακο είναι η πιμοζίδη, η οποία όπως έχουν δείξει οι έως τώρα δοκιμές (φάσης 1) σε πειραματόζωα και ανθρώπους, είναι ασφαλής και φαίνεται να «φρενάρει» την επιδείνωση της νόσου, σταθεροποιώντας την κατάσταση του ασθενούς. Η ALS είναι μια νευροεκφυλιστική πάθηση που συνήθως οδηγεί σε προοδευτική παράλυση των σκελετικών μυών και, κατά μέσο όρο, σε θάνατο μέσα σε μια τριετία από την εμφάνιση των συμπτωμάτων (κάτι που όμως δεν συνέβη στην περίπτωση του Σ.Χόκινγκ).

Οι ερευνητές του Κέντρου Ερευνών του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Μόντρεαλ (CRCHUM) και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κλινικών ερευνών "JCI Insight". «Το νέο φάρμακο μειώνει τα συμπτώματα της νόσου στα πειραματόζωα. Τα υπάρχοντα φάρμακα riluzole και edaravone έχουν μέτρια αποτελέσματα. Όμως κι άλλες μελέτες πρέπει να γίνουν για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά μας. Πάντως πιστεύουμε ότι βρήκαμε ένα φάρμακο, που μπορεί να αποδειχθεί πιο αποτελεσματικό για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των ασθενών», δήλωσε ο Πάρκερ.

Σε λίγες εβδομάδες ξεκινά η φάση 2 της κλινικής δοκιμής της πιμοζίδης σε 100 εθελοντές, με υπεύθυνο τον αναπληρωτή καθηγητή Λόρενς Κόρνγκατ του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι. Η μελέτη θα πραγματοποιηθεί σε εννέα νοσοκομεία του Καναδά και θα διαρκέσει έξι μήνες, προκειμένου να επιβεβαιώσει την ασφάλεια του φαρμάκου και, κυρίως, την αποτελεσματικότητά του στη μετρίαση των συμπτωμάτων.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν αν η πιμοζίδη μπορεί να έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα στους ανθρώπους ή απλώς διατηρεί τη νευρομυική λειτουργία, «φρενάροντας» την επιδείνωση της νόσου. Ανέφεραν ότι είναι πρόωρο να εξαχθούν συμπεράσματα και τόνισαν ότι, σε αυτό το στάδιο, οι ασθενείς με ALS δεν πρέπει να δοκιμάσουν μόνοι τους να χρησιμοποιήσουν την πιμοζίδη, η οποία έχει σοβαρές παρενέργειες.

Η συγκεκριμένη φαρμακευτική ουσία είναι γνωστή εδώ και 50 περίπου χρόνια και ήδη έχει χρησιμοποιηθεί κατά της σχιζοφρένειας. Οι δοκιμές της πιμοζίδης κατά της ALS άρχισαν πριν έξι χρόνια, διαδοχικά σε σκουλήκια ψάρια και ποντίκια, αφήνοντας ενθαρρυντικά αποτελέσματα. To 2015 πραγματοποιήθηκε η πρώτη κλινική δοκιμή διάρκειας έξι εβδομάδων σε 25 ασθενείς στον Καναδά. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

 

 

Οι άνθρωποι που πίνουν πολύ αλκοόλ και καπνίζουν, επίσης, εμφανίζουν στην όψη τους πρόωρα σημάδια γήρανσης, δείχνοντας μεγαλύτερης ηλικίας από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα. Η ελαφριά έως μέτρια κατανάλωση αλκοόλ και το αραιό κάπνισμα δεν έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.


Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Τζέιν Τόλστρουπ του Εθνικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας στην Κοπεγχάγη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό επιδημιολογίας "Journal of Epidemiology & Community Health", ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 11.500 ανθρώπους 21 έως 93 ετών, των οποίων η υγεία και η εξωτερική εμφάνιση για σημάδια γήρανσης παρακολουθήθηκαν επί 11,5 χρόνια κατά μέσο όρο. Η μέση κατανάλωση αλκοόλ των συμμετεχόντων ήταν περίπου δυόμισι ποτά την εβδομάδα για τις γυναίκες και 11 για τους άνδρες. Το 57% των γυναικών και το 67% των ανδρών ήσαν καπνιστές.

Ως σημάδια πρόωρων γηρατειών θεωρήθηκαν οι ρυτίδες στους λοβούς των αυτιών, οι σκούροι κύκλοι γύρω από τα μάτια (το πιο κοινό σημάδι και στα δύο φύλα), οι κιτρινωπές πλάκες στα βλέφαρα (ξανθελάσματα), η απώλεια των μαλλιών (κυρίως στους άνδρες) κ.α. Διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερο πίνει και καπνίζει κανείς, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να δείχνει πιο μεγάλος από την ηλικία του, δηλαδή να υπάρχει απόκλιση ανάμεσα στη βιολογική και στη χρονολογική ηλικία του. Για παράδειγμα, μια γυναίκα που καπνίζει ένα πακέτο τσιγάρων τη μέρα επί 15 έως 30 χρόνια, έχει κατά μέσο όρο 41% μεγαλύτερη πιθανότητα να δείχνει μεγαλύτερη από τα χρόνια της, ενώ για τους άνδρες η πιθανότητα αυξάνει κατά 12% αντίστοιχα.

Μια γυναίκα που πίνει 28 ποτά την εβδομάδα (τέσσερα τη μέρα κατά μέσο όρο), έχει 33% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσει μαύρους κύκλους γύρω από τα μάτια της, ενώ ο κίνδυνος είναι κατά 35% μεγαλύτερος για έναν άνδρα που πίνει πάνω από 35 μερίδες αλκοόλ την εβδομάδα. Η ανάλυση δείχνει ότι ανάμεσα σε αυτούς που δεν πίνουν καθόλου αλκοόλ και σε αυτούς που πίνουν λίγο έως μέτρια, δεν υπάρχουν διαφορές όσον αφορά τα σημάδια της πρόωρης γήρανσης. Η φαλάκρα είναι το σημάδι εκείνο που εξαρτάται λιγότερο από το ποτό και το αλκοόλ, επειδή επηρεάζεται σε μεγαλύτερο βαθμό από τα γονίδια και τα επίπεδα των ανδρικών ορμονών. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το έμφραγμα αυξάνει τον κίνδυνο αγγειακής άνοιας κατά 35% και ο κίνδυνος παραμένει αυξημένος ακόμη και 35 χρόνια μετά το έμφραγμα από το οποίο επιβίωσε ο ασθενής. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας δανικής επιστημονικής έρευνας.


Η άνοια αγγειακής αιτιολογίας προκαλείται από εγκεφαλικές βλάβες που οφείλονται είτε σε θρομβώσεις και μικρά εγκεφαλικά, είτε σε αιμορραγικά επεισόδια. Η αγγειακή άνοια είναι διαφορετικής μορφής από τη συνηθέστερη μορφή άνοιας που οφείλεται στη νευροεκφυλιστική νόσο Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές του Τμήματος Κλινικής Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου του Ώρχους, με επικεφαλής τον Γιενς Σούντμπολ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Circulation", ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 200.000 περιστατικά άνοιας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν επιβιώσει τουλάχιστον επί ένα χρόνο μετά από έμφραγμα, είχαν αυξημένη πιθανότητα 35% κατά μέσο όρο να εμφανίσουν αργότερα στη ζωή τους αγγειακή άνοια, αλλά όχι άνοια λόγω Αλτσχάιμερ.

Ο κίνδυνος άνοιας ήταν πολύ μεγαλύτερος (τετραπλάσιος), αν ο ασθενής, μετά το έμφραγμα, είχε υποβληθεί και σε επέμβαση «μπαϊ-πας». Εκτιμάται ότι έως το 2050 περίπου 131 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο θα πάσχουν από διάφορες μορφές άνοιας. Η αγγειακή άνοια αποτελεί περίπου το 20% των περιστατικών, ενώ οι άνοιες λόγω Αλτσχάιμερ το 50%. Σε σχέση με τις άλλες μορφές άνοιας, η αγγειακή άνοια θεωρείται αυτή που μπορεί να προληφθεί περισσότερο. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που έχουν βιώσει μία ή περισσότερες τραυματικές εμπειρίες στη ζωή τους ή έχουν ζήσει συμβάντα που τους προκάλεσαν στρες τα τελευταία χρόνια, έχουν αυξημένη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκες, σε σχέση με όσες δεν έχουν στρες ούτε ψυχικά τραύματα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.


Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια ιατρικής Μισέλ 'Αλμπερτ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε αμερικανικό καρδιολογικό συνέδριο, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 22.000 γυναίκες μέσης και τρίτης ηλικίας, από τις οποίες το ένα τέταρτο περίπου (23%) ήσαν παχύσαρκες, είχαν δηλαδή δείκτη μάζας σώματος άνω του 30. Διαπιστώθηκε ότι όσες γυναίκες είχαν περάσει κάποιο τραυματικό συμβάν (όπως θάνατο παιδιού, βίαιη σωματική επίθεση κ.α.) ή στρεσογόνα γεγονότα , ήταν κατά μέσο όρο 11% πιθανότερο να είναι παχύσαρκες. Όσο πιο βεβαρημένο με τραυματικά και στρεσογόνα περιστατικά ήταν το παρελθόν μιας γυναίκας κατά την τελευταία πενταετία, τόσο πιθανότερο ήταν να είναι παχύσαρκη.

