Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Το νερό είναι σημαντικό για την ενυδάτωση του οργανισμού και ειδικά για όσους ακολουθούν διατροφή.

Το κρύο νερό όμως, είναι ακόμη καλύτερο. Ο λόγος είναι ότι ο οργανισμός θα «δουλέψει» πιο εντατικά –άρα θα κάψετε περισσότερες θερμίδες– για να ισορροπήσει τη θερμοκρασία του νερού με την εσωτερική θερμοκρασία του σώματος.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, για να επεξεργαστεί ένα ποτήρι παγωμένο νερό (240 ml), το σώμα καταναλώνει 7 θερμίδες. Δέκα ποτήρια νερό την ημέρα σε διάστημα μίας εβδομάδας οδηγούν λοιπόν σε έξτρα καύσεις της τάξης των 490 θερμίδων –χωρίς κόπο και δίαιτα! Σε διάστημα ενός έτους, οι έξτρα καύσεις ισοδυναμούν με απώλεια βάρους περίπου 4 κιλών.

Συγκλονίζουν τα στοιχεία έκθεσης της UNICEF και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Σύμφωνα με αυτή περίπου τρεις στους δέκα ανθρώπους παγκοσμίως, ή 2,1 δισεκατομμύρια, δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές και άμεσα διαθέσιμο νερό στο σπίτι και έξι στους δέκα ή 4,4 δισεκατομμύρια δεν διαθέτουν σωστά διαχειριζόμενη αποχέτευση.

Δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν αποκτήσει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες πόσιμου νερού και αποχέτευσης από το 2000, αλλά αυτές οι υπηρεσίες δεν παρέχουν αναγκαστικά ασφαλές νερό και αποχέτευση.

Ως αποτέλεσμα, κάθε χρόνο, 361.000 παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν λόγω διάρροιας. Η κακή αποχέτευση και το μολυσμένο νερό συνδέονται επίσης με τη μετάδοση ασθενειών όπως η χολέρα, η δυσεντερία, η ηπατίτιδα Α και ο τύφος.

Επιπλέον ευρήματα από την έκθεση περιλαμβάνουν:

Πολλές χώρες δεν διαθέτουν στοιχεία σχετικά με την ποιότητα των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης. Η έκθεση περιλαμβάνει εκτιμήσεις για 96 χώρες σχετικά με την ασφαλή διαχείριση του πόσιμου νερού και για 84 χώρες σχετικά με την ασφαλή διαχείριση της αποχέτευσης.

Σε χώρες που αντιμετωπίζουν συγκρούσεις ή αναταραχές, τα παιδιά είναι τέσσερις φορές λιγότερο πιθανό να χρησιμοποιήσουν βασικές υπηρεσίες ύδρευσης και έχουν δυο φορές λιγότερες πιθανότητες να χρησιμοποιούν βασικές υπηρεσίες υγιεινής από τα παιδιά σε άλλες χώρες.

Υπάρχουν μεγάλες ανισότητες στην υπηρεσία μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών. Δύο στους τρεις ανθρώπους με ασφαλή διαχείριση του πόσιμου νερού και τρεις στους πέντε ανθρώπους με ασφαλείς υπηρεσίες υγιεινής ζουν σε αστικές περιοχές. Από τα 161 εκατομμύρια άτομα που χρησιμοποιούν μη επεξεργασμένες επιφανειακές πηγές νερού (από λίμνες, ποτάμια ή κανάλια άρδευσης), 150 εκατομμύρια ζουν σε αγροτικές περιοχές.

Δεν υπάρχει μόνο μία μορφή υγρού νερού αλλά δύο, αποκαλύπτει η έρευνα ενός Έλληνα επιστήμονα.

Το νεράκι διαθέτει το διπλό πρόσωπο του Ιανού. Δεν υπάρχει μόνο μια μορφή υγρού νερού, αλλά δύο, οι οποίες έχουν μάλιστα μεγάλες διαφορές στη δομή και στην πυκνότητά τους.

