Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

Η εποχή που ξεκινούν και πάλι οι εποχικές αλλεργίες έφτασε. Μπούκωμα στην μύτη ή συνάχι, μάτια που δακρύζουν και “σας τρώνε”, βήχας και φτέρνισμα είναι μερικά από τα ενοχλητικά συμπτώματα με τα οποία έρχονται χιλιάδες άνθρωποι αντιμέτωποι κάθε μέρα.

Με τις αλλεργίες, αυτό που λίγοι εξ' αυτών συνειδητοποιούν είναι, ότι κάνουν και οι ίδιοι ορισμένα βασικά λάθη και επιδεινώνουν αυτά τα συμπτώματα.

Δείτε ποια είναι τα πιο συνήθη από αυτά τα λάθη, για να τα αποφύγετε και να περάσετε μια πιο ήρεμη περίοδο εποχικής αλλεργίας φέτος:

Έχετε τα παράθυρα μονίμως ανοιχτά
Προσπαθήστε να τα ανοίγετε μόνο όσο χρειάζεται για να αεριστεί το σπίτι και να μπει μέσα φρέσκος αέρας, κάτι που είναι απαραίτητο. Αλλά μην το παρακάνετε και αφήνετε τις αλλεργιογόνες ουσίες στην ατμόσφαιρα να... κάνουν πάρτι μέσα στο σπίτι σας. Επίσης, όταν είναι εφικτό, χρησιμοποιείτε περισσότερες ώρες τον κλιματισμό (air-condition) επειδή λειτουργεί με φίλτρα που θα κρατήσουν μεγάλο ποσοστό από αυτές τις αλλεργιογόνες ουσίες μακριά.

Καθυστερείτε να πάρετε τα αντισταμινικά σας φάρμακα
Εφόσον γνωρίζετε πότε έρχεται η περίοδος που σας “χτυπάει” συνήθως η εποχική αλλεργία, δεν είναι ανάγκη να περιμένετε να εκδηλώσετε τα πρώτα συμπτώματα προτού πάρετε τα φάρμακα που σας έχει δώσει ο φαρμακοποιός σας για τις αλλεργίες. Αυτά τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματικά, όταν λαμβάνονται ως πρόληψη και όχι ως θεραπεία. Πάρτε τα λοιπόν, 1-2 εβδομάδες πριν την περίοδο της εποχικής αλλεργίας και θα δείτε ότι θα έχετε λιγότερες εξάρσεις τους επόμενους μήνες.

Βγαίνετε έξω τις λάθος ώρες
Τα δέντρα και τα άνθη ξεκινούν να απελευθερώνουν γύρη περίπου στην ανατολή του ηλίου και τα επίπεδα αλλεργιογόνων στην ατμόσφαιρα κορυφώνονται αργά το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ. Προσπαθήστε να μην βγαίνετε έξω λοιπόν αυτές τις ώρες της ημέρας.

Δεν επενδύετε σε έναν ιονιστή αέρος
Σίγουρα δεν αποτελεί πρωτεύουσα ανάγκη και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξοδεύουν χρήματα για να προμηθευτούν μια συσκευή καθαρισμού του αέρα μέσα στο σπίτι. Αλλά είναι από εκείνες τις συσκευές που “θα βγάλουν τα λεφτά τους” σε βάθος χρόνου. Βάλτε το σε λειτουργία, όταν πια πόρτες και παράθυρα είναι κλειστά στο σπίτι, και θα δείτε μεγάλη αλλαγή.

Αντικείμενα που μαζεύουν σκόνη και αλλεργιογόνες ουσίες
Τα μαξιλάρια στον καναπέ, οι κουρτίνες και τα παιχνίδια των παιδιών (αρκουδάκια, κούκλες κλπ) μαζεύουν εύκολα σκόνες και αλλεργιογόνες ουσίες, ενώ σπανίως πλένονται. Αυτές οι ουσίες αναδύονται στην ατμόσφαιρα με κάθε κίνηση (αλλαγή θέσης στα μαξιλάρια του καναπέ, άνοιγμα-κλείσιμο στις κουρτίνες κλπ) και τις εισπνέετε.

Η έντονη φαγούρα είναι κάτι που όλοι το έχουμε αισθανθεί και το θεωρούμε κάτι φυσιολογικό και καθόλου επικίνδυνο. Γιατί όμως αναπτύσσεται η φαγούρα (ή κνησμός, όπως λέγεται επιστημονικά);

Αυτό είναι κάτι που σε μεγάλο βαθμό εξακολουθεί να αποτελεί μυστήριο για τους επιστήμονες.

Μελέτες έχουν δείξει ότι στην ανάπτυξή της παίζουν ρόλο πολύπλοκοι βιολογικοί μηχανισμοί, οι οποίοι ενεργοποιούνται ανάλογα με διάφορα εξωτερικά και εσωτερικά αίτια και μερικές φορές δίχως εμφανή λόγο.

Το σίγουρο είναι πως ο κνησμός είναι εξαιρετικά ενοχλητικός, αλλά όπως συμβαίνει με τον πόνο, έτσι κι αυτός συχνά είναι ωφέλιμος, αφού μπορεί να μας προειδοποιήσει για έναν πιθανό κίνδυνο (π.χ. ότι αγγίξαμε μια τσουκνίδα ή μας τσίμπησε ένα έντομο) ή για να αναζητήσουμε θεραπεία για κάποιο υποκείμενο πρόβλημα (π.χ. μια αλλεργική αντίδραση).

Ο κοινός κνησμός μπορεί επίσης να οφείλεται σε παροδικές δερματοπάθειες όπως αυτές της παιδικής ηλικίας (π.χ. ανεμευλογιά), η ψώρα ή ακόμα και οι ψείρες, οπότε συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα όπως κοκκίνισμα και ερεθισμός του δέρματος, σπυράκια κ.λπ. Μπορεί ακόμα να είναι συνέπεια δερματικής αλλεργικής αντίδρασης (π.χ. στα μάλλινα υφάσματα, σε σαπούνια, φυτά, προϊόντα περιποίησης του δέρματος) ή τροφικής αλλεργίας, ενώ μερικές γυναίκες μπορεί να εκδηλώσουν κνησμό στο δέρμα της κοιλιάς και των μηρών στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αυτού του είδους η φαγούρα, όμως, κατά κανόνα είναι παροδική και υποχωρεί, ειδικά όταν αντιμετωπίζεται η υποκείμενη αιτία της.