Έτσι, γυναίκες με τέσσερα ή περισσότερα τέτοια περιστατικά είχαν 36% μεγαλύτερη πιθανότητα παχυσαρκίας, σε σχέση με όσες δεν είχαν καμία τραυματική εμπειρία. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι το ψυχολογικό στρες με τη μορφή αρνητικών και τραυματικών συμβάντων στη ζωή αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την αύξηση του βάρους», δήλωσε η 'Αλμπερτ. Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει την παχυσαρκία με αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα, εγκεφαλικό, διαβήτη, καρκίνο και άλλες παθήσεις. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι άνθρωποι που αφενός πίνουν καφέ και αφετέρου ακολουθούν μια κατά βάση φυτοφαγική διατροφή, αποφεύγοντας το κρέας, ιδίως το επεξεργασμένο, έχουν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια, σύμφωνα με δύο νέες αμερικανικές επιστημονικές έρευνες, που παρουσιάσθηκαν σε καρδιολογικό συνέδριο στην Καλιφόρνια.


Η πρώτη μελέτη, με επικεφαλής τη Λάουρα Στίβενς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, χρησιμοποίησε υπολογιστή με τεχνητή νοημοσύνη (μηχανική μάθηση) για να αναλύσει στοιχεία από χλιάδες ανθρώπους, που παρακολουθούνταν στο πλαίσιο της μακρόχρονης «Καρδιολογικής Μελέτης του Φράμιγκχαμ» στις ΗΠΑ.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι πίνουν καφέ, έχουν μειωμένο κίνδυνο κατά 7% για καρδιακή ανεπάρκεια και κατά 8% για εγκεφαλικό, με κάθε πρόσθετο φλιτζάνι καφέ που καταναλώνουν μέσα στην εβδομάδα, σε σχέση με όσους δεν πίνουν καθόλου καφέ.

Ακολούθησε η επιβεβαίωση αυτής της συσχέτισης μεταξύ καφέ-καρδιακής ανεπάρκειας με στοιχεία και από δύο άλλες μελέτες σε άλλους πληθυσμούς. Η δεύτερη μελέτη, με επικεφαλής την Κάιλα Λάρα της Ιατρικής Σχολής Icahn του Νοσοκομείου του Όρους Σινά στη Νέα Υόρκη, ανέλυσε στοιχεία για περίπου 15.700 ανθρώπους άνω των 45 ετών χωρίς ιστορικό καρδιακής νόσου, για μια περίοδο τεσσάρων ετών.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι έκαναν κυρίως φυτοφαγική διατροφή (ψάρια, φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά ολικής άλεσης) και απέφευγαν τα κρέατα (ιδίως τα επεξεργασμένα), είχαν κατά μέσο όρο 42% μικρότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν καρδιακή ανεπάρκεια.

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια χρόνια και προοδευτικά επιδεινούμενη κατάσταση, στην οποία η καρδιά δυσκολεύεται να αντλήσει αρκετό αίμα. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ο υγιεινός τρόπος διατροφής μειώνει τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης, ενώ η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτό ισχύει και για την καρδιακή ανεπάρκεια.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ έδωσε την έγκρισή της για την κυκλοφορία του πρώτου ψηφιακού χαπιού, το οποίο διαθέτει ενσωματωμένο ηλεκτρονικό αισθητήρα. Με αυτό τον τρόπο, το ίδιο το φάρμακο «μαρτυράει» στο γιατρό ή στους συγγενείς, κάθε φορά που ο ασθενής δεν το παίρνει λόγω αφηρημάδας ή σκοπιμότητας.


Είναι γνωστό ότι σε όλο τον κόσμο εκατομμύρια ασθενείς δεν παίρνουν τα φάρμακά τους με βάση τη συνταγογράφηση των γιατρών, είτε επειδή είναι αμελείς, είτε επειδή δεν θέλουν να τα πάρουν παρά τις οδηγίες. Εξαιτίας αυτής της πρακτικής, πολλοί ασθενείς δεν θεραπεύονται σωστά, με συνέπεια ή φαρμακευτική θεραπεία τους να παρατείνεται ή τελικά να καθιστά αναγκαία την εισαγωγή τους σε νοσοκομείο. Αυτό σημαίνει τεράστιες περιττές δαπάνες διεθνώς, που επιβαρύνουν τόσο τα δημόσια συστήματα υγείας όσο και τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείς και οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αν οι ασθενείς ήσαν συνεπείς. Το πρώτο εγκεκριμένο ψηφιακό χάπι, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», είναι το αντιψυχωσικό Abilify MyCite, που θα συνταγογραφείται για ασθενείς με σχιζοφρένεια, διπολική διαταραχή και μείζονα κατάθλιψη. Όλες αυτές είναι παθήσεις στις οποίες συχνά ο ασθενής δεν τηρεί σωστά τη φαρμακευτική θεραπεία, είτε επειδή θέλει να αποφύγει τις παρενέργειες των φαρμάκων, είτε επειδή νομίζει ότι είναι υγιέστατος, είτε επειδή απλώς έχει παρανοϊκές σκέψεις ότι ο γιατρός θέλει να του κάνει κακό με τα χάπια.

Το ψηφιακό χάπι δημιουργήθηκε μετά από συνεργασία της φαρμακευτικής εταιρείας Otsuka που κατασκευάζει το ευρέως συνταγογραφούμενο αντιψυχωσικό Abilify  και της τεχνολογικής εταιρείας Proteus Digital Health που ανέπτυξε τον ενσωματωμένο αισθητήρα, ο οποίος δημιουργεί ένα ηλεκτρικό σήμα, όταν έλθει σε επαφή με τα υγρά του στομάχου. Μετά από μερικά λεπτά το σήμα ανιχνεύεται από ένα «ηλεκτρονικό τσιρότο», που εφαρμόζεται στα πλευρά του σώματος του ασθενούς και το οποίο πρέπει να αντικαθίσταται κάθε επτά μέρες. Το επίθεμα αυτό μεταβιβάζει μέσω Bluetooth τη μέρα και την ώρα της κατάποσης του χαπιού σε μια εφαρμογή κινητού τηλεφώνου, έτσι ώστε οι γιατροί να έχουν συνεχή εικόνα του κατά πόσο ο ασθενής καταπίνει κανονικά το φάρμακό του. Το Abilify MyCite θα κυκλοφορήσει εντός του 2018 σε άγνωστη τιμή έως τώρα (το κόστος του ασφαλώς θα επηρεάσει το πόσο ευρέως θα χρησιμοποιηθεί). Οι ασθενείς που θα πάρουν το ψηφιακό χάπι, θα υπογράφουν ένα έγγραφο ότι συναινούν προκειμένου οι γιατροί τους και έως τέσσερα άλλα συγγενικά ή οικεία πρόσωπα να ενημερώνονται με ηλεκτρονικό τρόπο για την μέρα και την ώρα που ο ασθενής καταπίνει το χάπι. Παρόλο που η χρήση του ψηφιακού χαπιού απαιτεί τη συναίνεση του ασθενούς, ήδη έχουν αρχίσει να εκφράζονται ανησυχίες για εισβολή του «Μεγάλου Αδλεφού» στο χώρο της ιατρικής, για παραβίαση της ιδιωτικότητας των ασθενών και για εξαναγκασμό πάνω τους να παίρνουν φάρμακα που δεν θέλουν.

Ακόμη και ο πρόεδρος του Τμήματος Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης δρ Τζέφρι Λίμπερμαν, αφού ανέφερε ότι ο ίδιος και αρκετοί συνάδελφοί του θα ήθελαν να δοκιμάσουν το νέο χάπι, παραδέχθηκε ότι «θυμίζει βιοϊατρικό Μεγάλο Αδελφό». Ήδη διάφορες εταιρείες αναπτύσσουν παρόμοια «έξυπνα» φάρμακα και άλλες συναφείς ψηφιακές φαρμακευτικές τεχνολογίες, που διασφαλίζουν ότι πράγματι ο ασθενής έβαλε το χάπι στη γλώσσα του και το κατάπιε. Σχετικές δοκιμές γίνονται σε ασθενείς με καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, HIV, διαβήτη κ.α. Τέτοιες καινοτομίες θεωρούνται πολύ χρήσιμες ιδίως για τους ηλικιωμένους που συχνά ξεχνούν τα χάπια τους, καθώς και για όσους πρέπει να πάρουν πολλά χάπια με συγκεκριμένη σειρά μέσα στη μέρα. Το ερώτημα όμως είναι πώς οι ίδιοι οι ασθενείς θα νιώθουν και πώς μπορεί να αντιδράσουν, γνωρίζοντας ότι το φάρμακο μέσα στο στομάχι τους στέλνει πίσω από την πλάτη τους κρυφά μηνύματα στο γιατρό τους... 

 

 

 

AΠΕ-ΜΠΕ

Μικρή -κάτω από 1%- είναι η πιθανότητα να πάθει κανείς αιφνίδια καρδιακή ανακοπή ή να πεθάνει από αιφνίδιο καρδιακό θάνατο λόγω του σεξ. Από την άλλη, περίπου δεκαπλάσια είναι η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο σε έναν άνδρα σε σχέση με μια γυναίκα.