Αυτό αποκαλύπτει μια νέα διεθνής έρευνα επιστημόνων με επικεφαλής έναν Έλληνα ερευνητή. Το νερό -τόσο ζωτικό για την ύπαρξη ζωής στη Γη- έχει πολλές παράξενες ιδιότητες και συμπεριφέρεται διαφορετικά από όλα τα άλλα υγρά. Πάνω από 70 ιδιότητες του νερού (μεταξύ των οποίων το σημείο τήξης, η πυκνότητα, η ικανότητα θέρμανσης κ.α.) διαφέρουν από τα περισσότερα υπόλοιπα υγρά.
Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η νέα ανακάλυψη: ότι το νερό μπορεί να υπάρξει ως δύο διαφορετικά υγρά σε χαμηλές θερμοκρασίες, όπου η δημιουργία κρυστάλλων πάγου είναι αργή. Η ανακάλυψη κατέστη εφικτή με τη χρήση ακτίνων-Χ στο Εθνικό Εργαστήριο Argonne κοντά στο Σικάγο και στο εργαστήριο DESY στο Αμβούργο. Οι ερευνητές από τη Σουηδία, τις ΗΠΑ και τη Γερμανία, με επικεφαλής τον μεταδιδακτορικό ερευνητή Φοίβο Περάκη του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, ειδικό στην οπτική φασματοσκοπία υψηλών ταχυτήτων, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).

Οι περισσότεροι θεωρούν ότι ο πάγος διαθέτει κρυσταλλική τάξη, όμως η πιο συνηθισμένη μορφή πάγου στον πλανήτη μας είναι άμορφη και χωρίς τάξη σε μοριακό επίπεδο. Αυτός ο άμορφος πάγος έχει δύο μορφές, μία χαμηλής και μία υψηλής πυκνότητας, οι οποίες είναι δυνατό να μετατραπούν η μία στην άλλη. Για πρώτη φορά, αποδείχθηκε τώρα ότι αντιστοιχούν σε δύο διαφορετικές μορφές υγρού νερού, με διαφορετική πυκνότητα η κάθε μία.
Η νέα αυτή κατανόηση του νερού, μεταξύ άλλων, μπορεί να οδηγήσει μελλοντικά σε καλύτερες μεθόδους φιλτραρίσματος και αφαλάτωσής του.

Παύλος Δρακόπουλος  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο δοκιμαστής (σομελιέ) κρασιού είναι πλέον μια διαδεδομένη εργασία και απαραίτητη στα εστιατόρια.

Ωστόσο, δεν υπάρχουν σομελιά μόνο για τους οίνους αλλά και για το νερό. Το επάγγελμα είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στις ΗΠΑ αλλά και στην Ασία, καθώς θέλουν και το νερό που σερβίρουν να είναι αυτό που θέλει ο πελάτης.

Ετσι, ο δοκιμαστής αναλαμβάνει να πει αν το νερό είναι λίγο πιο γλυκό ή λίγο πιο αλμυρό και αυτό μπορεί να επηρεάσει και τη γεύση του κρασιού με το οποίο θα συνοδεύσει το φαγητό του ο πελάτης.

Να αλλάξουν τα όσα ξέραμε μέχρι σήμερα επιχειρούν Αμερικανοί επιστήμονες.

Νέα έρευνα του πανεπιστημίου Caltech της Καλιφόρνιας, αναφέρει ότι το νερό πρέπει να θεωρείται ανεξάρτητη γεύση.

Το πείραμα, τα αποτελέσματα του οποίου δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Neuroscience, παρακολούθησε τις γλώσσες των ποντικών ενώ γεύονταν το νερό και ανακάλυψαν ότι οι αισθητήρες γεύσης που διεγείρονταν ήταν στην πραγματικότητα οι ξινές.

