Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Για άλλη μια χρονιά ο Τομ Χανκς έκανε Πάσχα σαν Ορθόδοξος Χριστιανός.

Με την ελληνικής καταγωγής σύζυγό του, Ρίτα Ουίλσον, και το γιο τους βρέθηκαν το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου σε εκκλησία στο Λος Αντζελες και είπαν «Χριστός Ανέστη».

Με τη λαμπάδα στο χέρι έβγαλαν και μια σέλφι για να ευχηθούν…

Την Ανάσταση του Κυρίου γιορτάζουν σήμερα οι απανταχού Χριστιανοί.

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος περιγράφει τα εξής: Τα χαράματα της Κυριακής, οι Μυροφόρες μαζί με την Παναγία στον τάφο του Ιησού. Ξαφνικά έγινε μεγάλος σεισμός και ένας Άγγελος κύλισε την πέτρα που έφραζε τον τάφο και κάθισε πάνω της. Οι στρατιώτες που φρουρούσαν τον τάφο, είχαν παραλύσει από το φόβο τους. Ο άγγελος απευθύνθηκε στις Μυροφόρες και την Παναγία να μην φοβούνται και ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί. Στο μήνυμά του ο Άγγελος είπε να πάνε να ειδοποιήσουν τους μαθητές Του, για το γεγονός της Ανάστασης και να τους πουν να πάνε στη Γαλιλαία όπου και θα τους εμφανιζόταν ο Ιησούς, και έτσι έγινε.

Γυρνώντας πίσω στην Ιερουσαλήμ στο μέρος που ήταν κρυμμένοι οι μαθητές, εμφανίστηκε μπροστά τους ο Χριστός. Εκείνες τον προσκύνησαν και παρακινούμενες από τον ίδιο έτρεξαν να αναγγείλουν το χαρμόσυνο γεγονός στους μαθητές του. Οι στρατιώτες ειδοποίησαν τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους ότι ο Ιησούς αναστήθηκε. Εκείνοι τυφλωμένοι από το μίσος τους κατά του Χριστού, θεώρησαν μεγάλη ντροπή τους την Ανάσταση του Χριστού, αποφάσισαν να δωροδοκήσουν τους στρατιώτες ώστε να πουν ψέματα, ότι το σώμα του Χριστού κλάπηκε τη νύχτα από τους μαθητές Του, και δεν αναστήθηκε.

Οι μαθητές πήγαν στη Γαλιλαία και εκεί τους εμφανίστηκε ο Ιησούς. Τους ευλόγησε και τους είπε να διασκορπιστούν και να διδάξουν όλα όσα τους δίδαξε. Τους έδωσε επίσης εντολή, ότι όποιος πιστεύει σε Αυτόν, να τον βαπτίζουν στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αυτό έκαναν οι μαθητές και έφτασε το Ευαγγέλιο μέχρι σήμερα.

Χριστός Ανέστη. Χρόνια Πολλά.

Από σήμερα είμαστε στη Μεγάλη Εβδομάδα και οδεύουμε προς την Ανάσταση του Κυρίου.

Η Εκκλησία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας. Την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τρίτης. Την Μεγάλη Τρίτη το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης κ.ο.κ.).

Τι τελείται τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας;
Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ):

Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς (Ματθ. 21, 18-22) που ξέρανε ο Χριστός:
Η συκιά συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.
Συμβολίζει ακόμη και την ψυχή του κάθε ανθρώπου που παραμένει άκαρπη από αρετές.

Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):

Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία καθώς και να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, για να υποδεχθούμε τον Νυμφίο Χριστό, γιατί κανείς δεν γνωρίζει πότε θα "φύγει" απ΄αυτήν εδώ την ζωή.

β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και ότι πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ):

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):

Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :

α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.

β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και

δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):

Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:

α) Τα πτυσίματα

β) τα μαστιγώματα

γ) τις κοροϊδίες

δ) τους εξευτιλισμούς

ε) τα κτυπήματα

στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την

ζ) Σταύρωση και

η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωί και βράδυ):

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί γιορτάζουμε:

α) την Ταφή Του Κυρίου και

β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς.

Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωί (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.

Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!

Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ.):

Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωί, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!

Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 τα μεσάνυκτα (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.

Από σήμερα είμαστε στη Μεγάλη Εβδομάδα και οδεύουμε προς την Ανάσταση του Κυρίου.

Η Εκκλησία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας. Την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τρίτης. Την Μεγάλη Τρίτη το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης κ.ο.κ.).

Τι τελείται τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας;
Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ):

Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς (Ματθ. 21, 18-22) που ξέρανε ο Χριστός:
Η συκιά συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.
Συμβολίζει ακόμη και την ψυχή του κάθε ανθρώπου που παραμένει άκαρπη από αρετές.

Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):

Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία καθώς και να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, για να υποδεχθούμε τον Νυμφίο Χριστό, γιατί κανείς δεν γνωρίζει πότε θα "φύγει" απ΄αυτήν εδώ την ζωή.

β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και ότι πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ):

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):

Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :

α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.

β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και

δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):

Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:

α) Τα πτυσίματα

β) τα μαστιγώματα

γ) τις κοροϊδίες

δ) τους εξευτιλισμούς

ε) τα κτυπήματα

στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την

ζ) Σταύρωση και

η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωί και βράδυ):

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί γιορτάζουμε:

α) την Ταφή Του Κυρίου και

β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς.

Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωί (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.

Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!

Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ.):

Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωί, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!

Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 τα μεσάνυκτα (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.

Η Κυριακή του Πάσχα είναι για την Εκκλησία η αφετηρία της νέας δημιουργίας. Η φθορά και ο θάνατος πλέον δεν έχουν καμία δύναμη στη ζωή του ανθρώπου και της κτίσης, αλλά "τα πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια".

Αυτό φαντάζει οξύμωρο για τη νοοτροπία του κόσμου, καθώς όλοι διαπιστώνουμε την συνεχή καταστροφή του περιβάλλοντος, τον θάνατο που κρατά δέσμιο τον κάθε άνθρωπο, αλλά και το γεγονός ότι ο κόσμος μας ελάχιστα έχει αλλάξει, παρά τα μηνύματα και την παρουσία της πίστης στο Χριστό. Αδικίες και πόλεμοι γίνονται, τα συμφέροντα κυριαρχούν, η ζωή είναι πάντοτε απλόχερη για τους λίγους, ενώ οι πολλοί βιώνουν την δυσκολία, η πρόοδος δεν έχει εξασφαλίσει την ευτυχία, αλλά έχει εξοβελίσει το Θεό από την ζωή των πολλών.

Επομένως, το ερώτημα ποια είναι η σημασία της Ανάστασης για τον σημερινό άνθρωπο φαντάζει δυσκολοαπάντητο. Όσο κι αν η γλώσσα της θεολογίας δίνει περιγραφές του γεγονότος και φανερώνει σημεία, στα οποία θα μπορούσε κανείς να σταθεί, η πλειοψηφία των ανθρώπων περιμένει να ακούσει το "Χριστός Ανέστη" και να διασκορπισθεί, όπως περιγράφει ο στίχος: "Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν". Εκτός από την φαινομενική αταραξία του κόσμου και της ζωής, το ίδιο το μήνυμα της Ανάστασης δεν φαίνεται να αλλάζει και τους πολλούς.

Είμαστε όμως τα παιδιά του Αναστημένου Θεού. Ο Χριστός δεν είναι ένα κήρυγμα ηθικής, δεν είναι ένας κοινωνικός αναμορφωτής, δεν είναι ένας απλός επαναστάτης, διαφορετικός από τους άλλους, αλλά πάντως ένας από τους πολλούς που πέρασαν από την ανθρώπινη ιστορία. Ο Χριστός είναι ο Θεός που γίνεται άνθρωπος, κρατώντας τη Θεότητά Του, για να μας κάνει θεούς κατά χάριν, δηλαδή να ζούμε αιώνια, να μας απαλλάξει από τον θάνατο και τη φθορά. Για μας που πιστεύουμε σ' Αυτόν, αλλά και για όλο τον κόσμο, και γι' αυτούς ακόμη που δεν τον πίστεψαν και δεν θα τον πιστέψουν, ο Χριστός έφερε αυτή την καινούρια δημιουργία, την Εκκλησία.