Σε κάθε περίπτωση, η πιθανότητα επιβίωσης από ένα τέτοιο περιστατικό ανακοπής-ανεξαρτήτως φύλου- είναι πολύ μικρή. Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα από μια νέα μελέτη που παρουσίασαν Αμερικανοί επιστήμονες σε καρδιολογικό συνέδριο στις ΗΠΑ. Η έρευνα -η πρώτη του είδους της όσον αφορά τη σχέση σεξ-ανακοπής- επιβεβαιώνει ότι είναι πράγματι δυνατό να σταματήσει να χτυπά ξαφνικά η καρδιά (ιδίως ενός άνδρα) την ώρα του σεξ, αλλά κάτι τέτοιο είναι σπάνιο.

Οι ερευνητές,  που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο συνέδριο της American Heart Association στην Καλιφόρνια και ανάλογη δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας (Journal of American College of Cardiology), ανέλυσαν στοιχεία για 4.557 περιστατικά αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής σε ανθρώπους άνω των 18 ετών, στη διάρκεια μιας περιόδου 13 ετών. Από αυτά, διαπιστώθηκε ότι τα 34 (0,7%) είχαν συμβεί στη διάρκεια του σεξ ή έως μία ώρα μετά από αυτό και, εξ αυτών, σχεδόν όλα (τα 32) αφορούσαν άνδρες. Μεταξύ των ανδρών, σχεδόν ένα στα 100 περιστατικά αιφνίδιου καρδιακού θανάτου σχετιζόταν με το σεξ, ενώ μεταξύ των γυναικών η αναλογία δεν ήταν ούτε μία στις χίλιες.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η πιθανότητα ανακοπής είναι μεγαλύτερη σε έναν μεσήλικα άνδρα γύρω στα 60, με ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (ιδίως καρδιακή αρρυθμία), ο οποίος παίρνει φάρμακα γι' αυτήν. Η χρήση αλκοόλ και διεγερτικών ουσιών πριν το σεξ αυξάνει περαιτέρω τον κίνδυνο. Στην αιφνίδια καρδιακή ανακοπή η καρδιά σταματά ξαφνικά να χτυπά, κάτι που συνήθως συμβαίνει χωρίς προειδοποίηση, λόγω προβλημάτων στην ηλεκτρική λειτουργία της καρδιάς (η ανακοπή είναι διαφορετική από το έμφραγμα όπου μπλοκάρεται η ροή του αίματος στην καρδιά).

Χωρίς άμεση παρέμβαση, η ανακοπή μπορεί να οδηγήσει σε αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ήταν γνωστό ότι το σεξ μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα, ενώ όπως δείχνει η νέα μελέτη, υπάρχει μικρή πιθανότητα να οδηγήσει και σε θανατηφόρα ανακοπή. Σχεδόν το 90% όσων παθαίνουν ανακοπή εκτός νοσοκομείου, πεθαίνουν, συνήθως επειδή δεν έχουν έγκαιρη καρδιοπνευμονική ανάνηψη. Κάθε λεπτό που περνά μετά την ανακοπή, χωρίς τέτοια ανάνηψη, η πιθανότητα επιβίωσης μειώνεται κατά 10% περίπου. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο δύσκολο δίλημμα «μηχανική βαλβίδα ή βιολογική από ζώο», που αντιμετωπίζουν όσοι ασθενείς χρειάζονται αντικατάσταση βαλβίδας καρδιάς, η απάντηση είναι: «Εξαρτάται». Από την ηλικία του ασθενούς και από το ποια βαλβίδα χρειάζεται αλλαγή. Σύμφωνα τουλάχιστον με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, την πιο ολοκληρωμένη του είδους της έως σήμερα πάνω σε αυτό το πρόβλημα.


Η μελέτη δείχνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως στους νεότερης ηλικίας ασθενείς, η μηχανική βαλβίδα είναι πιο ασφαλής και πρέπει να χρησιμοποιείται συχνότερα από ό,τι σήμερα συμβαίνει. Συγκεκριμένα, για ασθενείς που αντικαθιστούν τη μιτροειδή βαλβίδα, η μηχανική βαλβίδα έχει μεγαλύτερο όφελος έως την ηλικία των 70 ετών. Από την άλλη, στην περίπτωση της αντικατάστασης της αορτικής βαλβίδας, το μεγαλύτερο όφελος από μια μηχανική βαλβίδα σταματά μετά την ηλικία των 55 ετών.

Οι σημερινές συστάσεις του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας και της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης είναι να τοποθετούνται μηχανικές βαλβίδες σε άτομα έως 50 ετών, βιολογικές σε ανθρώπους άνω των 70 ετών, ενώ στην ηλικία 50 έως 70 ετών προτείνεται είτε η μία, είτε η άλλη. Όμως με βάση τη νέα μελέτη, αν πρόκειται για αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας, σε αυτή την ενδιάμεση ηλικιακή ομάδα φαίνεται πως η βιολογική βαλβίδα είναι προτιμότερη. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή καρδιοθωρακοχειρουργικής Τζόζεφ Γου της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικο "The New England Journal of Medicine", ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 10.000 ασθενείς που αντικατέστησαν την αορτική βαλβίδα και 15.500 που αντικατέστησαν τη μιτροειδή βαλβίδα.

Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι η μηχανική βαλβίδα υπερτερεί της βιολογικής (ζωικής), όσον αφορά την επιβίωση του ασθενούς, όταν η ηλικία τους τη στιγμή της επέμβασης είναι έως 70 ετών στη περίπτωση της μιτροειδούς και έως 55 ετών στην περίπτωση της αορτικής. Οι βιολογικές βαλβίδες -συνήθως από αγελάδα ή χοίρο- είναι πιο επιρρεπείς σε φθορά από τις μηχανικές και μπορεί να χρειασθούν δεύτερη επέμβαση μέσα σε δέκα έως 15 χρόνια. Από την άλλη, οι μηχανικές βαλβίδες διαρκούν περισσότερο, αλλά οι ασθενείς πρέπει να παίρνουν αντιθρομβωτικά φάρμακα (βαρφαρίνη) εφ' όρου ζωής. Η νέα μελέτη, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, δείχνει ότι μια ζωική μιτροειδής βαλβίδα υπερδιπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου του ασθενούς μέσα σε 30 μέρες, αν οι ασθενείς είναι 40 έως 49 ετών. Ο κίνδυνος θανάτου είναι 5,6% με βιολογική βαλβίδα έναντι 2,2% με μηχανική. Όμως για τους μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς, ο κίνδυνος θανάτου είναι ο ίδιος είτε με μηχανική είτε με βιολογική βαλβίδα. Σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, μέσα στην επόμενη 15ετία από την επέμβαση αντικατάστασης της μιτροειδούς, ο κίνδυνος θανάτου είναι επίσης μεγαλύτερος για τους ασθενείς 40 έως 49 ετών με βιολογική βαλβίδα (44%) από ό,τι με μηχανική (27%). Αλλά στους άνω των 70 ετών ο κίνδυνος δεν διαφέρει.

Η πιθανότητα εγκεφαλικού είναι μεγαλύτερη μεταξύ όσων έχουν μηχανική μιτροειδή βαλβίδα, αλλά μόνο στην ηλικία 50 έως 70 ετών. Στις ίδιες ηλικίες, ο κίνδυνος αιμορραγίας είναι χαμηλότερος για όσους έχουν τοποθετήσει βιολογική μιτροειδή. Γενικότερα, σύμφωνα με τη μελέτη, διαπιστώνεται μια τάση με το πέρασμα του χρόνου να γίνονται πιο δημοφιλείς -ιδίως μεταξύ των νεότερων ασθενών- οι βιολογικές βαλβίδες, οι οποίες αποτελούν πια περίπου 52% των αντικαταστάσεων αορτικής έναντι 11,5% το 1996 και 54% των αντικαταστάσεων μιτροειδούς από 17% το 1996.

Ο δρ Γου παραδέχθηκε πάντως ότι, μετά τη νέα έρευνα, η απόφαση για το τι είδους βαλβίδα θα τοποθετηθεί, δεν έγινε πιο εύκολη για τους ασθενείς και τους γιατρούς, καθώς πρέπει πλέον να λάβει κανείς περισσότερα πράγματα υπόψη του σε σχέση με τις έως τώρα επίσημες συστάσεις. Οι βαλβιδοπάθειες υποχρεώνουν την καρδιά να δουλεύει πιο εντατικά για να αντλήσει αίμα, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια και αιφνίδιο θάνατο. Η πάθηση μπορεί να υπάρχει εκ γενετής ή να προκύψει αργότερα λόγω λοίμωξης, εμφράγματος ή άλλης αιτίας. Όταν πια η βαλβίδα παρεμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα, πρέπει να αντικατασταθεί.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιστήμονες στη Βρετανία ανακοίνωσαν ότι ανέπτυξαν ένα προγεννητικό τεστ DNA για το σύνδρομο Ντάουν, που είναι πιο ασφαλές και αποτελεσματικό από αυτό που χρησιμοποιείται σήμερα. Το νέο γενετικό τεστ (reflex DNA screening), που είναι λιγότερο στρεσογόνο για τις μητέρες, γίνεται περίπου στην 11η εβδομάδα της κύησης και παρέχει λιγότερα ψευδώς θετικά αποτελέσματα σε σχέση με το υπάρχον τεστ.


