Μικρές Αγγελίες - Kleinanzeigen                Επαγγελματικός Οδηγός - Branchenbuch

  

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΝΑΧΟΥ: Ένα όραμα γίνεται πραγματικότητα

30 Μαρ 2014
Γεώργιος Βλαχόπουλος Δικηγόρος Γεώργιος Βλαχόπουλος Δικηγόρος

( Μια ελληνική περιπέτεια από το Μηδέν στο Άπειρο)

Η Ελληνική παροικία του Μονάχου ετοιμάζεται να γιορτάσει το φετινό Πάσχα με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Δεν είναι τόσο η γνωστή αναστάσιμη ατμόσφαιρα των ημερών, όσο το γεγονός ότι το όραμα της ελληνικής παροικίας στο Μόναχο, η ανέγερση Ελληνικού Σχολείου σε ιδιόκτητο οικόπεδο της Ελληνικής Πολιτείας στη περιοχή Berg am Laim φαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά. Με την έναρξη των εργασιών ανέγερσης της νέας σχολικής μονάδας, που προβλέπεται να φιλοξενήσει 750 ελληνόπουλα καταφέρνουν οι ομογενείς συμπατριώτες μας στο Μόναχο να αναδείξουν τον «ανάδελφο» χαρακτήρα της ελληνικότητας, το «ελληνικό παράδοξο», ένα «τρελό» κατόρθωμα: Σε καιρό ανείπωτα δραματικής οικονομικής κρίσης, μέσα στην καρδιά του σκληρού γερμανικού ορθολογισμού , που θέλει την Ελλάδα «παρία» της Ευρώπης, η μικρή αλλά μεγαλόψυχη  Ελλάδα της ξενιτειάς και του μόχθου σηκώνει το ανάστημά της και διακηρύσσει με θάρρος (ή με θράσος), πως το Ελληνικό Σχολείο που αποτέλεσε κοινό αίτημα της παροικίας και γενεσιουργό αιτία του Ιδρύματος Παλλάδιο στο Μόναχο από τις αρχές τις δεκαετίας του ΄90 θα αναγερθεί !

Αλλά άς πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Ήταν το 1990-1991 όταν η ελληνική Κοινότητα Μονάχου εκφράζοντας το κοινό αίσθημα Γονέων, Εθιμοτυπικών Συλλόγων και πολιτικών παρατάξεων αποφάσισε την ίδρυση του πολιτιστικού Ιδρύματος ΠΑΛΛΑΔΙΟ με βασικό σκοπό την προώθηση ενός σχεδίου ανέγερσης ιδιόκτητου Ελληνικού Σχολείου όπου θα παρέχεται μια αναβαθμισμένη ελληνική εκπαίδευση που θα προσφέρει στα ελληνόπουλα όχι μόνο ελληνική Παιδεία αλλά και πρόσβαση στο γερμανικό γνωστικό και μορφωτικό περιβάλλον. Από τότε πολύ νερό κύλησε στο ποτάμι του Isar, αρχιτεκτονικά σχέδια και εκπαιδευτικά προγράμματα ετοιμάστηκαν …και έμειναν στο συρτάρι της αιώνιας γραφειοκρατίας. Το όνειρο, που για μια στιγμή κινδύνεψε να σβήσει, άρχισε να παίρνει μια πρώτη μορφή, όταν η ελληνική Πολιτεία έδειξε να κάμπτεται από την επίμονη πίεση όλων των δυνάμεων του παροικιακού Ελληνισμού και να οδηγείται στις 4.4.2001 στην αγορά ακινήτου 15 στρεμμάτων στην περιοχή Berg am Laim, που παραχωρήθηκε με φαινομενικά ευνοϊκούς όρους για την ανέγερση Σχολείου. Για την Ελλάδα, μια ευκαιρία να λύσει το κτιριακό σχολικό πρόβλημα των ελλήνων μαθητών, που συχνά ήταν αναγκασμένοι να στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια, καταβάλλοντας περ. 1 εκ. ευρω για ενοίκια κάθε χρόνο. Για τον Δήμο Μονάχου, μια ένδειξη «καλής θελήσεως» προς το ελληνικό (εκλογικό) σώμα αλλά και συγχρόνως μια πολιτικά «εκμεταλλεύσιμη» και «οικονομική» λύση, αφού έτσι αποφευγόταν η «αλλοίωση» των γερμανικών σχολικών τάξεων με μαθητές «αλλοδαπού υπόβαθρου» και εξασφαλίζονταν σχολικοί χώροι, των οποίων τη λειτουργία και συντήρηση – λόγω του ισχύοντος βαυαρικού Νόμου περι Χρηματοδότησης Ιδιωτικών Σχολείων- θα αναλάμβανε η βαυαρική Κυβέρνηση. Με περίπου 3 εκ. ευρω απόκτησε έτσι η ελληνική Πολιτεία ένα οικόπεδο για σχολική χρήση, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να ολοκληρώσει την κατασκευή μέσα σε μια τετραετία από την έκδοση της πρώτης εκτελεστής οικοδομικής άδειας, με απειλή την αναστροφή της πώλησης και επιστροφή του ακινήτου ( σημερινής αξίας εν τω μεταξύ 10 εκ.) στον Δήμο Μονάχου αν δεν εκπληρωνόταν εμπρόθεσμα ο όρος της ανέγερσης του κτηρίου.

