Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

ΥΓΕΙΑ (560)

Οι άνθρωποι που πίνουν περισσότερο καφέ - με ή χωρίς καφεΐνη- κινδυνεύουν λιγότερο από καρκίνο του ήπατος, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη. 


Για όσους πίνουν δύο καφέδες τη μέρα, ο κίνδυνος ηπατοκυτταρικού καρκινώματος, της πιο συχνής μορφής καρκίνου του ήπατος, είναι μειωμένος κατά 35% κατά μέσο όρο, σε σχέση με όσους δεν πίνουν καθόλου καφέ. Όσοι πίνουν ένα καφέ τη μέρα, έχουν 20% μικρότερο κίνδυνο, ενώ για όσους πίνουν πέντε καφέδες, ο κίνδυνος μειώνεται περίπου στο μισό (50%). 

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Σαουθάμπτον και του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον δρα Όλιβερ Κένεντι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό BMJ Open, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) στοιχεία από 26 έρευνες, οι οποίες αφορούσαν συνολικά πάνω από 2,25 εκατομμύρια άτομα. 

Διαπιστώθηκε ότι στην περίπτωση του καφέ χωρίς καφεΐνη, η μείωση του κινδύνου είναι μικρότερη και λιγότερο σίγουρη. 

«Ο καφές πιστεύεται ευρέως ότι έχει διάφορα οφέλη για την υγεία και αυτά τα τελευταία ευρήματα δείχνουν σημαντική μείωση κινδύνου για καρκίνο του ήπατος. Όμως δεν συνιστούμε στον καθένα να αρχίσει να πίνει πέντε καφέδες τη μέρα, καθώς χρειάζεται περισσότερη έρευνα πάνω στις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις από την μεγάλη κατανάλωση καφέ, καθώς ήδη υπάρχουν ενδείξεις ότι θα πρέπει να αποφεύγεται ιδίως από μερικές ομάδες όπως οι έγκυες», δήλωσε ο Κένεντι. 

«Ο καφές έχει αναφερθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο θανάτου από πολλές αιτίες. Η έρευνά μας προσθέτει νέα δεδομένα ότι η κατανάλωση καφέ με μέτρο μπορεί να είναι ένα θαυμάσιο φυσικό φάρμακο», δήλωσε ο καθηγητής Πίτερ Χέιζ του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. 

  

 Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια παράδοξη σχέση ανάμεσα στον ύπνο και στην υγεία των πνευμόνων εντόπισαν ερευνητές από Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας.

Σύμφωνα με τη σχετική μελέτη στην επιθεώρηση Journal of Epidemiology and Community Health, τόσο οι λίγες όσο και οι πολλές ώρες ύπνου συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση καρκίνου στον πνεύμονα.

Οι ερευνητές από τη Φινλανδία ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν 2.682 άνδρες ηλικίας 42-60 ετών και κάλυπταν διάστημα 20 ετών. Η συνδυαστική μελέτη των συνηθειών τους και του ιατρικού τους ιστορικού υπέδειξε ότι λιγότερες από 7 και περισσότερες από 7,5 ώρες ύπνου συσχετίζονται με περισσότερες πιθανότητες εκδήλωσης καρκίνου στον πνεύμονα, ακόμη κι όταν συνυπολογίστηκαν βασικοί παράγοντες κινδύνου για τη νόσο, όπως το κάπνισμα.

Οι ειδικοί, γράφει το onmed.gr, παραδοσιακά συνιστούν 7-9 ώρες ύπνου στους ενήλικες, αν και οι ανάγκες σε ύπνο συχνά διαφέρουν από άτομο σε άτομο ή ανά ηλικιακή ομάδα του πληθυσμού. Η έλλειψη ύπνου, οι διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο, η αϋπνία και οι διακοπές στον ύπνο οδηγούν σε έντονο αίσθημα κόπωσης την επόμενη ημέρα, εξασθένηση των πνευματικών ικανοτήτων, έλλειψη ενέργειας, αυξημένο στρες αλλά και μείωση των καρδιακών παλμών και της θερμοκρασίας του σώματος. Σε βάθος χρόνου, ο κακός ύπνος προηγείται ή και συνυπάρχει με χρόνιες παθήσεις, όπως η καρδιοπάθεια, ο καρκίνος και η άνοια. Επίσης, παρατηρείται μια τάση για αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε άτομα που κοιμούνται είτε πολλές είτε λίγες ώρες.

Παράγοντες που καθοδηγούν τη σχέση μικρής ή μεγάλης διάρκειας ύπνου και καρκίνου εκτιμάται πως είναι η χαμηλού βαθμού φλεγμονή και η διαταραχή στην παραγωγή μελατονίνης (η αποκαλούμενη «ορμόνη του ύπνου»). Οι παράγοντες αυτοί συμβάλλουν, σύμφωνα με τους ερευνητές, στην αρχική εμφάνιση του καρκίνου αλλά και στην αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης του όγκου. Ωστόσο, μένει να διευκρινιστεί γιατί η διάρκεια του ύπνου συσχετίστηκε συγκεκριμένα με τον καρκίνο του πνεύμονα και όχι με άλλες μορφές της νόσου.

Η διάγνωση καρκίνου των πνευμόνων αυξάνει περισσότερο, από κάθε άλλη μορφή καρκίνου, τον κίνδυνο αυτοκτονίας του ασθενούς, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. 


Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μοχάμεντ Ραχουμά του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Weill Cornell και του Πρεσβυτεριανού Νοσοκομείου της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο διεθνές συνέδριο της Αμερικανικής Θωρακικής Εταιρείας στην Ουάσιγκτον, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 3,64 εκατομμύρια ασθενείς. Σε διάστημα 40 ετών, η διάγνωση διαφόρων καρκίνων συσχετίσθηκε με 6.661 αυτοκτονίες. 

Η ανάλυση έδειξε ότι, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, η πιθανότητα καρκίνου αυξάνεται κατά 60% για οποιοδήποτε είδος καρκίνου. Η μεγαλύτερη αύξηση είναι στην περίπτωση του καρκίνου των πνευμόνων (420%), ενώ για άλλα είδη καρκίνου είναι πολύ μικρότερη: του παχέος εντέρου 40%, του μαστού 20% και του προστάτη επίσης 20%. 

«Οι περισσότεροι γιατροί δεν σκέφτονται την πιθανότητα αυτοκτονίας ενός καρκινοπαθούς. Ελπίζω ότι αυτή η μελέτη θα τους δημιουργήσει μεγαλύτερη επίγνωση για όσους ασθενείς κινδυνεύουν περισσότερο, έτσι ώστε αυτή η καταστροφή να μη συμβεί» δήλωσε ο Ραχουμά. 

Ο κίνδυνος αυτοκτονίας είναι μεγαλύτερος στους άνδρες καρκινοπαθείς από ό,τι στις γυναίκες, στους μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς και των δύο φύλων από ό,τι στις μικρότερες ηλικίες, σε όσους έχουν χηρεύσει, σε όσους αρνούνται τη χειρουργική αντιμετώπιση του προβλήματος και σε όσους έχουν μεταστατικούς και δύσκολο να αντιμετωπισθούν καρκίνους.  

Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι ενθαρρυντικό ότι διαχρονικά οι αυτοκτονίες καρκινοπαθών εμφανίζουν μια πτωτική τάση, ιδίως μεταξύ όσων έχουν καρκίνο των πνευμόνων. 

Παύλος Δρακόπουλος  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια κατά την παιδική και εφηβική ηλικία τους, σύμφωνα με μια νέα σουηδική επιστημονική έρευνα. Όσο πιο πρόωρο είναι το μωρό τόσο αυξάνει ο κίνδυνος.


Όλο και περισσότερα πρόωρα μωρά επιβιώνουν πλέον κατά τον τοκετό, αλλά τα όργανά τους δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως, με συνέπεια να αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους για την καρδιαγγειακή και λοιπή υγεία τους.

Οι ερευνητές του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια παιδιατρικής 'Ανα-Κάριν Έντστεντ-Μπόναμι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας (Journal of American College of Cardiology), ανέλυσαν στοιχεία για 2,6 εκατομμύρια άτομα.

Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν πριν την 28η εβδομάδα της κύησης, είναι κατά μέσο όρο 17 φορές πιθανότερο να πάθουν καρδιακή ανεπάρκεια, σε σχέση με όσα έχουν γεννηθεί κανονικά. Όσα γεννήθηκαν μεταξύ της 28ης και της 31ης εβδομάδας, αντιμετωπίζουν υπερτριπλάσιο κίνδυνο.

Οι ερευνητές επεσήμαναν πάντως ότι η καρδιακή ανεπάρκεια είναι πολύ σπάνια σε παιδιά και εφήβους, συνεπώς ο κίνδυνος ακόμη για τα πρόωρα γεννημένα παιδιά είναι πολύ μικρός.

 

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αμερικανική μελέτη δείχνει ότι τα λεγόμενα «ελαφριά» (light) τσιγάρα δεν έχουν οφέλη υγείας για τους καπνιστές, αντίθετα πολύ πιθανώς συμβάλλουν σε μια συχνή μορφή καρκίνου βαθιά μέσα στους πνεύμονες, το αδενοκαρκίνωμα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ογκολόγο Πίτερ Σιλντς του Ολοκληρωμένου Κέντρου Καρκίνου του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, εξέτασαν γιατί η πιο κοινή μορφή καρκίνου των πνευμόνων, το αδενοκαρκίνωμα, εμφανίζει αυξητική τάση κατά τις τελευταίες δεκαετίες, παρόλο που αρκετοί καπνιστές έχουν καταφέρει να κόψουν το κάπνισμα.

Ενώ άλλα είδη καρκίνου των πνευμόνων τείνουν να μειωθούν όσο μειώνεται και ο αριθμός των καπνιστών, δεν συμβαίνει το ίδιο με το αδενοκαρκίνωμα, με συνέπεια αυτό να έχει γίνει πλέον η πιο κοινή μορφή καρκίνου των πνευμόνων.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει αυτό που αρκετοί επιστήμονες υποπτεύονταν εδώ και χρόνια. Τα «ελαφριά» τσιγάρα - που πρωθούνται από τις καπνοβιομηχανίες ως πιο υγιής επιλογή- στην πραγματικότητα έχουν προκαλέσει μεγάλες βλάβες.

«Προσπάθησαν να ξεγελάσουν τους καπνιστές και τους ειδικούς της δημόσιας υγείας ότι ήσαν ασφαλέστερα. Όμως τα στοιχεία μας δείχνουν μια ξεκάθαρη σχέση ανάμεσα σε αυτά τα light τσιγάρα και στα αυξανόμενα ποσοστά αδενοκαρκινώματος κατά την τελευταία εικοσαετία» δήλωσε ο Σιλντς.

Η νέα μελέτη ανέλυσε όλες τις έως τώρα έρευνες (κλινικές δοκιμές, τοξικολόγικές μελέτες, επιδημιολογικές κ.α.) που συσχετίζουν το κάπνισμα με τον κίνδυνο καρκίνου. Η μελέτη αποδίδει το πρόβλημα με τα light τσιγάρα κυρίως στις τρύπες αερισμού που διαθέτουν τα φίλτρα τους και οι οποίες, σύμφωνα με τους ερευνητές, πρέπει πλέον να καταργηθούν.

«Οι οπές αυτές στο φίλτρο αλλάζουν τον τρόπο που καίγεται το τσιγάρο, παράγοντας περισσότερες καρκινογόνες ουσίες, ενώ παράλληλα επιτρέπουν στον καπνό να εισχωρεί στα πιο βαθιά σημεία των πνευμόνων, εκεί όπου συμβαίνουν συχνότερα τα αδενοκαρκινώματα» τόνισε ο Σιλντς, ο οποίος κάλεσε την αρμόδια εποπτική Αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), να παρέμβει άμεσα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ποιότητα και διαθεσιμότητα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης έχει βελτιωθεί στις περισσότερες χώρες του κόσμου μετά το 1990. Όμως, από την άλλη, έχουν αυξηθεί οι ανισότητες τόσο μεταξύ των χωρών, όσο και στο εσωτερικό τους. 


Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μιας νέας διεθνούς μελέτης, με επικεφαλής τον καθηγητή Κρίστοφερ Μάρεϊ του Ινστιτούτου Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, η οποία δημοσιεύθηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "The Lancet". 

Η μελέτη ανέπτυξε ένα νέο παγκόσμιο δείκτη (Healthcare Access and Quality Index), που βαθμολογεί σε κλίμακα 0-100 195 χώρες ανάλογα με την ποιότητα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψής τους και του βαθμού στον οποίο έχει ο πληθυσμός έχει πρόσβαση σε αυτήν. Ο δείκτης λαμβάνει υπόψη στοιχεία της περιόδου 1990-2015 και βασίζεται στη θνησιμότητα που υπάρχει σε κάθε χώρα για 32 παθήσεις, η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με την κατάλληλη ιατρική φροντίδα. Ουσιαστικά, ο δείκτης αξιολογεί το σύστημα υγείας κάθε χώρας ανάλογα με το βαθμό που οι κάτοικοί της πεθαίνουν με ρυθμό ταχύτερο του αναμενομένου από αιτίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με την κατάλληλη ιατροφαρμακευτική παρέμβαση.  

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο δείκτης εμφανίζει αύξηση από 40,7 το 1990 σε 53,7 το 2015, καθώς οι 167 από τις 195 χώρες εμφάνισαν διαχρονικά βελτίωση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Όμως, την ίδια περίοδο, το χάσμα ανάμεσα στις χώρες με τις καλύτερες και τις χειρότερες ιατροφαρμακευτικές επιδόσεις διευρύνθηκε κατά σχεδόν πέντε μονάδες από 23,1 - 84,7 το 1990 (απόκλιση 61,6) σε 28,6 - 94,6 το 2015 (απόκλιση 66). 

Το 2015 το υψηλότερο «σκορ» εμφάνισε η Ανδόρρα (94,6) και ακολουθούσαν κατά σειρά η Ισλανδία (93,6), η Ελβετία (91,8), η Σουηδία (90,5), η Νορβηγία (90,5), η Αυστραλία, η Φινλανδία, η Ισπανία και η Ολλανδία. Στην τελευταία θέση βρίσκεται η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (28,6). Γενικότερα οι χώρες της Ευρώπης βρίσκονται στις υψηλότερες θέσεις και της υποσαχάριας Αφρικής στις χαμηλότερες. 

Η Ελλάδα 

Η Ελλάδα, με 87 μονάδες, βρίσκεται στην 20ή θέση της παγκόσμιας κατάταξης, ακριβώς πάνω από τη Γερμανία (86). Η Κύπρος βρίσκεται στην 27η θέση (85 μονάδες), οι ΗΠΑ στην 36η (81 μονάδες) και η Τουρκία στην 81η (76).  

Η Ελλάδα παίρνει «άριστα» (100) στην αντιμετώπιση ασθενειών όπως αυτές που προκαλούν διάρροια, η διφθερίτιδα, ο κοκκύτης, η ιλαρά, η επιληψία και η σκωληκοειδίτιδα. Χαμηλότερες είναι οι επιμέρους βαθμολογίες της χώρας μας στον καρκίνο του δέρματος πλην μελανώματος (62), στον καρκίνο των όρχεων (67), στο λέμφωμα Hodgkin (31), στη λευχαιμία (62), στην ισχαιμική νόσο της καρδιάς (61), στην αγγειακή εγκεφαλική νόσο (72) κ.α.    

Σχολιάζοντας το γεγονός ότι ισχυρές χώρες (ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία κ.α.) δεν βρίσκονται στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης με βάση το νέο ιατρικό δείκτη, ο Μάρεϊ επεσήμανε πως «το να έχει μια χώρα ισχυρή οικονομία, δεν αποτελεί εγγύηση για καλή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ούτε το να έχει προχωρημένη ιατρική τεχνολογία. Το γνωρίζουμε αυτό καλά, επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν την φροντίδα που θα έπρεπε για παθήσεις για τις οποίες υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες. Η κατάταξη π.χ. των ΗΠΑ αποτελεί ντροπή, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι δαπανούν κάθε χρόνο πάνω από 9.000 δολάρια ανά κεφαλή, περισσότερα από κάθε άλλη χώρα». 

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(17)30818-8/fulltext 

Παύλος Δρακόπουλος     

 ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η εγκυμοσύνη είναι μια ιδιαίτερη στιγμή στη ζωή κάθε γυναίκας.

Το καλοκαίρι απαιτείται προσοχή αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν μπορούν να χαρούν τον ήλιο. Αναλόγως την εγκυμοσύνη που διανύετε μπορείτε να κάνετε μπάνιο στη θάλασσα και να απολαύσετε τον ήλιο. Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που γίνονται είναι αν επιτρέπεται η ηλιοθεραπεία στην εγκυμοσύνη. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι όλα μπορούν να γίνουν με μέτρο και ασφάλεια!

Το δέρμα μας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, λόγω ορμονικών επιδράσεων. Αυτό λοιπόν που σίγουρα θα χρειαστούμε είναι ένα υποαλλεργικό αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας. Ασφαλώς θα πρέπει να αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο τις μεσημβρινές ώρες που οι ακτίνες είναι κάθετες (11 π.μ. - 3 μ.μ.) και προτιμάτε τις πρωινές ή τις απογευματινές ώρες.

Στην βαλίτσα σας βάλτε κανά – δυο καπέλα και χρωματιστά παρεό για την κοιλίτσα σας. Τέλος, το αντηλιακό να τοποθετείται μισή ώρα πριν από την έκθεση στον ήλιο και να επαναλαμβάνεται κάθε δύο ώρες το αργότερο. Σε κάθε περίπτωση φυσικά δεν ξεχνάμε να συμβουλευόμαστε τον/την γιατρό μας

Αυξήθηκε η καθιστική ζωή και μειώθηκε η άσκηση σταθερή, αλλά αξιοσημείωτη αύξηση των δεικτών παχυσαρκίας καταγράφεται στους εφήβους σε ολόκληρη την Ευρώπη, από το 2002 και έπειτα, όπως προκύπτει από νέα έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), η οποία δημοσιοποιείται σήμερα, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου για την Παχυσαρκία, στην Πορτογαλία.  


Δραματική αύξηση των ωρών μπροστά στον υπολογιστή, ελαφρά πτώση της άσκησης στην εφηβεία είναι τα αρνητικά στοιχεία της νέας έκθεσης, ενώ στα θετικά, είναι η μείωση της κατανάλωσης αναψυκτικών και η μικρή αύξηση κατανάλωσης λαχανικών.  