Υπάρχουν, όμως, πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν από χρόνιο κνησμό, δηλαδή από παρατεταμένη και επίμονη φαγούρα (συνήθως διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες) η οποία δεν έχει πάντοτε συγκεκριμένη αιτία και η αντιμετώπισή της είναι δύσκολη, με συνέπεια να πλήττεται σημαντικά η ποιότητα της ζωής τους.

Ο χρόνιος κνησμός μπορεί να είναι εκτεταμένος (συχνά προσβάλλει ολόκληρο το σώμα), καθώς και να συνοδεύεται από ξηροδερμία ή «πλάκες» (φολίδες) στο δέρμα. Μπορεί επίσης να εντείνεται όταν κάποιος ξύνει ή τρίβει την προσβεβλημένη περιοχή, με συνέπεια να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος αφού όσο περισσότερο ξύνεται ο ασθενής τόσο περισσότερη φαγούρα έχει, οπότε αν δεν σταματήσει, κινδυνεύει να τραυματίσει το δέρμα του ή και να υποστεί μόλυνση.

Οι πιθανές αιτίες του χρόνιου κνησμού είναι πολλές. Είναι συνηθισμένος σε πάσχοντες από διάφορα νοσήματα, όπως δερματοπάθειες (π.χ. έκζεμα, ψωρίαση, κνίδωση), νευρολογικές παθήσεις (π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση), ορισμένες μορφές καρκίνου (π.χ. λέμφωμα, λευχαιμία), νεφρολογικά ή ηπατικά προβλήματα και ορμονικές διαταραχές (π.χ. υποθυρεοειδισμός, νεοπλάσματα ενδοκρινών αδένων). Ακόμα και η σιδηροπενική αναιμία και ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να τον προκαλέσουν.

Υπάρχουν επίσης μερικά φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν φαγούρα, όπως ισχυρά οπιοειδή αναλγητικά, ορισμένα φάρμακα για την ελονοσία ή τις μυκητιάσεις, αντιβιοτικά, αντισυλληπτικά κ.λπ.

Μην ξεχνάμε επίσης ότι συχνή αιτία κνησμού είναι το στρες/άγχος (το χαρακτηριστικό αυτής της κατάστασης είναι η επιδείνωση της φαγούρας τις νυχτερινές ώρες).

Η διερεύνηση των ασθενών με χρόνιο κνησμό βασίζεται στη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού, την προσεκτική επισκόπηση του δέρματος και, όταν χρειάζεται, αιματολογικές εξετάσεις, ειδικές εξετάσεις της λειτουργίας του θυρεοειδούς, του ήπατος και των νεφρών, ακτινογραφίες θώρακος ή ακόμα και βιοψία δέρματος.

Μέτρα αυτοβοήθειας
Για να καταπραΰνετε τον κνησμό, ο Δρ. Μιχελάκης συνιστά τα εξής:

- Βάλτε σε μια πετσέτα στο δέρμα ψυχρά, υγρά επιθέματα ή παγοκύστη για 5-10 λεπτά ή έως ότου υποχωρήσει ο κνησμός.
- Να χρησιμοποιείτε καλής ποιότητας ενυδατικές κρέμες χωρίς χημικά πρόσθετα, αρώματα ή αλκοόλ. Να τις εφαρμόζετε στο προσβεβλημένο δέρμα τουλάχιστον μία φορά την ημέρα.
- Να δροσίζετε το δέρμα σας με κρέμες και λοσιόν που περιέχουν 1% μενθόλη ή καλαμίνη ή να βάζετε στο ψυγείο την ενυδατική κρέμα σας για να πετύχετε την ίδια δράση.
- Να αποφεύγετε τις επαλείψεις με οινόπνευμα.
- Μην ξύνεστε. Το ξύσιμο δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ανακούφισης του κνησμού, αλλά στην πραγματικότητα ερεθίζει το δέρμα, εντείνει τον κνησμό και μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση και ουλές.
- Να κάνετε ένα σύντομο, χλιαρό ή δροσερό ντους (ανάλογα με το τι σας ανακουφίζει). Όταν τελειώσετε, σκουπίστε απαλά - ταμποναριστά (χωρίς τρίψιμο) το δέρμα σας και αλείψτε το απαλά με υδατική κρέμα.

Για να αποφύγετε τον κνησμό, να κάνετε μπάνιο με χλιαρό νερό (ποτέ με καυτό), να αποφεύγετε το αφρόλουτρο, να χρησιμοποιείτε λοσιόν, σαπούνια και καθαριστικά χωρίς αρώματα και αλκοόλ, να φοράτε χαλαρά, βαμβακερά ρούχα, να διατηρείτε το σπίτι σας σχετικά δροσερό με ουδέτερη υγρασία και να χρησιμοποιείτε υγραντήρα τον χειμώνα εάν είστε επιρρεπείς στην ξηροδερμία και το έκζεμα.

Αν όλ’ αυτά δεν αποδίδουν και χρειάζεστε πρόσθετη, φαρμακευτική βοήθεια (π.χ. αντισταμινικές αλοιφές, τοπικά κορτικοστεροειδή), συμβουλευθείτε έναν δερματολόγο.

Τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει στην υγεία η καθημερινή κατανάλωση αναψυκτικών, αναδεικνύουν δύο νέες έρευνες επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

Οι μελέτες βασίσθηκαν στην ανάλυση στοιχείων για περίπου 4.000 ανθρώπους άνω των 30 ετών, στο πλαίσιο της μακρόχρονης έρευνας στην πόλη Φράμινγκχαμ (Framingham Heart Study), η οποία πλέον μελετά τα παιδιά και τα εγγόνια των πρώτων εθελοντών του 1948.

Η μία έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι που πίνουν κάθε μέρα αναψυκτικά διαίτης ή με τεχνητά γλυκαντικά, όπως η φρουκτόζη, έχουν σχεδόν τριπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν άνοια λόγω Αλτσχάιμερ ή να πάθουν ισχαιμικού τύπου εγκεφαλικό επεισόδιο, σε σχέση με όσους δεν καταναλώνουν τέτοια ποτά.