Από ελληνικής πλευράς ανέλαβε την ανέγερση ο (τότε) Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων, εταιρεία του Δημοσίου. Και πάλι συντάχθηκαν νέα σχέδια και περισσότερο από 1 εκ. ευρώ δαπανήθηκε σε μελέτες και προγράμματα….μέχρι που οι ιδιοκτήτες των όμορων ακινήτων ζήτησαν με σειρά διοικητικών δικαστικών ενεργειών την απαγόρευση των οικοδομικών εργασιών. ΄Αλλοτε «θέματα ασφαλείας», άλλοτε «θόρυβος και ηχομόλυνση» και άπειρες άλλες αιτιάσεις των περίοικων δεν στάθηκαν ικανές να ακυρώσουν τα ελληνικά σχέδια, κατάφεραν όμως (έτσι γίνεται , όταν έχει κανείς καλούς «γείτονες» ) να εμποδίσουν την έναρξη των εργασιών μέχρι το 2007 !  Αλλά και από την ελληνική πλευρά δεν έλειψαν οι παραλείψεις και η ολιγωρία των αρμοδίων φορέων: Χωρίς ουσιαστική επίβλεψη από το αρμόδιο Υπουργείο Παιδείας, χωρίς συντονισμό των προσπαθειών των συναρμόδιων Υπουργείων Ανάπτυξης και Οικονομικών, χωρίς κάν να γίνει αίτηση για εξασφάλιση των απαραιτήτων πόρων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, το όνειρο παρέμενε σαν την «Χιονάτη» να κοιμάται σε κάποια συρτάρια τον λήθαργο του δηλητηριασμένου μήλου του ωχαδερφισμού και της γραφειοκρατίας, περιτριγυρισμένη από κάθε λογής νάνους… Γιατι τίποτε δεν μπορεί να συγχωρήσει τον χαμένο χρόνο από το 2007 μέχρι το 2012, την αλλεπάλληλη σειρά παραλείψεων, λαθών και  χαμένων ευκαιριών. Και αν δεν ήταν η ανάγκη της δημοτικής Αρχής του Μονάχου να εξασφαλίσει χώρο για ανέγερση σχολείου για τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής, μετά την επέκταση των ορίων του Δήμου προς τα ανατολικά, ίσως σήμερα το φιλόδοξο όραμα του παροικιακού Ελληνισμού να είχε σβήσει. Αλλά – θα΄λεγε κανείς- ότι κάποια καλή Μοίρα που πάντα ως «από μηχανής Θεός» φαίνεται να συνοδεύει την ανηφορική πορεία αυτού του δύσμοιρου ελληνικού έθνους, δεν είχε πει την τελευταία της λέξη.