Τα Ελληνόπουλα παραμένουν πολύ ψηλά στη λίστα όσον αφορά τα ποσοστά για τα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά ανά χώρα, με ανοδικές τάσεις που είναι πιο ξεκάθαρες για τα παιδιά, κυρίως μέχρι την ηλικία των 11 ετών.  

«Παρά τις συνεχείς προσπάθειες για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας, εκτιμάται ότι ένας στους τρεις έφηβους στην Ευρώπη εξακολουθεί να είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος, με τα υψηλότερα ποσοστά να παρατηρούνται στις χώρες της Νότιας Ευρώπης και της Μεσογείου. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία είναι ότι η επιδημία βρίσκεται σε άνοδο στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπου ιστορικά τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν χαμηλότερα» δηλώνει η Δρ Zsuzsanna Jakab, περιφερειακή διευθύντρια του ΠΟΥ για την Ευρώπη.  

Οι αλλαγές των συνηθειών σε αριθμούς 

Οι ώρες καθιστικής ζωής -η οποία συνδέεται άμεσα με την παχυσαρκία-μπροστά στις οθόνες των υπολογιστών, αυξήθηκαν σημαντικά σε αγόρια και κορίτσια. Πλέον, πάνω από τα μισά κορίτσια περνούν τις καθημερινές, περισσότερες από 2 ώρες την ημέρα μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Ποσοστό πενταπλάσιο απ’ αυτό που είχε καταγραφεί σε παλαιότερη έρευνα του 2002.  

Την ίδια χρονιά, 3 στα 10 αγόρια περνούσαν πάνω από 2 ώρες μπροστά από τις οθόνες, όταν σήμερα 8 στα 10 αγόρια είναι κολλημένα στον υπολογιστή για περισσότερες από 2 ώρες καθημερινά.  

Όσον αφορά την άσκηση, μέτρια έως ήπια άσκηση για 60 λεπτά την ημέρα έκαναν το 2014 ένα στα 10 κορίτσια και 2 στα δέκα αγόρια, δείκτης που σημειώνει ελαφρά πτώση σε σχέση με το 2002.

Η παιδική παχυσαρκία, ως μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία τον 21ο αιώνα.  

Τα παχύσαρκα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, άσθματος, δυσκολιών στον ύπνο, μυοσκελετικών προβλημάτων και εκδήλωσης καρδιαγγειακών παθήσεων στο μέλλον, καθώς και απουσιών από το σχολείο, ψυχολογικών προβλημάτων και κοινωνικής απομόνωσης. 

Ο δρ Joao Breda, διευθυντής Προγραμμάτων για τη Διατροφή, τη Φυσική Δραστηριότητα και την Παχυσαρκία στο Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη, υπογραμμίζει ότι η παχυσαρκία έχει σοβαρές συνέπειες που φτάνουν μέχρι το μέλλον: «Οι περισσότεροι νέοι δεν θα ξεπεράσουν την παχυσαρκία: περίπου τέσσερις στους πέντε εφήβους που είναι παχύσαρκοι θα συνεχίσουν να έχουν προβλήματα βάρους και ως ενήλικες. Ως εκ τούτου, θα φέρουν και ως ενήλικες αυξημένο κίνδυνο κακής υγείας, στιγματισμού και διακρίσεων. Επιπροσθέτως, ο χρόνιος χαρακτήρας της παχυσαρκίας μπορεί να περιορίσει την κοινωνική κινητικότητα και να συμβάλει στη διατήρηση , από γενιά σε γενιά, ενός επιζήμιου κύκλου φτώχειας και νοσηρότητας». 

 

Πηγή ΑΠΕ ΜΠΕ

Όσο περισσότερο κόκκινο κρέας τρώει κανείς, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου από εννέα διαφορετικές παθήσεις, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.


Ειδικότερα, η μεγάλη κατανάλωση τόσο επεξεργασμένου, όσο και μη επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος (μοσχάρι, αρνί, χοιρινό), αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο, καρδιοπάθεια, αναπνευστική πάθηση, εγκεφαλικό, διαβήτη, λοιμώξεις, Αλτσχάιμερ, νεφροπάθεια και ηπατοπάθεια. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Αράς Ετεμαντί του Τμήματος Επιδημιολογίας και Γενετικής του Καρκίνου του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 536.000 ανθρώπους ηλικίας 50 έως 71 ετών, συσχετίζοντας τη διατροφή και την υγεία τους σε βάθος 16 ετών. Διαπιστώθηκε ότι όσοι έτρωγαν το περισσότερο κόκκινο κρέας, είχαν κατά μέσο όρο 26% μεγαλύτερη πιθανότητα θανάτου από τις παραπάνω εννέα αιτίες, σε σχέση με όσους έτρωγαν το λιγότερο κόκκινο κρέας. Από την άλλη, όσοι έτρωγαν το περισσότερο λευκό κρέας (πουλερικά, ψάρια), είχαν κατά μέσο όρο 25% μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από διάφορες αιτίες, σε σχέση με όσους έτρωγαν το λιγότερο λευκό κρέας. Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: http://www.bmj.com/content/357/bmj.j1957 ΠΔΡ

Πηγή : ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια κρίση πανικού είναι μια απότομη κατάσταση με έντονα ψυχολογικά και σωματικά συμπτώματα. Αυτά τα συμπτώματα πανικού μπορεί να είναι τρομακτικά και πολλές φορές να συμβαίνουν ξαφνικά, χωρίς σαφή προειδοποίηση και αιτία.

Μια κρίση πανικού συνήθως διαρκεί από 5 έως 20 λεπτά, και παρόλο που μπορεί να αισθάνεστε σαν να έχετε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, δεν είναι επικίνδυνη και δεν προκαλεί σωματικές βλάβες. Είναι πολύ σπάνιο, σημειώνει το iatropedia.gr, να χρειαστεί να εισαχθείτε σε νοσοκομείο, αν έχετε μια κρίση πανικού.

Μπορεί να αισθανθείτε μια συντριπτική αίσθηση φόβου και να νιώθετε σαν να είστε αποκομμένοι από τον κόσμο γύρω σας. Μαζί με τα ψυχολογικά συμπτώματα, ενδέχεται επίσης να αντιμετωπίσετε και σωματικά συμπτώματα από την κρίση πανικού, όπως:

Αίσθηση ταχυπαλμίας
Εφίδρωση
Σπασμοί
Δύσπνοια (ή υπεραερισμός)
Αίσθημα πνιγμού
Πόνος στο στήθος
Τάση προς έμετο

Κρίση πανικού: Βήμα-βήμα τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε τον εαυτό σας

Υπάρχουν διάφορες τεχνικές αυτοβοήθειας που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να τη θεραπεία των συμπτωμάτων της διαταραχής πανικού στον εαυτό σας. Μερικές από αυτές τις τεχνικές είναι οι ακόλουθες:

Μείνε εκεί που είσαι: Εάν είναι δυνατόν, μείνετε εκεί που είστε κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού. Η συνολική κρίση θα μπορούσε να διαρκέσει έως και μία ώρα, οπότε ίσως χρειαστεί να παρκάρετε κάπου στην άκρη αν σας συμβεί την ώρα που οδηγείτε.

Εστιάστε την προσοχή σας: Αν έχετε μια κρίση πανικού, υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι οι τρομακτικές σκέψεις και τα ακραία συναισθήματα φόβου είναι απλά περαστικά. Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού, προσπαθήστε να επικεντρωθείτε σε κάτι που είναι μη-απειλητικό και ορατό, όπως το πέρασμα του χρόνου στο ρολόι.

Αργή βαθιά αναπνοή: Ενώ έχετε μια κρίση πανικού, προσπαθήστε να επικεντρωθείτε στην αναπνοή σας. Το αίσθημα πανικού και το άγχος μπορεί να επιδεινωθούν εάν αναπνέετε πολύ γρήγορα. Δοκιμάστε να αναπνέετε αργά και βαθιά, μετρώντας μέχρι το 3 σε κάθε εισπνοή και εκπνοή.

Προκαλέστε φόβο σας: Όταν έχετε μια κρίση πανικού, προσπαθήστε να εντοπίσετε τι είναι αυτό που σας κάνει να φοβάστε και “σταθείτε απέναντί του”. Μπορείτε να το πετύχετε αυτό υπενθυμίζοντας συνεχώς στον εαυτό σας ότι αυτό που φοβάστε δεν είναι πραγματικό και ότι θα περάσει σε λίγα λεπτά.

Δημιουργική απεικόνιση: Πολλά πράγματα μπορούν να περάσουν από το μυαλό σας κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού. Για παράδειγμα, μερικοί άνθρωποι σκέφτονται την απόλυτη καταστροφή, ή τον θάνατο. Αντί να συνεχίσετε τις αρνητικές σκέψεις, προσπαθήστε να επικεντρωθείτε σε θετικές εικόνες. Σκεφτείτε ένα μέρος ή μια κατάσταση που σας κάνει να αισθάνεστε γαλήνια, χαλαρά και άνετα. Μόλις έχετε αυτήν την εικόνα στο μυαλό σας, προσπαθήστε να εστιάσετε την προσοχή σας σε αυτό. Θα σας βοηθήσει να αποσπάσετε την προσοχή σας από αυτό που σας συμβαίνει και μπορεί επίσης να συμβάλλει στην μείωση των συμπτωμάτων σας εκείνη τη στιγμή. Η δημιουργική απεικόνιση είναι μια τεχνική που απαιτεί εξάσκηση, αλλά σταδιακά θα παρατηρήσετε θετικές αλλαγές στον τρόπο που σκέφτεστε για τον εαυτό σας και τους άλλους.

Μην “αντιστέκεστε” μια κρίση πανικού: Το να πιστέψετε ότι μπορείτε να “βγείτε” από μια κρίση πανικού “με το έτσι θέλω” μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Αντ' αυτού, κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού, ηρεμήστε τον εαυτό σας αποδεχόμενοι ότι σας συμβαίνει και ότι είναι κάτι πολύ περαστικό που δεν σας απειλεί και απλά θα περάσει σε λίγο.

Μία από τις πιο ενοχλητικές παρενέργειες από την αλλεργία ή από ένα κρυολόγημα, είναι το μπούκωμα στην μύτη, το οποίο δυσχεραίνει την αναπνοή και γίνεται ακόμα μεγαλύτερος "μπελάς" το βράδυ, αφού μας υποχρεώνει να ξυπνάμε μέσα στον ύπνο μας, για να καθαρίσουμε την μύτη μας.

Δείτε συμβουλές από το iatropedia.gr για το τι μπορείτε να κάνετε για να ανακουφιστείτε από το μπούκωμα στην μύτη και να μπορέσετε να κοιμηθείτε πιο άνετα το βράδυ:

Εισπνοές με σκόρδο

Οι εισπνοές πρέπει να είναι η πρώτη σας πορεία δράσης. Βράστε νερό και προσθέστε 3-4 σκελίδες από ψιλοκομμένο σκόρδο. Σκύψτε επάνω από την κατσαρόλα που έχετε βράσει το νερό, τοποθετήστε μια πετσέτα επάνω από το κεφάλι σας για να εμποδίσετε τους ατμούς να φύγουν και πάρτε βαθιές εισπνοές.

Στην αρχή, μπορεί να νιώσετε μεγάλη δυσφορία και δυσκολία στην αναπνοή, αλλά πρέπει να επιμείνετε. Ο ατμός είναι ένα καταπληκτικό αποσυμφορητικό και βοηθά στον καθαρισμό των ρινικών οδών. Όταν προσθέτετε άλλα επουλωτικά συστατικά, τα θετικά αποτελέσματα πολλαπλασιάζονται. Το σκόρδο είναι ένα εξαιρετικά ισχυρό φυσικό αντιβιοτικό, με αντιιικές και αντιμυκητιακές ιδιότητες.

Εισπνοές με μηλόξυδο

Αντί για σκόρδο μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε μηλόξυδο. Διατηρήστε την αναλογία σε 1 μέρος βρασμένου νερού προς 1 μέρος μηλόξυδου και θα δημιουργήσετε ένα ισχυρό διάλυμα. Το μηλόξυδο είναι εξαιρετικό στην διάσπαση και αραίωση της παχύρρευστης βλέννας στην μύτη.

Εισπνοές με αιθέρια έλαια

Ορισμένα αιθέρια έλαια, όπως το έλαιο από δέντρα τσαγιού (λίγες σταγόνες αρκούν), περιέχουν επίσης φυσικά και ισχυρά αντιβιοτικά και αντιμυκητιακά συστατικά. Η διαδικασία δεν αλλάζει. Απλά προσθέστε μερικές σταγόνες στο βρασμένο νερό για να μεταφερθούν με τον ατμό όλα τα αντιβιοτικά τους συστατικά στις ρινικές σας μεμβράνες.

Επίσης, το αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου βοηθά στη μείωση της συμφόρησης σε μύτη και στήθος, που προκαλείται από κρυολογήματα και λοιμώξεις.

Μέλι

Σε κάθε περίπτωση, μπορείτε να πίνετε ζεστά ροφήματα (όπως τσάι) στα οποία προσθέτετε και (μόνο) ακατέργαστο μέλι. Το μέλι έχει πολύ ισχυρές αντιιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες και ταυτόχρονα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τώρα, για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα στην αποσυμφόρηση της ρινικής οδού, μπορείτε να δοκιμάσετε αυτό το συνδυασμό:

- Ένα ποτήρι ζεστό νερό

- 1 κουταλάκι του γλυκού μέλι

- 1 κουταλιά της σούπας μηλόξυδο

- 3 σκελίδες ψιλοκομμένο ωμού σκόρδου

- Ανακατέψτε καλά και πιείτε το!

Ο πονοκέφαλος είναι κάτι πολύ σύνηθες σε πάρα πολύ κόσμου και όλοι μας αναζητούμε τις αιτίες που τον προκαλούν.

Ακολουθούν τρεις λόγοι που μπορεί να τον προκαλούν και μάλλον σε έναν από αυτούς οφείλεται και ο δικός σας...

1. Κακή ποιότητα ύπνου
Η έλλειψη ύπνου αλλά και η κακή ποιότητα αυτού επηρεάζει όλες τις λειτουργίες του οργανισμού. Μπορεί να επιτείνει τον πόνο στη μέση, να προκαλέσει λιγούρες, να επηρεάσει τη μνήμη και βέβαια να προκαλέσει εξάντληση. Έχει βρεθεί ότι η χρόνια αϋπνία προκαλεί χρόνιους πονοκεφάλους λόγω της απελευθέρωσης ορμονών του στρες.

2. Καφεΐνη
Με την καφεΐνη ισχύει το εξής παράδοξο: Ενώ η λίγη καφεΐνη μπορεί να θεραπεύσει ένα πονοκέφαλο, γι’ αυτό άλλωστε αποτελεί και συστατικό αναλγητικών φαρμάκων, η υπερβολική ποσότητα καφεΐνης μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο. Οι ειδικοί προτείνουν να αποφεύγετε τελείως την καφεΐνη για να διαπιστώσετε αν οι πονοκέφαλοι οφείλονται σε αυτή.

3. Φαγητό
Πολλοί άνθρωποι αναφέρουν ότι ταλαιπωρούνται από πονοκέφαλο μετά από κατανάλωση ζάχαρης ή πρόχειρου φαγητού. Ο βασικός ύποπτος πάντως, είναι τα επεξεργασμένα τρόφιμα. Να προτιμάτε τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα φρούτα, τα λαχανικά και τα μη επεξεργασμένα κρέατα και να αποφεύγετε τα τυριά υψηλής παλαίωσης, τα οποία περιέχουν τυραμίνη, ουσία που σε πολλούς προκαλεί κρίσεις κεφαλαλγίας.

Μια νέα έρευνα από Ελλήνων επιστημόνων κατέδειξε τα οφέλη της κατανάλωσης μαστίχας Χίου από ασθενείς με διαβήτη..

Εξετάστηκαν 24 άτομα (9 γυναίκες και 15 άνδρες) με μέσο όρο ηλικίας τα 64 έτη οι οποίοι είχαν διαβήτη τύπου 2. Τους χορηγήθηκαν κάψουλες placebo (εικονικό φάρμακο) και κάψουλες μαστίχας Χίου περιεκτικότητας 350 mg για 3 φορές τη μέρα επί 2 μήνες. Συγχρόνως μετρήθηκε το βάρος τους, η περίμετρος της μέσης στους, η αρτηριακή τους πίεση, τιμή της HbA1c, της CRP, του σακχάρου και των λιπιδίων τους τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος της μελέτης.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η χορήγηση της μαστίχας σχετίστηκε με την τάση για βελτίωση της τιμής της HbA1c και με μείωση της περιμέτρου της μέσης. Ωστόσο, δεν βρέθηκε σημαντική επίδραση της χορήγησης μαστίχας Χίου στο σωματικό βάρος, στην αρτηριακή πίεση, στο σάκχαρο νηστείας, στην ολική χοληστερόλη, στα τριγλυκερίδια, στην LDL και HDL χοληστερόλη, στον δείκτη αντίστασης στην ινσουλίνη ούτε στη CRP. Η χορήγηση του εικονικού φαρμάκου δεν είχε επίσης καμία επίδραση στις μελετηθείσες παραμέτρους.

Το συμπέρασμα των επιστημόνων είναι ότι τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η βραχυχρόνια χορήγηση μαστίχας Χίου σχετίζεται με μικρή βελτίωση της γλυκαιμικής ρύθμισης και με μείωση της περιμέτρου της μέσης σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, ανεξάρτητα από την αντιδιαβητική αγωγή που παίρνουν.

Οι επιστήμονες που υπογράφουν τη μελέτη είναι οι Ελευθερία Παπαχριστοφόρου, Σταματία Χωρεψιμά, Χ. Παπαδημητρίου, Παναγιώτα Κατσάνου, Α. Κόκκινος, Ν. Κατσιλάμπρος και Ν. Τεντολούρης από την Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική και Ειδική Νοσολογία του νοσοκομείου ΛΑΙΚΟ και η Δέσποινα Περρέα από το Εργαστήριο Πειραματικής Χειρουργικής και Χειρουργικής Ερεύνης Ν.Σ.Χρηστέας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι λεγόμενοι «περιστασιακοί καπνιστές», που ανάβουν τσιγάρο μόνο σε ειδικές περιπτώσεις και κοινωνικές περιστάσεις, μπορεί να αντιμετωπίζουν σχεδόν παρόμοιους κινδύνους για καρδιοπάθεια με όσους καπνίζουν καθημερινά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Κέιτ Γκόλικ του Κολλεγίου Νοσηλευτικής του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "American Journal of Health Promotion", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 40.000 ενηλίκους, από τους οποίους το 10% κάπνιζαν μόνο περιστασιακά.