Μπορεί επίσης να αξιοποιηθεί για την έγκαιρη διάγνωση δύο άλλων σοβαρών αλλά σπανιότερων χρωμοσωμικών παθήσεων (τρισωμιών), των συνδρόμων Έντουαρντς και Πατάου, που προκαλούνται από την ύπαρξη ενός πρόσθετου χρωμοσώματος στα κύτταρα του εμβρύου.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή Σερ Νίκολας Γουόλντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής ιατρικής "Genetics in Medicine", δοκίμασαν το τεστ σε πέντε μαιευτικές κλινικές, σε πάνω από 22.800 γυναίκες. Από αυτές, το 11% έκαναν το νέο τεστ DNA. Διαπιστώθηκε ότι το νέο τεστ είχε ποσοστό διαγνωστικής ακρίβειας 95% στην ανίχνευση των τριών χρωμοσωμικών διαταραχών, έναντι 81% του υφισταμένου τεστ. Το ποσοστό των ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων του νέου τεστ ήταν μόνο 0,02% ή δύο περιστατικά στα χίλια, έναντι 2,42% του υπάρχοντος τεστ (τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα παραπλανούν ότι υπάρχει μια πάθηση, χωρίς αυτό να συμβαίνει στην πραγματικότητα). Σήμερα, η διάγνωση του συνδρόμου Ντάουν και των άλλων δύο χρωμοσωμικών διαταραχών γίνεται με ένα συνδυασμό τεστ αίματος και εξέτασης υπερήχου μεταξύ της δέκατης και της 14ης εβδομάδας της κύησης.

Αν -λαμβάνοντας υπόψη και την ηλικία της μητέρας- εκτιμηθεί ότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για το μωρό (πάνω από μία πιθανότητα στις 150), ακολουθεί για επιβεβαίωση ένα επεμβατικό τεστ αμνιοκέντησης ή λήψης τροφοβλάστης. Το νέο τεστ σε πρώτη φάση χρησιμοποιεί τον ίδιο συνδυασμό τεστ αίματος και υπερήχου. Αν ο κίνδυνος εκτιμηθεί ότι είναι πάνω από μία πιθανότητα στις 800, τότε το ίδιο αίμα της εγκύου στέλνεται για ανάλυση DNA.

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», σκοπεύει να εισάγει το νέο τεστ από το 2018 για τις γυναίκες εκείνες που θεωρούνται υψηλού κινδύνου για κάποια από τις τρεις χρωμοσωμικές παθήσεις. Ο δρ Γουόλντ δήλωσε ότι το νέο τεστ θα μπορούσε μελλοντικά να υιοθετηθεί από τα νοσοκομεία όλου του κόσμου, εφόσον διαθέτουν εργαστήρια που κάνουν αναλύσεις DNA.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η συχνή έκθεση ενός ηλικιωμένου ανθρώπου σε ρύπανση της ατμόσφαιρας σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας, οστεοπόρωσης και, τελικά, κατάγματος. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε για πρώτη φορά μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.


Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet Planetary Health", ανέλυσαν στοιχεία μιας οκταετίας για σχεδόν 700 άτομα μέσης ηλικίας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι ζούσαν σε περιοχές πιο επιβαρυμένες με ατμοσφαιρική ρύπανση από μικροσκοπικά σωματίδια (ΡΜ2,5) και αιθάλη, λόγω των εξατμίσεων των οχημάτων και άλλων πηγών ρύπανσης, είχαν κατά μέσο όρο χαμηλότερα επίπεδα ασβεστίου και ορμονών που σχετίζονται με τα οστά, καθώς επίσης μικρότερη οστική πυκνότητα, σε σχέση με όσους ζούσαν σε περιοχές με μικρή ρύπανση.

Μια παράλληλη ανάλυση στοιχείων από τις εισαγωγές 9,2 εκατομμυρίων ατόμων σε νοσοκομεία, έδειξε ότι ακόμη και μια μικρή αύξηση στο επίπεδο των ρύπων του αέρα αυξάνει τον κίνδυνο κατάγματος λόγω οστεοπόρωσης μεταξύ των ηλικιωμένων.

Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος για τα άτομα που ζουν σε υποβαθμισμένες περιοχές, όπου συνήθως υπάρχει και μεγαλύτερη ρύπανση. Η οστεοπόρωση αποτελεί τη συχνότερη αιτία κατάγματος στην τρίτη ηλικία. Συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα που να προειδοποιούν για τον κίνδυνο.

Μόνο το 40% όσων ηλικιωμένων παθαίνουν κάταγμα, ξαναβρίσκουν πλήρως την προηγούμενη κινητικότητά τους. Τα σωματίδια ΡΜ2,5 (που έχουν διάμετρο έως δυόμισι μικρόμετρα ή εκατομμυριοστά του μέτρου) εισχωρούν βαθιά στους πνεύμονες και στο υπόλοιπο σώμα, προκαλώντας συστημική οξειδωτική βλάβη και χρόνια φλεγμονή, πράγμα που επιταχύνει τη φυσιολογική απώλεια οστικής μάζας και έτσι αυξάνει τον κίνδυνο κατάγματος.

Επίσης το κάπνισμα σχετίζεται με παρόμοια βλάβη των οστών. Οι ερευνητές επεσήμαναν την ανάγκη ιδίως οι ηλικιωμένοι να μην καπνίζουν και να ζουν σε συνθήκες καθαρού αέρα. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Οι καρκίνοι του μαστού που είναι θετικοί για υποδοχείς οιστρογόνων, μπορεί να επανεμφανισθούν ακόμη και 20 χρόνια μετά την αρχική διάγνωση και θεραπεία τους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. Η συνήθης θεραπεία του συγκεκριμένου καρκίνου του μαστού περιλαμβάνει πέντε χρόνια χορήγησης του «ταμοξιφέν» ή των αναστολέων αρωματάσης, σε καθημερινή βάση με τη μορφή χαπιού.


Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "Τhe New England Journal of Medicine", αξιολόγησαν στοιχεία από 88 κλινικές δοκιμές, που αφορούσαν συνολικά σχεδόν 63.000 γυναίκες με θετικούς οιστρογονικούς υποδοχείς και οι οποίες είχαν κάνει τουλάχιστον πενταετή θεραπεία μετά από την οποία δεν είχαν πλέον ίχνη καρκίνου. Μέσα στην επόμενη 15ετία, όμως, ένας αριθμός γυναικών είδε τον καρκίνο να υποτροπιάζει και να εξαπλώνεται στο σώμα τους (οστά, ήπαρ, πνεύμονες κ.α.), κάτι που συνέβη ακόμη και 20 χρόνια μετά από την αρχική διάγνωση. Ο κίνδυνος υποτροπής σχετιζόταν με το μέγεθος του αρχικού όγκου και τα χαρακτηριστικά του, καθώς και με τον αριθμό των λεμφαδένων όπου είχε εξαπλωθεί ο καρκίνος.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος επανεμφάνισης υπήρχε για όσες γυναίκες είχαν τους μεγαλύτερους αρχικούς όγκους, καθώς επίσης καρκίνο σε τέσσερις ή περισσότερους λεμφαδένες. Για τις γυναίκες αυτές ο κίνδυνος υποτροπής και μετάστασης ήταν 40% μέσα στην επόμενη 15ετία. Οι γυναίκες με μικρούς αρχικούς όγκους και καμία εξάπλωση στους λεμφαδένες είχαν πολύ μικρότερο κίνδυνο (10%).

Οι ογκολόγοι γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι η πενταετής χορήγηση «ταμοξιφέν» μειώνει περίπου στο μισό την πιθανότητα υποτροπής στη διάρκεια της θεραπείας και σχεδόν κατά ένα τρίτο μέσα στην επόμενη πενταετία. Οι αναστολείς αρωματάσης, που έχουν αποτέλεσμα μόνο σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, είναι ακόμη πιο αποτελεσματικά φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου υποτροπής και θανάτου από καρκίνο του μαστού. Νεότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η επέκταση της αρχικής θεραπείας για άλλα πέντε χρόνια είναι ακόμη πιο αποτελεσματική, γεγονός που έχει ανοίξει τη συζήτηση αν κάθε ασθενής θα πρέπει να συνεχίζει τη θεραπεία για μια δεκαετία.

Οι απειλητικές για τη ζωή παρενέργειες είναι σπάνιες με αυτές τις θεραπείες, όμως έχουν επίπτωση στην ποιότητα ζωής των ασθενών . Οι αναστολείς αρωματάσης μπορούν να προκαλέσουν οστεοπόρωση, πόνους στις αρθρώσεις, σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κ.α. Μερικές ασθενείς επιλέγουν να σταματήσουν πρόωρα τη θεραπεία εξαιτίας αυτών των συμπτωμάτων.

Οι ερευνητές, μετά τη νέα μελέτη, ανέφεραν ότι οι ασθενείς με καρκίνο μαστού θετικό σε υποδοχείς οιστρογόνων θα πρέπει να εξετάσουν την πιθανότητα να επεκτείνουν τη θεραπεία τους πέραν της πενταετίας, παρά τις όποιες παρενέργειες, προκειμένου να μειώσουν περαιτέρω την πιθανότητα υποτροπής της νόσου. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χιλιάδες ζωές θα σώζονταν κάθε χρόνο, αν το αναγκαίο φάρμακο μετά από σοβαρή αιμορραγία, λόγω τραυματισμού ή τοκετού, δινόταν μετά από λίγα λεπτά και όχι μετά από μερικές ώρες, όπως συχνά συμβαίνει, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.