Η άλλη μελέτη δείχνει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν συχνά αναψυκτικά και φρουτοχυμούς με ζάχαρη (πάνω από δύο τη μέρα), είναι πιθανότερο να έχουν χειρότερη μνήμη, μικρότερο όγκο εγκεφάλου και ιδίως μικρότερο ιππόκαμπο (η περιοχή που είναι σημαντική για τη μνήμη).

Είναι γνωστό ότι η ζάχαρη μπορεί να επιβαρύνει την καρδιαγγειακή και μεταβολική υγεία. Τα διαιτητικά αναψυκτικά προβάλλονται ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση, όμως οι νέες μελέτες δείχνουν ότι και αυτά, αν καταναλώνονται καθημερινά, μπορεί να κρύβουν κινδύνους.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι όσοι καταναλώνουν συχνά αναψυκτικά διαίτης, είναι πιθανότερο να είναι διαβητικοί, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας. Όμως, ακόμη κι αν αποκλεισθούν οι διαβητικοί, πάλι η καθημερινή κατανάλωση αναψυκτικών φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας.

Οι επιστήμονες τόνισαν πάντως ότι πρόκειται μόνο για μια μελέτη παρατήρησης, που δεν μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχει σχέση αιτίου-αιτιατού, αλλά δείχνει μια τάση και μια συσχέτιση. Γι' αυτό, ανέφεραν ότι το ζήτημα πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω, προτού εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα.

Σε συνοδευτικό άρθρο γνώμης στο περιοδικό "Stroke" της American Heart Association αναφέρεται ότι οι έως τώρα επιστημονικές μελέτες δεν έχουν καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα κατά πόσο η κατανάλωση ποτών με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο άνοιας και εγκεφαλικού. Όμως επισημαίνεται ότι αυξάνονται οι ενδείξεις, όπως δείχνουν και οι δύο νέες μελέτες, ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στη συχνή κατανάλωση τέτοιων ποτών και στην πρόκληση ανεπιθύμητων συνεπειών στα αιμοφόρα αγγεία του σώματος.

Αυτό, κατά τον Ράλφ Σάκο, πρώην πρόεδρο της American Heart Association και τωρινό πρόεδρο του Τμήματος Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, σημαίνει ότι πιθανώς δεν πρέπει να συμβουλεύει κανείς τους καταναλωτές να πίνουν αναψυκτικά και χυμούς με τεχνητά γλυκαντικά ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση, σε σχέση με τα ποτά που έχουν κανονική ζάχαρη.

Γενικά πάντως οι επιστήμονες συστήνουν στους ανθρώπους να πίνουν τακτικά νερό, αντί για ποτά με ζάχαρη ή τεχνητά γλυκαντικά.

Η παρουσία ενός σκύλου στο σπίτι φαίνεται πως κάνει καλό στην υγεία.

Αυτό αναφέρει μια μελέτη από το καναδικό Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα που κατέληξε πως τα παιδιά αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο αλλεργιών και παχυσαρκίας.

Συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που εκτίθονταν σε κατοικίδια τόσο προγεννητικά, μέσω της μητέρας τους, όσο και μεταγεννητικά «κουβαλούσαν» δύο επιπλέον τύπους βακτηρίων στο εντερικό τους σύστημα από μικρή ηλικία, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν ενισχυμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Στο πλαίσιο της μελέτης τους, οι καναδοί ερευνητές εξέτασαν τις περιπτώσεις περίπου 700 βρεφών που είχαν καταγραφεί κατά την έρευνα «Canadian Healthy Infant Longitudinal Developmental Study», την περίοδο 2009-2012. Οι μητέρες είχαν ερωτηθεί τότε να δηλώσουν αν είχαν κατοικίδιο κατά την εγγραφή τους στη μελέτη, δηλαδή στην αρχή της κύησής τους, ή αν απέκτησαν ένα ζωάκι κατά το δεύτερο, τρίτο τρίμηνο ή ακόμα τρεις μήνες μετά τον τοκετό.

Οπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Microbiome», οι καναδοί ειδικοί μελέτησαν δεδομένα που αφορούσαν το μικροβίωμα του εντέρου των βρεφών από δείγματα που είχαν συλλεχθεί στην ηλικία των τριών μηνών. Στη συνέχεια συνέκριναν τα στοιχεία παιδιών που είχαν εκτεθεί στη συντροφιά ενός κατοικιδίου ενόσω βρίσκονταν στην κοιλιά της μαμάς τους, εκείνων που είχαν εκτεθεί πριν και μετά τον τοκετό, αλλά και εκείνων που δεν είχαν έρθει ποτέ σε επαφή με ένα κατοικίδιο. Διαπίστωσαν λοιπόν ότι περισσότερα από τα μισά παιδιά που έλαβαν μέρος στη μελέτη είχαν εκτεθεί τουλάχιστον σε ένα κατοικίδιο πριν ή μετά τη γέννησή τους, και μάλιστα το 70% των περιπτώσεων αυτών αφορούσε σκύλο. Κάτι τέτοιο φάνηκε να ευθύνεται για τον εντοπισμό δύο επιπλέον τύπων βακτηρίων στο εντερικό τους σύστημα το οποίο θωράκιζε το ανοσοποιητικό τους.

Τα βακτήρια Ruminococcus και Oscillospira έχουν συνδεθεί με μειωμένο κίνδυνο αλλεργιών και παχυσαρκίας, υποστηρίζουν οι επιστήμονες.

Σε πολλές δημόσιες τουαλέτες, αντί για χαρτί έχει τα ειδικά μηχανήματα που στεγνώνουν τα χέρια βγάζοντας ζεστό αέρα. Φαίνεται όμως πως, σύμφωνα με Βρετανούς επιστήμονες αυτά τα μηχανήματα είναι άκρως επικίνδυνα αφού μαζί με τον ζεστό αέρα εξαπλώνουν και αμέτρητα μικρόβια.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Westminster στη Βρετανία έκαναν τις σχετικές έρευνες και δημοσίευσαν τα ευρήματα τους στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Applied Microbiology.