Η μελέτη συσχέτισε τις καπνιστικές συνήθειες καθενός από τους συμμετέχοντες, με τα επίπεδα χοληστερίνης και υπέρτασης που αποτελούν παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.

Διαπιστώθηκε ότι, σε σχέση με τους μη καπνιστές, οι κοινωνικοί (περιστασιακοί) καπνιστές είχαν υπερδιπλάσια πιθανότητα να εμφανίζουν αυξημένη αρτηριακή πίεση και 53% μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν αυξημένη χοληστερίνη. Οι περιστασιακοί καπνιστές είχαν περίπου την ίδια πιθανότητα με τους κανονικούς καπνιστές να διαθέτουν αυτούς τους δύο παράγοντες κινδύνου.

«Αυτά τα ευρήματα παρέχουν ισχυρές ενδείξεις ότι το κάπνισμα, ανεξάρτητα από τη συχνότητά του, είναι ένας ακόμη ισχυρότερος δείκτης καρδιαγγειακού κινδύνου από ό,τι θεωρείτο έως τώρα. Ακόμη και το περιστασιακό κάπνισμα είναι σημαντικός κίνδυνος για την καρδιαγγειακή υγεία. Καμία ποσότητα καπνίσματος δεν είναι ασφαλής» δήλωσε η Γκόλικ.

Το περιστασιακό κάπνισμα βρέθηκε να είναι συχνότερο μεταξύ των ατόμων κάτω των 40 ετών και μεταξύ των ανδρών παρά των γυναικών.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι επιστήμονες -μεταξύ των οποίων μία Ελληνίδα ερευνήτρια του εξωτερικού- για πρώτη φορά κατάφεραν να χρονολογήσουν το ιστορικό του καρκίνου στον οργανισμό ενός ασθενούς,


αναγνωρίζοντας συγκεκριμένες ημερομηνίες για τα διαφορετικά στάδια εξέλιξης της νόσου, από το πρώτο-πρώτο στάδιο έως τον θάνατο. 

Το επίτευγμα θα βοηθήσει τους γιατρούς να καταλαβαίνουν ακριβώς πόσο χρόνο χρειάσθηκαν οι όγκοι για να αναπτυχθούν, πότε για πρώτη φορά εξαπλώθηκαν σε ένα άλλο σημείο του σώματος (μετάσταση) και πότε έγιναν ανθεκτικοί σε κάθε θεραπεία. Η γνώση αυτή μπορεί να συμβάλει μελλοντικά στη βελτίωση της διάγνωσης και της αντιμετώπισης της νόσου. 

Οι ερευνητές από τη Βρετανία, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, με επικφαλής τον δρα Νικόλα Βαλέρι του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο (ICR) του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ογκολογίας "Annals of Oncology", μελέτησαν μια περίπτωση καρκίνου του εντέρου με μεγάλη λεπτομέρεια, αναλύοντας το πλήρες γονιδίωμα κάθε όγκου του ασθενούς, ο οποίος είχε διαγνωσθεί με τη νόσο το 2008 και πέθανε το 2015 μετά από μεταστάσεις σε άλλα όργανα. 

Συνδυάζοντας τη γενετική ανάλυση με μαθηματικά μοντέλα, οι επιστήμονες ήσαν σε θέση να «χαρτογραφήσουν» τη διαχρονική εξέλιξη του καρκίνου από τα λίγα αρχικά κύτταρα σε μία μόνο τοποθεσία του σώματος, μέχρι την ανάπτυξη των όγκων σε πολλά διαφορετικά σημεία.  

Ο συγκεκριμένος ασθενής διαγνώσθηκε με καρκίνο με καθυστέρηση, πέντε τουλάχιστον χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση της νόσου. Η μελέτη αποκάλυψε ότι ο καρκίνος άρχισε να κάνει την πρώτη μετάσταση στους πνεύμονες και στον θυρεοειδή μέσα σε μόνο ένα έτος μετά την πρώτη εμφάνιση των καρκινικών κυττάρων, πολύ νωρίτερα από ό,τι έως τώρα θεωρείτο πιθανό. Η μεγαλύτερη όμως έκπληξη για τους ερευνητές ήταν ότι ενώ αρχικά ο καρκίνος εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα σε άλλα όργανα, στη συνέχεια έμεινε σε αδράνεια για αρκετά χρόνια, αντί να συνεχίσει να εξαπλώνεται με επιθετικό ρυθμό.  

«Μία από τις ερωτήσεις που οι ασθενείς συχνά κάνουν, είναι πόσο καιρό ο καρκίνος υπήρχε στο σώμα τους, προτού προκαλέσει συμπτώματα ή εξαπλωθεί σε άλλα όργανα. Η μελέτη μας για πρώτη φορά είναι σε θέση να απαντήσει αυτές τις ερωτήσεις για έναν μεμονωμένο ασθενή» δήλωσε ο δρ Βαλέρι.  

Στη μελέτη συμμετείχε η Ελληνίδα Αλεξάνδρα Βάτσιου, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο ICR, απόφοιτος του Τμήματος Βιοϊατρικής Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδος. 

  

Παύλος Δρακόπουλος    ΑΠΕ ΜΠΑ

Το προσδόκιμο ζωής ενός 20χρονου, ο οποίος αρχίζει θεραπεία κατά του ιού HIV του AIDS στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, έχει πλέον αυξηθεί κατά περίπου μια δεκαετία, σε σχέση με τα μέσα της δεκαετίας του 1990,


χάρη στην εισαγωγή των νέων αντιρετροϊκών φαρμάκων, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.  

Λόγω της βελτίωσης στη θεραπεία, μεταξύ 1996-2013 η αύξηση του προσδόκιμου ζωής φθάνει τα εννέα χρόνια για τις γυναίκες και τα δέκα χρόνια για τους άνδρες. Το προσδόκιμο ζωής ενός 20χρονου που άρχισε θεραπεία το 2010 και επιβίωσε μετά το πρώτο έτος της θεραπείας, εκτιμάται πλέον σε 73 χρόνια για τους άνδρες και 76 για τις γυναίκες, δηλαδή σταδιακά πλησιάζει το προσδόκιμο του γενικού πληθυσμού. 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον 'Ανταμ Τρίκι του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, οι οποίοι μελέτησαν στοιχεία για 88.500 άτομα με HIV που άρχισαν αντιική θεραπεία μεταξύ 1996-2010, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet HIV".  

Διαπιστώθηκε ότι κατά την πρώτη τριετία της θεραπείας πέθαναν (από οποιαδήποτε αιτία) λιγότεροι άνθρωποι που είχαν αρχίσει τη θεραπεία μεταξύ 2008-2010, σε σχέση με όσους είχαν αρχίσει να κάνουν τη θεραπεία μεταξύ 1996-2007. Οι θάνατοι ειδικά από AIDS εμφάνισαν συνεχή μείωση μετά το 1990, καθώς τα νεότερα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά για την αποκατάσταση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.  

Οι επιστήμονες εξέφρασαν την ελπίδα ότι τα νέα ευρήματα θα βοηθήσουν, ώστε να μειωθεί το στίγμα στους ανθρώπους με HIV και να μπορούν πλέον πιο εύκολα να βρουν δουλειά και να έχουν ιατρική ασφάλιση. 

Οι μελλοντικές βελτιώσεις, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αναμένεται να προέλθουν από την ανάπτυξη μιας λιγότερο τοξικής θεραπείας με περισσότερες φαρμακευτικές επιλογές, από την πιο πιστή τήρηση της θεραπείας εκ μέρους των ασθενών, από τη βελτίωση της θεραπείας των άλλων παθήσεων που συνυπάρχουν (π.χ. ηπατίτιδα C), από την πιο έγκαιρη διάγνωση και από την καλύτερη πρόληψη. 

Πηγή:AΠΕ ΜΠΕ

Η κάνναβη, αν χορηγείται σε μικρές καθημερινές δόσεις, μπορεί να «φρενάρει» τη γήρανση του εγκεφάλου και την εκφύλιση της μνήμης και να ξανανιώσει τον εγκέφαλο.


Αυτό διαπίστωσε μια νέα γερμανο-ισραηλινή επιστημονική έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε πειραματόζωα (ποντίκια).

Παραμένει άγνωστο κατά πόσο κάτι ανάλογο μπορεί να ισχύει και για τους ανθρώπους, αλλά οι επιστήμονες δήλωσαν διαθετειμένοι να το ψάξουν, ελπίζοντας ότι μπορεί να ανοίξουν νέοι δρόμοι ακόμη και για τη θεραπεία της άνοιας.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Μοριακής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου της Βόννης και του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, με επικεφαλής τον καθηγητή Αντρέας Τζίμερ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Nature Medicine".

Ο εγκέφαλος των γερασμένων ζώων ηλικίας ενάμισι έως δύο ετών ξανάνιωσε -σαν να είχαν πια ηλικία μόνο δύο μηνών- μετά από την χορήγηση επί ένα μήνα χαμηλής δοσολογίας τετραϋδροκανναβινόλης (THC), της κύριας ψυχοδραστικής ουσίας της κάνναβης.  Όπως έδειξαν τα σχετικά τεστ μάθησης και μνήμης, τα πειραματόζωα είχαν πλέον νεανικές επιδόσεις.

Η χρήση της κάνναβης ως ναρκωτικού συνήθως μειώνει την ικανότητα των νέων ανθρώπων να σκέφτονται, να θυμούνται και να προσέχουν. Όμως, σύμφωνα με τους Γερμανούς επιστήμονες, είναι πιθανό ότι σε πολύ χαμηλές αλλά συνεχείς δόσεις, μπορεί να επέρχεται το αντίθετο αποτέλεσμα.

Οι ερευνητές σχεδιάζουν ήδη να ξεκινήσουν έως το τέλος του 2017 μια κλινική δοκιμή σε ανθρώπους για να ελέγξουν κατά πόσο η THC μπορεί να «φρενάρει» τη γήρανση του ανθρώπινου εγκεφάλου και, αν ναι, από ποια ηλικία η χορήγησή της θα ήταν πιο ευεργετική.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΑ

Η τεκίλα, το «εθνικό» ποτό του Μεξικού, δεν χρησιμεύει μόνο για να φτιάχνετε δροσερά κοκτέιλ!

Μπορεί να ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό, όμως σύμφωνα με τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα μπορεί να προστατεύσει τον σκελετό από την οστεοπόρωση.

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Έρευνας και Ανώτατων Μελετών του Μεξικού υπέδειξε ότι η μπλε αγαύη, το φυτό από το οποίο παράγεται η τεκίλα, περιέχει ουσίες που προωθούν την απορρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου, δύο συστατικά απαραίτητα για τη διατήρηση της καλής σκελετικής υγείας.

Στο πλαίσιο της έρευνας διαπιστώθηκε ότι τα πειραματόζωα (ποντίκια) στα οποία χορηγήθηκαν φρουκτάνες (παράγωγα μορίων γλυκόζης) από μπλε αγαύη παρήγαγαν σχεδόν 50% περισσότερη οστεοκαλσίνη, μια πρωτεΐνη που συμβάλλει στην ανάπτυξη των οστών, σε σύγκριση με τα πειραματόζωα που δεν έλαβαν τις ουσίες αυτές. Παράλληλα, η διάμετρος των οστών των πρώτων ποντικιών αυξήθηκε σε διάστημα οκτώ εβδομάδων από τη χορήγηση των φρουκτανών.

Η επικεφαλής της ομάδας, Δρ Μερσέντες Λόπεζ, εξηγεί πως οι θετικές επιδράσεις οφείλονται στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στις φρουκτάνες και στα βακτήρια του εντέρου, η οποία επιτρέπει στα μόρια γλυκόζης να αντλήσουν θρεπτικά συστατικά και να τα μεταβιβάσουν στα κύτταρα του σκελετού. Μάλιστα, «η κατανάλωση των φρουκτανών της αγαύης, σε συνδυασμό με την επαρκή εντερική μικροχλωρίδα, προωθεί τη δημιουργία νέου οστού, ακόμη κι όταν υπάρχει διαπιστωμένη οστεοπόρωση» προσθέτει η Λόπεζ.

Τα παραπάνω ευρήματα μοιάζουν πολλά υποσχόμενα και ανοίγουν πιθανώς νέους δρόμους για την πρόληψη ή και την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης, μιας πάθησης που προσβάλλει περίπου 200 εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο.

Πηγή: onmed.gr

Νευροεπιστήμη και Ψυχολογία:  Όταν οι μαθητές προσέχουν στην τάξη και ευχαριστιούνται το μάθημα, τότε οι εγκέφαλοί τους συγχρονίζονται, αποκαλύπτει νέα έρευνα (με ελληνική συμμετοχή)


Τάξη που προσέχει σημαίνει συγχρονισμένοι εγκέφαλοι. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας διεθνούς επιστημονικής έρευνας, με ελληνική συμμετοχή, η οποία διαπίστωσε ότι όταν σε μια τάξη με μαθητές αυτοί είναι συγκεντρωμένοι και προσέχουν, τότε οι εγκέφαλοί τους εμφανίζουν αξιοσημείωτα όμοια δραστηριότητα, σαν να συντονίζονται μεταξύ τους. Όταν αντίθετα, κανείς δεν προσέχει, κάθε εγκέφαλος λειτουργεί σε διαφορετικό μήκος κύματος.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, την Ολλανδία και τη Γερμανία, με επικεφαλής την Σούζαν Ντίκερ του Τμήματος Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "Current Biology", παρακολούθησαν επί 11 μέρες τους 12 μαθητές μιας τάξης βιολογίας ενός λυκείου, κάνοντας χρήση φορητών μηχανημάτων ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, που κατέγραφαν σε πραγματικό χρόνο τα εγκεφαλικά κύματα των μαθητών σε διάφορες φάσεις του μαθήματος.

Διαπιστώθηκε ότι όσο περισσότερο συχγρονισμένα ήταν τα εγκεφαλικά κύματα ενός μαθητή με τα κύματα των συμμαθητών του, τόσο πιθανότερο ήταν ο μαθητής να δηλώσει μετά το μάθημα ότι είχε συγκεντρωθεί και το είχε ευχαριστηθεί. Ιδίως τα κύματα άλφα του εγκεφάλου των μαθητών τείνουν να αυξομειώνονται με τον ίδιο ρυθμό, όταν όλοι μέσα στην τάξη προσέχουν και απολαμβάνουν το μάθημα. Αλλιώς, επικρατεί χάος - στην τάξη και στους εγκεφάλους...

Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι όσο πιο συγχρονισμένοι είναι οι εγκέφαλοι των μαθητών, τόσο πιθανότερο είναι να δηλώσουν μετά το μάθημα ότι τους άρεσε ο τρόπος που διδάσκει ο καθηγητής. Ακόμη, τα εγκεφαλικά κύματα των φίλων συγχρονίζονται καλύτερα από ό,τι των άλλων συμμαθητών που δεν είναι στενοί φίλοι μεταξύ τους. Επίσης, αν πριν το μάθημα κάποιοι μαθητές είχαν για κάποιο λόγο βρεθεί αρκετή ώρα μαζί, τα εγκεφαλικά κύματά τους συντονίζονται μετά καλύτερα μέσα στη τάξη.

Οι επιστήμονες σχεδιάζουν ανάλογα πειράματα και με άλλες ομάδες πέραν των μαθητών. Στόχος είναι να επιβεβαιωθεί ότι σε οποιαδήποτε ομάδα τα μέλη της είναι συντονισμένα μεταξύ τους και με τον έξω κόσμο, αυτή η αρμονία αντανακλάται και στους εγκεφάλους τους.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο συγχρονισμός είναι μια ζωτική ανθρώπινη ιδιότητα, που απαιτείται σε πάμπολλες δραστηριότητες, από το διάλογο και τον ομαδικό χορό έως την μετακόμιση ενός μεγάλου επίπλου από δύο άτομα. Και αυτή η ικανότητα έχει το αντίστοιχό της στον κόσμο των νευρώνων του εγκεφάλου. Ένα από τα ερωτηματικά προς διερεύνηση είναι αν υπάρχει κάποιο όριο -και ποιο είναι αυτό- στον αριθμό των ανθρώπων που μπορούν να συγχρονίσουν τους εγκεφάλους τους.

Στη νέα έρευνα συμμετείχε και ο ελληνικής καταγωγής ηλεκτρολόγος μηχανικός Γιώργος Μιχαλαρέας, ερευνητής στο γερμανικό Ινστιτούτο Εμπειρικής Αισθητικής Μαξ Πλανκ.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ειδικοί παραδοσιακά συνιστούν να απολαμβάνουμε τουλάχιστον επτά ώρες ύπνου κάθε βράδυ. Αν και ορισμένοι άνθρωποι καταφέρνουν να είναι λειτουργικοί και παραγωγικοί με λιγότερο ύπνο, αυτό δεν ισχύει για τους περισσότερους από εμάς.

Τυπικά σημάδια της έλλειψης ύπνου είναι τα χαμηλά επίπεδα ενέργειας, η μόνιμη υπνηλία, η μειωμένη συγκέντρωση, η αποδυνάμωση της μνήμης και οι συχνές λιγούρες, ωστόσο υπάρχει και ένας άλλος –κάπως παράδοξος– τρόπος να διαπιστώσετε εάν πραγματικά σας λείπει ύπνος.

Όπως γράφει το onmed.gr, ένα γρήγορο τεστ, το οποίο ονομάζεται Sleep Onset Latency Test (Τεστ Λανθάνουσας Περιόδου Έναρξης του Ύπνου) και αναπτύχθηκε από τον καθηγητή Ναθάνιελ Κλέτμαν του Πανεπιστημίου του Σικάγο, μπορεί να σας υποδείξει πόσο κουρασμένοι είστε και αν χρειάζεστε περισσότερο ύπνο.

Τι πρέπει να κάνετε

Ξαπλώστε σε ένα ήσυχο και σκοτεινό δωμάτιο νωρίς το απόγευμα, απλώνοντας το ένα σας χέρι ώστε να προεξέχει από το κρεβάτι ή τον καναπέ. Κρατήστε στο χέρι σας ένα κουτάλι και τοποθετήστε στο πάτωμα από κάτω του έναν μεταλλικό δίσκο. Δείτε τι ώρα είναι και κλείστε τα μάτια.