Σ' αυτήν και το τελευταίο φυλλαράκι έχει αξία, καθώς και μέσα απ' αυτό μπορούμε να θαυμάσουμε την ομορφιά της ζωής, που ο Θεός έπλασε. Μπορούμε να θαυμάσουμε το μυστήριο της αγάπης, την μεταμόρφωση του καθενός που πιστεύει κι αγωνίζεται, τη δύναμη της μετάνοιας, την δύναμη της αγιότητας που αγκαλιάζει τον Άλλο και όλο τον κόσμο. Τη δύναμη εκείνη που κάνει την Εκκλησία να προχωρά 20 αιώνες, χωρίς τα λάθη των όσων την απαρτίζουν να την καταστρέφουν, χωρίς το αίμα και οι διωγμοί να αποτρέπουν την πίστη, αλλά να την αυξάνουν. Την δύναμη εκείνη που δίνει ελπίδα και στον τελευταίο άνθρωπο της γης.

Αν τα πάντα γίνονται καινά, αν η φθορά και ο θάνατος καταργούνται, αυτό μπορούμε να το ζήσουμε, μόνο με το να δούμε τον Χριστό ως προσωπικό Θεό μας, ως Σταυρωμένο για μας προσωπικά, ως Αναστημένο για μας προσωπικά, ως ερχόμενο για μας προσωπικά. Στην σχέση βρίσκεται το νόημα της Πίστης, στη σχέση βρίσκεται το νόημα της Ανάστασης, στη σχέση με τον Χριστό επαναποκτούμε ως δωρεά την γνήσια και μοναδική ελευθερία, του να μπορούμε να είμαστε παιδιά Του, παιδιά της Ανάστασης.

Όσοι ζούμε το φως που πλημμυρίζει την κτίση, το φως που ανατέλλει από τον Πανάγιο Τάφο, όσοι ζούμε την Ανάσταση στις καρδιές μας πιστεύοντας, συγχωρώντας, κοινωνώντας με το Χριστό και τον συνάνθρωπο δεν αγνοούμε τον ταραγμένο κόσμο μας. Αγωνιζόμαστε να τον καλυτερέψουμε. Αλλά, η ελπίδα μας είναι η Αναστάσιμη Ελευθερία. Ξεφεύγουμε, ζώντας στον πλημμυρισμένο από το Φως του Χριστού εσωτερικό μας κόσμο, από ό,τι μας θανατώνει. Και γευόμαστε, μένοντας στην αναστάσιμη και σε κάθε Θεία Λειτουργία την μετάληψη του Φωτός, την μετάληψη του Χριστού, ζώντας τη χαρά στο πρόσωπο του αδελφού μας και περιμένοντας την στιγμή εκείνη που ο Αναστημένος Χριστός θα μας αρπάξει στην ουράνια βασιλεία Του, περνώντας με το Πάσχα του θανάτου στην χαρά της άλλης βιοτής, της αιώνιας, της Αναστάσιμης, της μοναδικά ελεύθερης.

Ζούμε την μυστική χαρά σήμερα, έχουμε την Αναστάσιμη φωνή του Χριστού άγκυρα ελπίδας στη ζωή μας. Δεν μένουμε στα λαογραφικά έθιμα, αλλά μετανοημένοι, σταυρωμένοι ως προς τα πάθη μας, πανηγυρίζουμε και γιορτάζουμε "μη εν ζύμη παλαιά, μηδέ εν ζύμη κακίας και πονηρίας, αλλ' εν αζύμοις ειλικρινείας και αληθείας", όπως λέει ο Παύλος. Και ζυμώνουμε ως μικρά ζύμη, όλο το φύραμα, καλώντας όλο τον κόσμο να μετάσχει στη χαρά. Γινόμαστε οι χριστιανοί σήμερα το προζύμι που φτιάχνει τον άρτο της ζωής, την Εκκλησία, την Ελπίδα, την Αλήθεια. Την Ελευθερία της Ανάστασης...