Διαπίστωσαν πως οι αυτόματοι στεγνωτήρες χεριών με αέρα εξαπλώνουν 1.300 φορές περισσότερους ιούς και μικρόβια από ό,τι το στέγνωμα με χαρτοπετσέτες, σύμφωνα με τη μελέτη, που δημοσιεύθηκε

Η μέθοδος στεγνώματος των χεριών με αέρα προάγεται ως ένας επαναστατικός τρόπος για χρήση στις δημόσιες τουαλέτες, επειδή, με βάση άλλες μελέτες, φιλτράρει το 99,9% των βακτηρίων από τον αέρα που φυσά.

Η μελέτη του Westminster είναι στο ίδιο μήκος κύματος με μια παρόμοια που έκανε το πανεπιστήμιο του Leeds το 2014, όταν και αποδείχτηκε ότι η μέθοδος στεγνώματος AIRBLADE εξαπλώνει… μόλις 27 φορές περισσότερα βακτήρια από ό,τι το χαρτί.

Δείτε το σχετικό βίντεο:

 

Οι γιατροί έχουν διαφορετικές λέξεις για να περιγράψουν τα διάφορα είδη πόνου που μπορεί να αισθάνεστε στην κοιλιά.

Πολύ γενικά, ο πόνος στην κοιλιά μπορεί να χαρακτηριστεί ως οξύς, “σαν μαχαίρωμα”, κράμπα, κολικός, ή ένα γενικευμένος πόνος. Κολικός σε αυτή την περίπτωση σημαίνει ότι ο πόνος σταδιακά επιδεινώνεται, υποχωρεί για λίγο και στη συνέχεια στη συνέχεια εντείνεται και πάλι. Αυτό μπορεί να συμβεί κατ' επανάληψη.

Ένας γιατρός θα σας ρωτήσει επίσης αν ο πόνος στην κοιλιά σας είναι “σαν να μετατοπίζεται” (αντανακλάται) προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Έχοντας αυτές τις πληροφορίες και τη θέση του πόνου στην κοιλιά, μαζί με άλλα συμπτώματα (όπως το αν έχετε αδιαθεσία, έμετο, διάρροια κλπ) ένας παθολόγος μπορεί να κάνει μια πρώτη εκτίμηση για την πάθησή σας, αναφέρει το iatropedia.gr.

Ο πόνος που “έρχεται ξαφνικά” μπορεί να ονομάζεται οξύς. Ο πιο διαρκής πόνος στην κοιλιά ονομάζεται χρόνιος.

Πόνος ΑΡΙΣΤΕΡΑ στην κοιλιά, προς τα επάνω

Οι πιθανές αιτίες είναι:

Πρόβλημα στον θώρακα

- Καρδιακός πόνος: Στηθάγχη, ή έμφραγμα του μυοκαρδίου (μπορεί να υπάρχει κεντρικός πόνος στο στήθος)

- Πνεύμονας: Πνευμονία, ή πλευρίτιδα στον κάτω αριστερό λοβό

Πρόβλημα στην κοιλιά

- Αορτικό ανεύρυσμα: Ρήξη ή ανατομή (μπορεί να υπάρχει πόνος στο στήθος, την πλάτη, την οσφυϊκή χώρα ή στην κοιλιά)

- Σπλήνας:

--- Ρήξη σπλήνα από τραύμα στο στήθος ή στην κοιλιά, ειδικά σε ασθενείς με αδενοπάθεια, ή αιματολογικές διαταραχές

--- Έμφραγμα του σπλήνα (π.χ. με δρεπανοκυτταρική κρίση)

--- Οξεία σπληνική απολυματοποίηση (π.χ. ένα παιδί με δρεπανοκυτταρική νόσο και οξεία αναιμία)

--- Διείσδυση σπλήνα (π.χ. λευχαιμία, ή άλλη κακοήθεια)

- Στομάχι (επιγάστριο άλγος, πόνος στην κοιλιά στο πάνω αριστερά μέρος, ή πόνος στην πλάτη):

--- Γαστρικό έλκος, γαστρίτιδα

--- Γαστρικό καρκίνωμα

- Νεφρός:

--- Κολικός νεφρού, ή πέτρες στα νεφρά

--- Πυελονεφρίτιδα

--- Όγκος στο νεφρό

- Παχύ έντερο (αριστερή πλευρά και σπληνική καμπή):

--- Εκκολπωματίτιδα

--- Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

--- Ισχαιμική κολίτιδα

--- Όγκος στο αριστερό τμήμα του παχέος εντέρου, ή σπληνική καμπή

--- Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

--- Σοβαρή δυσκοιλιότητα

- Πάγκρεας (ο ασθενής μπορεί να έχει επιγάστριο ή πόνο στην πλάτη):

--- Παγκρεατίτιδα

--- Όγκος στο πάγκρεας

- Διάφραγμα και περιτόναιο (η θέση του πόνου εξαρτάται από το ποιά περιοχή του περιτοναίου εμπλέκεται – ο ασθενής μπορεί να έχει πόνο και στον ώμο εάν το διάφραγμα είναι ερεθισμένο):

--- Περιτονίτιδα ή ενδοκοιλιακή αιμορραγία από οποιαδήποτε αιτία (π.χ. η έκτοπη κύηση μπορεί (σπάνια) να εκδηλωθεί και με κοιλιακό πόνο που “αντανακλάται” στο άκρο του ώμου, εξαιτίας ενδοκοιλιακής αιμορραγίας που ερεθίζει το διάφραγμα)

--- Απόστημα

--- Διάτρητο πεπτικό έλκος

--- Αέρια μετά από λαπαροσκόπηση

- Άλλες αιτίες κοιλιακού πόνου (όχι απαραίτητα στην αριστερή πλευρά):

--- Διαβητική κετοξέωση

--- Σηψαιμία

--- Υπερασβεστιαιμία

--- Κληρονομικό αγγειοοίδημα

--- Πορφυρία

Πόνος ΔΕΞΙΑ στην κοιλιά, προς τα επάνω

Ο πόνος στο δεξιό ανώτερο τεταρτημόριο της κοιλιάς μπορεί να προκληθεί από μια ευρεία ποικιλία παθήσεων. Η ηλικία, το φύλο και η γενική κατάσταση του ασθενούς θα επηρεάσει την πιθανή διάγνωση.