Ήταν λοιπόν το 2012 όταν το δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μονάχου, που και αυτός με την σειρά του είχε ολιγωρήσει και δεν είχε φροντίσει να επεξεργασθεί εναλλακτική λύση για τις σχολικές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής, στράφηκε στην εύκολη λύση της νόμιμης «υφαρπαγής» της ιδιοκτησίας της ελληνικής Πολιτείας μέσα από την ενεργοποίηση της ρήτρας 10.3  του συμβολαίου αγοράς αρ. 1551/2001, που προέβλεπε την αναστροφή της πώλησης –κάτι που σήμαινε την απώλεια του οικοπέδου- αφού κατά την άποψη του Δήμου Μονάχου η προθεσμία κατασκευής είχε εκπνεύσει στις 22.8.12. Με επιστολή του ο τότε Δήμαρχος Μονάχου, ζήτησε την ενεργοποίηση της ρήτρας αναστροφής το αργότερο τον Σεπτέμβριο 2012. Για μια ακόμα φορά φαινόταν ότι όλα είχαν χαθεί…. Αλλά ο Δήμος Μονάχου λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο. Και ενώ η νομική υπηρεσία του ΟΣΚ ροκάνιζε τον χρόνο και κατόρθωσε να πάρει παράταση μέχρι 31.1.13 , η κρίσιμη και απειλητική επιστολή του Δήμαρχου Ude κατέληξε στο τραπέζι της υπεύθυνης του διπλωματικού Γραφείου του έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών , τέως Προξένου της Ελλάδας στο Μόναχο κ.΄Αννας Κόρκα. Αυτή, με ιδιαίτερη ευαισθησία για το ελληνικό όραμα των Ελλήνων του Μονάχου, φρόντισε να ενημερωθούν στελέχη της παροικίας, στην πιο κρίσιμη στιγμή της επίσκεψης του έλληνα Πρωθυπουργού (Νοέμβριος 2013) στη Βαυαρία. Στο Μόναχο είχε σημάνει συναγερμός. Αν και δεν ήταν στα θέματα που είχε προγραμματίσει να συζητήσει ο Πρωθυπουργός με τον ομόλογό του πρωθυπουργό της Βαυαρίας Seehofer, δέχτηκε την εισήγηση τοπικών στελεχών του (με παλαιό και γόνιμο παρελθόν στα σχολικά όργανα)  και ανακοίνωσε επίσημα την αμετάκλητη πρόθεση της ελληνικής Κυβέρνησης να κτίσει το σχολείο. Και από εκείνη την στιγμή ξεκινά ένας απίστευτος Μαραθώνιος από δεκάδες «Φειδιπίδηδες». Ο Υπουργός Παιδείας κ.Αρβανιτόπουλος με εντολή του Πρωθυπουργού κ.Σαμαρά ζητά από το συναρμόδιο Υπουργείο Ανάπτυξης την εγγραφή στον κρατικό προϋπολογισμό κονδυλίου 24 εκ . ευρω για την κατασκευή του Σχολείου. Στην πρώτη κρίσιμη συνάντηση των ελλήνων νομικών εκπροσώπων της Πολιτείας με τον Δήμο Μονάχου που έγινε στις 6.2.13 ο πληρεξούσιος του Υπ.Παιδείας επιτυγχάνει – ο ίδιος γνωρίζει πώς- να πείσει τους εκπροσώπους του Δήμου, ότι …. «λεφτά υπάρχουν»… και ότι έχει ζητηθεί από 21.1.13 η εγγραφή στον προϋπολογισμό. Παράλληλα η Ειδική Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας κ.