Η ομάδα κατέληξε λοιπόν στο ότι αυτό σημαίνει ότι το νερό θεωρείται η έκτη γεύση μαζί με το γλυκό, το ξινό, το αλμυρό, το πικρό και το ουμάμι (σημαίνει η καλή γεύση ή νοστιμιά. Η λέξη ουμάμι, είναι δανεική από την Ιαπωνική).

Ο βοηθός καθηγητής της βιολογίας, Yuki Oka, εξήγησε ότι η ικανότητά μας να δοκιμάζουμε νερό δεν είναι απλώς μια σύμπτωση και ότι είναι στην πραγματικότητα στη γλώσσα μας να είναι σε θέση να αισθανθεί το υγρό.

Τα οφέλη της κατανάλωσης νερού είναι πολλά καθώς είναι το κύριο συστατικό που συμβάλλει στην καλή κατάσταση της υγείας μας.

Το μεγαλύτερο ποσοστό σωματικού μας βάρους οφείλεται στην ύπαρξη του νερού, το οποίο αποτελεί και το διαλύτη μέσα στον οποίο οι υπόλοιπες θρεπτικές ουσίες θα λειτουργήσουν.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν μερικοί άνθρωποι είναι ότι πιστεύουν πως μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό με άλλα ποτά και έτσι δεν πίνουν όσο νερό πραγματικά χρειάζονται. Αλλά το πόσο νερό χρειάζεται οργανισμός εξαρτάται από το σωματικό βάρος.

36 κιλά – 1,1 λίτρα
45 κιλά – 1,4 λίτρα
54 κιλά – 1,7 λίτρα
63 κιλά – 2 λίτρα
72 κιλά – 2,3 λίτρα
81 κιλά – 2,6 λίτρα
90 κιλά – 2,9 λίτρα
99 κιλά – 3,2 λίτρα
108 κιλά – 3,5 λίτρα

Τα οφέλη της κατανάλωσης νερού είναι πολλά καθώς είναι το κύριο συστατικό που συμβάλλει στην καλή κατάσταση της υγείας μας.

Το μεγαλύτερο ποσοστό σωματικού μας βάρους οφείλεται στην ύπαρξη του νερού, το οποίο αποτελεί και το διαλύτη μέσα στον οποίο οι υπόλοιπες θρεπτικές ουσίες θα λειτουργήσουν.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν μερικοί άνθρωποι είναι ότι πιστεύουν πως μπορούν να αντικαταστήσουν το νερό με άλλα ποτά και έτσι δεν πίνουν όσο νερό πραγματικά χρειάζονται. Αλλά το πόσο νερό χρειάζεται οργανισμός εξαρτάται από το σωματικό βάρος.

36 κιλά – 1,1 λίτρα
45 κιλά – 1,4 λίτρα
54 κιλά – 1,7 λίτρα
63 κιλά – 2 λίτρα
72 κιλά – 2,3 λίτρα
81 κιλά – 2,6 λίτρα
90 κιλά – 2,9 λίτρα
99 κιλά – 3,2 λίτρα
108 κιλά – 3,5 λίτρα

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ κατά πόσο διαφέρει ο ήχος του νερού που πέφτει σε ένα ποτήρι, όταν αυτό είναι κρύο, σε σύγκριση με την περίπτωση που είναι καυτό;

Μπορεί να μην το έχεις σκεφτεί ποτέ, όμως η πληροφορία βρίσκεται ενστικτωδώς κάπου ανάμεσα στις σκέψεις σου και ένα μικρό πείραμα θα σε βεβαιώσει πως, πράγματι και διαφορετικό ήχο παράγουν, αλλά και μπορείς να τον διακρίνεις με κλειστά μάτια.

Μάθημα... φυσικής
Το νερό διαθέτει την ιδιότητα της ρευστότητας η οποία και διαφοροποιείται όταν αυτό είναι κρύο ή ζεστό. Για την ακρίβεια, όσο κι αν ακούγεται κάπως παράδοξο, το ζεστό νερό είναι θα λέγαμε πιο "ρευστό", δηλαδή αυξάνει το συντελεστή ρευστότητάς του, από εκείνο που παραμένει κρύο.