Οι πιθανές αιτίες είναι:

- Νόσος του ήπατος και της χοληδόχου κύστης:

--- Η ηπατική νόσος είναι συνήθως επώδυνη μόνο εάν πιέζει την “κάψουλα” του ήπατος, όπως στη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Το ήπαρ μπορεί να καταστραφεί από αμβλύ τραύμα. Μπορεί να επέλθει ηπατοσπληνομεγαλία μαζί με άλλη πάθηση, όπως λέμφωμα, ή χρόνια μυελογενής λευχαιμία, ή κάποιο αυτοάνοσο νόσημα όπως η πρωτοπαθής χολική κίρρωση

--- Το σύνδρομο Budd-Chiari μπορεί να παρουσιάσει με πόνο στο επάνω δεξιό μέρος της κοιλιάς

--- Πέτρες στην χολή (οι περισσότεροι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί αλλά μπορεί να προκαλέσουν πόνο, ανά πάσα στιγμή)

--- Άλλες νόσοι της χοληδόχου κύστης, όπως καρκίνωμα της χοληδόχου κύστης, που συνδέεται πάντοτε με πέτρες στην χολή (χολολιθίαση)

--- Οξεία χολαγγειίτιδα που κατά κανόνα εκδηλώνεται με πόνο στην κοιλιά, πυρετό και ίκτερο

- Πρόβλημα στο έντερο:

--- Οι βλάβες στην ηπατική καμπή περιλαμβάνουν καρκίνωμα, εκκολπωματική νόσο, ισχαιμική κολίτιδα, δυσκοιλιότητα και νόσο του Crohn.

--- Άτυπη οξεία σκωληκοειδίτιδα

--- Επαναλαμβανόμενα συμπτώματα από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

--- Εκκόλπωμα του Meckel (κυρίως στα παιδιά), όπου η διάγνωση γίνεται συνήθως με λαπαροτομία και συχνά υπάρχει απώλεια αίματος από το ορθό

- Καρδιαγγειακή νόσος:

--- Ο πόνος από ρήξη κοιλιακού ανεύρυσματος αορτής είναι συνήθως εντονότερος στην πλάτη και μπορεί να προέρχεται από το στήθος και να εξαπλώνεται στα πόδια. Άλλες αρτηρίες μπορεί επίσης να έχει ανευρύσματα που αιμορραγούν.

--- Ο καρδιακός πόνος μπορεί περιστασιακά να εμφανίζεται πόνος στην κοιλιά, στο επάνω μέρος

--- Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να ασκήσει πίεση στην “κάψουλα” του ήπατος

- Πρόβλημα στο νεφρό:

--- Πυελονεφρίτιδα

--- Νεφρολιθίαση

--- Υδρονέφρωση

--- Καρκίνος του νεφρού

--- Άλλες νόσοι του νεφρού, ή του ουρητήρα, συμπεριλαμβανομένης της απόφραξης του ουροποιητικού συστήματος

- Αναπνευστική νόσος (ο πόνος μπορεί να προκύψει από τον δεξιό κάτω λοβό του πνεύμονα):

--- Πνευμονία λοβού

--- Πνευμονική εμβολή (εάν υπάρχουν ενδείξεις πρέπει να γίνει έλεγχος και για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση)

- Ενδοκρινικές ή εξωκρινείς νόσοι:

--- Διαβητική κετοξέωση

--- Κρίση Addison

--- Φυματίωση επινεφριδίων

--- Μεταστατικό καρκίνωμα

--- Πόνος από το πάγκρεας που τείνει να είναι κεντρικός και πιο ψηλά στην πλάτη, αν και μπορεί να είναι άτυπος και παραπλανητικός. Σε περίπτωση εντερικής απόφραξης ανεβαίνει η αμυλάση, αλλά στην οξεία παγκρεατίτιδα είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο.

--- Καρκίνωμα του παγκρέατος (τείνει να παράγει πόνο πόνος μεταξύ των ωμοπλατών, ο οποίος χαλαρώνει όταν ο ασθενής κλίνει προς τα εμπρός)

- Λοιμώξεις:

--- Ο έρπης ζωστήρ μπορεί να παρουσιάσει ως πόνος στην κοιλιά στο επάνω δεξί μέρος πριν εμφανιστούν τα τυπικά κυστίδια στην επιδερμίδα.

--- Απόστημα, ή αέρια μετά από λαπαροτομία ή, πιο συχνά, λαπαροσκόπηση. Και πάλι ο πόνος μπορεί να αντανακλάται στον ώμο

--- Μια σπάνια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο Fitz-Hugh και Curtis. Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει φλεγμονή της κάψουλας του ήπατος που σχετίζεται με λοίμωξη του γεννητικού συστήματος. Λέγεται ότι συμβαίνει στο 25% των ασθενών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου. Εκδηλώνεται με οξύ, πλευριτικό πόνο στο επάνω δεξί μέρος της κοιλιάς, αλλά μπορεί να μην υπάρχουν σημάδια σαλπιγγίτιδας.

Πολλοί είναι αυτοί που δεν μπορούν να κοιμηθούν τα βράδια, άλλοι πάλι κοιμούνται πολύ.

Μπορεί να μοιάζει καλό το να κοιμόμαστε μερικές ώρες παραπάνω, αλλά αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο ιδανικό.

Υπολογίζεται ότι οι ενήλικες χρειάζονται περίπου επτά με εννέα ώρες ύπνου κάθε νύχτα, αλλά δεν είναι λίγα τα άτομα που ξεπερνούν αυτό το όριο. Και αυτό μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από πολύ σοβαρά προβλήματα. Ποια είναι αυτά;

Κατάθλιψη
Μια μελέτη του 2014 στην οποία συμμετείχαν δίδυμα αδέρφια αποκάλυψε ότι ο υπερβολικός ύπνος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για συμπτώματα κατάθλιψης. Οι συμμετέχοντες που κοιμόνταν 7-9 ώρες είχαν 27% κληρονομικό κίνδυνο για κατάθλιψη, ενώ όσοι κοιμόνταν πάνω από 9 ώρες, είχαν 49% κληρονομικό κίνδυνο.