Όταν σας πάρει ο ύπνος, το κουτάλι μοιραία θα πέσει από το χέρι σας επάνω στον μεταλλικό δίσκο και ο ήχος θα σας ξυπνήσει. Δείτε και πάλι τι ώρα είναι.

Πόσα λεπτά μεσολάβησαν από τη στιγμή που κλείσατε τα μάτια μέχρι τη στιγμή που ξυπνήσατε;

Σύμφωνα με τον καθηγητή:

- Αν σας πήρε ο ύπνος μέσα σε μόλις 5 λεπτά, τότε η έλλειψη ύπνου είναι σοβαρή και πρέπει να βρείτε άμεσα λύσεις για περισσότερη και πιο ποιοτική ξεκούραση.

- Αν σας πήρε ο ύπνος μέσα σε 10 λεπτά, η κατάστασή σας είναι ελαφρώς ανησυχητική και υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης.

- Αν σας πήρε ο ύπνος μέσα σε 15 λεπτά ή και περισσότερο, τότε είστε μια χαρά!

Αν όλο αυτό σας φαίνεται περίπλοκο, μπορείτε να κάνετε το τεστ χρησιμοποιώντας το ξυπνητήρι του κινητού σας. Προγραμματίστε το να χτυπήσει σε 15 λεπτά και δείτε αν θα έχετε αποκοιμηθεί μέχρι να το ακούσετε.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το πνευμονικό οίδημα οφείλεται σε καρδιακά προβλήματα.

Αλλά υγρό στον πνεύμονα μπορεί να συσσωρευθεί και για άλλους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας, της έκθεσης σε ορισμένες τοξίνες και φάρμακα, ενός τραύματος στο θωρακικό τοίχωμα, την έντονη σωματική άσκηση ή την μόνιμη διαβίωση σε μεγάλα υψόμετρα.

Πνευμονικό οίδημα είναι μια κατάσταση που προκαλείται από την συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες. Όπως γράφει το iatropedia.gr, αυτό το υγρό συλλέγεται στους πολυάριθμους θύλακες αέρα στους πνεύμονες, καθιστώντας δύσκολη την αναπνοή.

Το πνευμονικό οίδημα που αναπτύσσεται ξαφνικά (οξύ) είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που απαιτεί άμεση περίθαλψη. Αν και η πάθηση μερικές φορές μπορεί να αποδειχθεί μοιραία για την ζωή του ασθενούς, οι προοπτικές βελτιώνονται, όταν λάβει άμεση θεραπεία τόσο για την ίδια την πάθηση, όσο και για το υποκείμενο πρόβλημα που την προκαλεί.

Συμπτώματα

Ανάλογα με την αιτία, τα συμπτώματα του πνευμονικού οιδήματος μπορεί να εμφανιστούν απότομα ή να εξελιχθούν σταδιακά με την πάροδο του χρόνου.

Οξύ πνευμονικό οίδημα – συμπτώματα

Ακραία δύσπνοια, ή δυσκολία στην αναπνοή, που επιδεινώνεται όταν ξαπλώνετε
Αίσθημα πνιγμού
Συριγμός, ή λαχάνιασμα
Άγχος, ανησυχία
Βήχας που παράγει αφρώδη πτύελα, τα οποία μπορεί να έχουν και αίμα
Πόνος στο στήθος (εάν το πνευμονικό οίδημα προκαλείται από καρδιακές παθήσεις)
Καρδιακή αρρυθμία, ταχυπαλμία

Χρόνιο πνευμονικό οίδημα – συμπτώματα

Περισσότερη δύσπνοια από το κανονικό όταν είστε σωματικά δραστήριοι
Δυσκολία στην αναπνοή κατά την άσκηση
Δυσκολία στην αναπνοή όταν είστε ξαπλωμένοι
Συριγμός
Ξυπνάτε μέσα στη νύχτα με “κομμένη την ανάσα”, αίσθηση που μπορεί να απομακρύνεται όταν κάθεστε
Ταχεία αύξηση του σωματικού βάρους, όταν το πνευμονικό οίδημα αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Πρόκειται για μια κατάσταση κατά την οποία η καρδιά δεν αντλεί αρκετό αίμα, για να καλύψει τις ανάγκες του σώματός σας. Η αύξηση του σωματικού βάρους είναι από τη συσσώρευση υγρών στο σώμα, ειδικά στα πόδια
Πρήξιμο στα κάτω άκρα
Κόπωση

Πνευμονικό οίδημα από μόνιμη διαβίωση σε μεγάλο υψόμετρο – συμπτώματα

Δύσπνοια μετά από κόπωση, η οποία εξελίσσεται σε δύσπνοια και σε κατάσταση ηρεμίας
Βήχας
Δυσκολία στο περπάτημα στην ανηφόρα, η οποία εξελίσσεται σε δυσκολία στο περπάτημα ακόμα και σε επίπεδες επιφάνειες
Πυρετός
Βήχας που παράγει αφρώδη πτύελα, τα οποία μπορεί να έχουν και αίμα
Καρδιακή αρρυθμία, ταχυπαλμία
Δυσφορία στο στήθος
Πονοκέφαλοι, οι οποίοι μπορεί να είναι και το πρώτο σύμπτωμα

Για πρώτη φορά στον κόσμο, Έλληνες επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης με τον γιατρό κ. Δημήτριο Τσουκαλά, ανακάλυψαν φυσικά βότανα που επιβραδύνουν και αναστρέφουν τη διαδικασία της γήρανσης.

Τα πρώτα αποτελέσματα των ερευνών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Κρήτης, για το πόσοο μπορούμε να ζήσουμε, ανακοινώθηκαν παρουσία πανεπιστημιακών, γιατρών, ερευνητών και κοινού που αφορούν την επιβράδυνση και αναστροφής της γήρανσης.

Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών, ο καθ. και Ακαδημαϊκός κ. Αριστείδης Τσατάκης και ο γιατρός και ερευνητής κ. Δημήτρης Τσουκαλάς αναφέρθηκαν στις ανακαλύψεις τους σχετικά με την βιολογία των τελομερών.

Τα τελομερή είναι τα άκρα των χρωμοσωμάτων (τέλος - μέρος) και το μήκους τους καθορίζει την βιολογική ηλικία του καθενός από εμάς. Όσο πιο νέοι είμαστε τόσο πιο μακριά είναι και τα τελομερή μας. Καθώς μεγαλώνουμε τα τελομερή μας συρρικνώνονται και αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο γερνάμε (Νόμπελ Ιατρικής 2009). Ο τρόπος ζωής και συνήθειες που προκαλούν βλάβη στον οργανισμό μας όπως το κάπνισμα, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ελλείψεις σε βιταμίνες και το έντονο στρες είναι παράγοντες που αυξάνουν τη φθορά και την ταχύτητα συρρίκνωσης των τελομερών.

Αντιθέτως έχει βρεθεί ότι παράγοντες που βοηθούν στην πιο υγιή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, όπως συγκεκριμένες βιταμίνες, ένας υγιεινός τρόπος ζωής και διατροφής, η άσκηση αλλά και φυσικά βότανα μπορούν να επιδιορθώσουν και να ξαναμακρύνουν τα τελομερή.

Τα τελευταία χρόνια το τμήμα Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιου της Κρήτης σε συνεργασία με τον κ. Δημήτρη Τσουκαλά και την επιστημονική του ομάδα διεξάγουν έρευνα που αφορά τόσο στον τρόπο μέτρησης του μήκους των τελομερών όσο και στην ανεύρεση συστατικών που μπορούν να επιδιορθώσουν και να επιμηκύνουν τα ανθρώπινα τελομερή. Σε αυτό το διάστημα έχουν εντοπίσει φυσικά συστατικά που έχουν θετική δράση στο μήκος των τελομερών.

Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι τα αποτελέσματα της έρευνας τους μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση τόσο της διάρκειας ζωής μας αλλά και στην ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών θεραπειών για νοσήματα που συνδέονται με το γήρας.

Πηγή: iatropedia.gr

Η «καλή» χοληστερόλη ή HDL-χοληστερόλη είναι μια λιποπρωτεΐνη που έχει ως κύριο ρόλο τη συλλογή χοληστερόλης από τα κύτταρα και τους ιστούς και την επιστροφή της στο ήπαρ, προκειμένου να αποβληθεί μέσω της χολής.

Με αυτό τον τρόπο, η δράση της αποτρέπει την εναπόθεση χοληστερόλης στα αγγεία, προστατεύοντας από την εμφάνιση αθηροσκλήρωσης, ενώ πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει πως ασκεί αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη και αντιθρομβωτική δράση.

Επομένως, στην περίπτωση της «καλής» χοληστερόλης, στόχος είναι η αύξηση και η διατήρησή της σε υψηλά επίπεδα. Με ποιο τρόπο μπορεί, όμως, να επιτευχθεί αυτό;

Στην πραγματικότητα, η «καλή» χοληστερόλη επηρεάζεται σε μικρότερο βαθμό από τις διατροφικές μας συνήθειες, συγκριτικά με την ολική και την «κακή» χοληστερόλη. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα βήματα που μπορούν να συμβάλλουν στην αύξησή της.

Αρχικά, όπως αναφέρει το neadiatrofis.gr, το υπερβάλλον βάρος και η παχυσαρκία σχετίζονται με μειωμένα επίπεδα «καλής» χοληστερόλης. Συνεπώς, άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος θα πρέπει να επιδιώξουν απώλεια, προκειμένου να επαναφέρουν τα επίπεδα «καλής» χοληστερόλης ή να αποτρέψουν την περαιτέρω μείωσή της.

Από την άλλη, έχει φανεί πως η συστηματική φυσική δραστηριότητα, και ιδιαίτερα η αερόβια άσκηση, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων «καλής» χοληστερόλης κατά 5%.

Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζει και το είδος των λιπαρών που καταναλώνουμε μέσω της διατροφής. Ειδικότερα, η αντικατάσταση των κορεσμένων λιπαρών, τα οποία περιέχονται σε ζωικής προέλευσης τρόφιμα όπως το κρέας, το βούτυρο και τα πλούσια σε λίπος τυριά και γαλακτοκομικά προϊόντα, από μονοακόρεστα και πολυακόρεστα, που βρίσκονται στο ελαιόλαδο, τους ξηρούς καρπούς και τα λιπαρά ψάρια, μπορεί να ενισχύσει τα επίπεδα «καλής» χοληστερόλης.

Επιστήμονες στη Βρετανία τροποποίησαν γενετικά το κύτταρο του ζυμομύκητα (της γνωστής μαγιάς), εισάγοντας σε αυτό άλλα γονίδια μύκητα. Με τον τρόπο αυτό, ο ζυμομύκητας παρήγαγε μόρια της  πενικιλίνης, του γνωστού αντιβιοτικού.


Στα εργαστηριακά πειράματα που ακολούθησαν, οι ερευνητές του Κέντρου Συνθετικής Βιολογίας του Imperial College του Λονδίνου, με επικεφαλής τον δρα Τομ Έλις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications", έδειξαν ότι η πενικιλίνη από τη μαγιά είχε αντιβακτηριακές ιδιότητες εναντίον των βακτηρίων του στρεπτόκοκκου.

Οι επιστήμονες δήλωσαν αισιόδοξοι ότι, χάρη στη συνθετική βιολογία, ανοίγει πλέον ένας νέος δρόμος για την παραγωγή πενικιλίνης και γενικότερα για την ανακάλυψη νέων αντιβιοτικών και αντιφλεμονωδών φαρμάκων. Η αυξανόμενη αντίσταση των παθογόνων μικροοργανισμών στα υπάρχοντα αντιβιοτικά καθιστά επείγουσα την αναζήτηση νέων λύσεων.

Τα περισσότερα συμβατικά αντιβιοτικά προέρχονται από μύκητες και βακτήρια. Η γενετική τροποποίηση των τελευταίων θα μπορούσε να οδηγήσει τόσο σε νέες μεθόδους παραγωγής όσο και σε τελείως νέα αντιβιοτικά.

Όμως, η τροποποίηση «εξωτικών» μικροοργανισμών, οι οποίοι έχουν πολύτιμες αντιβακτηριακές ιδιότητες, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για τους συνθετικούς βιολόγους. Αντίθετα, ο πασίγνωστος ζυμομύκητας (μαγιά) είναι πανεύκολο να μεταλλαχθεί κατάλληλα, μέσω της εισαγωγής DNA από άλλους μύκητες και βακτήρια.

Οι ερευνητές πάντως επισήμαναν ότι η σχετική έρευνα βρίσκεται ακόμη σε αρχικά στάδια. Αν και πολλά υποσχόμενη, η νέα μέθοδος έχει μέχρι τώρα παράγει μικρές μόνο ποσότητες πενικιλίνης από μαγιά και μένει να αποδειχθεί κατά πόσο θα είναι εφικτό κάτι ανάλογο να γίνει σε βιομηχανική κλίμακα.

«Οι άνθρωποι πειραματίζονται με τη μαγιά εδώ και χιλιάδες χρόνια, από την παραγωγή μπίρας και ψωμιού, έως πιο πρόσφατα τη δημιουργία φαρμάκων κατά της ελονοσίας. Τα πειράματά μας δείχνουν ότι η μαγιά μπορεί επίσης να τροποποιηθεί, ώστε να παράγει ένα γνωστό αντιβιοτικό, πράγμα που ανοίγει νέες δυνατότητες», δήλωσε ο Έλις.

«Οι μύκητες είχαν στη διάθεσή τους εκατομμύρια χρόνια για να αναπτύξουν την ικανότητά τους να παράγουν πενικιλίνη που καταστρέφει τα βακτήρια. Εμείς, οι επιστήμονες, εργαζόμαστε με τον ζυμομύκητα μόνο εδώ και λίγα χρόνια, τώρα όμως που βρήκαμε τρόπο να παράγουμε πενικιλίνη από αυτόν, είμαστε πια σίγουροι ότι θα βελτιώσουμε περαιτέρω αυτή τη μέθοδο για να παράγουμε νέα φάρμακα στο μέλλον», δήλωσε ο ερευνητής δρ Αλί Αουάν του Τμήματος Εμβιομηχανικής του Imperial College.

Η πενικιλίνη παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον άγγλο ερευνητή Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928 (ο οποίος και τη «βάφτισε»), απομονώθηκε ως καθαρή ουσία το 1940 από άλλους επιστήμονες και άρχισε να παράγεται βιομηχανικά το 1942 εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

 Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μία νέα έρευνα από τη Δανία αναφέρει οι γυναίκες που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλούν μόνιμες βλάβες στα μάτια των παιδιών τους, οι οποίες ανοίγουν το δρόμο για την εμφάνιση γλαυκώματος όταν μεγαλώσουν.

Όπως ανέφεραν οι Δανοί ερευνητές στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Ophthalmology, για το θέμα έχουν γίνει και παλαιότερα μελέτες οι οποίες έχουν συνδέσει το κάπνισμα της εγκύου με το χαμηλό βάρος γέννησης του μωρού, το οποίο όμως, συνδέεται με πιο λεπτή στοιβάδα περιθηλαίων αμφιβληστροειδικών οπτικών ινών.

Αναφερόμενοι στις μητέρες που έλαβαν μέρος στην έρευνα, οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι το 80% εξ αυτών δεν κάπνιζαν όταν κυοφορούσαν, το 2% σταμάτησαν να καπνίζουν όταν έμειναν έγκυοι και το περίπου 18% συνέχισαν να καπνίζουν έως το τέλος της κύησης. Επίσης το περίπου 4% των παιδιών είχαν χαμηλό βάρος κατά τη γέννησή τους.

Στη νέα αυτή έρευνα, οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και άλλα ερευνητικά κέντρα υπέβαλαν σε οφθαλμολογικές εξετάσεις 1.323 παιδιά, ηλικίας 11-12 ετών, και συνέκριναν το πάχος της στοιβάδας των περιθηλαίων αμφιβληστροειδικών οπτικών ινών με το κάπνισμα της μητέρας τους στην εγκυμοσύνη και με το βάρος γέννησης. Από τη σύγκριση αυτή διαφάνηκε καθαρά ότι το κάπνισμα και το χαμηλό βάρος γέννησης συνδέονται ανεξάρτητα με το πάχος της στοιβάδας.

Αν σας έλεγαν ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος ξηρού καρπού, το οποίο μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών από αυξημένη χοληστερίνη, την πιθανότητα εκδήλωσης καρκίνου του παχέος εντέρου, αλλά και τον κίνδυνο καρδιακής νόσου, δεν θα θέλατε να το συμπεριλάβετε στο διαιτολόγιό σας;

Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνετε με τα αμύγδαλα! Τα οφέλη τους για την υγεία μας έχουν τεκμηριωθεί εδώ και αιώνες και σύγχρονες έρευνες τα επιβεβαιώνουν στο έπακρο, γράφει το iatropedia.gr.

Τα αμύγδαλα είναι καλή πηγή βιταμίνης-Ε, χαλκού, μαγνησίου και υψηλής ποιότητας πρωτεΐνης. Περιέχουν επίσης υψηλά επίπεδα υγιών ακόρεστων λιπαρών οξέων και πολλών βιοδραστικών μορίων (όπως ίνες, φυτοστερόλες, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά), τα οποία μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη καρδιαγγειακών νόσων.

Δείτε τα μοναδικά οφέλη των αμυγδάλων για την υγεία σας:

Μειώνουν την χοληστερίνη
Ερευνα που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό American Diatetic Association έδειξε ότι η κατανάλωση αμυγδάλων αυξάνει τα επίπεδα βιταμίνης Ε στο πλάσμα και στα ερυθρά αιμοσφαίρια στο αίμα, ενώ μειώνει και τα επίπεδα στην χοληστερίνη. Η βιταμίνη Ε είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που προστατεύει τα κύτταρα από τη φθορά σε καθημερινή βάση και αποτρέπει το φράξιμο των αρτηριών και την οξείδωση της χοληστερόλης.

Μείωση του κινδύνου καρκίνου του παχέος εντέρου
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια πραγματοποίησαν έρευνα για τις επιπτώσεις της κατανάλωσης αμυγδάλων σε διάφορους τύπους καρκίνου και απέδειξαν ότι η μεγαλύτερη επίδραση αφορούσε τον καρκίνο του ορθού. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι "η κατανάλωση αμυγδάλων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, μέσω ενός λιπιδίου που περιέχουν”. Η συγκεκριμένη έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Cancer Letters.

Μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων
Τα αμύγδαλα, μαζί με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς και σπόρους εν γένει, συνδέονται συχνά με βελτιωμένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα και με την καλύτερη υγεία της καρδιάς.

Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η κατανάλωση αμυγδάλων μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της στεφανιαίας καρδιακής νόσου.

Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Circulation, έδειξε ότι όταν τα αμύγδαλα χρησιμοποιούνται ως σνακ στη διατροφή των υπερλιπιδαιμικών ατόμων, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τους παράγοντες κινδύνου της στεφανιαίας καρδιακής νόσου, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε άπαχα (πρωτεΐνες και φυτικές ίνες) και μονοακόρεστα συστατικά.

Οι μαραθωνοδρόμοι, οι ποδηλάτες, οι κολυμβητές μεγάλων αποστάσεων και γενικότερα κάθε αθλητής που χρειάζεται αντοχή, γνωρίζουν ότι χρειάζονται χρόνια προπόνησης για να την πετύχουν.


Όμως επιστήμονες στις ΗΠΑ, μετά από επιτυχή πειράματα σε ποντίκια, αισιοδοξούν ότι είναι θέμα χρόνου να αναπτυχθούν «χάπια άσκησης», τα οποία σε πολύ πιο σύντομο χρόνο και με πολύ λιγότερο ιδρώτα θα έχουν στο σώμα τα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα με την πραγματική αεροβική άσκηση.

Ένα τέτοιο χάπι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα μπορούσαν να το παίρνουν όχι μόνο αθλητές, αλλά επίσης άτομα με περιορισμένη κινητικότητα, όπως ηλικιωμένοι, παχύσαρκοι και άνθρωποι με αναπηρίες, που δυσκολεύονται να γυμνασθούν. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον μοριακό και αναπτυξιακό βιολόγο Ρόναλντ Έβανς του Ινστιτούτου Salk της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα κυτταρικού μεταβολισμού "Cell Metabolism", χορήγησαν επί δύο μήνες σε ποντίκια μια χημική ουσία (GW1516), η οποία επέτρεψε στα πειραματόζωα να έχουν αντοχή για να τρέχουν σε «διάδρομο» επί 270 λεπτά. Αντίθετα, τα ζώα που δεν είχαν πάρει την ίδια ουσία, άντεχαν να τρέξουν μόνο επί 160 λεπτά (70% λιγότερο), προτού εξαντληθούν. Ακόμη, τα ζώα που είχαν πάρει την ουσία, είχαν και άλλα οφέλη, όπως μικρότερο βάρος και καλύτερα επίπεδα σακχάρου. Η συγκεκριμένη ουσία επιδρά σε εκατοντάδες γονίδια που εμπλέκονται στον ενεργειακό μεταβολισμό και στις καύσεις μέσα στο σώμα. Κυρίως ενεργοποιούνται τα γονίδια που «καίνε» το λίπος και απενεργοποιούνται τα γονίδια που «καίνε» το σάκχαρο (γλυκόζη). Οι ερευνητές θεωρούν σημαντικό ότι μειώνεται το «κάψιμο» (η διάσπαση) της γλυκόζης, επειδή όταν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα πέφτουν (υπογλυκαιμία), τότε ο εγκέφαλος επηρεάζεται αρνητικά και η κόπωση στο σώμα εμφανίζεται. Όταν όμως γίνεται εξοικονόμηση σακχάρων και το επίπεδό τους αργεί να πέσει, όπως συμβαίνει χάρη στη νέα ουσία, τότε η αντοχή αυξάνεται. «Αν αναπρογραμματίσει κανείς τα κατάλληλα γονίδια, μπορεί να αποκτήσει ένα υψηλό επίπεδο αντοχής, χωρίς να χρειάζεται να δαπανήσει πολλή ενέργεια», δήλωσε ο Έβανς.

Προς το παρόν πάντως, δεν είναι βέβαιο ότι η εν λόγω ουσία θα «δουλέψει» εξίσου καλά στους ανθρώπους και άλλοι επιστήμονες ήδη εκδήλωσαν το σκεπτικισμό τους. Αν όμως κάτι τέτοιο αποδειχθεί μέσα από μελλοντικές κλινικές δοκιμές, τότε ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία ενός χαπιού που θα περιέχει την ουσία GW1516 και το οποίο θα μιμείται τα οφέλη της άσκησης.

Η συγκεκριμένη ουσία πρωτοεμφανίσθηκε στη δεκαετία του 1990 με στόχο τη θεραπεία μεταβολικών και καρδιαγγειακών παθήσεων. Αργότερα ξεχάσθηκε, καθώς ορισμένες μελέτες βρήκαν ότι μπορεί να είναι καρκινογόνα σε μεγάλες δόσεις. Όμως ορισμένοι επιστήμονες συνέχισαν να τη μελετούν και πριν μερικά χρόνια εμφανίσθηκε μια μαύρη αγορά για τη GW1516, με συνέπεια να χρησιμοποιηθεί από μερικούς αθλητές στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου το 2008 και τελικά να απαγορευθεί από την Παγκόσμια Υπηρεσία Αντι-Ντόπινγκ ως μη ασφαλής. Τώρα, με τη νέα μελέτη, η ουσία «αναστήθηκε» ως υποψήφια για συστατικό σε «χάπι άσκησης» (σε χαμηλή δοσολογία). Αλλά πολλοί επιστήμονες αμφιβάλλουν κατά πόσο θα εγκριθεί από τις αρμόδιες εποπτικές Αρχές. Πάντως ορισμένες φαρμακευτικές εταιρείες έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον να αρχίσουν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Όλο και περισσότεροι ειδικοί στον χώρο της υγείας υποστηρίζουν την άποψη ότι οι μπατονέτες δεν αποτελούν καλό και ασφαλές μέσο καθαρισμού των αυτιών.

Αυτά τα μικρά και εύχρηστα «εργαλεία» καθαρισμού μπήκαν στη ζωή μας πριν από αρκετά χρόνια και χρησιμοποιούνται από μικρούς και μεγάλους, γράφει το onmed.gr. Ποιοι είναι λοιπόν οι βασικοί λόγοι για να διακόψουμε τη χρήση τους;

1. Ο πρώτος είναι πως από άποψης υγιεινής το κίτρινο σμήγμα που αφαιρείται δεν είναι βρομιά, αλλά υγρό που παράγει το αυτί για να το καθαρίζει από μικρόβια, νεκρά κύτταρα και βρομιά. Έχει δε από μόνο του μια ροή από τα μέσα προς τα έξω. Επομένως ένα απλό καθάρισμα του εξωτερικού μέρους του αυτιού με μια πετσέτα αρκεί και μάλιστα διευκολύνει τον αυτοκαθαρισμό του αυτιού.

2. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι με τη μπατονέτα μπορεί να νομίζετε ότι αφαιρέσατε περιττά υπολείμματα, αλλά στην ουσία μόνο ένα μικρό μέρος αυτού του κίτρινου σμήγματος έχετε αφαιρέσει. Το περισσότερο βρίσκεται πιο βαθιά.

3. Ο τρίτος λόγος είναι πως το συχνό καθάρισμα στεγνώνει το αυτί και οδηγεί σε μεγαλύτερη παραγωγή σμήγματος (δηλαδή του υγρού καθαρισμού του αυτιού). Αυτό μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό βύσματος, κάτι που μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα που συχνά επιβάλλουν τη βοήθεια γιατρού.

4. Τέταρτος λόγος είναι πως τυχόν επίμονα σπρωξίματα ολοένα και βαθύτερα ή η χρησιμοποίηση αιχμηρών αντικειμένων μπορεί να τραυματίσουν το τύμπανο του αυτιού ή να προκαλέσουν εκδορές και τραυματισμούς στην επιφάνεια του καναλιού του αυτιού, κάτι που μπορεί να κάνει την κατάσταση δυσάρεστη και την επίσκεψη στο γιατρό αναγκαία.

Αν σε μερικούς ανθρώπους σχηματίζεται μεγάλη ποσότητα αυτού του σμήγματος, τότε η λύση δεν είναι να χρησιμοποιούνται συχνότερα μπατονέτες, αλλά η επίσκεψη στον γιατρό για τις κατάλληλες συμβουλές.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας (Multiple Sclerosis - MS) είναι μια νόσος με απρόβλεπτα συμπτώματα που μπορεί να ποικίλλουν σε ένταση.

Ενώ μερικοί άνθρωποι βιώνουν κόπωση και μούδιασμα, σε σοβαρές περιπτώσεις η σκλήρυνση κατά πλάκας μπορεί να προκαλέσει παράλυση, απώλεια της όρασης και μειωμένη λειτουργία του εγκεφάλου.

Τι είναι η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ)

Η ΣΚΠ είναι μια προοδευτική αυτοάνοση διαταραχή. Αυτό σημαίνει ότι το σύστημα που έχει σχεδιαστεί για να κρατήσει το σώμα σας υγιές λανθασμένα επιτίθεται σε μέρη του σώματός σας που είναι ζωτικής σημασίας για την καθημερινή λειτουργία, ενημερώνει το iatropedia.gr.

Το προστατευτικό κάλυμμα των νευρικών κυττάρων καταστρέφεται, κάτι που οδηγεί σε μειωμένη λειτουργία του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης.

Ποια είναι τα πρώιμα συμπτώματα της ΣΚΠ

Προβλήματα Όρασης

Τα πιο κοινά πρώιμα συμπτώματα της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας είναι ένα πρόβλημα όρασης, που κλινικά αποκαλείται “οπτική νευρίτιδα”. Η φλεγμονή επηρεάζει το οπτικό νεύρο και διαταράσσει την κεντρική όραση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση στο ένα ή και στα δύο μάτια, διπλή όραση ή απώλεια της αντίθεσης και των “ζωντανών” χρωμάτων. Είναι πιθανό να μην παρατηρήσετε τα προβλήματα όρασης αμέσως, καθώς η εκφύλιση της όρασης μπορεί να είναι αργή. Ο πόνος όταν κοιτάζετε προς τα πάνω ή προς τη μία πλευρά μπορεί, επίσης, να συνοδεύει την απώλεια της όρασης.

Μούδιασμα & Μυρμήγκιασμα/Γαργάλισμα

Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας επηρεάζει τα νεύρα στον εγκέφαλο και την σπονδυλική στήλη (κέντρο μηνυμάτων του σώματος). Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να στείλει αντιφατικά μηνύματα σε όλο το σώμα. Μερικές φορές, δεν υπάρχει καν αποστολή σημάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα: το μούδιασμα. Το μυρμήγκιασμα και το μούδιασμα είναι τα πιο κοινά προειδοποιητικά σημάδια της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Τα πι συνήθη σημεία που εμφανίζονται αυτά είναι το πρόσωπο, τα χέρια, τα πόδια και τα δάχτυλα.

Πόνος & Σπασμοί

Ο χρόνιος πόνος και οι ακούσιοι μυϊκοί σπασμοί είναι επίσης συνήθη συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Έρευνα από την National MS Society των ΗΠΑ, έδειξε ότι τα μισά από τα άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας είχαν, είτε “κλινικά σημαντικό πόνο”, είτε χρόνιο πόνο. Η μυϊκή δυσκαμψία ή οι σπασμοί είναι, επίσης, κοινά προβλήματα. Περιλαμβάνουν την δυσκαμψία των μυών ή των αρθρώσεων, καθώς και τις ανεξέλεγκτες, επώδυνες σπασμωδικές κινήσεις των άκρων. Πιο συχνά επηρεάζονται τα πόδια, αλλά ο πόνος στην πλάτη εμφανίζεται πολλές φορές και στην πλάτη.

Κόπωση και αδυναμία

Η “ανεξήγητη” κόπωση και αδυναμία επηρεάζει περίπου το 80% των ανθρώπων που βρίσκονται στα πρώτα στάδια της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Η χρόνια κόπωση συμβαίνει όταν τα νεύρα στη σπονδυλική στήλη αρχίζουν να καταστρέφονται. Συνήθως, η κόπωση εμφανίζεται ξαφνικά και διαρκεί για εβδομάδες πριν υπάρξει βελτίωση. Η αδυναμία είναι πιο εμφανής αρχικά στα πόδια.

Προβλήματα ισορροπίας & Ζάλη

Η ζάλη και τα προβλήματα με το συντονισμό και την ισορροπία μπορεί να μειώσουν την κινητικότητα κάποιων ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι άνθρωποι με σκλήρυνση κατά πλάκας συχνά αισθάνονται λιποθυμία, ζάλη, ή σαν να “γυρίζει” ο κόσμος γύρω τους (ίλιγγος). Αυτό το σύμπτωμα παρουσιάζεται συχνά όταν ένας ασθενής στέκεται όρθιος.

Δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης, του εντέρου και σεξουαλική δυσλειτουργία

Μια δυσλειτουργική κύστη είναι ένα άλλο σύμπτωμα που εμφανίζεται σε έως και το 80% των ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την συχνοουρία, την ισχυρή επιτακτική ανάγκη για ούρηση, ή την αδυναμία να συγκρατήσει ο ασθενής τα ούρα του. Λιγότερο συχνά, τα άτομα με Σκλήρυνση κατά Πλάκας παρουσιάζουν δυσκοιλιότητα, διάρροια, ή απώλεια του ελέγχου του εντέρου. Η σεξουαλική διέγερση μπορεί επίσης να είναι ένα πρόβλημα για τα άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας, επειδή ξεκινάει από το κεντρικό νευρικό σύστημα, το οποίο και προσβάλλεται άμεσα από την ασθένεια.

Γνωστικά προβλήματα

Περίπου τα μισά από τα άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας θα αναπτύξουν κάποιου είδους προβλήματα με τη γνωστική τους λειτουργία. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:

Προβλήματα μνήμης

Μικρότερη διάρκεια προσοχής/εστίασης

Γλωσσικά προβλήματα

Δυσκολία να παραμείνει οργανωμένος

Η κατάθλιψη και άλλα προβλήματα συναισθηματικής υγείας είναι επίσης πολύ συνήθη.

Συναισθηματική υγεία

Η μείζονα κατάθλιψη είναι συχνή μεταξύ των ανθρώπων με σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι τάσεις της σκλήρυνσης κατά πλάκας μπορεί επίσης να προκαλέσουν ευερεθιστότητα, εναλλαγές της διάθεσης, καθώς και μια κατάσταση κατά την οποία το άτομο έχει εξάρσεις με ανεξέλεγκτο κλάμα ή γέλιο.

Η συνήθεια να δαγκώνει και να τρώει κάποιος τα νύχια του είναι συνδεδεμένη με αυξημένο άγχος.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics, η ονυχοφαγία, όπως αποκαλείται επιστημονικά, μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα συναισθηματικών διαταραχών, μεταφέρει το onmed.gr.

Πολλοί άνθρωποι που δαγκώνουν τα νύχια τους, αναπτύσσουν και άλλες παρόμοιες συνήθειες που προκαλούνται από στρες, όπως το δάγκωμα μολυβιών, το δάγκωμα των χειλιών τους ή το κάπνισμα.

Το δάγκωμα των νυχιών όμως, δεν είναι μια αθώα συνήθεια και μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, σύμφωνα με τους δερματολόγους.

Δείτε ποια είναι αυτά:

Μολύνσεις

Όταν δαγκώνετε μεγάλο μέρος του νυχιού αφήνετε το δέρμα που βρίσκεται κάτω από αυτό εκτεθειμένο σε βακτήρια και άλλους παθογόνους μικροοργανισμούς που υπάρχουν στο στόμα σας. Μία από τις πιο κοινές λοιμώξεις είναι η παρωνυχία, η οποία είναι φλεγμονή στις πλευρικές πτυχώσεις των νυχιών και προκαλεί οίδημα, ερυθρότητα, πόνο και θρόμβους με πύον. Η μόλυνση μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες και πρέπει να ακολουθήσετε θεραπεία που θα σας συστήσει ο δερματολόγος.

Φλεγμονή

Η χημική σύνθεση του σάλιου διασπά τα λίπη και τα άλλα μόρια των τροφών. Αυτό μπορεί να βοηθά στην πέψη της τροφής, ταυτόχρονα όμως βλάπτει και φουσκώνει το δέρμα των δακτύλων σας, όταν τα έχετε διαρκώς στο στόμα. Για τον ίδιο λόγο, το γλείψιμο των χειλιών προκαλεί ξηρότητα και σκάσιμο, αφού το σάλιο διαβρώνει την επιδερμίδα.

Ασθένειες

Τα χέρια έρχονται σε επαφή με πλήθος παθογόνων μικροοργανισμών, οι οποίοι παγιδεύονται κάτω από τα νύχια. Όταν τα χέρια έρχονται σε επαφή με το στόμα, είναι πιθανό να προσβληθείτε από μια σειρά ασθενειών, από απλό κρυολόγημα μέχρι σοβαρό ιό γαστρεντερίτιδας.

Είσφρηση νυχιού

Τα νύχια αναπτύσσονται πάνω σε ένα στρώμα που ονομάζεται μήτρα. Τόσο οι μολύνσεις από διάφορους μικροοργανισμούς, όσο και το δάγκωμα μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στη μήτρα και να οδηγήσουν σε παραμορφώσεις των νυχιών.

Μυρμηγκιά / κονδυλώματα

Η μυρμηγκιά είναι ένα εξόγκωμα στο δέρμα που μοιάζει με άχρωμη κρεατοελιά. Προκαλείται στα ανώτερα στρώματα της επιδερμίδας από έναν ιό ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των ιών των Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (Human Papilloma Virus, HPV). Κάποιοι από αυτούς τους ιούς προκαλούν μυρμηγκιές και κάποιοι άλλοι κονδυλώματα. Ο ιός που προκαλεί την μυρμηγκιά μεταδίδεται με την επαφή και προσβάλλει μόνο ανθρώπους. Η μυρμηγκιά μεταδίδεται με την άμεση δερματική επαφή ή με το άγγιγμα υγρών επιφανειών, όπως δάπεδα σε πισίνες και αποδυτήρια, τα οποία έχουν μολυνθεί από άτομα που έχουν ήδη μυρμηγκιά. Όταν αγγίζετε το πρόσωπό σας ή το στόμα σας με μολυσμένα νύχια είναι πιθανό να αναπτύξετε αυτά κονδυλώματα στο πρόσωπο ή στο λαιμό σας.

Έρπης χεριών

Αν έχετε στοματικό έρπη, μπορεί να μολύνετε τα δάχτυλά σας με τον ιό. Ο έρπης χαρακτηρίζεται από εξάνθημα το οποίο εμφανίζεται πάνω σε ερυθηματώδη και οιδηματώδη περιοχή και συνοδεύεται από πόνο και φλόγωση.