Η μελέτη δείχνει ότι το κάθε λεπτό μετρά: η πιθανότητα επιβίωσης μειώνεται κατά 10% για κάθε 15 λεπτά καθυστερημένης φαρμακευτικής θεραπείας με τρανεξαμικό οξύ, ενώ μετά από καθυστέρηση τριών ωρών το φάρμακο δεν έχει κάποιο αισθητό όφελος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ίαν Ρόμπερτς της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, που ανέλυσαν στοιχεία για 41.100 ασθενείς με αιμορραγία και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", κάλεσαν τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό να χορηγούν πλέον άμεσα το σωτήριο φάρμακο, είτε στο χειρουργείο είτε στον τόπο του τραυματισμού και όχι όταν πια ο ασθενής έχει μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Το αντιαιμορραγικό τρανεξαμικό οξύ (ΤΧΑ) αvαστέλλει την ινωδόλυση και μπορεί να σταθεροποιήσει το θρόμβο του αίματος στην περιοχή της αιμορραγίας, ενώ δεν χρειάζεται ψυγείο, είναι φθηνό και απλό στην χρήση του (ενδοφλέβια). Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι αν η εν λόγω ουσία χορηγηθεί εντός τριών ωρών από την έναρξη της αιμορραγίας, μειώνει κατά το ένα τρίτο τον κίνδυνο θανάτου. Όμως, η νέα μελέτη δείχνει ότι αν το φάρμακο χορηγηθεί μέσα σε λίγα λεπτά, η πιθανότητα επιβίωσης αυξάνεται τουλάχιστον κατά 70% και, όσο καθυστερεί το φάρμακο, τόσο ο κίνδυνος μεγαλώνει για τη ζωή του ασθενούς. Οι ερευνητές δεν βρήκαν ενδείξεις επιπλοκών ή αυξημένου κινδύνου θρόμβωσης που μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα, εγκεφαλικό κ.α., αν το φάρμακο χορηγηθεί άμεσα.

Σύμφωνα με τη μελέτη, σχεδόν δύο στους τρεις θάνατοι (το 63%) συμβαίνουν μέσα σε 12 ώρες από την έναρξη της αιμορραγίας, ενώ ειδικά στην περίπτωση των εγκύων ο κίνδυνος κορυφώνεται δύο έως τρεις ώρες μετά τη γέννα. Οι αιμορραγίες, λόγω τραύματος από τροχαία, βία κ.α., σκοτώνουν πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο κάθε χρόνο, εκ των οποίων περίπου 100.000 είναι γυναίκες που αιμορραγούν υπερβολικά στον τοκετό, κυρίως σε χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος. 

 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα πολυπληθή βακτήρια που ζουν στο έντερο, φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στο κατά πόσο θα συρρικνωθούν οι όγκοι ενός ασθενούς μετά από μια αντικαρκινική ανοσοθεραπεία, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές έρευνες, μια γαλλική και μια αμερικανική.


Οι δύο έρευνες, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Science», αναδεικνύουν τη σημασία του μικροβιώματος, του «οικοσυστήματος» των τρισεκατομμυρίων βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών που υπάρχουν μέσα στον άνθρωπο. Οι μελέτες έγιναν σε καρκινοπαθείς που έκαναν ανοσοθεραπεία (με αναστολείς PD-1) για να ενισχύσουν την άμυνα του οργανισμού τους, ώστε να καταπολεμήσει τους όγκους. Η μία έρευνα, στο Αντικαρκινικό Κέντρο Γκουστάβ Ρουσί στην πόλη Βιλζουίφ της Γαλλίας, , έγινε σε 249 ασθενείς με καρκίνο των πνευμόνων και των νεφρών. Η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι ασθενείς είχαν πάρει αντιβιοτικά για λοιμώξεις λίγο πριν ή λίγο μετά την έναρξη της αντικαρκινικής θεραπείας, ήταν πιθανότερο να εμφανίσουν μεγαλύτερους όγκους. Η ανοσοθεραπεία ήταν λιγότερο αποτελεσματική στην περίπτωσή τους, επειδή η μικροβιακή κοινότητά τους είχε αλλοιωθεί εξαιτίας των αντιβιώσεων. Από την άλλη, ένα συγκεκριμένο είδος βακτηρίων (Akkermansia muciniphila) φάνηκε να βοηθά ιδιαίτερα την αντικαρκινική θεραπεία.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι απλώς η αποφυγή της λήψης αντιβίωσης στη διάρκεια της αντικαρκινικής ανοσοθεραπείας μπορεί να αυξήσει από 25% σε 40% το ποσοστό των ασθενών που ανταποκρίνονται θετικά στην θεραπεία με αναστολείς PD-1. Η δεύτερη έρευνα, στο Αντικαρκινικό Κέντρο Άντερσον του Πανεπιστημίου του Τέξας, με επικεφαλής την Τζένιφερ Γουάργκο, έγινε σε 112 ασθενείς με προχωρημένο μελάνωμα του δέρματος. Διαπιστώθηκε ότι όσοι ανταποκρίνονταν καλύτερα στην ανοσοθεραπεία, ήσαν αυτοί που είχαν πιο πλούσιο μικροβίωμα με μεγαλύτερη ποικιλία βακτηρίων. Ιδιαίτερα επωφελή ήσαν τα υψηλά επίπεδα ορισμένων βακτηρίων (Faecalibacterium και Clostridiales), ενώ επιβλαβή ήσαν κάποια άλλα (Bacteroidales).

Η ανάλυση δειγμάτων ιστών έδειξε ότι υπήρχαν περισσότερα ανοσοκύτταρα που καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα, στους όγκους των ασθενών με τα περισσότερα «καλά» βακτήρια. Στη συνέχεια, πειράματα σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η μεταφορά «καλών» βακτηρίων μπορούσε να επιβραδύνει την ανάπτυξη των όγκων στα ζώα που αρχικά είχαν περισσότερα «κακά» βακτήρια - κάτι που θα ήταν ίσως δυνατό να επαναληφθεί στους ανθρώπους. Θα ακολουθήσουν έτσι και άλλες κλινικές δοκιμές για να μελετηθεί ο ρόλος και η δυνατότητα αξιοποίησης των βακτηρίων στη μάχη κατά του καρκίνου.

Στόχος είναι να διερευνηθεί κατά πόσο η δημιουργία ενός πιο ευνοϊκού μικροβιώματος στους καρκινοπαθείς θα τους βοηθήσει να ανταποκριθούν καλύτερα στα νέα αντικαρκινικά φάρμακα, όπως το Keytruda  και το Opdivo, «απελευθερώνοντας» το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στους όγκους.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βρετανοί γιατροί άρχισαν να δοκιμάζουν μια ριζικά διαφορετική θεραπευτική στρατηγική για τη σχιζοφρένεια, βασιζόμενοι στις αυξανόμενες ενδείξεις ότι στη νόσο εμπλέκεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Σε αυτό το πλαίσιο, μια κλινική δοκιμή διάρκειας δύο ετών θα χρησιμοποιήσει ένα φάρμακο αντισωμάτων, που ήδη αξιοποιείται κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας (πολλαπλής σκλήρυνσης).


Ο πρώτος ασθενής στον οποίο ξεκίνησε η θεραπεία την Πέμπτη, στο νοσοκομείο του Βασιλικού Κολεγίου (Kings College) στο Λονδίνο, είναι ένας 33χρονος άνδρας που διαγνώσθηκε με σχιζοφρένεια προ δεκαετίας, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν». Μέσα στην επόμενη διετία, σε 30 ασθενείς και -για λόγους σύγκρισης σε άλλους 30 υγιείς ανθρώπους- θα χορηγείται μια φορά το μήνα ένα μονοκλωνικό αντίσωμα (Natalizumab) ή ένα ψευδοφάρμακο (πλασίμπο). Το φάρμακο ελπίζεται ότι θα «χτυπήσει» τη ρίζα της ψυχικής νόσου με πιο δραστικό τρόπο από κάθε άλλη θεραπεία έως σήμερα. Έχει προηγηθεί έρευνα για πάνω από μία δεκαετία από επιστήμονες με επικεφαλής τον καθηγητή μοριακής ψυχιατρικής Όλιβερ Χάουζ του Ινστιτούτου Ιατρικών Επιστημών του Λονδίνου και του Νοσοκομείου Mausdley.

Οι έρευνες αυτές -όπως και παρόμοιες σε άλλες χώρες- έχουν προσφέρει ενδείξεις ότι οι δυσλειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος στον εγκέφαλο πιθανώς βρίσκονται στην «καρδιά» της σχιζοφρένειας, τουλάχιστον σε μερικούς ασθενείς. Σχεδόν όλα τα υπάρχοντα ψυχοφάρμακα για τη σχιζοφρένεια στοχεύουν στον περιορισμό της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο των ασθενών, προκειμένου να τεθούν υπό έλεγχο τα συμπτώματα της ψύχωσης. Το φάρμακο για την πολλαπλή σκλήρυνση στοχεύει στα μικρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου, τα οποία στην περίπτωση των ασθενών με σχιζοφρένεια λειτουργούν πολύ πιο επιθετικά από ό,τι στους υγιείς ανθρώπους, «κουρεύοντας» δραματικά τις ζωτικές συνδέσεις μεταξύ των νευρώνων. Το αντίσωμα επαναφέρει τη δραστηριότητα αυτή σε φυσιολογικά επίπεδα, κάτι που, οι επιστήμονες ελπίζουν, θα οδηγήσει σε περιορισμό της φλεγμονής στον εγκέφαλο και σε μείωση των ψυχωσικών και άλλων συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας.