Εγκεφαλική βλάβη
Μια μελέτη του 2012 στην οποία συμμετείχαν ηλικιωμένες γυναίκες έδειξε πως ο υπερβολικός ύπνος μπορεί να ελαττώσει την λειτουργία του εγκεφάλου σε περίοδο έξι χρόνων. Οι γυναίκες που κοιμόνταν περισσότερες από 9 ώρες την ημέρα εμφάνιζαν συχνά αλλαγές στην δομή του εγκεφάλου, παρόμοιες με όσες θα έφερναν δύο χρόνια γήρατος.

Προβλήματα στη σύλληψη
Μια κορεατική έρευνα στην οποία μελετήθηκαν οι συνήθειες του ύπνου 650 γυναικών που έκαναν εξωσωματική γονιμοποίηση αποκάλυψε ότι οι γυναίκες που κοιμόνταν 7-9 ώρες είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να συλλάβουν σε σχέση με όσες κοιμούνταν 9-11 ώρες.

Διαβήτης
Μια έρευνα που διεξήχθη στο Κεμπέκ του Καναδά αποκάλυψε πως οι άνθρωποι που κοιμόνταν περισσότερες από 8 ώρες κάθε βράδυ, αντιμετώπιζαν διπλάσιο κίνδυνο να πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.

Προβλήματα στην καρδιά
Έχει αποδειχθεί πως παραπάνω από 8 ώρες ύπνου κάθε βράδυ μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων. Στην μελέτη αναλύθηκαν δεδομένα από περισσότερους από 3.000 ανθρώπους, και τα αποτελέσματα έδειξαν πως ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου – μεταξύ άλλων παθήσεων – αυξανόταν ραγδαία.

Πολλοί άνθρωποι συνηθίζουν να στρέφουν απότομα τον λαιμό τους προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση, ώστε να κάνουν αυτό που είναι γνωστό και ως “κρακ” στον αυχένα. Είναι μια συνήθης κίνηση για να ανακουφίσουν την ένταση στον αυχένα τους.

Ωστόσο, το κρακ στον αυχένα μπορεί να οδηγήσει σε ορισμένες ανεπιθύμητες παρενέργειες όπως πόνος, οστεοαρθρίτιδα και εγκεφαλικό επεισόδιο, αν δεν ξέρετε ακριβώς τι και πώς να το κάνετε.

Το κρακ στον αυχένα παράγει ένα τρίξιμο που ακούγεται παρόμοια με εκείνο που ακούμε όταν κάνουμε αντίστοιχο “κρακ” στις αρθρώσεις των δαχτύλων των χεριών ή σε άλλες αρθρώσεις για την μείωση του στρες. Ο ήχος μπορεί να συνοδεύεται από ένα μια αίσθηση που φέρνει κάποια στιγμιαία ανακούφιση, γράφει το iatropedia.gr.

Ο λαιμός αποτελείται από επτά αυχενικά οστά, που ονομάζονται σπόνδυλοι και τα οποία υποστηρίζονται από μυς, συνδέσμους και τένοντες. Αυτά παρέχουν την κινητικότητα και την στήριξη στο κεφάλι και τον λαιμό, που μας επιτρέπει να λυγίζουμε, να στρέφουμε και να κινούμαστε χωρίς πίεση. Σε γενικές γραμμές, το κρακ αυτό είναι αβλαβές, αλλά συνοδεύεται από πόνο, θα πρέπει να επικοινωνήσετε άμεσα με τον γιατρό σας.

Από τι προκαλείται ο ήχος

Ένα παχύ υγρό (αρθρικό υγρό) περιβάλλει κάθε μία από τις επτά αρθρώσεις του λαιμού, παρέχοντας λίπανση για να διευκολύνουν τις κινήσεις τους. Αυτό το υγρό περιέχει άζωτο και αέριο διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο μπορεί να σχηματίσει φυσαλίδες. Η μετακίνηση των αρθρώσεων του αυχένα αυξάνει την πίεση στις φυσαλίδες και τις κάνει να σκάνε. Αυτή η διαδικασία, που ονομάζεται σπηλαίωση, είναι που παράγει τον χαρακτηριστικό ήχο του “κρακ”.

Τι ισχύει με τους συνδέσμους στο σημείο

Οι σύνδεσμοι υποστηρίζουν μια άρθρωση, όπου συναντώνται δύο ή περισσότερα οστά, παρέχοντας κινητικότητα σε αυτή την άρθρωση. Τα οστά μπορεί να έχουν κάποιες προεξοχές με αποτέλεσμα οι σύνδεσμοι να κολλούν μεταξύ τους καμιά φορά. Όταν κάνετε κρακ στον αυχένα, αυτές οι προεξοχές αποσυνδέονται και πάλι. Όταν υπάρχει ολίσθηση των συνδέσμων από την επιφάνεια μιας προεξοχής οστού, μπορεί να ακούσετε επίσης τον ήχο από “σπάσιμο” του αυχένα.

Πρόβλημα στις αρθρώσεις

Ασθένειες όπως η οστεοπόρωση και η αρθρίτιδα μπορεί να κάνουν τις αρθρώσεις να είναι πιο “τραχιές”. Αυτές οι παθήσεις οδηγούν σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις των οστών στο λαιμό που προκαλούν ρωγμές όταν κινούνται.

Η οστεοαρθρίτιδα (ονομάζεται επίσης αυχενική σπονδύλωση) αναπτύσσεται καθώς οι άνθρωποι γερνούν. Μετά την ηλικία των 50 ετών, οι σπογγώδες δίσκοι μεταξύ των αυχενικών σπονδύλων (μεσοσπονδύλιοι δίσκοι) χάνουν την πλαστικότητα και την ικανότητά τους να αποτελούν ένα φυσικό “μαξιλάρι” μεταξύ των οστών. Καθώς οι αυχενικοί σπόνδυλοι και οι σύνδεσμοί τους γίνονται παχύτεροι, πιάνουν περισσότερο χώρο μεταξύ των οστών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ακαμψία του αυχένα και τον πόνο, ενώ επίσης οδηγεί σε μικρές ρωγμές στα οστά σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα της χρόνιας κακής στάσης του σώματος.