Λινού ζητά με αίτησή της από 19.2.2013 από την Κυβέρνηση της Ανω Βαυαρίας την άδεια λειτουργίας του υπό ίδρυση Σχολείου, ενώ το Υπουργείο Ανάπτυξης λίγο πρίν τα μεσάνυχτα της 21.2.13 προχωρά στην ανάρτηση της διυπουργικής απόφασης εγγραφής των 24 εκ. στο Διαδίκτυο (πρόγραμμα Διαύγεια). Όμως ο Δήμος Μονάχου κάτω από την πίεση του δημοτικού Συμβουλίου επιμένει αφενός σε τροποποίηση του συμβολαίου αγοράς με ακόμα πιο δυσμενείς όρους (αν δεν αρχίσουν οι οικοδομικές εργασίες) και σαφή απειλή απώλειας του ακινήτου, και αφετέρου στην παρουσίαση συγκεκριμένου και δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος εργασιών. Για μια ακόμα φορά ο κίνδυνος απώλειας του ακινήτου διαγράφεται απειλητικά στον ορίζοντα , αφού ο ΟΣΚ δεν είναι σε θέση να δώσει χρονοδιάγραμμα κατασκευής, εγκλωβισμένος στην κατά συρροή ολιγωρία των αρμοδίων φορέων αποφάσεων και από το γεγονός ότι καθυστερούσε, ιδιαίτερα μεταξύ Φεβρουαρίου και Απριλίου 2013, να εφαρμόσει την νόμιμη διαδικασία πρόσκλησης του μειοδότη αναδόχου του έργου (εταιρεία ΑΝΑΣΤΗΛΩΤΙΚΗ). Όταν τελικά και μετά από πολλές πιέσεις του νομικού εκπρόσωπου του Υπ. Παιδείας η διοίκηση του ΟΣΚ έστερξε να καλέσει την κατά νόμο μειοδότρια εταιρεία, νέα σύννεφα εμφανίστηκαν στον ορίζοντα, με τον Δήμο Μονάχου να πιέζει αφόρητα σε τροποποίηση του συμβολαίου, πάντα με την απειλή της έγερσης αγωγής που θα σήμαινε όχι μόνο εξευτελισμό της ελληνικής Πολιτείας και του Πρωθυπουργού της Κυβέρνησης αλλά και απώλεια του οικοπέδου. Και πάλι σε ένα φοβερό αγώνα με το χρόνο, που πολλές φορές οδήγησε όσους είχαν αναλάβει το βαρύ αλλά τιμητικό φορτίο της εκπροσώπησης της ελληνικής Πολιτείας στα όρια της απόγνωσης ( και ήταν αρκετοί, τόσο από το προσωπικό γραφείο του Πρωθυπουργού, όσο και από την Γεν.Γραμματεία Διαχείρησης Δημόσιας Περιουσίας του Υπ.Οικονομικών), κατορθώθηκε η νόμιμη κατακύρωση της εντολής για ανέγερση του σχολικού Κτηρίου στην επόμενη κατά σειρά μειοδότρια εταιρεία ΑΡΧΙΚΟΝ ΑΕ, με παράλληλη αύξηση του κονδυλίου στον κρατικό Προϋπολογισμό κατά 2 εκ. επί πλέον (λόγω των νομίμων αυξήσεων από το 2009) αλλά και η επιτυχής υποστήριξη των ελληνικών θέσεων σε μια εξώδικη αντιδικία με τους νομικούς εκπροσώπους του Δήμου Μονάχου και το ανένδοτο δημοτικό Συμβούλιο. Ήταν αγώνας πολυμέτωπος, γιατί η Λερναία ΄Υδρα της ελληνικής και βαυαρικής γραφειοκρατίας είχε πολλά κεφάλια. Ο υπεύθυνος νομικός εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας είχε εκ των πραγμάτων αναλάβει τον συντονισμό των ενεργειών του ΟΣΚ ( τώρα Κτηριακές Υποδομές)  – που καθυστερούσε ( για ποιους λόγους, άραγε;) επικίνδυνα την παροχή εντολής ανέγερσης, μολονότι αυτή είχε εγκριθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αλλά παράλληλα και την αντιμετώπιση των επιχειρημάτων της νομικής