Η νέα προσέγγιση βασίζεται στο σκεπτικό ότι ο νους και το σώμα βρίσκονται σε στενή αλληλεπίδραση, με άμεση διαμεσολάβηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι επιστήμονες αποκτούν ολοένα περισσότερα στοιχεία ότι, εκτός από τις γνωστές αυτοάνοσες παθήσεις, η παθολογική υπερδραστηριοποίηση της άμυνας του σώματος, που στρέφεται εναντίον του ίδιου του οργανισμού, μπορεί να παίζει ρόλο επίσης σε ένα ευρύ φάσμα ψυχικών διαταραχών και νευρολογικών παθήσεων, από την κατάθλιψη έως την άνοια.

Είναι ενδεικτικό ότι οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 1 (μια αυτοάνοση πάθηση) έχουν 65% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν άνοια. Ενώ αρκετοί ασθενείς με επίμονη κατάθλιψη έχουν ωφεληθεί από θεραπείες με φάρμακα αντισωμάτων. Όλα αυτά, σύμφωνα με τους Βρετανούς επιστήμονες, κατατείνουν στο ότι ο εγκέφαλος και το ανοσοποιητικό σύστημα συνδέονται στενά, συνεπώς η σωματική και η ψυχική υγεία δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστές «επικράτειες». 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδί λόγω στειρότητας, έχουν 10% αυξημένο κίνδυνο να πεθάνουν πρόωρα από διάφορες αιτίες, 45% αυξημένη πιθανότητα να πεθάνουν ειδικότερα από καρκίνο του μαστού και 70% από διαβήτη. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής έρευνας, που δείχνει ότι η στειρότητα μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρότερων προβλημάτων υγείας μιας γυναίκας.

  Eρευνητές, ανέλυσαν στοιχεία 13 ετών για πάνω από 78.000 γυναίκες, από τις οποίες το 14% αδυνατούσαν να κάνουν παιδί μετά από προσπάθειες τουλάχιστον ενός έτους.

 Δεν είναι σαφές με ποιό ακριβώς τρόπο συνδέεται η στειρότητα με την πρόωρη θνησιμότητα. Μια πιθανότητα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι οι ορμονικές διαταραχές. Πάντως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, η στειρότητα δεν σχετίζεται με άλλους γυναικολογικούς καρκίνους (ωοθηκών και μήτρας).

  «Ένα από τα πράγματα που ξέρουμε, είναι ότι η γέννηση ενός παιδιού κάποια στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας, δρα προστατευτικά για την υγεία της. Όπως έχουν δείξει και άλλες μελέτες σε γυναίκες που δεν έχουν κάνει ποτέ παιδιά, κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακές παθήσεις και καρκίνους» δήλωσε η δρ Στεντς.

   Περίπου το 85% των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, ζουν τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, ενώ το 77% ζουν τουλάχιστον δέκα χρόνια.

   Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Νάταλι Στεντς του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», ανέλυσαν στοιχεία 13 ετών για πάνω από 78.000 γυναίκες, από τις οποίες το 14% αδυνατούσαν να κάνουν παιδί μετά από προσπάθειες τουλάχιστον ενός έτους.

 Λίγο κόκκινο κρασάκι ίσως βοηθάει

   Στο ίδιο συνέδριο παρουσιάσθηκε μια άλλη μικρή επιστημονική μελέτη σε 135 γυναίκες, που έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σεντ Λούις και η οποία συμπέρανε ότι ένα ποτήρι κόκκινο κρασί τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες μιας γυναίκας να μείνει έγκυος, επειδή φαίνεται να βοηθά να αυξηθεί το απόθεμα των ωαρίων της.

 Αν αυτό όντως ισχύει, ουσιαστικά έρχεται σε αντίθεση με τις συστάσεις στις γυναίκες να μην πίνουν καθόλου αλκοόλ, όταν θέλουν να πιάσουν παιδί, επειδή κάτι τέτοιο μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Γι' αυτό, άλλοι ειδικοί δήλωσαν επιφυλακτικοί -με δεδομένο και το μικρό μέγεθος της νέας μελέτης- εωσότου γίνουν μεγαλύτερες έρευνες. Σε κάθε περίπτωση, τόνισαν ότι η ποσότητα κρασιού πρέπει να είναι μικρή.

ΑΠΕ ΜΠΕ

Ελπίδες, ότι στο μέλλον θα υπάρξει ένα νέο φάρμακο για την ιδιοπαθή πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ), δημιουργεί η αρχική κλινική δοκιμή σε ασθενείς μιας ουσίας (της DCA) από επιστήμονες με επικεφαλής έναν Έλληνα γιατρό του Καναδά, τον καθηγητή Ευάγγελο Μιχελάκη του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα.


Το εν λόγω φάρμακο στοχεύει σε μια πρωτεΐνη (PDK) μέσα στα μιτοχόνδρια των κυττάρων. Ουσιαστικά η DCA είναι ένα άλας που αναστέλλει το εν λόγω ένζυμο των μιτοχονδρίων, γι' αυτό χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες για τη θεραπεία παιδιών με ασθένειες των μιτοχονδρίων. Η ΠΑΥ, από την οποία πάσχουν αρκετές χιλιάδες άνθρωποι παγκοσμίως, προκαλείται από την εξαιρετικά υψηλή πίεση στις πνευμονικές αρτηρίες που οδηγούν από την καρδιά στους πνεύμονες. Η συνεχώς αυξημένη αρτηριακή πίεση κουράζει την καρδιά και μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια και πρόωρο θάνατο.

Η ιδιοπαθής μορφή της νόσου (το 40% περίπου των περιπτώσεων ΠΑΥ) εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες ηλικίας 30 έως 50 ετών και απαιτεί θεραπεία το συντομότερο δυνατό. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να διαγνωσθεί έγκαιρα, κάτι που όμως δεν συμβαίνει συχνά, καθώς τα συμπτώματά της είναι παρόμοια με εκείνα άλλων καρδιακών και πνευμονικών νοσημάτων, με κυριότερα τη δύσπνοια (ιδίως κατά την άσκηση), την εύκολη κόπωση και τους πόνους στο στήθος. Μέχρι σήμερα η νόσος δεν μπορεί να θεραπευθεί από τα υπάρχοντα φάρμακα (που πάντως βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών), ενώ η θεραπεία είναι συνήθως δαπανηρή. Οι ερευνητές από τον Καναδά και τη Βρετανία, με επικεφαλής τον Ε. Μιχελάκη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Science Translational Medicine", πραγματοποίησαν σε ένα μικρό αριθμό ασθενών μια τετράμηνης διάρκειας δοκιμή της ουσίας DCA (Dichloroacetate), η οποία μπορει να μειώσει την αρτηριακή πίεση στους πνεύμονες.

Οι ασθενείς εμφάνισαν βελτίωση συμπτωμάτων, αν και σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας. Επτά από αυτούς ανταποκρίθηκαν εξαιρετικά καλά στο φάρμακο, το οποίο δεν προκάλεσε κάποιες επικίνδυνες παρενέργειες. Η εξέταση των πνευμόνων των ασθενών με τομογραφίες εκπομπής ποζιτρονίων έδειξε ότι ο μεταβολισμός τους είχε βελτιωθεί. «Είναι η πρώτη φορά που ένα φάρμακο, το οποίο στοχεύει στα μιτοχόνδρια, αποδεικνύεται πως είναι αποτελεσματικό στους ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση» δήλωσε ο Μιχελάκης.

Πάντως μερικοί ασθενείς δεν ανταποκρίθηκαν καθόλου στην πειραματική θεραπεία. Επρόκειτο για όσους στο γονιδιώμά τους διέθεταν δύο συγκεκριμένες παραλλαγές γονιδίων. «Είναι σημαντικό ότι το DCA είναι γενόσημο φάρμακο και συνεπώς η μελέτη μας δεν ενισχύθηκε χρηματοδοτικά από κάποια φαρμακευτική εταιρεία, αλλά από δημόσια κεφάλαια και δωρεές. Αυτό σημαίνει ότι αν μελλοντικές μελέτες επιβεβαιώσουν τα ευρήματά μας και δείξουν ένα σαφές όφελος του DCA στην ιδιοπαθή ΠΑΥ, μπορεί να έχουμε πλέον μια φθηνή θεραπεία διαθέσιμη για όλους» δήλωσε ο Μιχελάκης. Ο ελληνικής καταγωγής επιστήμονας είχε δοκιμάσει εδώ και χρόνια την ουσία DCA στην αντικαρκινική θεραπεία και είχε προκληθεί διεθνές ενδιαφέρον. Μάλιστα, είχαν δημιουργηθεί αρχικά υπερβολικές προσδοκίες για τη δράση της, που όμως δεν έχουν έως τώρα επιβεβαιωθεί.

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το παραδοσιακό γρήγορο τεστ εγκυμοσύνης, που ανιχνεύει μια ορμόνη στα ούρα της γυναίκας, μπορεί στο μέλλον να αποκτήσει ανταγωνιστή ή ακόμη και να είναι περιττό.