Πιθανές παρενέργειες όταν κάνετε κρακ στον αυχένα

Πόνος στον αυχένα: Το “σπάσιμο” στον αυχένα μπορεί να μειώσει την κινητικότητά του μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτό οφείλεται στην φθορά των χόνδρων που περιβάλλουν τους σπονδύλους, κάτι που οδηγεί σε εκφυλιστικές αλλαγές, οι οποίες είναι χαρακτηριστικές της αρθρίτιδας. Εν τέλει, δημιουργείται φλεγμονή και πόνος στον αυχένα, καθώς η πίεση συσσωρεύεται στα νεύρα.

Οστεοαρθρίτιδα: Το κρακ στον αυχένα ασκεί σημαντική πίεση στις αρθρώσεις της περιοχής, προκαλώντας τους συνδέσμους να τεντώνουν υπερβολικά. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια, η οποία επάγει το σχηματισμό οστικών προεξοχών μεταξύ των σπονδύλων, καθώς το σώμα προσπαθεί να σταθεροποιήσει την άρθρωση. Ωστόσο, αυτό δεν είναι μια φυσιολογική διαδικασία και μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη και μη αναστρέψιμη πάθηση, που ονομάζεται οστεοαρθρίτιδα.

Εγκεφαλικό επεισόδιο: Μελέτες έχουν δείξει ότι τα εγκεφαλικά επεισόδια που συμβαίνουν σε άτομα ηλικίας κάτω των 60 ετών, μπορεί να οφείλονται και σε αυτήν τη συνήθεια, δηλαδή το να κάνουν κρακ στον αυχένα τους. Οι επαναλαμβανόμενες απότομες κινήσεις στον αυχένα μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς στα αιμοφόρα αγγεία και στις αρτηρίες στον λαιμό. Αυτά τα μικροσκοπικά σκισίματα στις αρτηρίες μπορεί να οδηγήσουν σε αιμορραγία και σχηματισμό θρόμβων αίματος, οι οποίοι μπορεί να ταξιδέψουν προς τον εγκέφαλο. Οι θρόμβοι αίματος μπλοκάρουν τη ροή του αίματος, η οποία στερεί τον εγκέφαλο από το απαραίτητο οξυγόνο. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που προκαλείται από το κρακ στον αυχένα μπορεί να είναι ήσσονος σημασίας και να μην είναι τίποτα παραπάνω από ένα παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, αλλά μπορεί επίσης να αποδειχτεί και μοιραίο. Τα κοινά συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν ζάλη, σύγχυση, αδυναμία που στο ήμισυ του σώματος, θολή όραση, δυσκολία στην ομιλία και σοβαρή κεφαλαλγία (πονοκέφαλος).

Ανακούφιση στον αυχένα με απλές κινήσεις στο σπίτι

Άσκηση: Το πίσω μέρος του λαιμού συχνά μένει σφικτά στη θέση του, όταν εργάζεστε, με αποτέλεσμα οι μυς στο σημείο να γίνονται πιο “κοντοί” και να περιορίζουν τις φυσικές κινήσεις του αυχένα. Μπορείτε να εξασκήσετε αυτούς τους μυς, χαμηλώνοντας το κεφάλι σας προς τα εμπρός μέχρι το πηγούνι σας να αγγίζει το στήθος σας. Κρατήστε το κεφάλι σας σε αυτήν τη θέση για όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μπορείτε, ώστε να τεντώσετε το πίσω μέρος του λαιμού και στην συνέχεια, επανέλθετε στην φυσική θέση του κεφαλιού.

Κίνηση στις αρθρώσεις: Όταν οι αρθρώσεις του αυχένα δεν κινούνται ελεύθερα, μπορεί να ακούτε κάποιον θόρυβο κάθε φορά που στρέφετε το κεφάλι σας. Το σφίξιμο των μυών στο σημείο αυτό μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνο στον αυχένα. Τεντώστε απαλά τον λαιμό σας για να μειώσετε την ένταση στους μυς του αυχένα. Ασκήστε τους αδύναμους μυς του λαιμού για να βελτιώσετε τη ροή του αίματος σε αυτή την περιοχή και να μειώσετε τον πόνο.

Εξάσκηση του στερνοκλειδομαστοειδή μυ: Αυτός είναι ο μεγάλος μυς σε κάθε πλευρά του λαιμού. Τεντώστε τον γυρνώντας αργά και σταθερά το κεφάλι σας όσο το δυνατόν περισσότερο προς τη μία πλευρά. Μπορεί να αισθανθείτε μικρές ενοχλήσεις και να ακούσετε ήχους σαν “τρίξιμο”. Αποφύγετε να πιέσετε τον λαιμό σας περισσότερο από όσο αντέχετε και αρχίζετε να νιώθετε πόνο. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα χέρια σας για να σταθεροποιήσετε και να σπρώξετε το κεφάλι, καθώς το στρέφετε. Επαναλάβετε την ίδια διαδικασία απαλά προς την άλλη πλευρά.

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ευρώπη - μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας της διασποράς- ανακάλυψαν ένα νέο τρόπο να ανιχνεύουν τα όνειρα στον εγκέφαλο των ανθρώπων και, με αυτή την τεχνική, πιστεύουν ότι εντόπισαν το «κέντρο» των ονείρων.

Το βασικό συμπέρασμα από τη νέα 'χαρτογράφηση' είναι ότι οι άνθρωποι βλέπουμε όνειρα πολύ συχνότερα από ό,τι νομίζαμε, αν και μετά συνήθως τα έχουμε ξεχάσει. Η νέα έρευνα επιβεβαιώνει ότι τα όνειρα δεν συμβαίνουν μόνο στη φάση REM (ταχεία κίνηση των ματιών) του ύπνου. Οι κοιμισμένοι άνθρωποι ονειρεύονται επί αρκετές ώρες και παρόλα αυτά θυμούνται λίγα μόνα λεπτά - και αυτά με το ζόρι. Όταν κοιμόμαστε, μπορούν να ανιχνευθούν χαμηλής συχνότητας εγκεφαλικά κύματα στον εγκέφαλο. Η νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι μια μείωση αυτών των κυμάτων σε μια συγκεκριμένη περιοχή στο πίσω μέρος του εγκεφάλου αποτελεί την «υπογραφή» ότι κάποιος ονειρεύεται. Αυτή η περιοχή φαίνεται να αποτελεί το 'κέντρο' των ονείρων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Φρανσέσκα Σικλάρι του Πανεπιστημίου του Ουσκόνσιν-Μάντισον, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Nature Neuroscience" και μεταδίδει το ΑΜΠΕ, μελέτησαν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου σε 32 εθελοντές που κοιμούνταν και οι οποίοι φορούσαν στο κεφάλι τους μια κάσκα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, η οποία κατέγραφε τα εγκεφαλικά κύματά τους.