Πηγή: agioritikovima.gr

Το Αναστάσιμο μήνυμά του στους Ορθόδοξους Χριστιανού απέστειλε ο Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.

Χριστός Ανέστη!

«Δεύτε», αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω, «λάβετε φως εκ του ανεσπέρου Φωτός» του Φαναρίου, του Ιερού Κέντρου των Ορθοδόξων, και δοξάσωμεν όλοι ομού και από κοινού «Χριστόν τον Αναστάντα εκ νεκρών».

Ζοφερά ήτο η ψυχική κατάστασις των μαθητών του Κυρίου μετά την Σταύρωσιν Αυτού, διότι δια της δι αὐτῆς θανατώσεως του Κυρίου διελύθησαν αι ελπίδες των μαθητών Του περί επικρατήσεως Αυτού και αυτών ως πολιτικής εξουσίας. Είχον εκλάβει την θριαμβευτικήν είσοδον του Ιησού Χριστού εις τα Ιεροσόλυμα, μετά την ανάστασιν του Λαζάρου και την θαυματουργικήν τροφοδοσίαν πέντε χιλιάδων ανδρών, πλέον γυναικών και παιδίων, δια πέντε άρτων και δύο ιχθύων, ως προανάκρουσμα της κατακτήσεως υπ αὐτῶν κοσμικής εξουσίας. Η μήτηρ δύο εξ αυτών υπέβαλε μάλιστα το αίτημα όπως οι υιοί αυτής καθήσουν εις εκ δεξιών και εις εξ ευωνύμων του Κυρίου, όταν Ούτος αναλάβη την εξουσίαν. Όλα αυτά διελύθησαν ως παιδικαί φαντασίαι λόγω του φοβερού πλήγματος της θανατικής εκτελέσεως του Ιησού Χριστού.

Την πρωίαν, όμως, της μιας των Σαββάτων αι Μυροφόροι εύρον τον τάφον κενόν και ήκουσαν παρά του Αγγέλου ότι ο Ιησούς ανέστη εκ νεκρών. Μετ ὀλίγον δε είδον Αυτόν εις αλλοίαν κατάστασιν, μη επιτρέπουσαν εις τας Μυροφόρους να Τον αγγίξουν. Η τοιαύτη απροσδόκητος εξέλιξις των πραγμάτων προεκάλεσε την απορίαν των περί τον Ιησούν περί της περαιτέρω εξελίξεως των γεγονότων. Η απάντησις δεν εδόθη εις αυτούς αμέσως. Ειδοποιήθησαν να αναμένουν με υπομονήν και καρτερίαν μέχρις ότου ενδυθούν δύναμιν εξ ύψους. Πειθαρχή-σαντες δε εις την εντολήν, ανέμενον μέχρι της Πεντηκοστής, ότε το Άγιον Πνεύμα, επελθόν, απεκάλυψεν εις αυτούς, εν πληρότητι, την νέαν αποστολήν των. Αύτη δεν συνίστατο εις την απελευθέρωσιν ενός έθνους από της υποδουλώσεως εις άλλο έθνος, αλλά εις την απελευθέρωσιν της ανθρωπότητος όλης από της υποδουλώσε-ως εις τον άρχοντα του κακού και εις το κακόν εν γένει. Μια άλλη μεγάλη αποστολή διαφορετική από εκείνην την οποίαν ωνειρεύοντο.

Η ασύλληπτος εντολή της διαδόσεως του κηρύγματος της απελευθερώσεως του ανθρώπου από της δουλείας του θανάτου εξέπληξεν αυτούς, αλλ ἀνελήφθη μετά ζήλου και εκηρύχθη πανταχού και έσωσε και σώζει πολλούς από του θανάτου. Υπάρχει ο πρωτότοκος των νεκρών, ο αναστημένος Ιησούς, ο οποίος προσφέρει εις όλους την δυνατότητα της αναστάσεως και της αιωνίου ζωής, μιας ζωής η οποία δεν υπόκειται πλέον εις την φθοράν, διότι εν τη αναστάσει οι άνθρωποι είναι ως οι άγγελοι του Θεού εν ουρανώ και φέρουν σώμα πνευματικόν αντί του σαρκικού.