Επιστήμονες από την Ελβετία αναπτύσσουν ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο ενσωματώνεται σε ένα «έξυπνο» περικάρπιο-ρολόι (smartwatch) και μπορεί να ενημερώσει μια γυναίκα άμεσα, όταν αυτή μείνει έγκυος. Όταν ξεκινά η εγκυμοσύνη, στο σώμα της γυναίκας συμβαίνουν αδιόρατες ορμονικές και άλλες αλλαγές (στη θερμοκρασία του δέρματος, στο ρυθμό της αναπνοής, στους παλμούς καρδιάς της κ.α.), τις οποίες μπορεί να καταγράψουν οι αισθητήρες της «έξυπνης» συσκευής. Στη συνέχεια, ένας αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης ερμηνεύει κατάλληλα τα βιολογικά σήματα και ενημερώνει τη γυναίκα με το σχετικό μήνυμα.

Χάρη στο σύστημα «βαθιάς» μάθησης που χρησιμοποιεί και της επιτρέπει να μαθαίνει τα προσωπικά χαρακτηριστικά κάθε διαφορετικής γυναίκας, η συσκευή μπορεί να την ενημερώσει όχι μόνο πότε έμεινε έγκυος, αλλά και πότε υπάρχει το καλύτερο «παράθυρο» χρόνου για να μείνει έγκυος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μοχαμέντ Σιλάιχ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ».

Το «έξυπνο» περικάρπιο-ρολόι Ava αναμένεται να κοστίζει περίπου 220 ευρώ και οι ερευνητές σχεδιάζουν δοκιμές του σε πραγματικές συνθήκες έως το τέλος του 2017. Οι έως τώρα δοκιμές δείχνουν ότι μπορεί να ανιχνεύσει την εγκυμοσύνη περίπου μια εβδομάδα μετά τη σύλληψη, δηλαδή εξίσου γρήγορα με το πιο γρήγορο τεστ που υπάρχει σήμερα. «Αντί μια γυναίκα να ξυπνά κάθε πρωί και να προσπαθεί να ουρήσει πάνω σε μια λωρίδα για να ανιχνεύσει την αύξηση της ορμόνης χοριακής γοναδοτροπίνης, θα μπορεί απλώς να φορά το περικάρπιο μέρα-νύχτα» δήλωσε ο Σιλάιχ. Όπως είπε, αν η γυναίκα συνεχίσει να φορά στο χέρι της τη συσκευή και αφότου μείνει έγκυος, μπορεί -με την κατάλληλη βελτίωση του αλγόριθμου- να λαμβάνει προειδοποιήσεις για ένα πιθανό μελλοντικό πρόβλημα, π.χ. προεκλαμψίας. 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ηλικιωμένες γυναίκες που κάνουν χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καταρράκτη από τα μάτια τους, έχουν μικρότερη πιθανότητα να πεθάνουν πρόωρα από οποιαδήποτε αιτία, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.


Παραμένει ασαφές για ποιον λόγο και σε ποιον βαθμό η ίδια η επέμβαση σχετίζεται με τον μειωμένο κίνδυνο θανάτου, κάτι που έχουν δείξει και προηγούμενες μελέτες. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Αν Κόλμαν του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος 'Αντζελες (UCLA), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό οφθαλμολογίας "JAMA Ophthalmology", ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερες από 74.000 γυναίκες με μέση ηλικία 71 ετών, από τις οποίες οι 41.735 είχαν κάνει επέμβαση καταρράκτη.

Διαπιστώθηκε ότι η αφαίρεση του καταρράκτη σχετιζόταν κατά μέσο όρο με μια μείωση κατά 60% του κινδύνου θανάτου από όλες τις αιτίες. Ο κίνδυνος ήταν μειωμένος κατά 37% έως 69% για μια σειρά από αιτίες θανάτου (πνευμονοπάθειες, λοιμώξεις, ατυχήματα, νευρολογικές παθήσεις, αγγειακές νόσοι, καρκίνοι). Παραμένει άγνωστο σε ποιον βαθμό κάτι ανάλογο συμβαίνει και στους ηλικιωμένους άνδρες που κάνουν επέμβαση καταρράκτη.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιατροί τονίζουν πως το σκούπισμα μόνο με χαρτί υγείας κάθε φορά που επισκεπτόμαστε την τουαλέτα μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας.


To σκούπισμα με το χαρτί υγείας αφήνει πίσω  υπολείμματα από ούρα και περιττώματα, ενώ η εκτεταμένη χρήση του θα μπορούσε να βλάψει τον πρωκτό και το ουροποιητικό σύστημα. 

Οι επιστήμονες, εκτιμώντας πως δεν είναι και πολύ πρακτική η λύση του μπιντέ, προτείνουν ως εναλλακτική λύση τα μωρομάντιλα ή τα υγρά μαντηλάκια, τα οποία απομακρύνουν βακτηρίδια αλλά και προστατεύουν την ευαίσθητη περιοχή από μολύνσεις.




Επιστήμονες στις ΗΠΑ δοκίμασαν με επιτυχία το πρώτο τεστ αίματος, το οποίο είναι ικανό να προβλέψει με μεγάλο ποσοστό ακριβείας τον κίνδυνο μιας εγκύου γυναίκας να κάνει αποβολή ή να γεννήσει πρόωρα.


Σε μερικές περιπτώσεις, μπορεί να προβλέψει αν μια γυναίκα που είναι έγκυος μόλις μιας εβδομάδας, θα αποβάλει! Περίπου μία στις έξι κυήσεις καταλήγει σε αποβολή, ενώ σε πολλές άλλες περιπτώσεις το μωρό γεννιέται αρκετές εβδομάδες πριν από την ώρα του, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο για τη μελλοντική υγεία του. Το νέο τεστ θα βοηθήσει τους γιατρούς να ανιχνεύουν έγκαιρα τα ίχνη σοβαρών ιατρικών προβλημάτων στη μητέρα ή στο έμβρυο, έτσι ώστε να έχουν επαρκή χρόνο για να τα αντιμετωπίσουν.

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Αναπαραγωγικής Ιατρικής και Ανοσολογίας του Σαν Φρανσίσκο και της κλινικής Care Fertility, έκαναν σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, σύμφωνα με τις βρετανικές εφημερίδες «Τάιμς του Λονδίνου» και «Ιντιπέντεντ». Οι Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα ανοσοποιητικά κύτταρα γύρω από τον πλακούντα της μητέρας αποβάλλουν μια διακριτή χημική «υπογραφή» στο αίμα κατά τα πρώτα στάδια μιας επικίνδυνης εγκυμοσύνης. Το τεστ, που γίνεται μέσα στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, μπορεί να «πιάσει» αυτά τα μοριακά σήματα (microRNA) και στη συνέχεια, με βάση αυτά, να γίνουν οι σχετικές προβλέψεις για το πώς θα εξελιχθεί η κύηση.

Τέσσερις ξεχωριστές δοκιμές σε συνολικά 160 έγκυες του υπό ανάπτυξη τεστ (το οποίο έχει περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης) έδειξαν ότι έχει σχεδόν πλήρη ακρίβεια (98%) στην πρόβλεψη ενός υπερβολικά πρόωρου τοκετού, 92% στην πρόβλεψη ενός απλώς πρόωρου τοκετού, 92% στην πρόβλεψη μιας αποβολής και 91% στην πρόβλεψη μιας μελλοντικής προεκλαμψίας. Παρότι η έρευνα για το τεστ είναι υπό εξέλιξη, τέτοια ποσοστά επιτυχίας θεωρούνται άνευ προηγουμένου και ανώτερα από κάθε άλλη παρόμοια προσπάθεια πρόβλεψης στο παρελθόν (π.χ. εκτίμηση του κινδύνου μιας μελλοντικής αποβολής μέσω μέτρησης μιας ορμόνης).

Σήμερα τέτοια τεστ γίνονται μετά το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Άλλοι ειδικοί φάνηκαν πάντως πιο επιφυλακτικοί, επισημαίνοντας τον μικρό αριθμό των γυναικών στις οποίες δοκιμάσθηκε το τεστ, γι' αυτό ανέφεραν ότι περιμένουν να επιβεβαιωθεί η αξία του σε μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές. Σε κάθε περίπτωση, το τεστ δεν είναι ακόμη έτοιμο για κλινική χρήση. 

 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η μακρόχρονη χρήση μιας κατηγορίας φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται ευρέως για τη γαστρο-ισοφαγική παλινδρόμηση και τις καούρες, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για καρκίνο του στομάχου, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.


Όσο μεγαλύτερη είναι η δόση και η διάρκεια της θεραπείας, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γουάι Κέουνγκ Λέουνγκ του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο γαστρεντερολογικό περιοδικό "Gut", ανέλυσαν στοιχεία για 3.271 άτομα που έπαιρναν αναστολείς αντλίας πρωτονίων (proton pump inhibitors-PPI) κατά μέσο όρο επί τρία χρόνια και για άλλους 21.729 που έπαιρναν μια άλλη κατηγορία φαρμάκων για την ίδια πάθηση (τους ανταγωνιστές ισταμίνης (H2 blockers). Διαπιστώθηκε ότι η λήψη φαρμάκων PPI σχετιζόταν με υπερδιπλάσιο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του στομάχου, ενώ κάτι παρόμοιο δεν ίσχυε για την άλλη κατηγορία φαρμάκων, τους ανταγωνιστές ισταμίνης.