υπηρεσίας του Δήμου Μονάχου, κωλύοντας έτσι την έγερση της μοιραίας αγωγής. Συγχρόνως είχε αρχίσει ένα δύσκολο αγώνα καλόπιστης ενημέρωσης των εξαγριωμένων περιοίκων του Berg am Laim, επισκεπτόμενος τις συνελεύσεις τους και δημοσιεύοντας κάθε τόσο διαδικτυακά και μέσω του ημερήσιου Τύπου τις θέσεις της ελληνικής Πολιτείας και την πρόοδο των διαδικασιών, ώστε να καταστεί σαφές ότι η ελληνική πλευρά – παρά τις ανεπίτρεπτες, σχεδόν εγκληματικές, καθυστερήσεις του παρελθόντος- δεν ήταν η αποκλειστικά υπεύθυνη για αυτή την θλιβερή αντιδικία, που άδικα δηλητηρίαζε τις σχέσεις των Ελλήνων Ομογενών στο Μόναχο με τους βαυαρούς συνδημότες του Berg am Laim. Γιατί και αυτοί είχαν πέσει θύμα μιας λανθασμένης πολιτικής του Δήμου Μονάχου, που όφειλε να είχε προβλέψει τις ανάγκες των πολιτών της περιοχής και να επεξεργαστεί ανάλογες εναλλακτικές λύσεις.
Κάπου εδώ τελειώνει η εναγώνια πορεία της ανέγερσης του σχολικού Κτηρίου. Αλλά και ίσως και τώρα να αρχίζει. Σημαντικό είναι, ότι τις στιγμές που γράφονται αυτές οι γραμμές, η εργολήπτρια εταιρεία έχει εγκατασταθεί στο Μόναχο και έχει δηλώσει επίσημα (με αίτηση της από 21.3.14) στην αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία του Δήμου Μονάχου έναρξη οικοδομικών εργασιών την 1.4.2014. Την ίδια στιγμή, όπως μας ενημερώνει ο νομικός εκπρόσωπος της ελληνικής Πολιτείας «ο κίνδυνος μιας αγωγής αναστροφής της πώλησης με ολέθρια για τον ελληνισμό αποτελέσματα φαίνεται να απομακρύνεται, αφού μέχρι σήμερα δεν μας είναι γνωστή κάποια επίδοση αγωγής και τα σχέδια του Δήμου Μονάχου φαίνεται να ματαιώθηκαν από το ελληνικό πείσμα». Είναι αυτό λόγος για να επαναπαυθούμε, ρωτάμε. «Όχι φυσικά», είναι η απάντηση του νομικού εκπροσώπου. «Τώρα αρχίζει ο νέος αγώνας, που θα καθορίσει την λειτουργία του νέου σχολείου ως δίγλωσσου με μοντέρνα επεξεργασμένο ελληνο-βαυαρικό αναλυτικό πρόγραμμα, ενός σχολείου που η ύπαρξή του θα αποτελεί μια συνεχή λαμπρή πολιτιστική παρουσία της Ελλάδας στη Βαυαρία και θα κρατά συνεχώς ανοιχτή την συζήτηση για την επίλυση του αιτήματος των ελλήνων Γονέων για την λειτουργία Λυκείου στο Μόναχο και την διατήρηση έτσι της συνέχειας παροχής ελληνικής εκπαίδευσης στην καρδιά της Βαυαρίας».

Βασίλης Βούλγαρης

Η Ελληνική Εφημερίδα στην Ευρώπη-

DIE GRIECHISCHE ZEITUNG IN EUROPA

Am Schomm 40, 41199 Mönchengladbach  
Telefon: +49 2166 64 78 733 
E-Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Εγγραφή σε Newsletter

Εισάγετε το email σας για να λαμβάνετε τα νέα του Europolitis.eu
captcha 
×

Το Europolitis.eu χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. OK     Διαβάστε περισσότερα...