Πρόγευσιν αυτής της μακαρίας αναστασίμου καταστάσεως βιούμεν από τώρα, όταν φέρωμεν το σάρκινον ένδυμά μας εις τρόπον ώστε να μη γευώμεθα την ουσίαν του θανάτου, δηλαδή την απομάκρυνσιν από της αγάπης του Θεού, αλλά να αισθανώμεθα ότι μετέβημεν από του φυσικού θανάτου του σαρκίνου σώματος εις την ανωτέραν ζωήν του πνευματικού τοιούτου δια της μετ ἀγάπης γνώσεως του Προσώπου του Κυρίου, η οποία γνώσις ισοδυναμεί προς την αιώνιον ζωήν.

Δεν προσδοκώμεν, λοιπόν, απλώς την ανάστασιν των νεκρών ως εν γεγονός του απωτάτου μέλλοντος αλλά μετέχομεν αυτής από τούδε, ώστε να κραυγάζωμεν ενθουσιωδώς μετά του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου: «Που σου, θάνατε, το κέντρον; που σου, Άδη, το νίκος;». Συνανέστημεν μετά του Ιησού Χριστού και ζώμεν τα έσχατα ως παρόντα και τα παρόντα ως έσχατα. Η ανάστασις διαποτίζει την ύπαρξιν ημών και πληροί χαράς αυτήν. Ως επλήσθη χαράς το στόμα των μαθητών εν τω λέγειν ανέστη ο Κυριος.

Συνεχίζομεν το έργον των Αποστόλων. Μεταδίδομεν εις τον κόσμον το μήνυμα της αναστάσεως. Κηρύσσομεν εν επιγνώσει, ότι ο θάνατος δεν πρέπει να έχη θέσιν εις την ζωήν μας, ουδεμίαν ωφέλειαν προσφέρει εις την ανθρωπότητα. Οι επιδιώκοντες να βελτιώσουν την κοινωνικήν ζωήν δια του θανάτου συνανθρώπων τινών αυτών, δεν προσφέρουν αγαθήν υπηρεσίαν εις τούς επιζώντας. Υπηρετούν την επέκτασιν του θανάτου και προετοιμάζουν την υπ αὐτοῦ καταβρόχθισιν εαυτών.

Εις τας ημέρας μας τα τύμπανα του θανάτου και του σκότους ηχούν μανιωδώς. Μερικοί συνάνθρωποί μας πιστεύουν ότι η εξόντωσις άλλων συνανθρώπων μας είναι πράξις επαινετή και ωφέλιμος, αλλά πλανώνται οικτρώς. Δυστυχώς, η εξουδένωσις και καταπίεσις των ασθενεστέρων υπό των ισχυροτέρων επικρατεί εις την κοσμικήν πυραμίδα του γίγνεσθαι. Συχνάκις εκπλήσσει η σκληρότης και έλλειψις ευσπλαγχνίας των κρατούντων τα ηνία του κόσμου και των νομιζόντων εξουσιάζειν αυτού.

Ο Χριστός, όμως, δια του σταυρικού θανάτου Αυτού αντέστρεψε την κοσμικήν πυραμίδα και εις την κορυφήν αυτής ετοποθέτησε τον Σταυρόν Του. Εις την κορυφήν ευρίσκεται ο Ίδιος, επειδή Αυτός έπαθε πλείον πάντων των ανθρώπων. Δεν υπήρξεν άνθρωπος εις τον κόσμον ο οποίος υπέφερεν όσα υπέφερεν ο Θεάνθρωπος Χριστός: «Σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού». Δια τούτο ο Θεός Πατήρ «εχαρίσατο Αυτώ όνομα το υπέρ παν όνομα, ίνα εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψη επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων» (Φιλιπ. β 8-11).