Η καθημερινή χρήση, επί χρόνια αύξανε κατά περίπου 4,5 φορές τον κίνδυνο, σε σχέση με την εβδομαδιαία λήψη τους. Ο κίνδυνος ήταν τουλάχιστον πενταπλάσιος για λήψη των φαρμάκων PPI για πάνω από ένα έτος, εξαπλάσιος για πάνω από δύο έτη και οκταπλάσιος για πάνω από τρία έτη. Τα φάρμακα PPI γενικά θεωρούνται ασφαλή, αλλά πρόσφατες μελέτες έχουν συσχετίσει την μακρόχρονη χρήση τους με διάφορα ανεπιθύμητες επιπτώσεις, όπως πνευμονία, έμφραγμα, κατάγματα οστών κ.α.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γενετικά τροποποιημένα βακτήρια μέσω των οποίων μπορεί να επιτευχθεί η ταχεία ανακάλυψη νέων φαρμακευτικών μορίων για τη θεραπεία των νευροεκφυλιστικών παθήσεων, ανέπτυξαν έλληνες επιστήμονες του Ινστιτούτου Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ).


Οι εν λόγω τροποποιημένοι μικροοργανισμοί E.coli μπορούν να βιοσυνθέτουν ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών πεπτιδίων και, παράλληλα, να ανιχνεύουν τα βιοδραστικά μόρια με τις εν δυνάμει θεραπευτικές ιδιότητες. Όπως έχουν δείξει πολλές μελέτες έως τώρα, οι νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως οι νόσοι Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και Χάντιγκτον, η αμυατροφική πλευρική σκλήρυνση κ.α. διακρίνονται από ένα κοινό μοριακό φαινόμενο: την προβληματική αναδίπλωση συγκεκριμένων πρωτεϊνών και τη συσσώρευση παθογόνων συσσωματώσεων αυτών των πρωτεϊνών (ιδίως του β-αμυλοειδούς πεπτιδίου) σε περιοχές του εγκεφάλου και του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η έρευνα των ελλήνων επιστημόνων επιστρατεύει τη βοήθεια των μεταλλαγμένων βακτηρίων για την ανακάλυψη μικρών μορίων που έχουν τη δυνατότητα να αποτρέπουν τη δημιουργία τέτοιων νευροτοξικών πρωτεϊνικών συσσωματωμάτων. Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιοϊατρικής μηχανικής «Nature Biomedical Engineering», ευελπιστούν ότι η νέα μέθοδος εφαρμοσμένης συνθετικής βιολογίας θα βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών για τις έως τώρα ανίατες νευροεκφυλιστικές παθήσεις.

Τα βακτήρια που έχουν τροποποιηθεί κατάλληλα, αναλαμβάνουν να παράγουν δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια διαφορετικά μόρια πεπτιδίων και στη συνέχεια, ανιχνεύουν εύκολα εκείνα τα σπάνια μόρια που μπορούν να βάλουν «φρένο» στη δημιουργία των νευροτοξικών συσσωματώσεων από τις πρωτεΐνες-στόχους. Αξιοποιώντας αυτό το βακτηριακό σύστημα ανακάλυψης χημικών επιδιορθωτών της προβληματικής αναδίπλωσης και της συσσωμάτωσης συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι ερευνητές του ΕΙΕ εντόπισαν δύο μόρια  που μελετήθηκαν διεξοδικά, σε συνεργασία με επιστήμονες του «Δημόκριτου», του Πανεπιστημίου Αθηνών και άλλων ερευνητικών φορέων. Από τις μελέτες αυτές, προέκυψε ότι οι δύο αυτές ενώσεις όντως αναστέλλουν τη φυσιολογική πορεία της συσσωμάτωσης του β-αμυλοειδούς και της δημιουργίας αμυλοειδών ινιδιών (κάτι που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της παθολογίας του εγκεφάλου με Αλτσχάιμερ).

Επίσης, οι επιστήμονες εντόπισαν ένα άλλο μόριο, , που αναστέλλει αποτελεσματικά τη συσσωμάτωση ενός ενζύμου , το οποίο εμπλέκεται στην παθολογία ορισμένων μορφών της αμυοτροφικής πλευρικής σκλήρυνσης. Οι ερευνητές θεωρούν ότι η νέα τεχνική, χάρη στην ευκολία και στην ταχύτητά της, θα ελκύσει το ενδιαφέρον της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Όπως επισήμαναν, η νέα μέθοδος αποτελεί μια ευρύτερη και προσαρμόσιμη τεχνολογική πλατφόρμα για την ανακάλυψη πολλών πιθανών νέων φαρμάκων για τις διάφορες ασθένειες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από προβληματική πρωτεϊνική αναδίπλωση (υπάρχουν πάνω από 50 τέτοιες παθήσεις, σχεδόν όλες ανίατες μέχρι σήμερα). Ήδη τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν οδηγήσει σε δύο αιτήσεις ελλήνων επιστημόνων για διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Επίσης, οι ερευνητές του ΕΙΕ έχουν ξεκινήσει προσπάθειες για την προκλινική ανάπτυξη των πολλά υποσχόμενων μορίων, με σκοπό την εμπορική αξιοποίησή τους.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καύσωνες, έλλειμμα παραγωγικότητας, διάδοση των ασθενειών που μεταδίδονται από τα κουνούπια...η κλιματική αλλαγή έχει ήδη χειροπιαστές επιπτώσεις στην υγεία μας, προειδοποιεί έκθεση η οποία προτρέπει για την «επιτάχυνση προς τη μετάβαση σε μία κοινωνία χαμηλού άνθρακα».


Τα «συμπτώματα» που προκαλούνται από την αύξηση των μέσων θερμοκρασιών και τον πολλαπλασιασμό των «ακραίων καιρικών φαινομένων» είναι «σαφή εδώ και αρκετά χρόνια και οι συνέπειες στην υγεία είναι χειρότερες από τις αναμενόμενες», αναφέρεται στην έκθεση που δημοσιεύεται στην βρετανική ιατρική επιθεώρηση The Lancet. «Για παράδειγμα, ανάμεσα στο 2000 και το 2016, ο αριθμός των ανθρώπων που επηρεάστηκαν από τα κύματα καύσωνα αυξήθηκε κατά σχεδόν 125 εκατομμύρια, φθάνοντας στον αριθμό ρεκόρ των 175 εκατομμυρίων ανθρώπων το 2015, ενώ οι επιπτώσεις στην υγεία ξεκινούν από την θερμοπληξία και φθανουν στην επιδείνωση προϋπάρχουσας καρδιακής ανεπάρκειας ή τον αυξημένο κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας που συνδέεται με την αφυδάτωση».

Κατά την ίδια περίοδο, η αύξηση των θερμοκρασιών μείωσε κατά 5,3% την παραγωγικότητα των εργαζομένων σε αγροτικές περιοχές, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης. Η άνοδος της θερμοκρασίας διεύρυνε επίσης το πεδίο δράσης των κουνουπιών φορέων του δάγκειου πυρετού, αυξάνοντας την ικανότητά τους να μεταδίδουν τη νόσο κατά 9,4% από το 1950, ενώ ο αριθμός των ασθενών διπλασιάζεται κάθε δέκα χρόνια. «Αντίστροφη μέτρηση για την υγεία και την κλιματική αλλαγή» είναι ο τίτλος της έκθεσης, η οποία θέτει ως στόχο τη μέτρηση κάθε χρόνο μέχρι το 2030 της προόδου που πραγματοποιείται σε 40 δείκτες κλειδιά που αφορούν αυτά τα δύο θέματα.

Η σύνταξη της έκθεσης ξεκίνησε το 2015 και καταρτίζεται από 24 ερευνητικούς και διεθνείς οργανισμούς, ανάμεσά τους ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (OMS) και ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (OMM). Οι συντάκτες της παραδέχονται ότι είναι δύσκολη η διάκριση των συνεπειών που οφείλονται στην κλιματική αλλαγή από εκείνες που προκαλούνται από τις δημογραφικές μεταβολές, τη φτώχεια ή ακόμη την ρύπανση. Ανάμεσα στο 2000 και το 2016, ο αριθμός των κλιματικών καταστροφών (κυκλώνων, πλημμυρών, φαινομένων ξηρασίας) αυξήθηκε κατά 46%.

Εάν μπορούμε ακόμη να αποδίδουμε κατά βέβαιο τρόπο το φαινόμενο αυτό στην κλιματική αλλαγή, η σχέση είναι «εύλογη» και δεν υπάρχουν παρά ελάχιστες αμφιβολίες για το γεγονός ότι στο μέλλον θα υπάρξει αύξηση της «συχνότητας και της σοβαρότητας» των φαινομένων αυτών, αναφέρεται στην έκθεση. Επειτα από 15 χρόνια «σχετικής αδράνειας», η πρόοδος για τη μετάβαση προς μία κοινωνία χαμηλού άνθρακα για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή έχει αυξηθεί τα τελευταία πέντε χρόνια, κυρίως με την ευκαιρία της υπογραφής της συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα.

Αλλά μπροστά στην προοπτική του πολλαπλασιασμού των ακραίων κλιματικών φαινομένων, χρειάζεται να ξεπερασθούν πολλά «τεχνολογικά, οικονομικά και πολιτικά εμπόδια», κυρίως στις χώρες με μικρά και μεσαία εισοδήματα, για να περιορισθούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία, προειδοποιεί η έκθεση. 

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑFP

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...