Προβλήματα δοντιών

Οι υποδοχές που συγκρατούν τις ρίζες των δοντιών μπορεί να παραμορφωθούν ή να καταστραφούν από το χρόνιο δάγκωμα των νυχιών. Η ονυχοφαγία μπορεί επίσης να προκαλέσει κατάγματα στα δόντια, αυξάνοντας τον κίνδυνο ουλίτιδας.

Τις περισσότερες φορές το συναίσθημα του "μουδιάσματος" στα άκρα οφείλεται στην πίεση στα νεύρα ή τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα νεύρα.

Το μούδιασμα συμβαίνει συχνά αφού έχετε έρθει σε μια ανατομικά δύσκολη θέση, όπως το να κάθεστε σταυροπόδι για πολύ ώρα, ή να έχετε ξαπλώσει επάνω στο χέρι σας. Περιστασιακά, ωστόσο, μπορεί να είναι και σημάδι μιας πολύ πιο σοβαρής υποκείμενης πάθησης/ασθένειας, όπως ο διαβήτης, γράφει το iatropedia.gr.

Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες που προκαλούν το φαινόμενο αυτό:

Όρθια, ή καθιστή θέση στην ίδια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα

Τραυματισμός ενός νεύρου (πχ στον αυχένα ή στον βραχίονα)

Έρπης ζωστήρας

Κακή κυκλοφορία του αίματος από αθηροσκλήρωση ή κρυοπαγήματα , ή φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων

Έλλειψη ασβεστίου, ή καλίου, ή νατρίου, ή βιταμίνης Β12

Ακτινοθεραπεία

Το μούδιασμα μπορεί να προκληθεί και από άλλες ιατρικές παθήσεις, όπως:

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Ο διαβήτης

Οι ημικρανίες

Η Σκλήρυνση κατά Πλάκας

Ένα μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο

Πιθανή υπολειτουργία του θυρεοειδούς

Ο γιατρός σας θα αναζητήσει την αιτία που προκαλεί μούδιασμα, ή μυρμήγκιασμα στα άκρα ώστε τα συμπτώματα να υποχωρήσουν άμεσα. Για παράδειγμα, εάν έχετε σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα ή πόνο χαμηλά στην πλάτη, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει συγκεκριμένες ασκήσεις να κάνετε καθημερινά.

Εάν έχετε διαβήτη, ο θεράπων ιατρός σας θα σας ζητήσει να ελέγξετε τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα σας. Από την άλλη η έλλειψη βιταμινών θα αντιμετωπιστεί με τα απαραίτητα συμπληρώματα βιταμινών.

Πάντως σε κάθε περίπτωση απευθυνθείτε ΑΜΕΣΑ στο γιατρό αν:

Έχετε αδυναμία ή δεν είστε σε θέση να κινηθείτε.

Νιώθετε μούδιασμα μόνο μετά στο κεφάλι, στο λαιμό, ή στην οσφυϊκή χώρα

Δεν μπορείτε να ελέγξετε την κίνηση των χεριών σας

Έχετε δυσκολία στην ομιλία, αλλαγή στην όραση, δυσκολία στο περπάτημα, ή αδυναμία

Η εποχή που ξεκινούν και πάλι οι εποχικές αλλεργίες έφτασε. Μπούκωμα στην μύτη ή συνάχι, μάτια που δακρύζουν και “σας τρώνε”, βήχας και φτέρνισμα είναι μερικά από τα ενοχλητικά συμπτώματα με τα οποία έρχονται χιλιάδες άνθρωποι αντιμέτωποι κάθε μέρα.

Με τις αλλεργίες, αυτό που λίγοι εξ' αυτών συνειδητοποιούν είναι, ότι κάνουν και οι ίδιοι ορισμένα βασικά λάθη και επιδεινώνουν αυτά τα συμπτώματα.

Δείτε ποια είναι τα πιο συνήθη από αυτά τα λάθη, για να τα αποφύγετε και να περάσετε μια πιο ήρεμη περίοδο εποχικής αλλεργίας φέτος:

Έχετε τα παράθυρα μονίμως ανοιχτά
Προσπαθήστε να τα ανοίγετε μόνο όσο χρειάζεται για να αεριστεί το σπίτι και να μπει μέσα φρέσκος αέρας, κάτι που είναι απαραίτητο. Αλλά μην το παρακάνετε και αφήνετε τις αλλεργιογόνες ουσίες στην ατμόσφαιρα να... κάνουν πάρτι μέσα στο σπίτι σας. Επίσης, όταν είναι εφικτό, χρησιμοποιείτε περισσότερες ώρες τον κλιματισμό (air-condition) επειδή λειτουργεί με φίλτρα που θα κρατήσουν μεγάλο ποσοστό από αυτές τις αλλεργιογόνες ουσίες μακριά.

Καθυστερείτε να πάρετε τα αντισταμινικά σας φάρμακα
Εφόσον γνωρίζετε πότε έρχεται η περίοδος που σας “χτυπάει” συνήθως η εποχική αλλεργία, δεν είναι ανάγκη να περιμένετε να εκδηλώσετε τα πρώτα συμπτώματα προτού πάρετε τα φάρμακα που σας έχει δώσει ο φαρμακοποιός σας για τις αλλεργίες. Αυτά τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά, όταν λαμβάνονται ως πρόληψη και όχι ως θεραπεία. Πάρτε τα λοιπόν, 1-2 εβδομάδες πριν την περίοδο της εποχικής αλλεργίας και θα δείτε ότι θα έχετε λιγότερες εξάρσεις τους επόμενους μήνες.

Βγαίνετε έξω τις λάθος ώρες
Τα δέντρα και τα άνθη ξεκινούν να απελευθερώνουν γύρη περίπου στην ανατολή του ηλίου και τα επίπεδα αλλεργιογόνων στην ατμόσφαιρα κορυφώνονται αργά το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ. Προσπαθήστε να μην βγαίνετε έξω λοιπόν αυτές τις ώρες της ημέρας.

Δεν επενδύετε σε έναν ιονιστή αέρος
Σίγουρα δεν αποτελεί πρωτεύουσα ανάγκη και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξοδεύουν χρήματα για να προμηθευτούν μια συσκευή καθαρισμού του αέρα μέσα στο σπίτι. Αλλά είναι από εκείνες τις συσκευές που “θα βγάλουν τα λεφτά τους” σε βάθος χρόνου. Βάλτε το σε λειτουργία, όταν πια πόρτες και παράθυρα είναι κλειστά στο σπίτι, και θα δείτε μεγάλη αλλαγή.

Αντικείμενα που μαζεύουν σκόνη και αλλεργιογόνες ουσίες
Τα μαξιλάρια στον καναπέ, οι κουρτίνες και τα παιχνίδια των παιδιών (αρκουδάκια, κούκλες κλπ) μαζεύουν εύκολα σκόνες και αλλεργιογόνες ουσίες, ενώ σπανίως πλένονται. Αυτές οι ουσίες αναδύονται στην ατμόσφαιρα με κάθε κίνηση (αλλαγή θέσης στα μαξιλάρια του καναπέ, άνοιγμα-κλείσιμο στις κουρτίνες κλπ) και τις εισπνέετε.

Η έντονη φαγούρα είναι κάτι που όλοι το έχουμε αισθανθεί και το θεωρούμε κάτι φυσιολογικό και καθόλου επικίνδυνο. Γιατί όμως αναπτύσσεται η φαγούρα (ή κνησμός, όπως λέγεται επιστημονικά);

Αυτό είναι κάτι που σε μεγάλο βαθμό εξακολουθεί να αποτελεί μυστήριο για τους επιστήμονες.

Μελέτες έχουν δείξει ότι στην ανάπτυξή της παίζουν ρόλο πολύπλοκοι βιολογικοί μηχανισμοί, οι οποίοι ενεργοποιούνται ανάλογα με διάφορα εξωτερικά και εσωτερικά αίτια και μερικές φορές δίχως εμφανή λόγο.

Το σίγουρο είναι πως ο κνησμός είναι εξαιρετικά ενοχλητικός, αλλά όπως συμβαίνει με τον πόνο, έτσι κι αυτός συχνά είναι ωφέλιμος, αφού μπορεί να μας προειδοποιήσει για έναν πιθανό κίνδυνο (π.χ. ότι αγγίξαμε μια τσουκνίδα ή μας τσίμπησε ένα έντομο) ή για να αναζητήσουμε θεραπεία για κάποιο υποκείμενο πρόβλημα (π.χ. μια αλλεργική αντίδραση).

Ο κοινός κνησμός μπορεί επίσης να οφείλεται σε παροδικές δερματοπάθειες όπως αυτές της παιδικής ηλικίας (π.χ. ανεμευλογιά), η ψώρα ή ακόμα και οι ψείρες, οπότε συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα όπως κοκκίνισμα και ερεθισμός του δέρματος, σπυράκια κ.λπ. Μπορεί ακόμα να είναι συνέπεια δερματικής αλλεργικής αντίδρασης (π.χ. στα μάλλινα υφάσματα, σε σαπούνια, φυτά, προϊόντα περιποίησης του δέρματος) ή τροφικής αλλεργίας, ενώ μερικές γυναίκες μπορεί να εκδηλώσουν κνησμό στο δέρμα της κοιλιάς και των μηρών στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αυτού του είδους η φαγούρα, όμως, κατά κανόνα είναι παροδική και υποχωρεί, ειδικά όταν αντιμετωπίζεται η υποκείμενη αιτία της.

Υπάρχουν, όμως, πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν από χρόνιο κνησμό, δηλαδή από παρατεταμένη και επίμονη φαγούρα (συνήθως διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες) η οποία δεν έχει πάντοτε συγκεκριμένη αιτία και η αντιμετώπισή της είναι δύσκολη, με συνέπεια να πλήττεται σημαντικά η ποιότητα της ζωής τους.

Ο χρόνιος κνησμός μπορεί να είναι εκτεταμένος (συχνά προσβάλλει ολόκληρο το σώμα), καθώς και να συνοδεύεται από ξηροδερμία ή «πλάκες» (φολίδες) στο δέρμα. Μπορεί επίσης να εντείνεται όταν κάποιος ξύνει ή τρίβει την προσβεβλημένη περιοχή, με συνέπεια να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος αφού όσο περισσότερο ξύνεται ο ασθενής τόσο περισσότερη φαγούρα έχει, οπότε αν δεν σταματήσει, κινδυνεύει να τραυματίσει το δέρμα του ή και να υποστεί μόλυνση.

Οι πιθανές αιτίες του χρόνιου κνησμού είναι πολλές. Είναι συνηθισμένος σε πάσχοντες από διάφορα νοσήματα, όπως δερματοπάθειες (π.χ. έκζεμα, ψωρίαση, κνίδωση), νευρολογικές παθήσεις (π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση), ορισμένες μορφές καρκίνου (π.χ. λέμφωμα, λευχαιμία), νεφρολογικά ή ηπατικά προβλήματα και ορμονικές διαταραχές (π.χ. υποθυρεοειδισμός, νεοπλάσματα ενδοκρινών αδένων). Ακόμα και η σιδηροπενική αναιμία και ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να τον προκαλέσουν.

Υπάρχουν επίσης μερικά φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν φαγούρα, όπως ισχυρά οπιοειδή αναλγητικά, ορισμένα φάρμακα για την ελονοσία ή τις μυκητιάσεις, αντιβιοτικά, αντισυλληπτικά κ.λπ.

Μην ξεχνάμε επίσης ότι συχνή αιτία κνησμού είναι το στρες/άγχος (το χαρακτηριστικό αυτής της κατάστασης είναι η επιδείνωση της φαγούρας τις νυχτερινές ώρες).

Η διερεύνηση των ασθενών με χρόνιο κνησμό βασίζεται στη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού, την προσεκτική επισκόπηση του δέρματος και, όταν χρειάζεται, αιματολογικές εξετάσεις, ειδικές εξετάσεις της λειτουργίας του θυρεοειδούς, του ήπατος και των νεφρών, ακτινογραφίες θώρακος ή ακόμα και βιοψία δέρματος.

Μέτρα αυτοβοήθειας
Για να καταπραΰνετε τον κνησμό, ο Δρ. Μιχελάκης συνιστά τα εξής:

- Βάλτε σε μια πετσέτα στο δέρμα ψυχρά, υγρά επιθέματα ή παγοκύστη για 5-10 λεπτά ή έως ότου υποχωρήσει ο κνησμός.
- Να χρησιμοποιείτε καλής ποιότητας ενυδατικές κρέμες χωρίς χημικά πρόσθετα, αρώματα ή αλκοόλ. Να τις εφαρμόζετε στο προσβεβλημένο δέρμα τουλάχιστον μία φορά την ημέρα.
- Να δροσίζετε το δέρμα σας με κρέμες και λοσιόν που περιέχουν 1% μενθόλη ή καλαμίνη ή να βάζετε στο ψυγείο την ενυδατική κρέμα σας για να πετύχετε την ίδια δράση.
- Να αποφεύγετε τις επαλείψεις με οινόπνευμα.
- Μην ξύνεστε. Το ξύσιμο δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ανακούφισης του κνησμού, αλλά στην πραγματικότητα ερεθίζει το δέρμα, εντείνει τον κνησμό και μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση και ουλές.
- Να κάνετε ένα σύντομο, χλιαρό ή δροσερό ντους (ανάλογα με το τι σας ανακουφίζει). Όταν τελειώσετε, σκουπίστε απαλά - ταμποναριστά (χωρίς τρίψιμο) το δέρμα σας και αλείψτε το απαλά με υδατική κρέμα.

Για να αποφύγετε τον κνησμό, να κάνετε μπάνιο με χλιαρό νερό (ποτέ με καυτό), να αποφεύγετε το αφρόλουτρο, να χρησιμοποιείτε λοσιόν, σαπούνια και καθαριστικά χωρίς αρώματα και αλκοόλ, να φοράτε χαλαρά, βαμβακερά ρούχα, να διατηρείτε το σπίτι σας σχετικά δροσερό με ουδέτερη υγρασία και να χρησιμοποιείτε υγραντήρα τον χειμώνα εάν είστε επιρρεπείς στην ξηροδερμία και το έκζεμα.

Αν όλ’ αυτά δεν αποδίδουν και χρειάζεστε πρόσθετη, φαρμακευτική βοήθεια (π.χ. αντισταμινικές αλοιφές, τοπικά κορτικοστεροειδή), συμβουλευθείτε έναν δερματολόγο.

Τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει στην υγεία η καθημερινή κατανάλωση αναψυκτικών, αναδεικνύουν δύο νέες έρευνες επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

Οι μελέτες βασίσθηκαν στην ανάλυση στοιχείων για περίπου 4.000 ανθρώπους άνω των 30 ετών, στο πλαίσιο της μακρόχρονης έρευνας στην πόλη Φράμινγκχαμ (Framingham Heart Study), η οποία πλέον μελετά τα παιδιά και τα εγγόνια των πρώτων εθελοντών του 1948.

Η μία έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι που πίνουν κάθε μέρα αναψυκτικά διαίτης ή με τεχνητά γλυκαντικά, όπως η φρουκτόζη, έχουν σχεδόν τριπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν άνοια λόγω Αλτσχάιμερ ή να πάθουν ισχαιμικού τύπου εγκεφαλικό επεισόδιο, σε σχέση με όσους δεν καταναλώνουν τέτοια ποτά.

Η άλλη μελέτη δείχνει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν συχνά αναψυκτικά και φρουτοχυμούς με ζάχαρη (πάνω από δύο τη μέρα), είναι πιθανότερο να έχουν χειρότερη μνήμη, μικρότερο όγκο εγκεφάλου και ιδίως μικρότερο ιππόκαμπο (η περιοχή που είναι σημαντική για τη μνήμη).

Είναι γνωστό ότι η ζάχαρη μπορεί να επιβαρύνει την καρδιαγγειακή και μεταβολική υγεία. Τα διαιτητικά αναψυκτικά προβάλλονται ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση, όμως οι νέες μελέτες δείχνουν ότι και αυτά, αν καταναλώνονται καθημερινά, μπορεί να κρύβουν κινδύνους.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι όσοι καταναλώνουν συχνά αναψυκτικά διαίτης, είναι πιθανότερο να είναι διαβητικοί, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας. Όμως, ακόμη κι αν αποκλεισθούν οι διαβητικοί, πάλι η καθημερινή κατανάλωση αναψυκτικών φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας.

Οι επιστήμονες τόνισαν πάντως ότι πρόκειται μόνο για μια μελέτη παρατήρησης, που δεν μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχει σχέση αιτίου-αιτιατού, αλλά δείχνει μια τάση και μια συσχέτιση. Γι' αυτό, ανέφεραν ότι το ζήτημα πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω, προτού εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα.

Σε συνοδευτικό άρθρο γνώμης στο περιοδικό "Stroke" της American Heart Association αναφέρεται ότι οι έως τώρα επιστημονικές μελέτες δεν έχουν καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα κατά πόσο η κατανάλωση ποτών με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο άνοιας και εγκεφαλικού. Όμως επισημαίνεται ότι αυξάνονται οι ενδείξεις, όπως δείχνουν και οι δύο νέες μελέτες, ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στη συχνή κατανάλωση τέτοιων ποτών και στην πρόκληση ανεπιθύμητων συνεπειών στα αιμοφόρα αγγεία του σώματος.

Αυτό, κατά τον Ράλφ Σάκο, πρώην πρόεδρο της American Heart Association και τωρινό πρόεδρο του Τμήματος Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, σημαίνει ότι πιθανώς δεν πρέπει να συμβουλεύει κανείς τους καταναλωτές να πίνουν αναψυκτικά και χυμούς με τεχνητά γλυκαντικά ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση, σε σχέση με τα ποτά που έχουν κανονική ζάχαρη.

Γενικά πάντως οι επιστήμονες συστήνουν στους ανθρώπους να πίνουν τακτικά νερό, αντί για ποτά με ζάχαρη ή τεχνητά γλυκαντικά.

Η παρουσία ενός σκύλου στο σπίτι φαίνεται πως κάνει καλό στην υγεία.