Συχνάκις εις την ιστορίαν της ανθρωπότητος βλέπομεν να κυριαρχή το σκότος του θανάτου, το άδικον αντί της δικαιοσύνης, το μίσος και ο φθόνος αντί της αγάπης, και τους ανθρώπους να προτιμούν το καταχθόνιον μίσος αντί του φωτός της Αναστάσεως. Παρά την φαινομενικήν τεχνολογικήν πρόοδον των ανθρωπίνων κοινωνιών, παρά τας διακηρύξεις περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θρησκευτικών ελευθεριών, το εθνοφυλετικόν και θρησκευτικόν μίσος διογκούνται παγκοσμίως και προκαλούν επικινδύνους εντάσεις, αι οποίαι επιτείνουν την κυριαρχίαν του βασιλείου του θανάτου, του Άδου, των καταχθονίων. Οι άνθρωποι ατυχώς δεν ημπορούν να ανεχθούν την διαφορετικότητα εις τον συνάνθρωπόν των. Δεν ημπορούν να δεχθούν την διαφορετικήν φυλετικήν καταγωγήν του ανθρώπου, τας διαφορετικάς αντιλήψεις και πεποιθήσεις του, πολιτικάς, θρησκευτικάς, κοινωνικάς.

Η ιστορία, όμως, έχει αποδείξει ότι αληθινή πρόοδος δεν δύναται να υπάρξη χωρίς Θεόν. Ουδεμία κοινωνία δύναται να είναι αληθώς προοδευτική και ευδαίμων, εάν δεν υπάρχη ελευθερία. Αλλά η αληθινή ελευθερία αποκτάται μόνον με την παραμονήν πλησίον του Θεού. Η ιστορία του εικοστού αιώνος επιβεβαιοί τραγικώς αυτήν την αλήθειαν. Η ανθρωπότης εγνώρισε την εκ της Κεντρικής Ευρώπης πηγάσασαν φρίκην με τα εκατομμύρια θυμάτων του Β Παγκοσμίου Πολέμου και των ρατσιστικών διωγμών. Ταυτοχρόνως όμως έζησε και την φρίκην των δυνάμεων εκείνων, αι οποίαι, ονομάζουσαι εαυτάς προοδευτικάς, διέπραξαν εν ονόματι της ελευθερίας αναλόγου μεγέθους και σκληρότητος εγκλήματα εις την Ανατολικήν Ευρώπην. Ούτω, λοιπόν, ο ολοκληρωτισμός δεν γνωρίζει πολιτικάς παρατάξεις, ως απότοκος ενός ανθρωπισμού άνευ Χριστού, με φυσικήν απόληξιν τον όλεθρον και τον θάνατον. Πάντα ταύτα βεβαιούν ότι πάσα προσπάθεια δια αληθινήν ελευθερίαν άνευ Θεού είναι καταδικασμένη εις τραγωδίαν.

Εις την κυριαρχίαν αυτήν των δυνάμεων του σκότους, η Εκκλησία απαντά με την χάριν και την δύναμιν του Αναστάντος Χριστού. Αυτός, ο Οποίος ανέλαβεν εις Εαυτόν τας ασθενείας και τα παθήματα εκάστου ανθρώπου, παρέχει εις τον κόσμον δια της Αναστάσεώς Του και την βεβαιότητα ότι «νενίκηται ο θάνατος».

Η ανάστασις και η ζωη είναι δώρον και φως του Ιησού Χριστού, το οποίον «φαίνει πάσιν». Ας τιμήσωμεν όλοι το δώρον. Ας ευχαριστήσωμεν οι πάντες τον Δωρητήν, τον «ως εν εσόπτρω δια σαρκός λάμψαντα τω κόσμω και το φως της αναστάσεως τοις έθνεσι δείξαντα». Δεύτε, λοιπόν, λάβωμεν φως εκ του ανεσπέρου Φωτός της Ζωής. Δεύτε, αποδεχθώμεν και υποδεχθώμεν την δωρεάν της αναστάσεως και αναφωνήσωμεν εκ καρδίας μεγαλοφώνως:

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος! Χαίρετε λαοί και αγαλλιάσθε!

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...