Μεταξύ των ερευνητών ήταν ο ελληνικής καταγωγής Λάμπρος Περόγαμβρος, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (2006), ο οποίος σήμερα είναι ερευνητής στο Τμήμα Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου του Ουσκόνσιν-Μάντισον, στο Τμήμα Νευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου της Γενεύης και στο Εργαστήριο Ύπνου του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της ελβετικής πόλης.

Κάθε φορά που εμφανιζόταν μια διακριτή εγκεφαλική δραστηριότητα, οι επιστήμονες ξυπνούσαν τους συμμετέχοντες και τους ρωτούσαν αν ονειρεύονταν και τι θυμούνταν από τα όνειρά ους. Με τον τρόπο αυτό, διαπιστώθηκε μια στενή σχέση ανάμεσα στα όνειρα και στα μειωμένα κύματα χαμηλής συχνότητας κύματα σε μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου.

Έχοντας εντοπίσει αυτή την περιοχή, οι ερευνητές ήσαν στη συνέχεια σε θέση -βλέποντας την εγκεφαλική δραστηριότητα- να προβλέψουν με ακρίβεια περίπου 90% αν κάποιος έβλεπε όνειρο. Έτσι, διαπίστωσαν ότι τα όνειρα δεν συνοδεύουν μόνο τη φάση REM του ύπνου. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, ένας άνθρωπος ονειρεύεται στο 95% του ύπνου REM και στο 71% του μη-REM ύπνου.

Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι όταν κανείς θυμάται τα όνειρά του αργότερα, υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα στον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, που σχετίζεται με τη μνήμη. Συνεπώς η εγκεφαλική περιοχή ανάμνησης ενός ονείρου είναι διαφορετική από την περιοχή δημιουργίας του ονείρου.

Οι ερευνητές αισιοδοξούν ότι, μεταξύ άλλων, η νέα «χαρτογράφηση» των ονείρων θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση προβλημάτων όπως η αϋπνία και οι εφιάλτες, αλλά επίσης στην κατανόηση του σκοπού των ονείρων.

Μπορεί τα γκρίζα μαλλιά να προσδίδουν γοητεία στον άνδρα, αλλά μελέτη που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας στη Μάλαγα της Ισπανίας, έρχεται να προσθέσει μια νέα και καθόλου ευοίωνη παράμετρο.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε η δρ Ειρήνη Σαμουήλ, καρδιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου στην Αίγυπτο, τα γκρίζα μαλλιά συνεπάγονται αυξημένο κίνδυνο καρδιακής νόσου για τους άντρες. «Η γήρανση είναι ένας αναπόφευκτος παράγοντας κινδύνου εκδήλωσης στεφανιαίας νόσου και σχετίζεται με δερματολογικές ενδείξεις που μπορεί να σηματοδοτούν αυξημένο κίνδυνο. Πρέπει να μελετήσουμε περισσότερο τα δερματικά σημάδια κινδύνου που θα μας δώσουν το περιθώριο της πρώιμης παρέμβασης στην εξέλιξη της καρδιαγγειακής νόσου», εξήγησε η ερευνήτρια.

Η αθηροσκλήρωση και το γκριζάρισμα των μαλλιών μοιράζονται κοινούς μηχανισμούς, όπως η εξασθενημένη επιδιόρθωση του DNA, το οξειδωτικό στρες, η φλεγμονή, οι ορμονικές αλλαγές και η γήρανση των λειτουργικών κυττάρων. Η μελέτη εστίασε στην συχνότητα των γκρίζων μαλλιών σε ασθενείς στεφανιαία νόσο και αν ήταν ανεξάρτητος δείκτης κινδύνου της νόσου. Στο δείγμα συμπεριλήφθησαν 545 άνδρες που υποβλήθηκαν σε πολυτομική υπολογιστική τομογραφία στεφανιογραφία λόγω υποψίας στεφανιαίας νόσου. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε υποομάδες ανάλογα με την παρουσία ή απουσία στεφανιαίας νόσου και την ποσότητα γκρίζων/λευκών μαλλιών.

Η ποσότητα των γκρίζων μαλλιών, γράφει το tovima.gr, αντιστοιχίστηκε σε ένα σκορ όπου 1=μαύρα μαλλιά, 2=περισσότερα μαύρα παρά λευκά, 3=εξίσου μαύρα-λευκά, 4=περισσότερα λευκά από μαύρα και 5=μόνο λευκά. Στους παραδοσιακούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου συμπεριλήφθηκε η υπέρταση, ο διαβήτης, το κάπνισμα, η δυσλιπιδαιμία και το οικογενειακό ιστορικό στεφανιαίας νόσου.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ένα σκορ μαλλιών 3 και άνω σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου ανεξαρτήτως της ηλικίας και των εδραιωμένων καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου. Οι ασθενείς με στεφανιαία νόσο είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο σκορ λευκών τριχών και υψηλότερη στεφανιαία ασβεστοποίηση από τα άτομα χωρίς στεφανιαία νόσο. Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι, η ηλικία, το σκορ γκριζαρίσματος των μαλλιών, η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία ήταν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες αθηροσκληρωτικής στεφανιαίας νόσου. Μόνο η ηλικία ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας των γκρίζων μαλλιών.

«Η μελέτη δείχνει ότι, ανεξάρτητα της χρονολογικής ηλικίας, το γκριζάρισμα των μαλλιών δείχνει την βιολογική ηλικία και μπορεί να είναι προειδοποιητικό σημάδι καρδιαγγειακού κινδύνου», συμπλήρωσε η ερευνήτρια τονίζοντας ότι οι ασυμπτωματικοί ασθενείς με υψηλό κίνδυνο στεφανιαίας νόσου θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά για την αποφυγή πρώιμων καρδιακών επεισοδίων.

Σελίδα 1 από 51

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...