Αυτό αναφέρει μια μελέτη από το καναδικό Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα που κατέληξε πως τα παιδιά αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο αλλεργιών και παχυσαρκίας.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που εκτίθονταν σε κατοικίδια τόσο προγεννητικά, μέσω της μητέρας τους, όσο και μεταγεννητικά «κουβαλούσαν» δύο επιπλέον τύπους βακτηρίων στο εντερικό τους σύστημα από μικρή ηλικία, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν ενισχυμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι καναδοί ερευνητές εξέτασαν τις περιπτώσεις περίπου 700 βρεφών που είχαν καταγραφεί κατά την έρευνα «Canadian Healthy Infant Longitudinal Developmental Study», την περίοδο 2009-2012. Οι μητέρες είχαν ερωτηθεί τότε να δηλώσουν αν είχαν κατοικίδιο κατά την εγγραφή τους στη μελέτη, δηλαδή στην αρχή της κύησής τους, ή αν απέκτησαν ένα ζωάκι κατά το δεύτερο, τρίτο τρίμηνο ή ακόμα τρεις μήνες μετά τον τοκετό.

Οπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Microbiome», οι καναδοί ειδικοί μελέτησαν δεδομένα που αφορούσαν το μικροβίωμα του εντέρου των βρεφών από δείγματα που είχαν συλλεχθεί στην ηλικία των τριών μηνών. Στη συνέχεια συνέκριναν τα στοιχεία παιδιών που είχαν εκτεθεί στη συντροφιά ενός κατοικιδίου ενόσω βρίσκονταν στην κοιλιά της μαμάς τους, εκείνων που είχαν εκτεθεί πριν και μετά τον τοκετό, αλλά και εκείνων που δεν είχαν έρθει ποτέ σε επαφή με ένα κατοικίδιο. Διαπίστωσαν λοιπόν ότι περισσότερα από τα μισά παιδιά που έλαβαν μέρος στη μελέτη είχαν εκτεθεί τουλάχιστον σε ένα κατοικίδιο πριν ή μετά τη γέννησή τους, και μάλιστα το 70% των περιπτώσεων αυτών αφορούσε σκύλο. Κάτι τέτοιο φάνηκε να ευθύνεται για τον εντοπισμό δύο επιπλέον τύπων βακτηρίων στο εντερικό τους σύστημα το οποίο θωράκιζε το ανοσοποιητικό τους.

Τα βακτήρια Ruminococcus και Oscillospira έχουν συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο αλλεργιών και παχυσαρκίας, υποστηρίζουν οι επιστήμονες.

Σε πολλές δημόσιες τουαλέτες, αντί για χαρτί έχει τα ειδικά μηχανήματα που στεγνώνουν τα χέρια βγάζοντας ζεστό αέρα. Φαίνεται όμως πως, σύμφωνα με Βρετανούς επιστήμονες αυτά τα μηχανήματα είναι άκρως επικίνδυνα αφού μαζί με τον ζεστό αέρα εξαπλώνουν και αμέτρητα μικρόβια.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Westminster στη Βρετανία έκαναν τις σχετικές έρευνες και δημοσίευσαν τα ευρήματα τους στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Applied Microbiology.

Διαπίστωσαν πως οι αυτόματοι στεγνωτήρες χεριών με αέρα εξαπλώνουν 1.300 φορές περισσότερους ιούς και μικρόβια από ό,τι το στέγνωμα με χαρτοπετσέτες, σύμφωνα με τη μελέτη, που δημοσιεύθηκε

Η μέθοδος στεγνώματος των χεριών με αέρα προάγεται ως ένας επαναστατικός τρόπος για χρήση στις δημόσιες τουαλέτες, επειδή, με βάση άλλες μελέτες, φιλτράρει το 99,9% των βακτηρίων από τον αέρα που φυσά.

Η μελέτη του Westminster είναι στο ίδιο μήκος κύματος με μια παρόμοια που έκανε το πανεπιστήμιο του Leeds το 2014, όταν και αποδείχτηκε ότι η μέθοδος στεγνώματος AIRBLADE εξαπλώνει… μόλις 27 φορές περισσότερα βακτήρια από ό,τι το χαρτί.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

 

Οι γιατροί έχουν διαφορετικές λέξεις για να περιγράψουν τα διάφορα είδη πόνου που μπορεί να αισθάνεστε στην κοιλιά.

Πολύ γενικά, ο πόνος στην κοιλιά μπορεί να χαρακτηριστεί ως οξύς, “σαν μαχαίρωμα”, κράμπα, κολικός, ή ένα γενικευμένος πόνος. Κολικός σε αυτή την περίπτωση σημαίνει ότι ο πόνος σταδιακά επιδεινώνεται, υποχωρεί για λίγο και στη συνέχεια στη συνέχεια εντείνεται και πάλι. Αυτό μπορεί να συμβεί κατ' επανάληψη.

Ένας γιατρός θα σας ρωτήσει επίσης αν ο πόνος στην κοιλιά σας είναι “σαν να μετατοπίζεται” (αντανακλάται) προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Έχοντας αυτές τις πληροφορίες και τη θέση του πόνου στην κοιλιά, μαζί με άλλα συμπτώματα (όπως το αν έχετε αδιαθεσία, έμετο, διάρροια κλπ) ένας παθολόγος μπορεί να κάνει μια πρώτη εκτίμηση για την πάθησή σας, αναφέρει το iatropedia.gr.

Ο πόνος που “έρχεται ξαφνικά” μπορεί να ονομάζεται οξύς. Ο πιο διαρκής πόνος στην κοιλιά ονομάζεται χρόνιος.

Πόνος ΑΡΙΣΤΕΡΑ στην κοιλιά, προς τα επάνω

Οι πιθανές αιτίες είναι:

Πρόβλημα στον θώρακα

- Καρδιακός πόνος: Στηθάγχη, ή έμφραγμα του μυοκαρδίου (μπορεί να υπάρχει κεντρικός πόνος στο στήθος)

- Πνεύμονας: Πνευμονία, ή πλευρίτιδα στον κάτω αριστερό λοβό

Πρόβλημα στην κοιλιά

- Αορτικό ανεύρυσμα: Ρήξη ή ανατομή (μπορεί να υπάρχει πόνος στο στήθος, την πλάτη, την οσφυϊκή χώρα ή στην κοιλιά)

- Σπλήνας:

--- Ρήξη σπλήνα από τραύμα στο στήθος ή στην κοιλιά, ειδικά σε ασθενείς με αδενοπάθεια, ή αιματολογικές διαταραχές

--- Έμφραγμα του σπλήνα (π.χ. με δρεπανοκυτταρική κρίση)

--- Οξεία σπληνική απολυματοποίηση (π.χ. ένα παιδί με δρεπανοκυτταρική νόσο και οξεία αναιμία)

--- Διείσδυση σπλήνα (π.χ. λευχαιμία, ή άλλη κακοήθεια)

- Στομάχι (επιγάστριο άλγος, πόνος στην κοιλιά στο πάνω αριστερά μέρος, ή πόνος στην πλάτη):

--- Γαστρικό έλκος, γαστρίτιδα

--- Γαστρικό καρκίνωμα

- Νεφρός:

--- Κολικός νεφρού, ή πέτρες στα νεφρά

--- Πυελονεφρίτιδα

--- Όγκος στο νεφρό

- Παχύ έντερο (αριστερή πλευρά και σπληνική καμπή):

--- Εκκολπωματίτιδα

--- Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

--- Ισχαιμική κολίτιδα

--- Όγκος στο αριστερό τμήμα του παχέος εντέρου, ή σπληνική καμπή

--- Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

--- Σοβαρή δυσκοιλιότητα

- Πάγκρεας (ο ασθενής μπορεί να έχει επιγάστριο ή πόνο στην πλάτη):

--- Παγκρεατίτιδα

--- Όγκος στο πάγκρεας

- Διάφραγμα και περιτόναιο (η θέση του πόνου εξαρτάται από το ποιά περιοχή του περιτοναίου εμπλέκεται – ο ασθενής μπορεί να έχει πόνο και στον ώμο εάν το διάφραγμα είναι ερεθισμένο):

--- Περιτονίτιδα ή ενδοκοιλιακή αιμορραγία από οποιαδήποτε αιτία (π.χ. η έκτοπη κύηση μπορεί (σπάνια) να εκδηλωθεί και με κοιλιακό πόνο που “αντανακλάται” στο άκρο του ώμου, εξαιτίας ενδοκοιλιακής αιμορραγίας που ερεθίζει το διάφραγμα)

--- Απόστημα

--- Διάτρητο πεπτικό έλκος

--- Αέρια μετά από λαπαροσκόπηση

- Άλλες αιτίες κοιλιακού πόνου (όχι απαραίτητα στην αριστερή πλευρά):

--- Διαβητική κετοξέωση

--- Σηψαιμία

--- Υπερασβεστιαιμία

--- Κληρονομικό αγγειοοίδημα

--- Πορφυρία

Πόνος ΔΕΞΙΑ στην κοιλιά, προς τα επάνω

Ο πόνος στο δεξιό ανώτερο τεταρτημόριο της κοιλιάς μπορεί να προκληθεί από μια ευρεία ποικιλία παθήσεων. Η ηλικία, το φύλο και η γενική κατάσταση του ασθενούς θα επηρεάσει την πιθανή διάγνωση.

Οι πιθανές αιτίες είναι:

- Νόσος του ήπατος και της χοληδόχου κύστης:

--- Η ηπατική νόσος είναι συνήθως επώδυνη μόνο εάν πιέζει την “κάψουλα” του ήπατος, όπως στη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Το ήπαρ μπορεί να καταστραφεί από αμβλύ τραύμα. Μπορεί να επέλθει ηπατοσπληνομεγαλία μαζί με άλλη πάθηση, όπως λέμφωμα, ή χρόνια μυελογενής λευχαιμία, ή κάποιο αυτοάνοσο νόσημα όπως η πρωτοπαθής χολική κίρρωση

--- Το σύνδρομο Budd-Chiari μπορεί να παρουσιάσει με πόνο στο επάνω δεξιό μέρος της κοιλιάς

--- Πέτρες στην χολή (οι περισσότεροι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί αλλά μπορεί να προκαλέσουν πόνο, ανά πάσα στιγμή)

--- Άλλες νόσοι της χοληδόχου κύστης, όπως καρκίνωμα της χοληδόχου κύστης, που συνδέεται πάντοτε με πέτρες στην χολή (χολολιθίαση)

--- Οξεία χολαγγειίτιδα που κατά κανόνα εκδηλώνεται με πόνο στην κοιλιά, πυρετό και ίκτερο

- Πρόβλημα στο έντερο:

--- Οι βλάβες στην ηπατική καμπή περιλαμβάνουν καρκίνωμα, εκκολπωματική νόσο, ισχαιμική κολίτιδα, δυσκοιλιότητα και νόσο του Crohn.

--- Άτυπη οξεία σκωληκοειδίτιδα

--- Επαναλαμβανόμενα συμπτώματα από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

--- Εκκόλπωμα του Meckel (κυρίως στα παιδιά), όπου η διάγνωση γίνεται συνήθως με λαπαροτομία και συχνά υπάρχει απώλεια αίματος από το ορθό

- Καρδιαγγειακή νόσος:

--- Ο πόνος από ρήξη κοιλιακού ανεύρυσματος αορτής είναι συνήθως εντονότερος στην πλάτη και μπορεί να προέρχεται από το στήθος και να εξαπλώνεται στα πόδια. Άλλες αρτηρίες μπορεί επίσης να έχει ανευρύσματα που αιμορραγούν.

--- Ο καρδιακός πόνος μπορεί περιστασιακά να εμφανίζεται πόνος στην κοιλιά, στο επάνω μέρος

--- Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να ασκήσει πίεση στην “κάψουλα” του ήπατος

- Πρόβλημα στο νεφρό:

--- Πυελονεφρίτιδα

--- Νεφρολιθίαση

--- Υδρονέφρωση

--- Καρκίνος του νεφρού

--- Άλλες νόσοι του νεφρού, ή του ουρητήρα, συμπεριλαμβανομένης της απόφραξης του ουροποιητικού συστήματος

- Αναπνευστική νόσος (ο πόνος μπορεί να προκύψει από τον δεξιό κάτω λοβό του πνεύμονα):

--- Πνευμονία λοβού

--- Πνευμονική εμβολή (εάν υπάρχουν ενδείξεις πρέπει να γίνει έλεγχος και για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση)

- Ενδοκρινικές ή εξωκρινείς νόσοι:

--- Διαβητική κετοξέωση

--- Κρίση Addison

--- Φυματίωση επινεφριδίων

--- Μεταστατικό καρκίνωμα

--- Πόνος από το πάγκρεας που τείνει να είναι κεντρικός και πιο ψηλά στην πλάτη, αν και μπορεί να είναι άτυπος και παραπλανητικός. Σε περίπτωση εντερικής απόφραξης ανεβαίνει η αμυλάση, αλλά στην οξεία παγκρεατίτιδα είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο.

--- Καρκίνωμα του παγκρέατος (τείνει να παράγει πόνο πόνος μεταξύ των ωμοπλατών, ο οποίος χαλαρώνει όταν ο ασθενής κλίνει προς τα εμπρός)

- Λοιμώξεις:

--- Ο έρπης ζωστήρ μπορεί να παρουσιάσει ως πόνος στην κοιλιά στο επάνω δεξί μέρος πριν εμφανιστούν τα τυπικά κυστίδια στην επιδερμίδα.

--- Απόστημα, ή αέρια μετά από λαπαροτομία ή, πιο συχνά, λαπαροσκόπηση. Και πάλι ο πόνος μπορεί να αντανακλάται στον ώμο

--- Μια σπάνια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο Fitz-Hugh και Curtis. Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει φλεγμονή της κάψουλας του ήπατος που σχετίζεται με λοίμωξη του γεννητικού συστήματος. Λέγεται ότι συμβαίνει στο 25% των ασθενών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου. Εκδηλώνεται με οξύ, πλευριτικό πόνο στο επάνω δεξί μέρος της κοιλιάς, αλλά μπορεί να μην υπάρχουν σημάδια σαλπιγγίτιδας.

Πολλοί είναι αυτοί που δεν μπορούν να κοιμηθούν τα βράδια, άλλοι πάλι κοιμούνται πολύ.

Μπορεί να μοιάζει καλό το να κοιμόμαστε μερικές ώρες παραπάνω, αλλά αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο ιδανικό.

Υπολογίζεται ότι οι ενήλικες χρειάζονται περίπου επτά με εννέα ώρες ύπνου κάθε νύχτα, αλλά δεν είναι λίγα τα άτομα που ξεπερνούν αυτό το όριο. Και αυτό μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από πολύ σοβαρά προβλήματα. Ποια είναι αυτά;

Κατάθλιψη
Μια μελέτη του 2014 στην οποία συμμετείχαν δίδυμα αδέρφια αποκάλυψε ότι ο υπερβολικός ύπνος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για συμπτώματα κατάθλιψης. Οι συμμετέχοντες που κοιμόνταν 7-9 ώρες είχαν 27% κληρονομικό κίνδυνο για κατάθλιψη, ενώ όσοι κοιμόνταν πάνω από 9 ώρες, είχαν 49% κληρονομικό κίνδυνο.

Εγκεφαλική βλάβη
Μια μελέτη του 2012 στην οποία συμμετείχαν ηλικιωμένες γυναίκες έδειξε πως ο υπερβολικός ύπνος μπορεί να ελαττώσει την λειτουργία του εγκεφάλου σε περίοδο έξι χρόνων. Οι γυναίκες που κοιμόνταν περισσότερες από 9 ώρες την ημέρα εμφάνιζαν συχνά αλλαγές στην δομή του εγκεφάλου, παρόμοιες με όσες θα έφερναν δύο χρόνια γήρατος.

Προβλήματα στη σύλληψη
Μια κορεατική έρευνα στην οποία μελετήθηκαν οι συνήθειες του ύπνου 650 γυναικών που έκαναν εξωσωματική γονιμοποίηση αποκάλυψε ότι οι γυναίκες που κοιμόνταν 7-9 ώρες είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να συλλάβουν σε σχέση με όσες κοιμούνταν 9-11 ώρες.

Διαβήτης
Μια έρευνα που διεξήχθη στο Κεμπέκ του Καναδά αποκάλυψε πως οι άνθρωποι που κοιμόνταν περισσότερες από 8 ώρες κάθε βράδυ, αντιμετώπιζαν διπλάσιο κίνδυνο να πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.

Προβλήματα στην καρδιά
Έχει αποδειχθεί πως παραπάνω από 8 ώρες ύπνου κάθε βράδυ μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων. Στην μελέτη αναλύθηκαν δεδομένα από περισσότερους από 3.000 ανθρώπους, και τα αποτελέσματα έδειξαν πως ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου – μεταξύ άλλων παθήσεων – αυξανόταν ραγδαία.

Πολλοί άνθρωποι συνηθίζουν να στρέφουν απότομα τον λαιμό τους προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση, ώστε να κάνουν αυτό που είναι γνωστό και ως “κρακ” στον αυχένα. Είναι μια συνήθης κίνηση για να ανακουφίσουν την ένταση στον αυχένα τους.

Ωστόσο, το κρακ στον αυχένα μπορεί να οδηγήσει σε ορισμένες ανεπιθύμητες παρενέργειες όπως πόνος, οστεοαρθρίτιδα και εγκεφαλικό επεισόδιο, αν δεν ξέρετε ακριβώς τι και πώς να το κάνετε.

Το κρακ στον αυχένα παράγει ένα τρίξιμο που ακούγεται παρόμοια με εκείνο που ακούμε όταν κάνουμε αντίστοιχο “κρακ” στις αρθρώσεις των δαχτύλων των χεριών ή σε άλλες αρθρώσεις για την μείωση του στρες. Ο ήχος μπορεί να συνοδεύεται από ένα μια αίσθηση που φέρνει κάποια στιγμιαία ανακούφιση, γράφει το iatropedia.gr.

Ο λαιμός αποτελείται από επτά αυχενικά οστά, που ονομάζονται σπόνδυλοι και τα οποία υποστηρίζονται από μυς, συνδέσμους και τένοντες. Αυτά παρέχουν την κινητικότητα και την στήριξη στο κεφάλι και τον λαιμό, που μας επιτρέπει να λυγίζουμε, να στρέφουμε και να κινούμαστε χωρίς πίεση. Σε γενικές γραμμές, το κρακ αυτό είναι αβλαβές, αλλά συνοδεύεται από πόνο, θα πρέπει να επικοινωνήσετε άμεσα με τον γιατρό σας.

Από τι προκαλείται ο ήχος

Ένα παχύ υγρό (αρθρικό υγρό) περιβάλλει κάθε μία από τις επτά αρθρώσεις του λαιμού, παρέχοντας λίπανση για να διευκολύνουν τις κινήσεις τους. Αυτό το υγρό περιέχει άζωτο και αέριο διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο μπορεί να σχηματίσει φυσαλίδες. Η μετακίνηση των αρθρώσεων του αυχένα αυξάνει την πίεση στις φυσαλίδες και τις κάνει να σκάνε. Αυτή η διαδικασία, που ονομάζεται σπηλαίωση, είναι που παράγει τον χαρακτηριστικό ήχο του “κρακ”.