Γενικά με τον όρο Ρευστότητα στη Χημεία και στη Φυσική χαρακτηρίζεται μία από τις ιδιότητες της ύλης, ιδίως των υγρών αλλά και των αερίων, και συγκεκριμένα η ικανότητά τους να ρέουν στο εσωτερικό αγωγών. Για παράδειγμα, διαφορετικά ρέουν το μέλι, το λάδι και το νερό. Ο ίδιος επίσης όρος χρησιμοποιείται προκειμένου να χαρακτηρίσει την ιδιότητα αυτή ως φυσικό μέγεθος αντίστροφο του ιξώδους.

Το ιξώδες ενός ρευστού πάλι (στη Φυσικοχημεία) είναι ένα μέτρο αντίστασης που αυτό παρουσιάζει στη σταδιακή παραμόρφωσή του μετά από διατμητική ή εντατική τάση, που εκφράζεται επίσης και με την αντίσταση που προβάλει κατά τη ροή του. Για υγρά, ειδικότερα, αντιστοιχεί στην ιδιότητα της «πηχτότητας». Για παράδειγμα, το μέλι έχει πολύ υψηλότερο ιξώδες από το νερό.

Ο ήχος του νερού
Όπως θα δείτε στο βίντεο, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το μέλι που όταν είναι ζεστό ρέει πιο γρήγορα και εύκολα. Ωστόσο με το νερό είναι πιο περίπλοκο να παρατηρήσει κανείς με γυμνό μάτι αυτή τη διαφορά. Όταν όμως το νερό ρέει από ένα δοχείο σε κάποιο άλλο, ο ήχος που αυτό παράγει διαφοροποιείται αναλογικά με την 'πηχτότητά' του, δηλαδή το αν αυτό είναι κρύο ή καυτό.

Πέραν όμως των επιστημονικών εξηγήσεων, ο ήχος του ζεστού και του κρύου νερού είναι κάτι που καθένας μας γνωρίζει ενστικτωδώς, χάρη στα χρόνια "εξάσκησης" σε παρόμοιους ήχους ζεστού και κρύου νερού που γεμίζουν φλιτζάνια και ποτήρια εδώ χρόνια, γράφει το news247.gr.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και προσπαθήστε να μαντέψετε τον ήχο πριν αποκαλυφθεί...

 

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ κατά πόσο διαφέρει ο ήχος του νερού που πέφτει σε ένα ποτήρι, όταν αυτό είναι κρύο, σε σύγκριση με την περίπτωση που είναι καυτό;

Μπορεί να μην το έχεις σκεφτεί ποτέ, όμως η πληροφορία βρίσκεται ενστικτωδώς κάπου ανάμεσα στις σκέψεις σου και ένα μικρό πείραμα θα σε βεβαιώσει πως, πράγματι και διαφορετικό ήχο παράγουν, αλλά και μπορείς να τον διακρίνεις με κλειστά μάτια.

Μάθημα... φυσικής
Το νερό διαθέτει την ιδιότητα της ρευστότητας η οποία και διαφοροποιείται όταν αυτό είναι κρύο ή ζεστό. Για την ακρίβεια, όσο κι αν ακούγεται κάπως παράδοξο, το ζεστό νερό είναι θα λέγαμε πιο "ρευστό", δηλαδή αυξάνει το συντελεστή ρευστότητάς του, από εκείνο που παραμένει κρύο.

Γενικά με τον όρο Ρευστότητα στη Χημεία και στη Φυσική χαρακτηρίζεται μία από τις ιδιότητες της ύλης, ιδίως των υγρών αλλά και των αερίων, και συγκεκριμένα η ικανότητά τους να ρέουν στο εσωτερικό αγωγών. Για παράδειγμα, διαφορετικά ρέουν το μέλι, το λάδι και το νερό. Ο ίδιος επίσης όρος χρησιμοποιείται προκειμένου να χαρακτηρίσει την ιδιότητα αυτή ως φυσικό μέγεθος αντίστροφο του ιξώδους.

Το ιξώδες ενός ρευστού πάλι (στη Φυσικοχημεία) είναι ένα μέτρο αντίστασης που αυτό παρουσιάζει στη σταδιακή παραμόρφωσή του μετά από διατμητική ή εντατική τάση, που εκφράζεται επίσης και με την αντίσταση που προβάλει κατά τη ροή του. Για υγρά, ειδικότερα, αντιστοιχεί στην ιδιότητα της «πηχτότητας». Για παράδειγμα, το μέλι έχει πολύ υψηλότερο ιξώδες από το νερό.

Ο ήχος του νερού
Όπως θα δείτε στο βίντεο, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το μέλι που όταν είναι ζεστό ρέει πιο γρήγορα και εύκολα. Ωστόσο με το νερό είναι πιο περίπλοκο να παρατηρήσει κανείς με γυμνό μάτι αυτή τη διαφορά. Όταν όμως το νερό ρέει από ένα δοχείο σε κάποιο άλλο, ο ήχος που αυτό παράγει διαφοροποιείται αναλογικά με την 'πηχτότητά' του, δηλαδή το αν αυτό είναι κρύο ή καυτό.

Πέραν όμως των επιστημονικών εξηγήσεων, ο ήχος του ζεστού και του κρύου νερού είναι κάτι που καθένας μας γνωρίζει ενστικτωδώς, χάρη στα χρόνια "εξάσκησης" σε παρόμοιους ήχους ζεστού και κρύου νερού που γεμίζουν φλιτζάνια και ποτήρια εδώ χρόνια, γράφει το news247.gr.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και προσπαθήστε να μαντέψετε τον ήχο πριν αποκαλυφθεί...

 

Η Βενετία αλλά και ένα μεγάλο μέρος των ακτών της Αδριατικής στην Ιταλία, κινδυνεύουν να εξαφανιστούν, σύμφωνα με αποκαλυπτική έρευνα, καθώς τα επίπεδα της θάλασσας συνεχίζουν να αυξάνονται.

Σύμφωνα με τους ερευνητές καταγράφεται ότι η Βενετία θα μπορούσε να βυθιστεί σε 100 χρόνια από τώρα, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής! «Η Μεσόγειος θα αυξηθεί 140 εκατοστά πριν από το 2100», όπως λένε, την στιγμή που η στάθμη της θάλασσας έχει αυξηθεί κατά μόλις 30 εκατοστά κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια, ενισχύοντας τα αρνητικά ευρήματα.

Οι ερευνητές, από το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας της Ιταλίας, δηλώνουν ότι η επιτάχυνση της ανόδου της στάθμης της θάλασσας προέρχεται από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Αναφέρουν δε, ότι προέρχεται ακόμη και από τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που οδηγούν στην όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Quaternary International» και χρηματοδοτήθηκε από το εθνικό ινστιτούτο της Ιταλίας για τις νέες τεχνολογίες, την έρευνα και την οικονομική ανάπτυξη.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι 33 περιοχές διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο από την προβλεπόμενη αύξηση της ανόδου στάθμης της θάλασσας. Εκτός από την ακτογραμμή στη βόρεια Αδριατική, από την Τεργέστη έως τη Ραβέννα, περιλαμβάνονται: η Βερσίλια στην Τοσκάνη, το Φιουμιτσίνο στη Λάτσιο, πεδιάδες στους ποταμούς Πο, Φόντι, Σέλε και Βολτούρνο και οι ακρογραμμές της Κατάνια, του Κάλιαρι και του Οριστάνο. Στην Ευρώπη, τουλάχιστον 86 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν 10 χιλιόμετρα μακρυά από ακτογραμμή.

Σελίδα 1 από 4

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...