Τι ισχύει με τους συνδέσμους στο σημείο

Οι σύνδεσμοι υποστηρίζουν μια άρθρωση, όπου συναντώνται δύο ή περισσότερα οστά, παρέχοντας κινητικότητα σε αυτή την άρθρωση. Τα οστά μπορεί να έχουν κάποιες προεξοχές με αποτέλεσμα οι σύνδεσμοι να κολλούν μεταξύ τους καμιά φορά. Όταν κάνετε κρακ στον αυχένα, αυτές οι προεξοχές αποσυνδέονται και πάλι. Όταν υπάρχει ολίσθηση των συνδέσμων από την επιφάνεια μιας προεξοχής οστού, μπορεί να ακούσετε επίσης τον ήχο από “σπάσιμο” του αυχένα.

Πρόβλημα στις αρθρώσεις

Ασθένειες όπως η οστεοπόρωση και η αρθρίτιδα μπορεί να κάνουν τις αρθρώσεις να είναι πιο “τραχιές”. Αυτές οι παθήσεις οδηγούν σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις των οστών στο λαιμό που προκαλούν ρωγμές όταν κινούνται.

Η οστεοαρθρίτιδα (ονομάζεται επίσης αυχενική σπονδύλωση) αναπτύσσεται καθώς οι άνθρωποι γερνούν. Μετά την ηλικία των 50 ετών, οι σπογγώδες δίσκοι μεταξύ των αυχενικών σπονδύλων (μεσοσπονδύλιοι δίσκοι) χάνουν την πλαστικότητα και την ικανότητά τους να αποτελούν ένα φυσικό “μαξιλάρι” μεταξύ των οστών. Καθώς οι αυχενικοί σπόνδυλοι και οι σύνδεσμοί τους γίνονται παχύτεροι, πιάνουν περισσότερο χώρο μεταξύ των οστών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ακαμψία του αυχένα και τον πόνο, ενώ επίσης οδηγεί σε μικρές ρωγμές στα οστά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα της χρόνιας κακής στάσης του σώματος.

Πιθανές παρενέργειες όταν κάνετε κρακ στον αυχένα

Πόνος στον αυχένα: Το “σπάσιμο” στον αυχένα μπορεί να μειώσει την κινητικότητά του μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτό οφείλεται στην φθορά των χόνδρων που περιβάλλουν τους σπονδύλους, κάτι που οδηγεί σε εκφυλιστικές αλλαγές, οι οποίες είναι χαρακτηριστικές της αρθρίτιδας. Εν τέλει, δημιουργείται φλεγμονή και πόνος στον αυχένα, καθώς η πίεση συσσωρεύεται στα νεύρα.

Οστεοαρθρίτιδα: Το κρακ στον αυχένα ασκεί σημαντική πίεση στις αρθρώσεις της περιοχής, προκαλώντας τους συνδέσμους να τεντώνουν υπερβολικά. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια, η οποία επάγει το σχηματισμό οστικών προεξοχών μεταξύ των σπονδύλων, καθώς το σώμα προσπαθεί να σταθεροποιήσει την άρθρωση. Ωστόσο, αυτό δεν είναι μια φυσιολογική διαδικασία και μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη και μη αναστρέψιμη πάθηση, που ονομάζεται οστεοαρθρίτιδα.

Εγκεφαλικό επεισόδιο: Μελέτες έχουν δείξει ότι τα εγκεφαλικά επεισόδια που συμβαίνουν σε άτομα ηλικίας κάτω των 60 ετών, μπορεί να οφείλονται και σε αυτήν τη συνήθεια, δηλαδή το να κάνουν κρακ στον αυχένα τους. Οι επαναλαμβανόμενες απότομες κινήσεις στον αυχένα μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς στα αιμοφόρα αγγεία και στις αρτηρίες στον λαιμό. Αυτά τα μικροσκοπικά σκισίματα στις αρτηρίες μπορεί να οδηγήσουν σε αιμορραγία και σχηματισμό θρόμβων αίματος, οι οποίοι μπορεί να ταξιδέψουν προς τον εγκέφαλο. Οι θρόμβοι αίματος μπλοκάρουν τη ροή του αίματος, η οποία στερεί τον εγκέφαλο από το απαραίτητο οξυγόνο. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που προκαλείται από το κρακ στον αυχένα μπορεί να είναι ήσσονος σημασίας και να μην είναι τίποτα παραπάνω από ένα παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, αλλά μπορεί επίσης να αποδειχτεί και μοιραίο. Τα κοινά συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν ζάλη, σύγχυση, αδυναμία που στο ήμισυ του σώματος, θολή όραση, δυσκολία στην ομιλία και σοβαρή κεφαλαλγία (πονοκέφαλος).

Ανακούφιση στον αυχένα με απλές κινήσεις στο σπίτι

Άσκηση: Το πίσω μέρος του λαιμού συχνά μένει σφικτά στη θέση του, όταν εργάζεστε, με αποτέλεσμα οι μυς στο σημείο να γίνονται πιο “κοντοί” και να περιορίζουν τις φυσικές κινήσεις του αυχένα. Μπορείτε να εξασκήσετε αυτούς τους μυς, χαμηλώνοντας το κεφάλι σας προς τα εμπρός μέχρι το πηγούνι σας να αγγίζει το στήθος σας. Κρατήστε το κεφάλι σας σε αυτήν τη θέση για όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μπορείτε, ώστε να τεντώσετε το πίσω μέρος του λαιμού και στην συνέχεια, επανέλθετε στην φυσική θέση του κεφαλιού.

Κίνηση στις αρθρώσεις: Όταν οι αρθρώσεις του αυχένα δεν κινούνται ελεύθερα, μπορεί να ακούτε κάποιον θόρυβο κάθε φορά που στρέφετε το κεφάλι σας. Το σφίξιμο των μυών στο σημείο αυτό μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνο στον αυχένα. Τεντώστε απαλά τον λαιμό σας για να μειώσετε την ένταση στους μυς του αυχένα. Ασκήστε τους αδύναμους μυς του λαιμού για να βελτιώσετε τη ροή του αίματος σε αυτή την περιοχή και να μειώσετε τον πόνο.

Εξάσκηση του στερνοκλειδομαστοειδή μυ: Αυτός είναι ο μεγάλος μυς σε κάθε πλευρά του λαιμού. Τεντώστε τον γυρνώντας αργά και σταθερά το κεφάλι σας όσο το δυνατόν περισσότερο προς τη μία πλευρά. Μπορεί να αισθανθείτε μικρές ενοχλήσεις και να ακούσετε ήχους σαν “τρίξιμο”. Αποφύγετε να πιέσετε τον λαιμό σας περισσότερο από όσο αντέχετε και αρχίζετε να νιώθετε πόνο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα χέρια σας για να σταθεροποιήσετε και να σπρώξετε το κεφάλι, καθώς το στρέφετε. Επαναλάβετε την ίδια διαδικασία απαλά προς την άλλη πλευρά.

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ευρώπη - μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας της διασποράς- ανακάλυψαν ένα νέο τρόπο να ανιχνεύουν τα όνειρα στον εγκέφαλο των ανθρώπων και, με αυτή την τεχνική, πιστεύουν ότι εντόπισαν το «κέντρο» των ονείρων.

Το βασικό συμπέρασμα από τη νέα 'χαρτογράφηση' είναι ότι οι άνθρωποι βλέπουμε όνειρα πολύ συχνότερα από ό,τι νομίζαμε, αν και μετά συνήθως τα έχουμε ξεχάσει. Η νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι τα όνειρα δεν συμβαίνουν μόνο στη φάση REM (ταχεία κίνηση των ματιών) του ύπνου. Οι κοιμισμένοι άνθρωποι ονειρεύονται επί αρκετές ώρες και παρόλα αυτά θυμούνται λίγα μόνα λεπτά - και αυτά με το ζόρι. Όταν κοιμόμαστε, μπορούν να ανιχνευθούν χαμηλής συχνότητας εγκεφαλικά κύματα στον εγκέφαλο. Η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι μια μείωση αυτών των κυμάτων σε μια συγκεκριμένη περιοχή στο πίσω μέρος του εγκεφάλου αποτελεί την «υπογραφή» ότι κάποιος ονειρεύεται. Αυτή η περιοχή φαίνεται να αποτελεί το 'κέντρο' των ονείρων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Φρανσέσκα Σικλάρι του Πανεπιστημίου του Ουσκόνσιν-Μάντισον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Nature Neuroscience" και μεταδίδει το ΑΜΠΕ, μελέτησαν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου σε 32 εθελοντές που κοιμούνταν και οι οποίοι φορούσαν στο κεφάλι τους μια κάσκα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, η οποία κατέγραφε τα εγκεφαλικά κύματά τους.

Μεταξύ των ερευνητών ήταν ο ελληνικής καταγωγής Λάμπρος Περόγαμβρος, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (2006), ο οποίος σήμερα είναι ερευνητής στο Τμήμα Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Ουσκόνσιν-Μάντισον, στο Τμήμα Νευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου της Γενεύης και στο Εργαστήριο Ύπνου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της ελβετικής πόλης.

Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια διακριτή εγκεφαλική δραστηριότητα, οι επιστήμονες ξυπνούσαν τους συμμετέχοντες και τους ρωτούσαν αν ονειρεύονταν και τι θυμούνταν από τα όνειρά ους. Με τον τρόπο αυτό, διαπιστώθηκε μια στενή σχέση ανάμεσα στα όνειρα και στα μειωμένα κύματα χαμηλής συχνότητας κύματα σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου.

Έχοντας εντοπίσει αυτή την περιοχή, οι ερευνητές ήσαν στη συνέχεια σε θέση -βλέποντας την εγκεφαλική δραστηριότητα- να προβλέψουν με ακρίβεια περίπου 90% αν κάποιος έβλεπε όνειρο. Έτσι, διαπίστωσαν ότι τα όνειρα δεν συνοδεύουν μόνο τη φάση REM του ύπνου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, ένας άνθρωπος ονειρεύεται στο 95% του ύπνου REM και στο 71% του μη-REM ύπνου.

Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι όταν κανείς θυμάται τα όνειρά του αργότερα, υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, που σχετίζεται με τη μνήμη. Συνεπώς η εγκεφαλική περιοχή ανάμνησης ενός ονείρου είναι διαφορετική από την περιοχή δημιουργίας του ονείρου.

Οι ερευνητές αισιοδοξούν ότι, μεταξύ άλλων, η νέα «χαρτογράφηση» των ονείρων θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η αϋπνία και οι εφιάλτες, αλλά επίσης στην κατανόηση του σκοπού των ονείρων.

Μπορεί τα γκρίζα μαλλιά να προσδίδουν γοητεία στον άνδρα, αλλά μελέτη που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας στη Μάλαγα της Ισπανίας, έρχεται να προσθέσει μια νέα και καθόλου ευοίωνη παράμετρο.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε η δρ Ειρήνη Σαμουήλ, καρδιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου στην Αίγυπτο, τα γκρίζα μαλλιά συνεπάγονται αυξημένο κίνδυνο καρδιακής νόσου για τους άντρες. «Η γήρανση είναι ένας αναπόφευκτος παράγοντας κινδύνου εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου και σχετίζεται με δερματολογικές ενδείξεις που μπορεί να σηματοδοτούν αυξημένο κίνδυνο. Πρέπει να μελετήσουμε περισσότερο τα δερματικά σημάδια κινδύνου που θα μας δώσουν το περιθώριο της πρώιμης παρέμβασης στην εξέλιξη της καρδιαγγειακής νόσου», εξήγησε η ερευνήτρια.

Η αθηροσκλήρωση και το γκριζάρισμα των μαλλιών μοιράζονται κοινούς μηχανισμούς, όπως η εξασθενημένη επιδιόρθωση του DNA, το οξειδωτικό στρες, η φλεγμονή, οι ορμονικές αλλαγές και η γήρανση των λειτουργικών κυττάρων. Η μελέτη εστίασε στην συχνότητα των γκρίζων μαλλιών σε ασθενείς στεφανιαία νόσο και αν ήταν ανεξάρτητος δείκτης κινδύνου της νόσου. Στο δείγμα συμπεριλήφθησαν 545 άνδρες που υποβλήθηκαν σε πολυτομική υπολογιστική τομογραφία στεφανιογραφία λόγω υποψίας στεφανιαίας νόσου. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε υποομάδες ανάλογα με την παρουσία ή απουσία στεφανιαίας νόσου και την ποσότητα γκρίζων/λευκών μαλλιών.

Η ποσότητα των γκρίζων μαλλιών, γράφει το tovima.gr, αντιστοιχίστηκε σε ένα σκορ όπου 1=μαύρα μαλλιά, 2=περισσότερα μαύρα παρά λευκά, 3=εξίσου μαύρα-λευκά, 4=περισσότερα λευκά από μαύρα και 5=μόνο λευκά. Στους παραδοσιακούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου συμπεριλήφθηκε η υπέρταση, ο διαβήτης, το κάπνισμα, η δυσλιπιδαιμία και το οικογενειακό ιστορικό στεφανιαίας νόσου.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ένα σκορ μαλλιών 3 και άνω σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου ανεξαρτήτως της ηλικίας και των εδραιωμένων καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου. Οι ασθενείς με στεφανιαία νόσο είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο σκορ λευκών τριχών και υψηλότερη στεφανιαία ασβεστοποίηση από τα άτομα χωρίς στεφανιαία νόσο. Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι, η ηλικία, το σκορ γκριζαρίσματος των μαλλιών, η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία ήταν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες αθηροσκληρωτικής στεφανιαίας νόσου. Μόνο η ηλικία ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας των γκρίζων μαλλιών.

«Η μελέτη δείχνει ότι, ανεξάρτητα της χρονολογικής ηλικίας, το γκριζάρισμα των μαλλιών δείχνει την βιολογική ηλικία και μπορεί να είναι προειδοποιητικό σημάδι καρδιαγγειακού κινδύνου», συμπλήρωσε η ερευνήτρια τονίζοντας ότι οι ασυμπτωματικοί ασθενείς με υψηλό κίνδυνο στεφανιαίας νόσου θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά για την αποφυγή πρώιμων καρδιακών επεισοδίων.

Μια νέα μελέτη, δείχνει πως η αυξημένη κατανάλωση οσπρίων μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Τα όσπρια αποτελούν μια εξαιρετικά θρεπτική ομάδα τροφίμων, με υψηλή περιεκτικότητα σε πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, όπως οι φυτικές ίνες, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το κάλιο. Επιπλέον, περιέχουν πλήθος φυτοχημικών συστατικών που έχει φανεί ότι δρουν προστατευτικά ενάντια στην πιθανότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου και σακχαρώδη διαβήτη, ενώ διαθέτουν και χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.

Για τους σκοπούς της μελέτης, ερευνητές από πανεπιστήμιο της Ισπανίας, ανέλυσαν δεδομένα από 3.349 άτομα που αρχικά δεν είχαν σακχαρώδη διαβήτη. Πιο συγκεκριμένα, τους παρακολούθησαν για 4 χρόνια κατά μέσο όρο, συλλέγοντας πληροφορίες σχετικά με τις διατροφικές τους συνήθειες σε ετήσια βάση.

Συνολικά, η υψηλότερη κατανάλωση οσπρίων φάνηκε να συνδέεται με 35% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη. Επιπλέον, μεταξύ των διαφορετικών οσπρίων, οι φακές συσχετίστηκαν με τη μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου. Ειδικότερα, οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν περίπου μια μερίδα φακές ανά εβδομάδα, βρέθηκαν να έχουν 33% χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, συγκριτικά με όσους κατανάλωναν λιγότερο από μισή μερίδα ανά εβδομάδα.

Όπως συμπεραίνουν οι ερευνητές, φαίνεται ότι η συστηματική κατανάλωση οσπρίων, και ειδικότερα φακών, στο πλαίσιο ενός μεσογειακού διατροφικού προτύπου, μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στην πρόληψη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Τα οφέλη της κατανάλωσης νερού είναι πολλά καθώς είναι το κύριο συστατικό που συμβάλλει στην καλή κατάσταση της υγείας μας.

Το μεγαλύτερο ποσοστό σωματικού μας βάρους οφείλεται στην ύπαρξη του νερού, το οποίο αποτελεί και το διαλύτη μέσα στον οποίο οι υπόλοιπες θρεπτικές ουσίες θα λειτουργήσουν.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν μερικοί άνθρωποι είναι ότι πιστεύουν πως μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό με άλλα ποτά και έτσι δεν πίνουν όσο νερό πραγματικά χρειάζονται. Αλλά το πόσο νερό χρειάζεται οργανισμός εξαρτάται από το σωματικό βάρος.

36 κιλά – 1,1 λίτρα
45 κιλά – 1,4 λίτρα
54 κιλά – 1,7 λίτρα
63 κιλά – 2 λίτρα
72 κιλά – 2,3 λίτρα
81 κιλά – 2,6 λίτρα
90 κιλά – 2,9 λίτρα
99 κιλά – 3,2 λίτρα
108 κιλά – 3,5 λίτρα

Τα οφέλη της κατανάλωσης νερού είναι πολλά καθώς είναι το κύριο συστατικό που συμβάλλει στην καλή κατάσταση της υγείας μας.

Το μεγαλύτερο ποσοστό σωματικού μας βάρους οφείλεται στην ύπαρξη του νερού, το οποίο αποτελεί και το διαλύτη μέσα στον οποίο οι υπόλοιπες θρεπτικές ουσίες θα λειτουργήσουν.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν μερικοί άνθρωποι είναι ότι πιστεύουν πως μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό με άλλα ποτά και έτσι δεν πίνουν όσο νερό πραγματικά χρειάζονται. Αλλά το πόσο νερό χρειάζεται οργανισμός εξαρτάται από το σωματικό βάρος.

36 κιλά – 1,1 λίτρα
45 κιλά – 1,4 λίτρα
54 κιλά – 1,7 λίτρα
63 κιλά – 2 λίτρα
72 κιλά – 2,3 λίτρα
81 κιλά – 2,6 λίτρα
90 κιλά – 2,9 λίτρα
99 κιλά – 3,2 λίτρα
108 κιλά – 3,5 λίτρα

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...